en
Feedback
Soul of Dream️️

Soul of Dream️️

Open in Telegram

🔹️سفارش تبلیغات: @Infosouls 🔹️اینستاگرام ما: Instagram.com/SoulofDreamz 🔹️پیج دوم: Instagram.com/Dreamymomentz

Show more

📈 Analytical overview of Telegram channel Soul of Dream️️

Channel Soul of Dream️️ (@soulofdream) in the Farsi language segment is an active participant. Currently, the community unites 170 050 subscribers, ranking 91 in the Motivation & Quotes category and 1 526 in the Iran region.

📊 Audience metrics and dynamics

Since its creation on невідомо, the project has demonstrated rapid growth, gathering an audience of 170 050 subscribers.

According to the latest data from 21 July, 2026, the channel demonstrates stable activity. Although there has been a change in the number of participants by -1 078 over the last 30 days and by -12 over the last 24 hours, overall reach remains high.

  • Verification status: Not verified
  • Engagement rate (ER): The average audience engagement rate is 10.33%. Within the first 24 hours after publication, content typically collects 5.56% reactions from the total number of subscribers.
  • Post reach: On average, each post receives 17 576 views. Within the first day, a publication typically gains 9 453 views.
  • Reactions and interaction: The audience actively supports content: the average number of reactions per post is 123.
  • Thematic interests: Content is focused on key topics such as وقت, کس, جا, روزا, وطن.

📝 Description and content policy

The author describes the resource as a platform for expressing subjective opinions:
🔹️سفارش تبلیغات: @Infosouls 🔹️اینستاگرام ما: Instagram.com/SoulofDreamz 🔹️پیج دوم: Instagram.com/Dreamymomentz

Thanks to the high frequency of updates (latest data received on 22 July, 2026), the channel maintains relevance and a high level of publication reach. Analytics show that the audience actively interacts with content, making it an important point of influence in the Motivation & Quotes category.

170 050
Subscribers
-1224 hours
-2067 days
-1 07830 days
Posts Archive
هرکس که به ژرفای خویش نزدیک شود، دیگر به سادگیِ گذشته آرام نمی‌گیرد... -یونگ @SoulofDream

از طاعون و از همه‌ی کتاب‌های بزرگ: شرافت، همیشه کارِ باشکوه نیست. گاهی فقط این است که در زمانه‌ای بیمار، خودت هم به بیماریِ زمانه تبدیل نشوی... @SoulofDream

از یادداشت‌ها و نامه‌های ویرجینیا وولف می‌شود فهمید که دلتنگی همیشه شکلِ ماتم ندارد؛ گاهی فقط این است که جهان بدون یک نفر، کمی از ظرافتِ خودش را از دست می‌دهد. چیزی فرو نمی‌ریزد، فقط همه‌چیز اندکی بی‌موسیقی می‌شود. @SoulofDream

بلوغ یعنی بدانی همه‌چیز را نمی‌شود نجات داد؛ و با این حال، هنوز نسبت به ویرانی بی‌تفاوت نشوی... @SoulofDream

بعضی حقیقت‌ها را نمی‌شود فقط فهمید؛ باید تاوانشان را هم داد. انسان موجود عجیبی‌ست: هم آزادی می‌خواهد، هم کسی را که بارِ آزادی را از دوشش بردارد. هم معجزه می‌خواهد، هم نانی که شک را ساکت کند. و شاید تراژدیِ ما همین باشد: این‌که روح‌مان بزرگ‌تر از آرامش‌های آماده است... برادران کارامازوف @SoulofDream

آدم‌ها همیشه با فریاد فرو نمی‌ریزند. گاهی خیلی مؤدب، خیلی مرتب، خیلی سرِ وقت، و دقیقاً در همان حالی که به همه می‌گویند «خوبم»، آرام‌آرام از درون خاموش می‌شوند... @SoulofDream

خانواده‌ها فقط با خون به هم وصل نمی‌شوند؛ با تکرار اشتباه‌ها، با سکوت‌های موروثی، با عشق‌هایی که دیر گفته شدند و اندوه‌هایی که هر نسل نام تازه‌ای رویشان گذاشت. بعضی سرنوشت‌ها از همان اول نفرین نشده‌اند؛ فقط آن‌قدر تکرار شده‌اند که شبیه تقدیر به نظر می‌رسند. زمان در بعضی خانه‌ها جلو نمی‌رود؛ دور خودش می‌چرخد. آدم‌ها پیر می‌شوند، اما دردها با همان سنِ قدیمی برمی‌گردند... 📚صد سال تنهایی @SoulofDream

بلا همیشه وقتی می‌رسد که مردم هنوز باور دارند استثنا هستند. هیچ‌کس فکر نمی‌کند فاجعه برای او هم برنامه داشته باشد. و شاید همین، نخستین پیروزیِ هر طاعون است: این‌که آدم‌ها دیر بفهمند در میانه‌اش ایستاده‌اند. شرافت گاهی اسم پرزرق‌وبرقی ندارد؛ فقط یعنی آدم، با وجود پوچی، باز هم کار درست را انجام بدهد... 📚طاعون @SoulofDream

بعضی آدم‌ها از تنهایی رنج نمی‌برند؛ از این رنج می‌برند که در شلوغی هم کسی آن نسخه‌ی واقعی‌شان را نمی‌بیند. تنهاییِ واقعی، بی‌کسی نیست؛ دیده‌نشدن است... @SoulofDream

