Ehsan TARINIA | احسان تاری نیا

مهندسی مظلوم‌نمایی و وارونگی ادراک عمومی چگونه جمهوری اسلامی و شبکه‌های ایدئولوژیک چپ توانستند بخشی از افکار عمومی جهان را علیه اسرائیل بسیج کنند و همزمان چهره‌ای «قربانی» از یک حکومت سرکوبگر بسازند در جهان معاصر، جنگ فقط در میدان نظامی رخ نمی‌دهد. بخش اصلی نبردها اکنون در حوزه ادراک، روایت، روانشناسی جمعی و کنترل احساسات عمومی جریان دارد. جمهوری اسلامی ایران از نخستین حکومت‌هایی بود که پس از انقلاب ۱۳۵۷ به شکلی سیستماتیک فهمید بقای یک حکومت ایدئولوژیک صرفاً با سرکوب داخلی ممکن نیست، بلکه نیازمند ساختن یک روایت جهانی نیز هست. روایتی که در آن حکومت نه به عنوان یک قدرت سرکوبگر، بلکه به عنوان «قربانی امپریالیسم»، «مدافع مستضعفان» و «مقاومت ضد استکباری» دیده شود. این همان نقطه‌ای است که پیوند عمیق جمهوری اسلامی با بخش‌هایی از جریان چپ ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید. https://ehsantarinia.com/archive-80 . . . @EhsanTarinia

Ingénierie de la victimisation et inversion de la perception publique Comment la République islamique et les réseaux idéologiques de gauche ont réussi à mobiliser une partie de l’opinion mondiale contre Israël tout en construisant l’image d’un régime « victime » Dans le monde contemporain, les guerres ne se déroulent plus uniquement sur les champs de bataille militaires. La partie essentielle des conflits se joue désormais dans le domaine de la perception, du récit, de la psychologie collective et du contrôle émotionnel des sociétés. La République islamique d’Iran fut l’un des premiers régimes issus du Moyen Orient postrévolutionnaire à comprendre de manière systématique qu’un pouvoir idéologique ne pouvait survivre uniquement grâce à la répression intérieure. Sa pérennité dépendait également de sa capacité à construire un récit global capable de redéfinir son image sur la scène… Suite de l’article dans le lien ci dessous : https://ehsantarinia.com/fr/archive-96 . . . @EhsanTarinia

قربانیان فراموش‌شده؛ مردم ایران زیر سایه سکوت جهانی در بهار ۲۰۲۶، ایران در یکی از تاریک‌ترین دوره‌های معاصر خود قرار گرفته است. کشوری که دهه‌ها زیر سلطه ساختار ایدئولوژیک جمهوری اسلامی فرسوده شده بود، اکنون در شرایطی قرار گرفته که همزمان با بحران اقتصادی، جنگ منطقه‌ای، اعدام‌های گسترده، فروپاشی اجتماعی، سرکوب خونین اعتراضات و خفقان امنیتی، با نوعی سکوت و بی‌تفاوتی بین‌المللی نیز مواجه است. این سکوت دیگر صرفاً ناشی از ناآگاهی نیست. آنچه امروز مشاهده می‌شود، محصول ترکیبی از منافع ژئوپلیتیک، ترس از بی‌ثباتی منطقه، ملاحظات اقتصادی، نفوذ شبکه‌های ایدئولوژیک نزدیک به جمهوری اسلامی در اروپا و نوعی استاندارد دوگانه در مفهوم ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید. https://ehsantarinia.com/archive-79 . . . @EhsanTarinia

Les victimes oubliées ; le peuple iranien sous l’ombre du silence mondial Au printemps 2026, l’Iran se trouve dans l’une des périodes les plus sombres de son histoire contemporaine. Un pays déjà épuisé par des décennies de domination de la structure idéologique de la République islamique se retrouve désormais confronté simultanément à une crise économique, à une guerre régionale, à des exécutions massives, à un effondrement social, à la répression sanglante des protestations, à l’asphyxie sécuritaire, ainsi qu’à une forme de silence et d’indifférence internationale. Ce silence ne relève plus simplement de l’ignorance. Ce que l’on observe aujourd’hui est le produit d’une combinaison d’intérêts géopolitiques, de crainte d’une déstabilisation régionale, de considérations économiques, de l’influence de réseaux idéologiques proches de la République islamique en Europe et … Suite de l’article dans le lien ci dessous : https://ehsantarinia.com/fr/archive-95 . . . @EhsanTarinia

