ＢＬＡＣＫ ＳＮＯＷ

بعضی متن هارو چند بار باید خوند. بعضی هارو باید همراهش به خلسه رفت و جملات بعدیشو خودت خلق کنی‌. بعضیاشم که دروغه. این روش کسل کننده و دور از سال ۲۰۲۵ بنظر میرسه ولی میخام متولد 1973 باشم. عدد قشنگیه‌.

بهرحال ازین وضعیت خسته شدم. کتاب هارو هم نباید فست فود کرد. نمیخامم خودمم فست فود شم. چون فست فود تکراریه ، بی روح و مثل قورت دادن یه ربات نرم. نمیخام مغزمم مثل معده ام با ربات های نرم پر بشه. پس تند خوانی رو کنار گذاشتم. اهمیتی نمیدم که لیست کتابای خونده شم سرعت پیشرفتش چقد کمه‌.

قبلا یه دوره تند خوانی دیدم. بهرحال چیز مفیدیه نه ؟ پس چرا یادش نگیرم؟ پس کلی تمرین کردم. وقتی کلی چی رو سریع وارد مغزم کردم ، احساس انفجار داشتم. حس میکردم گوگلم. یه ربات. که جمله های بقیه رو خیلی صحیح تکرار میکنه. خب که چی ؟ وقتی با یه سرچ ساده میتونی نکته ایی که میخای رو بفهمی چرا کتاب بخونی؟ چرا به خودم زحمت بدم و با تند خوانی سریعتر هم کتاب بخونم ؟ چرا میترسم از عقب موندن از جریان زندگی و بقیه ؟ چرا میترسم از ندونستن و اشتباه کردن ؟ چون ترسوی درونمون رو روشن کردن.

تنها راه فراموشی مشکلات ، ایجاد مشکلات جدیده.