انسان گاهی نه برای نان، که برای این می‌جنگد که به چه چیزی ایمان داشته باشد. دردِ واقعی از گرسنگی نیست؛ از این است که آدم نداند روحش را باید کجا ببرد. ما موجوداتی هستیم که هم‌زمان به معجزه، راز، و کسی نیاز داریم که بارِ آزادی را از دوشمان بردارد. بعضی آدم‌ها آن‌قدر رنج کشیده‌اند که مهربانی برایشان شبیه افسانه است. و با این حال، جهان هنوز با همان اندک لحظه‌های شفقت سر پا مانده است.. 📚برادران کارامازوف @SoulofDream

من آزاد بودم؛ و همین، دلیل گم‌شدنم شد. بعضی زخم‌ها درد ندارند؛ فقط تمام نگاه آدم را عوض می‌کنند. آدم گاهی نه از شدت اندوه، بلکه از زیادیِ فهمیدن فرسوده می‌شود. آن‌که جرئتِ تنها ماندن ندارد، هرگز خودش را ملاقات نمی‌کند. امید هست، اما نه برای ما... -کافکا @SoulofDream

هر انسانی درون خود اتاق‌هایی دارد که حتی نزدیک‌ترین کسانش هرگز واردشان نمی‌شوند. ما تنها با دیگران زندگی نمی‌کنیم؛ با نسخه‌های خاموش خودمان نیز زندگی می‌کنیم: کسی که می‌توانستیم باشیم، کسی که از تبدیل‌شدن به او ترسیدیم و کسی که هنوز شب‌ها، پشت درهای بسته‌ی ذهنمان قدم می‌زند.. @SoulofDream

گذشته چیزی نیست که مرده باشد و پشت سر ما آرام گرفته باشد. گذشته، گاهی در یک بو، یک خیابان، یک قطعه موسیقی یا نوری که عصر روی دیوار می‌افتد، ناگهان از کمین بیرون می‌آید. آن‌وقت می‌فهمیم بعضی لحظه‌ها تمام نشده‌اند؛ فقط منتظر بوده‌اند دوباره کسی آن‌ها را به یاد بیاورد... @SoulofDream

اشتباه او این بود که خیال می‌کرد فقط دو نفر است: انسانی متمدن و گرگی وحشی. هنوز نمی‌دانست که روح، خانه‌ای با هزار اتاق است؛ و آنچه ما «من» می‌نامیم، تنها نگهبانی مضطرب است که می‌کوشد این جمعیتِ متناقض را یک نفر جلوه دهد... @SoulofDream

بدترین بخش فاجعه، مرگ نیست؛ عادت‌کردن است. ابتدا هر فقدان، جهان را متوقف می‌کند. بعد شمار قربانیان آن‌قدر زیاد می‌شود که اندوه نیز به آماری روزانه تبدیل می‌شود. انسان برای زنده‌ماندن به هر چیزی عادت می‌کند؛ و همین استعداد شگفت‌انگیز، گاهی وحشتناک‌ترین ویژگی اوست... -آلبر کامو @SoulofDream

سال‌ها بعد، وقتی دیگر هیچ‌کس نام دقیق اندوهش را به یاد نمی‌آورد، فهمید که تنهایی ناگهان آغاز نمی‌شود! تنهایی از همان روزی شروع می‌شود که آدم حرفی برای گفتن دارد، اما پیشاپیش می‌داند هیچ‌کس آن را آن‌گونه که باید نخواهد فهمید. بعد آرام‌آرام سکوت را یاد می‌گیرد؛ و دیگران گمان می‌کنند آرام شده است... @SoulofDream

نیمه‌شب، تمام چیزهایی که روز توانسته‌ایم از آن‌ها فرار کنیم، آدرس خانه‌مان را پیدا می‌کنند. حرف‌هایی که نزدیم، آدم‌هایی که از دست دادیم، راه‌هایی که انتخاب نکردیم و نسخه‌ای از خودمان که جایی در گذشته置 ماند؛ همه آرام کنار تخت می‌نشینند. شاید بی‌خوابی، ناتوانیِ بدن برای خوابیدن نباشد؛ شاید مقاومتِ ذهن در برابر تمام‌شدنِ یک روزِ ناتمام باشد... @SoulofDream

بزرگ‌ترین شرورها همیشه هیولاهایی پرشور نیستند. گاهی انسان‌هایی کاملاً معمولی‌اند که تصمیم گرفته‌اند فکر نکنند؛ کسانی که زبانِ دستور، وظیفه و عادت را جایگزین داوری شخصی کرده‌اند. شر می‌تواند درست از جایی آغاز شود که انسان دیگر از خود نمی‌پرسد: «من واقعاً دارم چه می‌کنم؟» -هانا آرنت @SoulofDream

ترس همیشه حقیقت را انکار نمی‌کند؛ گاهی فقط آن را به فردا موکول می‌کند. اما حقیقتی که امروز به زبان نمی‌آید، فردا با چهره‌ای سنگین‌تر بازمی‌گردد. انسان ممکن است از مجازاتِ راست‌گویی بگریزد، اما از بهایی که برای سکوت می‌پردازد، نه... @SoulofDream

دوستت نداشتم چون شبیه رؤیاهایم بودی. دوستت داشتم چون بعد از تو، رؤیاهایم دیگر شبیه قبل نبودند. تو چیزی به زندگی‌ام اضافه نکردی؛ نظم سابقش را به هم زدی. واژه‌ها معنای دیگری گرفتند، خیابان‌ها طولانی‌تر شدند و موسیقی‌ها ناگهان چیزهایی را به یاد آوردند که هرگز اتفاق نیفتاده بود. شاید عشق همین باشد: ورود کسی که جهان را ترک می‌کند، اما جای اشیا را برای همیشه تغییر می‌دهد... @SoulofDream