ＢＬＡＣＫ ＳＮＯＷ

اگ آینه اختراع نمیشد ، دنیا جای بهتری بود

گنج میخام چیکار. الان من خودم گنجم ولی احساس خاصی ندارم. شاید پرنده هم خودش حس خاصی نداره.

اصن جاده خوب نیست. مارو مجبور میکنه روی اون راه بریم. اگه گنجا بیرون جاده باشن چی؟

به گنجیشکا حسودیم میشه. سبک و راحت میتونن پرواز کنن. بدن من زیادی سنگینه و حمل کردنش خارج از توانم. باید شب ها درو باز بزارم. شاید دزد اومد تا بهش بگم برام خوراکی بیاره.

این خونه همیشه بوی چوب میده. با اینکه تاحالا جنگل نرفتم، منو از جنگل متنفر کرد. شاید برای این از جنس چوب ساختنش ، چون سرنوشتش آتیش گرفتنه. این یه نشونه است. فقط تاحالا یه آدم بی انتها پبدا نشده که آتیشش بزنه. بهرحال توی اتاقم بنزین ندارم. باید همینجا به انتهای جاده نگاه کنم تا وقتی که تجزیه شم و نفت شم. بعد خونه میتونه به سرانجامش برسه.

پرده های کصکش به وسیله باد تکون میخورن و هی جلوی دیدمو میگیرن. اگه بی انتها بودم ، فندک توی کشو رو ور میداشتم و میگرفتم پایین پرده ها. خیلی باشکوه میشه ، کم کم پرده ها سیاه بشن و نورانی. یه تئاتر حماسی که تنها تماشاگرش منم و البته تنها بازیگرش. شایدم یه سیرک و من میمونم. یعنی باید بلند شم و از وسط اتیش پرده ها بپرم و برم به انتهای جاده بی انتها؟

انگار در اتاق رو بستی و همه بیرون اتاقن ، دارن حرف میزنن و اهنگ گوش میدن. توهم توی اتاق داری اهنگ رو گوش میدی. ولی اونچیزی که تو میشنوی با اونچیزی که بقیه حس میکنن یکی نیست. همه دیوارا این خونه چوبیه مثل یک کلبه وسیع در مناطق غیر جنگلی. توهم مثل یک روانی وسط تیمارستان ادم های سالم. از پنجره بیرون رو نگاه میکنی. جاده ی بی انتهایی که دوطرفش خاکه . فقط خاک. کاش منم بی انتها بودم. بعدش میتونستم صندلی که کنارم هستو وردارم و برم بیرون و روی سر همه آدم های بیرون اتاق، بشکونم. بعدش برگردم و لم بدم روی تختم و ازونجا جاده رو ببینم.

درس های رابطه 🙏🏽

کاش ری اکت خنده میتونسم بزنم.حال ندارم برم تو تنظیمات تغییرش بدم😭😭😭😂

زندگی رویاییمونو شاید امروز نداریمش، ولی باحال میشه اگ منتظر نمونیم و از همین امروز نسخه مناطق محروم😂😂😂😂😂😂😂 و کوچیکشو ایجاد کنیم.