⚡️آکادمی علوم نهان |MageAcademia

...✨📚: نیروی زندگی همواره در جست‌وجوی جسم، اندیشه، احساس و تجربه است این ماجرا در چرخه ی بی‌پایانِ تجسّدها ادامه دارد. زیرا آن بی‌جسم ،کیا (Kia) آینه‌ای برای دیدن خویش ندارد، و در نتیجه نه آگاهی هست، نه شور، و نه هیچ چیز دیگر.یا هیچ است، یا جسم؛ و شرط جسم، دوگانگی‌ست. نبردی جاویدان، هم بهای هستی است، هم هدف آن، و هم پاداشش.  «کیا» به بی‌شمار تجربه بدل می‌شود، و همه ی این‌ها «خود» ما هستند، همه صورت‌های گوناگون آگاهی ما. اگر کسی در برابر دوگانگی‌های بزرگ ــ همچون مرگ و زندگی، لذت و رنج، یا عشق و مرگ ــ که مسیر تکامل بزرگ «کیا» هستند، با ترس‌ها و خواسته‌های کوچک‌تر بایستد، نخستین گام را به سوی نارضایتی و شکست برداشته است. هستی، بزرگ‌ترین لذت‌جویی‌ست

✨📚برش هابی از فلسفه ی آشوب پیتر جی کارول : شخصیت، نقابی است برای سهولت که به چهره می‌چسبد. چشم، با «من» کدر می‌شود. روح انسان، به آشفته‌بازاری حقیر از همانندسازی‌های کوچک و بی‌اهمیت بدل می‌گردد. عزیزترین اصول، بزرگ‌ترین دروغ‌ها هستند. «می‌اندیشم، پس هستم»—اما «من» چیست؟ هرچه بیشتر می‌اندیشی، «من» بسته‌تر می‌شود. اندیشیدنِ «من در خوابم»، چشم «من» را کور می‌کند. خرد، شمشیری است که باید برای جلوگیری از چسبیدن به هر پدیده‌ای که با آن روبه‌رو می‌شوی به کار رود.  نیرومندترین ذهن‌ها، به کمترین اصول ثابت چنگ می‌زنند. تنها منظره روشن از بالای کوه ،پیکرهای مرده ی خویشتن شماست

چنان‌که کتاب آشکارا بیان می‌کند، این مجموعه مستقیماً بر پایه ی نگرش‌هایی به کیهان بنا شده است(انیمیسم و شمنیسم)که پیشینه‌شان به دوران پیشاتاریخ می‌رسد. از سوی دیگر، جایگاهِ انیمیسم در تحول فرهنگی بشر، دقیقاً برگرفته از دیدگاه انسان‌شناسان عصر ویکتوریاییِ متأخر، همچون سِر ادوارد تایلور، است؛ و برداشت ارائه‌شده از شمنیسم نیز همان است که میرچا الیاده اسطوره شناس برجسته در دهه ی ۱۹۶۰ مطرح کرد. ابزارهای آیینی که در این کتاب به جادوگران پیشنهاد می‌شود، ریشه در هزاران سال پیش دارد. ایده‌های اصلی کتاب نیز باستانی‌اند: اینکه برای انجام جادو باید از مجموعه‌ای رنگارنگ و متنوع از سنت‌ها و باورها وام گرفت تا نتیجه‌ای محسوس پدید آید، و اینکه جادوگر وابسته و محدود به اخلاق رسمی و هنجارهای اجتماعی رایج نیست. هر دوی این برداشت‌ها را می‌توان در طومارهای جادویی یونان باستان یافت. «خدای شاخدار» — مهم‌ترین نماد کهن از خدای مذکر در آیین‌های پیشامسیحی — نخستین بار در دهه ی ۱۹۳۰ توسط مارگرت موری مطرح شد. در کارهای پیت (پیتر کرول) نیز همین نماد دیده می‌شود، دقیقاً با همان پیکره‌ای که الیفاس لِوی ترسیم کرده بود، و به شیوه ی پرشور و وجدآلودی که آلیستر کراولی در آیین‌هایش به کار می‌برد، فراخوانده می‌شود. برای رسیدن به حالت خلسه و فراموشی خواسته‌ها، نویسنده استفاده از فنون کهن هند و چین را پیشنهاد می‌دهد و این روش‌ها را با شیوه ی خاصی که آستین عثمان اسپر ابداع کرده، در هم می‌آمیزد. با این حال، همه ی این موارد چه ابزار، چه نمادها و تکنیک‌ها ‌تنها تزئینات و صحنه‌چینی هستند. اندیشه ی مرکزی کتاب متعلق به خود نویسنده است و به‌طور کامل در فضای فکری اواخر قرن بیستم شکل گرفته است. برجسته‌ترین ویژگی آن، پیوندش با تازه‌ترین نظریه‌های علمی زمان، به‌ویژه نظریه ی آشوب و فیزیک کوانتوم است. اما عمق واقعی این کار در لایه ی معنوی آن است: بیان روحیه‌ای فردگرایانه و حتی آنارشی‌گونه، جایی که جامعه از نگاه او با «فرد یگانه» آغاز و پایان می‌یابد، و والاترین هدف زندگی، شکوفایی کامل وجود و بالفعل‌شدن تمام توان‌های پنهان هر انسان است. در نگاه پیتر کرول، همه ی انسان‌ها حق دارند هر کاری که می‌خواهند انجام دهند، هر چیزی که می‌خواهند بخواهند، باور کنند و به دست آورند؛ به شرطی که مانع این حق برای دیگران نشوند. این حرف کمی شبیه جمله ی معروف ویکا «هرچه می‌خواهی بکن، به شرط آنکه به کسی آسیب نرسان» است.