بحران فلسطین، سیاست نفی، و بن‌بست تاریخی صلح مسئله فلسطین یکی از طولانی‌ترین و پیچیده‌ترین منازعات سیاسی قرن بیستم و بیست و یکم است. این بحران نه تنها به یک مناقشه سرزمینی محدود نمانده، بلکه به میدان برخورد ایدئولوژی‌ها، پروژه‌های ژئوپلیتیک منطقه‌ای، جنگ‌های نیابتی، افراط‌گرایی مذهبی، و رقابت قدرت‌های جهانی تبدیل شده است. در طول دهه‌های گذشته، روایت غالب در بسیاری از رسانه‌های جهان عرب و بخشی از افکار عمومی بین‌المللی، فلسطینیان را صرفاً در جایگاه قربانی مطلق و اسرائیل را در جایگاه عامل مطلق بحران قرار داده است. اما بررسی دقیق اسناد تاریخی، روندهای سیاسی، توافقات رد شده، عملکرد گروه‌های فلسطینی، و سیاست رسمی بسیاری از رهبران فلسطینی نشان می‌دهد که بخش مهمی از تداوم این بحران، ناشی از راهبرد سیاسی «نفی اسرائیل» و ترجیح ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید. https://ehsantarinia.com/archive-78 . . . @EhsanTarinia

La crise palestinienne, la politique de négation et l’impasse historique de la paix La question palestinienne est l’un des conflits politiques les plus longs et les plus complexes des XXe et XXIe siècles. Cette crise ne s’est pas limitée à un simple différend territorial ; elle est devenue un champ de confrontation entre idéologies, projets géopolitiques régionaux, guerres par procuration, extrémisme religieux et rivalités entre puissances mondiales. Au cours des dernières décennies, le récit dominant dans de nombreux médias du monde arabe et dans une partie de l’opinion publique internationale a présenté les Palestiniens exclusivement comme des victimes absolues et Israël comme l’unique responsable de la crise. Pourtant, l’examen précis des documents historiques, des processus politiques, des accords rejetés, du comportement des groupes palestiniens et de la politique officielle de nombreux dirigeants… Suite de l’article dans le lien ci dessous : https://ehsantarinia.com/fr/archive-94 . . . @EhsanTarinia

فرسایش روانی در جامعه معترض؛ وقتی فحاشی به ابزار بدل می‌شود و مبارزه به خودتخریبی می‌رسد در هر جامعه‌ای که زیر فشار، سرکوب و بی‌عدالتی به مقاومت و اعتراض کشیده می‌شود، یکی از نخستین آسیب‌هایی که آرام و نامرئی در بطن آن رشد می‌کند، دگرگونی زبان اعتراض است. این دگرگونی معمولاً ناگهانی نیست. ابتدا با تندی آغاز می‌شود، سپس به تحقیر می‌رسد و در نهایت به فحاشی و تخریب کلامی ختم می‌شود. در ظاهر، ممکن است این روند فقط نشانه خشم طبیعی مردمی تلقی شود که سال‌ها تحقیر، فشار و بی‌پناهی را تجربه کرده‌اند، اما از منظر روان‌شناسی سیاسی، این تغییر زبان اغلب نشانه آغاز فرسایش درونی در بدنه اجتماعی اعتراض است. جامعه‌ای که نتواند زبان خود را مدیریت کند، به تدریج در مدیریت رفتار، تصمیم و حتی تشخیص اولویت‌های ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید. https://ehsantarinia.com/archive-77 . . . @EhsanTarinia

L’érosion psychologique dans une société contestataire ; lorsque l’insulte devient un outil et que la lutte dérive vers l’autodestruction Dans toute société poussée vers la résistance et la contestation sous l’effet de la pression, de la répression et de l’injustice, l’une des premières atteintes qui se développe lentement et de manière presque invisible en son sein est la transformation du langage de la protestation. Cette transformation n’est généralement pas soudaine. Elle commence par la rudesse, évolue vers le mépris, puis finit par l’insulte et la violence verbale. En apparence, ce phénomène peut être interprété comme la simple manifestation d’une colère naturelle de populations ayant subi pendant des années humiliation, oppression et abandon. Pourtant, du point de vue de la psychologie politique, cette mutation du langage constitue souvent le signe du début d’une érosion intérieure au sein même du… Suite de l’article dans le lien ci dessous : https://ehsantarinia.com/fr/archive-93 . . . @EhsanTarinia

