• دُژَم •
Closed channel
دُژَم یعنی خشمگین و مَغموم؛ مثل همهی ما! -عکسها، ویدیوها و نوشتهها حاصل شاتهای خودم با دیدن و خوندن فیلم و کتاب بوده. https://telegram.me/BiChatBot?start=sc-919572-AebjiRj
Show more307
Subscribers
No data24 hours
No data7 days
No data30 days
Posts Archive
307
« دُژَم » نزدیک 4 یا 5 ساله که هست، هیچوقت قرار نبود حتی به همین تعداد اعضای فعلی برسه که رسید؛ بهرحال یه گوشه از دنیای ذهنم بود، اما حالا دیگه فکر میکنم وقتشه پرایوت بشه چون قرار نیست دیگه فعالیت خاصی صورت بگیره.
✋🏽🪷
307
مادر چیهکو به او گفت «انگار خیلی دوست داری بری روستای درختهای سرو کیاتایاما. برای چی؟»
«اونجا درختهای سرو همه صاف و قشنگن. دلم میخواست قلب آدمها هم همینجوری بود.»
مادرش پرسید «یعنی تو اینجوری نیستی؟»
«نه. من یه جورایی خم شدم و پیچوتاب خوردم…»
پدرش گفت «درسته! مهم نیست یه نفر چهقدر آروم و ساکته، اما تو اعماق اون آدم، چیزهایی برای تأمل کردن هست.»
چیهکو ساکت بود.
«درست نمیگم؟ بچهای که مثل درختهای سرو باشه، خیلی دوستداشتنی و شیرینه. اما همچین بچهای وجود نداره؛ و اگه هم وجود داشت، خیلی وقتها از اینکه اینجوریه رنج میبُرد. فکر کنم مهم اینه که یه درخت رشد کنه، خم شدن یا پیچوتاب خوردنش مهم نیست. یه نگاه به درخت افرای پیر باغمون بنداز!»
چیهکو رویش را به طرف باغ برگرداند و چند لحظه ساکت ماند.
«من صافی درخت افرای باغ رو ندارم.» صدایش پُر از غمواندوه بود و گفت «من بیشتر، شبیه بنفشههایی هستم که توی حُفرههای درخت در میآن…اُه! حواسم نبود! گلهای بنفشه تموم شدن!»
*چیهکو اسم دخترِ داستانه.
📖 کیوتو(پایتخت قدیمی)؛ یاسوناری کاواباتا
@Thezham
307
به قول یکی، دنیا مالِ دیوونههاست.
داشت راجب تیمی که طرفدارشه صحبت میکرد، میگفت حتی اگه آخرم بشه برای من برندهست.
با خودت فکر میکنی داره خودشو دلداری میده که احساس بازنده بودن نکنه، ولی دوستان
چه کسی، کجای این دنیا با وجود بازنده بودن شما رو برنده میبینه؟!