📖چکیده ای از کتاب خلا و روان نورد ( جادوی آشوب) اثر : پیتر جی کارول به ترجمه :ژولیت ۳۰۲ صفحه ،مصور با حاشیه نویسی نشر آکادمی✨

جادوی آشوب منتشر شد ،🔥 هنرهای تاریک (کتاب خلا و روانورد) اثر پیتر .جی کارول مترجم : ژولیت قطع رقعی . ۳۰۲ صفحه مصور منحصرا برای اساتید پیشرفته در علوم باطنی و سالکان مسیرهای پرآشوب ⛔این کتاب برای مبتدیان نیست،⛔

The Mass of Chaos مناسک آشوب  این آیین را می‌توان به‌عنوان مراسمی آیینی برای فراخوانی نیرو، جهت برانگیختن جلوه‌ای خاص از انرژی – برای الهام، رازخوانی یا پیوند با قلمروهای ویژه ی آگاهی – اجرا کرد. همچنین می‌توان از آن به‌عنوان عملی افسون‌گرانه بهره برد؛ جایی که افسون‌ها برای دگرگون‌کردن واقعیت فیزیکی فرستاده می‌شوند. افزون بر این، می‌توان آن را برای تقدیس ابزارهای جادویی یا احضار موجوداتی که بعدتر به کار خواهند آمد به‌کار برد.  این آیین دست‌کم شش بخش دارد: آماده‌سازی، اعلام نیت، فراخوانی آشوب، فراخوانی بافومت، سوگند، و ختم آیین. آماده‌سازی شامل مهیا کردن مکان، برپایی دوایر و مثلث‌ها، جای‌دادن ابزارها و سلاح‌ها، و استفاده از هرگونه اکسیر شیمیایی یا گیاهی است که ممکن است برای تقویت گنوسیس به‌کار رود.  آیین‌های دفع نیروهای مزاحم، مراقبه، رقص‌های دایره‌ای و دیگر روش‌های دستیابی به گنوسیس نیز برای آماده‌کردن شرکت‌کنندگان می‌تواند استفاده شود. اعلام نیت باید تا حد امکان ساده، نیرومند و دقیق بیان شود. کشیشِ مجری آیین – با برافراشتن هر ماده ی اصلی که قرار است در مراسم به‌کار رود – با آهنگی خطیبه‌وار می‌گوید:  «خواست ما این است که …»، و سپس هدف آیین را می‌افزاید. ماده ی اصلی ممکن است خوراکی‌ای باشد که بعدتر تقدیس و خورده ‌شود، یا سیجیلی برای افسون‌گری، و یا طلسم، تعویذ یا فِتیشی برای تقدیس. اگر ماده ی اصلی، اکسیر جنسی باشد، کشیش یا کاهنه با دستان خالی می‌ایستد، زیرا قربانی، از کالبد خویش خواهد بود. فراخوانی آشوب با ادای افسون‌های «بربری» barbarous incantation همراه با روش‌های گنوسی منتخب مجری آیین انجام می‌شود. شکوه و شکایت بزرگ به‌سوی آشوب – که در ادامه آمده و ترجمه‌ای تا حد ممکن دقیق در چارچوب ساختار ابتدایی منطقِ زبان انگلیسی دارد – در این مرحله بیان می‌شود. کشیش، نشان آشوب را در هوا، بالای دایره، رسم می‌کند و با کمک تصویرسازی ذهنی همان نشان توسط دستیارانش، آغاز می‌کند: : OL SONUF VAROSAGAI GOHU  من بر شما حکم می‌رانم. .........

