494
Subscribers
-124 hours
-27 days
-530 days
Posts Archive
494
تسلیت...
سایه هم رفت ؛ از آخرین های نسلی معتقد به آرمان های مردمی و عدالت اجتماعی؛ نسلی فداکار و خلاق و پرکار ؛ نسلی که حماسه های سال های 1320 تا 1332 ، سال کودتای امپریالیستی ، را خلق کردند و پس از آن هم فداکاری کردند ، زندانی شدند ، اعدام شدند و تا انقلاب مردمی 1357 و بعد از آن آمدند و همچنان پروانه وار به آتش زدند ؛ نسلی بسیار قابل احترام ؛ نسلی که در همه زمینه های فرهنگی ، هنری ، فکری و اجتماعی و سیاسی، مهر نام خود را زدند و سرمایه و سابقه ای درخشان شدند برای ملت ایران .
سایه از این قافله بود و به باور اهل شعر در اوج قرار داشت و همواره نیز بر حقانیت راه آرمانی طی شده پای فشرد.
یادش گرامی . 🌹
کاوه اعتمادزاده
494
با درود به همگان ؛ این فایل از اجرای کامل ترانه " مرا ببوس " توسط کاوه اعتمادزاده که در تاریخ 13 اردیبهشت 1400 در دسترس عموم قرار گرفت فایل پرحجم است که در تلگرام قابل استفاده و ارسال است و نه در واتس اپ و برای دانلود کردن و نمایش روی کامپیوتر و لپ تاپ و یا پرده بزرگ دیواری یا سینمایی هم مناسب است. اما برای اپلیکیشن ضعیف تر مانند واتس اپ باید از فایل کم حجم شده استفاده شود که در پی ارائه می شود. 🌻
494
ده خرداد باز آمد و شانزده سال از رفتن "به آذین" گذشت . 🌷
به آذین برای آنها که او را شناخته و دریافته اند، آن سیمرغی است، که مرگ ندارد. ولی شاید اگر اکنون بود و این روزهای فسرده بر خاک وطن را می دید، جز تلخی ، نصیبی بر جان شریف اش ، بر جای نمی ماند.
سخت است، از شخصیت یا کارنامه او گفتن ، آن هم در چند خط "مجازستان" ، و حق مطلب را ادا کردن . شاید بتوان به این اکتفا کرد ، که به آذین ، آن چنان زیست که دوست و نادوست اش، را یارای گرفتن خرده ای به شرافت و راستی و پاکبازی او نبود و نیست . نه زیاده گفت و نه شعار داد ، و نه از سودای مرید پروری ، به خوشایند هر تنی و جمعی تن داد .
نه جز آن کرد، که گفت ، و نه جز آن گفت ،که اندیشید . و این آن آزادگی است ، که شایسته و بایسته نام "به آذین" است.
در سحر کلام و جادوی زبانش ، همان بس ، که جان شیفته اش ، در خاطر پارسی زبانان ، با شکسپیر و گوته و رولان و شولوخف ، گره خورده ؛ دن با واژگان او "آرام" است و زمین ، با نوشته اش ، "نوآباد" .
نام او جاودانه است ، و خاطره اش سبز و فروزان؛ به احترام یادش به پا خیزیم . 🌻
494
هر انسانی که آزادی را دوست دارد، بیش از طول عمرش به ارتش سرخ و شوروی سپاسگزاری بدهکار است. ارنست همینگوی
