کانال اصلی جامعه کوردهای مقیم مرکز

و همچنین نشان و حمایل کنگره بین‌المللی مشاهیر و مفاخر کُرد در سنندج در سال ۱۳۹۸. در همین راستا، نام او در سال‌های اخیر چنان با پژوهش‌های تاریخی کرمانشاه پیوند خورده که از او با عنوان «پدر تاریخ کرمانشاهان» یاد شده است. میراثی فراتر از کتاب شاید درباره پژوهشگری چون محمدعلی سلطانی، شمار کتاب‌ها به‌تنهایی معیار مناسبی برای سنجش کارنامه او نباشد. ارزش واقعی چنین کارنامه‌ای را باید در این پرسش جست‌وجو کرد: اگر او و پژوهشگرانی مانند او این اسناد، روایت‌ها، نام‌ها و خاطرات را گردآوری نمی‌کردند، چه مقدار از این میراث به نسل‌های بعد منتقل می‌شد؟ هر کتاب او بخشی از یک حافظه بزرگ است؛ حافظه مردمانی که قرن‌ها در دامنه‌های زاگرس زیسته‌اند، جنگیده‌اند، شعر گفته‌اند، موسیقی آفریده‌اند، آیین ساخته‌اند و تاریخ خود را سینه‌به‌سینه منتقل کرده‌اند. محمدعلی سلطانی تلاش کرده است بخشی از این حافظه را از سینه زمان به صفحه کتاب منتقل کند. سخن پایانی در روزگاری که بسیاری از نام‌ها در هیاهوی زمان فراموش می‌شوند، ماندگاری برخی انسان‌ها نه به ثروت و قدرت، بلکه به آثاری است که برای فرهنگ و تاریخ سرزمین خویش برجای می‌گذارند. محمدعلی سلطانی از نسلی از پژوهشگران است که سال‌های بسیار از عمر خود را صرف جست‌وجوی گذشته کرده‌اند تا آیندگان، گذشته خویش را آسان‌تر بشناسند. او با قلم خویش، کرمانشاهان را تنها به‌عنوان یک جغرافیا معرفی نکرد؛ بلکه کوشید روح یک سرزمین را در میان صفحات تاریخ، ادبیات، عرفان و فرهنگ ثبت کند. و چه زیباست اگر درباره چنین مردانی بگوییم: برخی انسان‌ها تاریخ را نمی‌نویسند؛ بلکه خود، بخشی از تاریخ فرهنگی سرزمینشان می‌شوند. با احترام و سپاس از سال‌ها تلاش علمی، فرهنگی و پژوهشی دکتر محمدعلی سلطانی نویسنده، پژوهشگر، تاریخ‌نگار و کُردپژوه برجسته کرمانشاهی جامعه کردهای مقیم مرکز

دکتر محمدعلی سلطانی؛ مردی که تاریخ کرمانشاهان را به یادگار نوشت جامعه کردهای مقیم مرکز در میان مردانی که قلم را نه برای شهرت، بلکه برای پاسداری از حافظه یک سرزمین به دست گرفته‌اند، نام دکتر محمدعلی سلطانی، نویسنده، پژوهشگر، تاریخ‌نگار، کُردپژوه و کرمانشاه‌شناس برجسته، جایگاهی درخور و ماندگار دارد. او از آن دسته پژوهشگرانی است که برای شناخت یک سرزمین، تنها به کتابخانه‌ها و اسناد بسنده نکرده‌اند؛ بلکه در جست‌وجوی گذشته، به سراغ مردم، خاندان‌ها، ایلات و طوایف، شاعران، عارفان، هنرمندان، آیین‌ها، زبان و خاطره‌های جمعی رفته‌اند؛ چرا که تاریخ، تنها آن چیزی نیست که در کتاب‌های رسمی نوشته شده است؛ تاریخ، گاه در حافظه پیرمردی روستایی، در ترانه‌ای کهن، در نام یک کوه و رود، در زبان یک قوم و در سینه یک خاندان نیز زندگی می‌کند. از کرمانشاه تا جهان فرهنگ و پژوهش محمدعلی سلطانی در سال ۱۳۳۶ خورشیدی در کرمانشاه چشم به جهان گشود. از همان سال‌های جوانی، در کنار تحصیلات رسمی، به آموختن علوم اسلامی و ادبی و عرفانی پرداخت و در محضر