📖برشی از کتاب جادوی آشوب : مناسک آشوب ✨

۳. احضار درونی – گشودن آستانه‌ای برای آمدن موجودات نوری و صورت‌های فکری، تا راز و معرفتشان را با تو در میان نهند. ۴.پیشگویی – نوشیدن جرعه‌ای از چشمه ی آگاهی که نه از راه عقل، که با دستِ جادو به تو می‌رسد. برای برپایی این آیین‌ها در جمع، بهترین راه آن است که یک «نگهبان دایره» یا استاد، شاکله ی اصلی مراسم را فرمان دهد و دیگران، در لحظه‌های شمرده و نام‌گذاری‌شده، تصویر ذهنی‌شان را ببافند، مانترا یا ذکر خویش را زمزمه کنند، گام‌های آیینی بردارند و فراخوانی را بر زبان آورند. آیین باید چنان روان و بی‌وقفه پیش رود که نیرو، بی‌هیچ تردید یا آشفتگی، راهش را پیدا کند.

از کتاب در دست انتشار : جادوی آشوب/ پیتر .ج.کارول/ژولیت (هنرهای سیاه در تئوری و عمل) آیین های جادویی گروهی هدف از ساختار دادن به فعالیت‌های جمعی با بهره‌گیری از آیین و مراسم، ایجاد نیرویی بیشتر از آن چیزی است که تلاش‌های فردی می‌تواند به‌تنهایی فراهم کند. در یک کار گروهی و محفلی که به‌درستی همگام و هماهنگ شده باشد، اثرات هم‌افزا (سینرژیک) پدید می‌آید و توان جمعی از مجموع نیروهای افراد شرکت‌کننده فراتر می‌رود. فعالیت محفلی همچنین امکان اجرای آزمایش‌هایی را فراهم می‌کند که به بیش از یک عامل نیاز دارند و امکان تقسیم وظایف را می‌دهد تا کسانی که توانایی‌های خاصی دارند بتوانند کمبودهای دیگران را جبران کنند. کار جادویی گروهی می‌تواند جنبه تمرینی داشته باشد، یا در قالب پژوهش انجام گیرد، یا به‌عنوان روشی برای ایجاد نتایج و اثرات مشخص اجرا شود. هیچ تکنیکی صددرصد بی‌خطر یا تضمین‌شده نیست، بنابراین همه فعالیت‌ها تا حدی حالت آزمایشی دارند. برخی تمرین‌ها ممکن است آن‌قدر از نظر ایده و اجرا آزمایشی باشند که حتی نتوان گفت دقیقاً چرا داریم آن‌ها را انجام می‌دهیم. اگر می‌شد به روشنی توضیح داد علت پژوهش چیست، دیگر نیازی به انجام آن نبود. در بیشتر تمرین‌ها و تکنیک‌های آموزشی، دستیابی به اثرات مشخص هدف اصلی است؛ و این همان زمینه‌ای‌ست که این فصل بیشتر بر آن تمرکز دارد. چهار حوزه آزمایشی بررسی خواهند شد: روان‌بینی (Psychism)، آیین (Ritual)، خلسه (Trance) و رویا (Dream). علاوه بر هماهنگ کردن فعالیت گروهی، آیین کارکرد دیگری هم دارد: آیین به کار حالتی رسمی و زیربنایی می‌بخشد. پوشیدن لباس‌ها و به‌کارگیری ابزار آیینی، لحظه‌ای را رقم می‌زند که در آن از فعالیت‌های عادی وارد حوزه‌ای مهم و ویژه می‌شویم. لباس یکدست کارکرد دیگری هم دارد: بی‌چهره‌کردن شخصیت فردی. این کار اهمیت عوامل شخصیتی را کم می‌کند و به شرکت‌کنندگان امکان می‌دهد تا یکدیگر را نه به‌عنوان «فرد»، بلکه به‌عنوان مجری اصلی یا نیرویی فراتر از امور شخصی ببینند. یک ردای بلند سیاه با کلاه‌ بهترین انتخاب برای این هدف است؛ و برهنگی نیز همان اثر را دارد. یک ماسک سفید و بی‌ویژگی، این بی‌نامی و گمنامی را به نهایت می‌رساند. تمرین های گروهی در وادی روان‌حسی، بیش از هر چیز تمرین‌هایی برای گشودن دروازه‌های تله‌پاتی‌اند. در این هنر، قوانینی پنهان اما توانمند نهفته است: هنگامی که چندین روشن بین، با ضرب‌آهنگی واحد، تصویر را به یک مقصد روانی روانه کنند، نیروی آن چون موجی مهیب خواهد شد. با این همه، یک جادوگر تنها که در خلوت خویش متمرکز شده باشد، هزاران بار از گروهی بی‌نظم ، نافذتر عمل خواهد کرد. فرستادن رشته‌ای از تصاویر، به امید رسیدن به آماری جادویی، چون ریزش قطرات پراکنده‌ی باران است؛ زیبا اما بی‌اثر. نیروی حقیقی در پرتاب یک نماد واحد، پرقدرت نهفته است؛ یک نفس وانهاده بر سیجیلی مقدس، و یک شعله‌ی روشن در لحظه‌ای کوتاه. اما آگاه باشید تلاش‌های پی‌درپی چون طوفان‌های کوچک‌اند که در پایان، مسیر، باد و دریا را بر هم می‌زنند و ذهن فرستنده و گیرنده را در گرداب آشفتگی می‌کشند. آنچه به‌عنوان آستانه‌ی عالم اثیری شناخته می‌شود، یعنی جایی که یک فرد سعی دارد معنای رمزی یک تصویر یا سیجیل را کشف کند، در حقیقت چیزی جز تمرینی در تخیل خلاق در حالتی از خلسه‌ی سبک نیست. اگر این آزمایش هم‌زمان توسط چند نفر انجام شود، می‌تواند به پایه‌ای برای تبادل تصاویر تله‌پاتیک میان اعضا تبدیل شود. فعالیت‌های ذهنی و روانی را می‌توان با یک آیین هماهنگ کرد؛ آیینی که طی آن علامت‌ها و نشانه‌های از پیش تعیین شده، ذهن شرکت‌کنندگان را به سمت مراقبه‌های خاص هدایت کند. گروه می‌تواند بر یک نماد یا مانترا تمرکز کند، یا رهبر گروه با توصیف شفاهی، آنان را از مسیر تصاویری ذهنی عبور دهد. بسیاری از روش‌های افزایش نیرو می‌توانند اعضای یک آیین را با هم هم‌نوا سازند. ماهیت رقص جادویی در این است که باید به‌شکل گردبادی پرانرژی، همراه با ذکر دسته‌جمعی، به دور نقطه‌ای ثابت در دایره انجام شود. تعادل با ثابت‌ماندن نگاه بر مرکز دایره حفظ می‌شود. تنفس شدید، تازیانه‌زنی، و استفاده از محرک‌ها نیز می‌تواند هیجان و حالت خلسه را تشدید کند. برانگیختگی جنسی کنترل و هم‌آهنگ‌سازی دشواری دارد مگر در حالت خودمحور (خود-اروتیک) و بیشتر به‌عنوان بخشی از پیامد یک آیین برانگیزنده دیده می‌شود تا روشی برای ایجاد خلسه‌ی گروهی کنترل‌شده. آیین‌های ژرفِ مراقبه و خلسه، چهار دروازه ی اصلی دارند؛ چهار قصدمندی که جویندگان کهن نسل به نسل پاس داشته‌اند: ۱. سحر – فروفرستادن نیرو به بافت جهان، تا رخدادی بی‌درنگ و به اراده ی جادو، جان بگیرد. ۲. احضار بیرونی – فراخواندن موجودات نامرئی، دیوها و ارواح عنصری تا به نیابت تو، جهان را به حرکت وادارند. .