📚💬 محفل کتابخوانی سیمرغ – نشست بحث آزاد امشب دوستان گرامی، امشب، جمعه ۱ می ۲۰۲۶، ساعت ۲۰:۰۰ به وقت اروپا، در محفل سیمرغ گرد هم می‌آییم تا به یکی از بنیادی‌ترین پرسش‌های ایران معاصر بپردازیم. موضوع نشست: «چرا ایران با وجود منابع عظیم، تاریخ کهن و نیروی انسانی توانمند، هنوز به کشوری آزاد، مرفه و توسعه‌یافته تبدیل نشده است؟» در این گفت‌وگو، به نقش ساختار قدرت، فرهنگ سیاسی، فرصت‌های از دست‌رفته و مسیرهای ممکن برای آینده ایران خواهیم پرداخت. 🔗 لینک ورود به جلسه: اگر مایلید به جمع ما بپیوندید، کافی‌ست به آقای @mohammadali_akbari_basel پیام دهید تا پس از احراز هویت، به گروه اصلی افزوده شوید و همراه ما در سفر کتاب و اندیشه باشید. لطفاً پیش از ورود، از عملکرد صحیح میکروفن و دوربین اطمینان حاصل فرمایید. ⏳ ادامه نشست پس از ساعت ۲۲:۰۰ به صورت اختیاری خواهد بود. با مهر محفل کتابخوانی سیمرغ 🕊

ایران در گروگان دو جنگ: جنگ خارجی جمهوری اسلامی و جنگ داخلی علیه ملت در تحلیل وضعیت کنونی ایران، اگر از سطح روایت‌های خبری و توصیف‌های روزمره عبور کنیم و به یک چارچوب نظری منسجم نزدیک شویم، با پدیده‌ای مواجه می‌شویم که می‌توان آن را «نظام‌مند شدن بحران» در ساختار قدرت نامید. در چنین چارچوبی، بحران نه یک وضعیت استثنایی، بلکه به قاعده‌ای پایدار در منطق حکمرانی تبدیل می‌شود. جمهوری اسلامی در چهار دهه‌ی گذشته، به‌تدریج به الگویی از بقا دست یافته که در آن، تداوم خود را نه در حل تعارض‌ها، بلکه در بازتولید هم‌زمان دو سطح از تنش تعریف می‌کند: تنش خارجی به‌مثابه ابزار چانه‌زنی و تنش داخلی بعنوان سازوکار کنترل اجتماعی. این دوگانه، ایران را در وضعیتی قرار داده که می‌توان آن را «گروگان‌گیری ساختاری» نامید. در این وضعیت، جامعه هزینه می‌پردازد، اما در فرآیند تصمیم‌گیری غایب است. برای فهم این پدیده، ناگزیر باید هم به تحلیل سیاسی ساختار قدرت پرداخت و هم به لایه‌های عمیق‌تر روان‌شناسی سیاسی که رفتار این ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید. https://kayhan.london/1405/02/08/401235 . . @EhsanTarinia

کالبدشکافی یک عقب‌ماندگی تاریخی زیر حاکمیت جمهوری اسلامی در تاریخ ملت‌ها، گاه یک انقلاب نه دروازه‌ی پیشرفت، بلکه لحظه‌ی انحراف از مسیر توسعه می‌شود. ایرانِ ۱۳۵۷ از این منظر یکی از تراژیک‌ترین نمونه‌های جهان معاصر است. کشوری با موقعیت ژئوپولیتیک ممتاز، با یکی از بزرگترین ذخایر نفت و گاز جهان، با میراث تمدنی کم‌نظیر، با ظرفیت عظیم گردشگری تاریخی، طبیعی و فرهنگی، و با جامعه‌ای که در آستانه‌ی ورود به جهان مدرن قرار داشت، پس از انقلاب اسلامی (که شخصا آن را خیانت ۵۷ می‌نامم) نه تنها به قدرتی توسعه‌یافته بدل نشد، بلکه در بسیاری از شاخص‌ها از کشورهایی عقب افتاد که در همان مقطع یا از ایران ضعیف‌تر بودند یا هم‌تراز آن. امروز وقتی از ترکیه به‌عنوان قطب گردشگری، از قطر به‌عنوان بازیگر بزرگ گاز، از کره جنوبی به‌عنوان قدرت صنعتی و فن‌آوری، از امارات به‌عنوان هاب تجارت و خدمات، و از ویتنام به‌عنوان نمونه‌ی موفق ادغام در زنجیره‌ی جهانی تولید سخن می‌گوییم، در واقع داریم یک پرسش بزرگتر را طرح می‌کنیم: چه شد که ایران با ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید. https://kayhan.london/1405/02/03/400981 . . @EhsanTarinia

