БИР КАМ ДУНЁ

НОНУШТА КИЗЛАРЖОН 👩‍🍳😋💁🏼‍♀️

Кимдир тунлари ёлғиз қолганда йиғлайди. Шунинг учун ташқи кўринишга қараб инсоннинг ҳаётини баҳолаб бўлмайди. Бой одамнинг ҳам дарди бор. Камбаг‘ал одамнинг ҳам орзуси бор. Кулиб турган одамнинг ҳам юраги оғриши мумкин. Сукутда турган одам эса ичида бутун бир дунё билан курашаётган бўлиши мумкин. --- Шу сабабли ҳаётдан жуда кўп нарса талаб қилмаслик керак. Бироз соғлик. Бироз хотиржамлик. Бир нечта самимий инсон. Ҳалол ризқ. Оилада меҳр. Қалбда тинчлик. Ва кечаси бошни ёстиққа қўйганда виждоннинг безовта қилмаслиги. Балким инсонга аслида шуларнинг ўзи етар. Чунки дунёда ҳамма нарсага эришиб ҳам бахтсиз бўлиш мумкин. Аммо қалби тинч инсоннинг бойлиги бошқача. Шунинг учун: Меҳрибон бўлинг, лекин содда эмас. Очиқ кўнгил бўлинг, лекин чегарасиз эмас. Ишонг, лекин кўр-кўрона эмас. Гапиринг, лекин ҳар кимга эмас. Кечиринг, лекин ҳар сафар ўзингизни қурбон қилманг. Ҳақиқатни билган бўлсангиз, уни ҳар бир одамга исботлашга уринманг. Ҳаёт қисқа. Жуда қисқа. Бугун бор инсон, эртага йўқ. Бугун соғ одам эртага касал. Бугун бой одам эртага муҳтож. Бугун кучли одам эртага ёрдамга муҳтож бўлиши мумкин. Шунинг учун инсон инсонлигини йўқотмасин. Қалбида меҳр қолсин. Ақлида ҳушёрлик қолсин. Виждонида ҳалоллик қолсин. Ва энг муҳими — бу дунёдан ҳақиқат, адолат ва мукаммаллик кутиб яшаб, ўз умрини куйдириб юбормасин. Чунки бу дунё мукаммал эмас. Инсонлар ҳам мукаммал эмас. Ҳаёт ҳам адолатни ҳар доим ўз вақтида бермайди. Аммо инсон ўз қалбини қандай сақлаб қолиши — унинг энг катта ғалабаси бўлиши мумкин. Бу дунё ўткинчи. Хар дақиқа ўлим келиб қолиши мумкун.

