𝘪𝘰𝘯𝘪𝘢

از کنار کتاب‌فروشی رد میشی، تو ویترینش فقط کتابای انقلابی چیده شده. از کنار بوتیک رد می‌شی، هر چی لباس با رنگای قرمز‌ و سفید داشته گذاشته تو ویترین، جوری که با دیدنش یاد the handmaid’s tale میوفتی. نوازنده کنار خیابون داره ملودی آهنگ‌ بلاچاو ر‌و میزنه. چند ثانیه مکث می‌کنی تا دیوار نوشته جدیدی که دیدی رو بخونی یهو یه مشت شکلاتی میاد سمتت. میری داخل کافه قهوه سفارش بدی، می‌بینی هر کی با دوستاش یه میز گرد سیاسی تشکیل داده. میری دکه سیگار بگیری میگه فقط وینستون دارم، سیلورشو نمیکشی؟‌ بقیه پولتو می‌گیری، می‌بینی روش نوشتن آزادی. حس می‌کنم هر کی به شیوه خودش داره سعی می‌کنه اثر‌گذار باشه و جامعه‌ای که یه زمانی می‌شناختم داره تبدیل میشه به یه چیز دیگه. انگار انقلاب همینه. زیر پوست شهر، مبارزه جریان داره.