استادانی از حوزه فرهنگ و دانش دینی و ادبی بهره برد. مسیر علمی او بعدها به پژوهش‌های گسترده تاریخی، ادبی و فرهنگی انجامید. نخستین پژوهش‌های او در حوزه ادبیات کُردی شکل گرفت و از جمله در سال ۱۳۶۲ اثری با عنوان «مناجات‌های جاویدان ادب کردی» منتشر کرد. چند سال بعد نیز مجموعه ارزشمند «حدیقه سلطانی» را در معرفی احوال و آثار شاعران برجسته کُرد و کُردی‌سراهای کرمانشاه، از دوره تیموری تا روزگار معاصر، منتشر کرد. این آثار نشان می‌دهد که دغدغه او از همان آغاز، تنها تاریخ سیاسی و حوادث بزرگ نبود؛ بلکه ادبیات و فرهنگ مردم کُرد نیز بخش جدایی‌ناپذیر از جهان فکری او را تشکیل می‌داد. شاهکار پژوهشی؛ «جغرافیای تاریخی و تاریخ مفصل کرمانشاهان» اما آنچه نام محمدعلی سلطانی را بیش از هر چیز در عرصه پژوهش ماندگار کرده، مجموعه عظیم «جغرافیای تاریخی و تاریخ مفصل کرمانشاهان» است؛ اثری که حاصل سال‌ها پژوهش، گردآوری اسناد و اطلاعات تاریخی و بررسی فرهنگ و جامعه کرمانشاهان است. این مجموعه در چاپ‌های مختلف، در شمار جلدهای متعدد منتشر شده و موضوعاتی همچون تاریخ و جغرافیای منطقه، ایلات و طوایف، خاندان‌ها و چهره‌های تاریخی و فرهنگی را دربرمی‌گیرد. یکی از چاپ‌های این مجموعه در پنج جلد، بیش از ۱۴۰۰ صفحه دارد. اهمیت این اثر تنها در حجم آن نیست؛ ارزش حقیقی آن در این است که نویسنده تلاش کرده است تصویری گسترده از کرمانشاهان به‌عنوان یک حوزه تاریخی، فرهنگی و اجتماعی ارائه کند. از ایل‌ها و طوایف کلهر، گوران، سنجابی، قلخانی و دیگر گروه‌های منطقه گرفته تا خاندان‌ها، شاعران، نویسندگان، عارفان، هنرمندان و جریان‌های اجتماعی، همه در این پروژه بزرگ پژوهشی جایگاهی یافته‌اند. به همین دلیل، آثار سلطانی برای پژوهشگران تاریخ و فرهنگ غرب ایران و به‌ویژه کرمانشاه، از منابع مورد مراجعه بوده است. تاریخ در کنار ادبیات و عرفان جهان فکری محمدعلی سلطانی به تاریخ محدود نمی‌شود. در کارنامه او پژوهش‌هایی درباره ادبیات کُردی، تصوف و عرفان، ادیان و جریان‌های مذهبی، هنر و تاریخ اجتماعی دیده می‌شود. همچنین آثاری درباره تاریخ سیاسی و اجتماعی کرمانشاه و احزاب و انجمن‌های آن منتشر کرده است. از جمله آثار شناخته‌شده او می‌توان به: «حدیقه سلطانی» «مناجات‌های جاویدان ادب کردی» «جغرافیای تاریخی و تاریخ مفصل کرمانشاهان «قیام و نهضت علویان زاگرس «احزاب سیاسی و انجمن‌های سری در کرمانشاه و پژوهش‌های متعدد دیگر در حوزه تاریخ، ادبیات، عرفان، ادیان و هنر اشاره کرد. در مجموع، منابع منتشرشده تعداد آثار و تألیفات او را بیش از ۷۰ اثر ذکر کرده‌اند. خدمتی به حافظه فرهنگی کُرد ارزش کار سلطانی را باید در منظری وسیع‌تر نیز دید. کرمانشاهان تنها یک محدوده جغرافیایی نیست؛ سرزمینی است که در آن تاریخ ایران، فرهنگ کُردی، زبان‌ها و گویش‌های گوناگون، آیین‌های عرفانی، موسیقی، ادبیات و زندگی ایلی و شهری قرن‌ها در کنار یکدیگر شکل گرفته‌اند. از این منظر، پژوهش درباره کرمانشاه، پژوهش درباره بخشی مهم از