БУ ДУНЁДА ҲАҚИҚАТ ЙЎҚ... Ёки бордир, лекин инсон уни ҳар доим ҳам ўз ҳаётида кўравермайди. Чунки бу дунёда ҳамма нарса тескарига ўхшайди. Бойлик бор — хотиржамлик йўқ. Соғлик бор — пул йўқ. Пул бор — соғлик йўқ. Катта уй бор — бахт йўқ. Бахт бор — ўз уйи йўқ. Олий маълумот бор — иш йўқ. Билим кам — иши бор. Ҳалол одам қийналади. Айёр одам кўпинча йўлини топади. Бирининг дастурхонида ортиқча нон қолади, бошқаси эса бир бурда нонни кутиб ухлайди. Бир одам бир кечада миллионлаб пул сарфлайди, бошқаси боласининг дориси учун пул тополмайди. Шифохоналарда «Коррупцияга қарши курашамиз» деган ёзувлар осилиб туради. Аммо баъзи жойларда касал одамнинг дардидан олдин чўнтаги сўралади. Пули бор — эшиклар очилади. Пули йўқ — навбат, ҳужжат, сарсонгарчилик, умидсизлик... Баъзан инсон касалликдан эмас, имкониятсизликдан мағлуб бўлади. Энг оғири ҳам шу. Чунки касалликка қарши курашиш мумкин. Аммо даволаниш имконияти бўлмаса, инсоннинг қўли боғланган бўлади. --- Ҳаёт эса давом этаверади. Қимматчилик Қийинчилик Ишсизлик Қарз Лекин шунга қарамай, одамлар яна фарзанд кўришади. «Ризқ Аллоҳдан», дейишади. Албатта, ризқ Аллоҳдан. Лекин фарзанд ҳам масъулият. Унинг қорнини тўйдириш керак. Кийинтириш керак. Ўқитиш керак. Касал бўлса даволатиш керак. Эртага нима бўлишини ўйлаш керак. Фарзанд дунёга келиши — фақат қувонч, катта масъулият ҳам. Баъзан ўнлаб йиллар қорин ғами билан ўтиб кетади. Инсон ёшлигини рўзғор учун сарфлайди. Кучини оила учун сарфлайди. Вақтини фарзандлари учун беради. Ўз орзуларини кейинга қолдираверади. «Болалар катта бўлсин...» дейди. Болалар катта бўлади. Кейин эса... Уларнинг ҳам ўз ҳаёти бошланади. Ота-она эса кексаяди. Кечагина ҳаммага керак бўлган инсон бугун бир четда ўтириб қолади. Касалликлар бошланади. Куч кетади. Ёшлик қайтмайди. Ва инсон баъзан ҳаётининг энг охирида бир савол билан қолади: «Мен ўзи ким учун яшадим?» Шунинг учун инсон ҳаётга бироз жиддийроқ қараши керак. Самимий Меҳрибон Очиқ кўнгил бўлиш яхши. Лекин соддаликнинг ҳам чегараси бор. Ҳаммага ишониш шарт эмас. Ҳаммага ички дунёни очиш шарт эмас. Ҳар бир сирни айтиш шарт эмас. Ҳар бир дардни ҳар кимга айтиш шарт эмас. Ҳар бир танишни дўст деб билиш шарт эмас. Чунки баъзи инсонлар сиздаги меҳрни қадрламайди. Баъзилар очиқ кўнгилликни заифлик деб ўйлайди. Баъзилар яхшиликни мажбурият деб қабул қилади. Баъзилар эса сиз улар учун қилган ўнта яхшилигингизни унутиб, қилмаган битта ишингизни умрбод эслаб юради. Шунинг учун бироз сирлироқ бўлиш ҳам керак. Ҳамма нарсани билишсин, деб яшамаслик керак. Қалбдаги ҳамма гап тилга чиқиши шарт эмас. Баъзи фикрлар инсоннинг ўзида қолгани яхши. Баъзи режалар амалга ошмагунча айтилмагани яхши. Баъзи муносабатлар эса масофада тургани яхши. Яна бир нарса бор. Ҳақиқат устида ҳамма билан талашиб-тортишишнинг фойдаси йўқ. Чунки баъзи одамлар ҳақиқатни изламайди. Улар ўзининг ҳақлигини исботлаш учун тортишади. Сиз далил келтирасиз — бошқа гап айтади. Тушунтирасиз — эшитмайди. Ҳақиқатни кўрсатасиз — қабул қилмайди. Шунда инсон тушунади: Ҳар бир ҳақиқатни бақириб исботлаш шарт эмас. Баъзи жангларда қатнашмаслик — қўрқоқлик эмас. Бу ақл. Баъзан жавоб бермаслик — ожизлик эмас. Бу тарбия. Баъзан кетиб қолиш — мағлубият эмас. Бу ўз қадрини билиш. Чунки вақт жуда қиммат. Уни ҳар бир одамга, ҳар бир тортишувга, ҳар бир ёлғонга сарфлаб бўлмайди. Инсон қанча бой бўлмасин — бир кун ўлади. Қанча машҳур бўлмасин — бир кун номи ҳам унутилиши мумкин. Қанча катта уй қурмасин — унда абадий яшамайди. Қанча пул йиғмасин — қабрга олиб кетмайди. Қанча тортишмасин — охирида ҳамма гаплар тугайди. Шунинг учун энг сўнгги ҳақиқат жуда оддий: БИР КУН ҲАММАМИЗ ЎЛАМИЗ. Балким шунинг учун ҳам инсон бу қисқа умрда бир-бирини эзмаслиги керак. Қўлидан келса — ёрдам бериши керак. Қалби оғриган одамни яна оғритмаслиги керак. Бир инсоннинг умидини синдиришдан олдин ўйлаши керак. Чунки ҳар кимнинг кўринмайдиган дарди бор. Ғамсиз инсон йўқ. Фақат кимдир дардини кўрсатади. Кимдир кулги ортига яширади. Кимдир сукут билан кўтаради.

❤️Ушбу хаволага босиб каналимизга уланинг ва яқинларингизга улашинг 👇💁🏼‍♀️🫶👍 /https://t.me/atxirim➖

Бир зиёнга учраш бир қанча зиёнларни даф этади. Жисмимиз, молимиз жонимизга фидодир. Жонимизга келадиган бало жисмимизга, молимизга келади.