درود بر هموطنان عزیز، برای کرایه اتوبوس باید زودتر اقدام کنیم. اتوبوس‌های ۴۴ نفره و ۷۷ نفره موجوده، ولی تا این لحظه فقط ۱۸ نفر برای سفر یک‌روزه به Berlin و شرکت در تجمع مقابل پارلمان آلمان اعلام آمادگی کردن و هنوز تعداد به حد نصاب نرسیده. لطفاً اگر کسی مایل هست این روز با ما همراه بشه، به گروه دعوتش کنید تا زودتر بتونیم کارهای کرایه اتوبوس رو انجام بدیم. اگر تعداد متقاضی‌ها بیشتر نشه، متأسفانه مجبوریم اتوبوس رو کنسل کنیم https://chat.whatsapp.com/Ez1p3qG0YFX8g5iJq4oQv0?mode=gi_t

درود بر هموطنان عزیز، برای کرایه اتوبوس باید زودتر اقدام کنیم. اتوبوس‌های ۴۴ نفره و ۷۷ نفره موجوده، ولی تا این لحظه فقط ۱۸ نفر برای سفر یک‌روزه به Berlin و شرکت در تجمع مقابل پارلمان آلمان اعلام آمادگی کردن و هنوز تعداد به حد نصاب نرسیده. لطفاً اگر کسی مایل هست این روز با ما همراه بشه، به گروه دعوتش کنید تا زودتر بتونیم کارهای کرایه اتوبوس رو انجام بدیم. اگر تعداد متقاضی‌ها بیشتر نشه، متأسفانه مجبوریم اتوبوس رو کنسل کنیم https://chat.whatsapp.com/Ez1p3qG0YFX8g5iJq4oQv0?mode=gi_t

از اروپا پس از سلطه‌ی پاپ تا ایران زیر سایه‌ی ولایت فقیه اروپا برای رسیدن به دولت مدرن، قانون، سکولاریسم و آزادی، مسیری کوتاه و ساده را طی نکرد. آنچه امروز در بسیاری از کشورهای اروپایی بعنوان دولت ملی، تفکیک نهاد دین از حکومت، استقلال قوه قضاییه، آزادی بیان، آموزش عرفی، انتخابات آزاد و حق تعیین سرنوشت مردم شناخته می‌شود، نتیجه چندین قرن نبرد میان قدرت سیاسی و قدرت مذهبی است. اروپا تنها زمانی توانست وارد دوران پیشرفت، صنعت، علم، رفاه و ثبات شود که توانست دخالت مستقیم کلیسا و پاپ را از حکومت کوتاه کند و میان ایمان شخصی و اداره کشور مرزی روشن ایجاد کند. در قرون وسطی، کلیسا در اروپا فقط یک نهاد مذهبی نبود. پاپ و دستگاه کلیسا بر آموزش، قضاوت، مشروعیت سلطنت، مالیات، جنگ، مالکیت، ازدواج، تولد، مرگ و حتی سبک زندگی مردم تسلط داشتند. هیچ قدرتی خارج از اراده‌ی کلیسا مشروع ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید. https://kayhan.london/1405/01/28/400693 . . @EhsanTarinia

توافق یا تعویق بحران؟ جمهوری اسلامی در تنگنای بقا، ایران در آستانه‌ی تغییر ایران امروز در یکی از حساس‌ترین مقاطع تاریخ معاصر خود ایستاده است. از یک سو، مذاکرات میان جمهوری اسلامی و ایالات متحده بار دیگر به صدر اخبار بازگشته و از سوی دیگر، سایه جنگ، تحریم، فروپاشی اقتصادی و ناامنی منطقه‌ای همچنان بر سر کشور سنگینی می‌کند. در چنین شرایطی، مهمترین پرسش این نیست که آیا میان تهران و واشنگتن توافقی حاصل خواهد شد یا نه. پرسش اصلی این است که آیا جمهوری اسلامی می‌تواند با استفاده از مذاکرات، یک بار دیگر بقای خود را تمدید کند یا اینکه جامعه ایران و اپوزیسیون خواهند توانست از این مرحله تاریخی برای گذار به آینده‌ای متفاوت استفاده کنند. مذاکرات میان آمریکا و جمهوری اسلامی را نباید صرفا بعنوان اختلافی فنی بر سر تعداد سانتریفیوژها، درصد غنی‌سازی یا زمان رفع تحریم‌ها تحلیل کرد. مسئله اصلی، برخورد دو منطق متفاوت ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید. https://kayhan.london/1405/01/25/400519 . . @EhsanTarinia