از کتاب در دست انتشار :📚 جادوی آشوب/ پیتر .ج.کارول/مترجم : ژولیت (هنرهای سیاه در تئوری و عمل)✨

محتواى كتاب تاروت فرشتكان به نوعی بازسازى تاروت كلاسيك است، اما نه بر اساس نمادهاى صِرف روان شناسانه رايدرويت يا كلدن داون بلكه بر پايه ى فهرست فرشتكان ونام هاى الهى مآخوذ از آثار آكريپا و كتاب «The Ars Paulina» از .The Lesser Key of Solomon مكهنرى هر كارت را با يك فرشتهْ تطبيق داده است ٧٢ فرشته اى كه با ساعت هاى شبانه روز و نام هاى خداوند در سنت هرمسى هماهنگ ند. اين كتاب در واقع كليد تعامل با نيروهاى ارادة الهى و شعورٍ نورى مراتب بالاست. به جاي پيش گويى محض، با آن مى توان جريان هاى شعور را از حوزة فرشتكان خاص دريافت كرد، براى كارهاىی چون تطهير، توازن، يا ارتقاء اراده وبينش و محقق کردن خواسته های مادی و دنیوی.

بخشی از دعا/اوراد فراخوانی ✨

کتاب راهنمای تاروت فرشتگان کابالا بهمراه دک تاروت فرشتگان شرح کامل مهر و سیجیل ها و ویژگی های هر فرشته و نحوه فراخوانی و مدیتیشن با فرشتگان کابالا 🔮