سکوت ما، همدستی با جنایت است اعدام هموطنان‌مان ادامه دارد و سکوت، به این جنایت مشروعیت می‌دهد ما صدای آنان خواهیم بود برای آزادی، برای عدالت، برای ایران 📍 Konstantinbasilika 🗓 جمعه 17.04.2026 ⏰ ساعت 17:00 Schweigen ist Mitschuld Hinrichtungen im Iran gehen weiter und Schweigen bedeutet, diese Verbrechen zu legitimieren Wir werden ihre Stimme sein für Freiheit, Gerechtigkeit und Menschenrechte 📍 Konstantinbasilika 🗓 Freitag, 17.04.2026 ⏰ 17:00 Uhr

فروپاشی گفتار در جنبش‌های تحت فشار؛ از خشونت کلامی تا مهندسی تفرقه و ضرورت وقار در ملی‌گرایی ایرانی در تاریخ جنبش‌های سیاسی، لحظاتی وجود دارد که سرنوشت یک جریان نه در میدان نبرد، نه در پای صندوق رأی، و نه حتی در اتاق‌های تصمیم‌گیری، بلکه در زبان شکل می‌گیرد. زبان، پیش از آن‌که ابزار بیان باشد، سازنده واقعیت روانی یک جامعه است. هر واژه‌ای که در فضای عمومی تکرار می‌شود، نه‌تنها احساسات را منتقل می‌کند، بلکه مرزهای اعتماد، همبستگی و مشروعیت را نیز ترسیم می‌نماید. از همین روست که در بسیاری از جنبش‌های ملی، سقوط از جایی آغاز شده که گفتار از خرد فاصله گرفته و به خشونت کلامی، تحقیر و تخریب آلوده شده است. در فضای سیاسی ایران، به‌ویژه در سال‌های اخیر که جامعه تحت فشار هم‌زمان سرکوب داخلی، بحران اقتصادی، جنگ و ناامنی منطقه‌ای قرار گرفته، افزایش فحاشی، برچسب‌زنی و پرخاشگری در میان برخی از نیروهای مخالف جمهوری اسلامی به پدیده‌ای قابل تأمل تبدیل شده است. این پدیده را نمی‌توان صرفاً به خشم طبیعی جامعه ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید. https://ehsantarinia.com/archive-76 . . @EhsanTarinia

نوروز، ناخودآگاه جمعی و پایداری هویت ملی؛ تقابل ملت ایران با حکومت ایدئولوژیک در تاریخ ملت‌ها لحظاتی فرا می‌رسد که یک آیین، یک زبان، یک روایت یا حتی یک جشن، از سطح یک رسم اجتماعی فراتر می‌رود و به بخشی از ساختار روانی و تاریخی یک ملت تبدیل می‌شود. در چنین لحظاتی، آن نماد دیگر فقط یک سنت نیست، بلکه نشانه بقا و استمرار یک هویت است. در ایران، نوروز دقیقاً چنین جایگاهی دارد. نوروز فقط آغاز سال نیست، بلکه یادآور تداوم تاریخی ملتی است که بارها دولت‌ها را از سر گذرانده اما خود باقی مانده است. ملتی که در طول هزاران سال، با وجود شکست‌ها، اشغال‌ها، انقلاب‌ها، خیانت ها و حکومت‌های گوناگون، پیوستگی خود را حفظ کرده و هر بار از دل بحران، دوباره به خویشتن خویش بازگشته است. در دوره‌هایی که حکومت‌ها کوشیده‌اند هویت مذهبی و ایدئولوژیک تازه‌ای بر جامعه تحمیل کنند، جامعه ایرانی به جای گسستن از گذشته، به لایه‌های عمیق‌تر حافظه تاریخی خود بازگشته است. این بازگشت را نمی‌توان تنها با ... ادامه این مقاله را در لینک زیر مطالعه کنید. https://ehsantarinia.com/archive-75 . . @EhsanTarinia