تاریخ و فرهنگ کُرد نیز هست. سلطانی کوشیده است این میراث پراکنده را گردآوری و ثبت کند؛ تا نام بسیاری از چهره‌ها، خاندان‌ها، شاعران و اهل فرهنگ در گذر زمان محو نشود. شاید بتوان گفت یکی از بزرگ‌ترین خدمات او این بوده است که حافظه شفاهی و پراکنده یک سرزمین را تا حد امکان به سند مکتوب تبدیل کرده است. افتخارات و تقدیرها سال‌ها تلاش علمی و فرهنگی محمدعلی سلطانی با تقدیرهای مختلف همراه بوده است. از جمله افتخاراتی که برای او ثبت شده: لوح تقدیر کتاب سال در سال ۱۳۷۵ لوح تقدیر پژوهش سال در سال ۱۳۷۶ عنوان و لوح چهره ماندگار استان کرمانشاه لوح تقدیر نشر ئاراس اقلیم کردستان

به‌ناوی خودای گه‌وره‌ و مێھره‌بان ﴿إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ﴾ به‌ داخ و په‌ژاره‌یه‌کی زۆره‌وه‌، ھه‌واڵی ڕووداوی تاڵ و دڵته‌زێنی تانکه‌ری گواستنه‌وه‌ی سووته‌مه‌نی له‌ شاری سنه‌، که‌ بووه‌ ھۆی گیانله‌ده‌ستدان و برینداربوونی ژماره‌یه‌ک له‌ ھاووڵاتییه‌ خۆشه‌ویسته‌کانمان و ماته‌مینی چه‌ند بنه‌ماڵه‌یه‌ک، تێکڕای ھاووڵاتیان و هه‌ر وه‌ها ئه‌ندامانی جه‌ماعه‌تی ده‌عوه‌ت و ئیسڵاحی پارێزگای کوردستانی وه‌کوو ڕێکخراوه‌یه‌کی فه‌رهه‌نگی ـ کۆمه‌ڵایه‌تی، خه‌مبار و تاسه‌بار کرد. ئێمه‌ به‌ دڵێکی پڕ له‌ ھاوخه‌مییه‌وه‌، سه‌ره‌خۆشی و ھاوده‌ردی خۆمان پێشکه‌شی بنه‌ماڵه‌ی گیانله‌ده‌ستدراوانی ئه‌م ڕووداوه‌ پڕ له‌ ئازاره‌ ده‌که‌ین، و له‌ خودای گه‌وره‌ داوا ده‌که‌ین بۆ کۆچکردووان پله‌ و پایه‌ی به‌رز و ڕه‌حمه‌تی فراوانی خۆی مسۆگه‌ر کات و بۆ برینداران چاکبوونه‌وه‌ی خێرا و ته‌واو، و هه‌ر وه‌ها بۆ که‌سوکاری به‌جێماوان سه‌بر و ئارامی و پاداشتی دواڕۆژ دابین بکات. به‌ داخه‌وه‌، دووباره‌بوونه‌وه‌ی ڕووداوه‌کانی له‌م چه‌شنه‌ له‌ ئاستی پارێزگادا، نیشانه‌ی که‌مته‌رخه‌می و گوێنه‌دانی به‌رپرسان, به‌و مه‌ترسییانه‌یه‌ که‌ پێشتر جه‌ختی له‌ سه‌ر کرابوون. دۆخی ناله‌بار و نائیستانداردی ڕێگاوبانه‌کانی پارێزگا، له‌گه‌ڵ نه‌بوونی چاودێریی ورد و پێویست له‌سه‌ر ھاتوچۆی ئۆتۆمبێله‌ بارھه‌ڵگره‌کان و ئۆتۆمبێله‌ گواستنه‌وه‌ییه‌کان له‌ ناو شاره‌کان و ڕێگا سه‌ره‌کییه‌کانی ھاتوچۆ، برینێکی قووڵه‌ به‌ جه‌سته‌ی کوردستاندا و پێویستی به‌ سه‌رنجدان و ھه‌نگاوی خێرا و جێددی ھه‌یه‌. له‌ به‌رپرسان و ده‌زگا و دامه‌زراوه‌ پێوه‌ندیداره‌کان داواکارین که‌ له‌گه‌ڵ لێکۆڵینه‌وه‌ی ورد و به‌دواداچوونی ھه‌موو لایه‌نه‌کانی ئه‌م ڕووداوه‌ دڵته‌زێنه‌, بۆ پاراستن و ئه‌من کردنی ڕێگاوبانه‌کان و توندکردنه‌وه‌ی چاودێریی یاسایی له‌سه‌ر ھاتوچۆی ئۆتۆمبێله‌ بارھه‌ڵگره‌کان، به‌ ئه‌رکه‌ شه‌رعی و یاساییه‌کانی خۆیان عه‌مه‌ڵ بکه‌ن و زیاتر له‌ جاران، ژیان و سه‌لامه‌تیی ھاوڵاتیان بپارێزن. له‌ خودای میھره‌بان داوا ده‌که‌ین به‌ خه‌ڵکی ئه‌مه‌گدار و خۆڕاگری شاری سنه‌، ئارامی و ته‌ندروستی ببه‌خشێت. پێوه‌ندییه‌ گشتیه‌کانی جه‌ماعه‌تی ده‌عوه‌ت و ئیسڵاح – پارێزگای کوردستان ١٥/٠٦/١٤٠٥ی ھه‌تاوی ----------------- #جامعە_كوردهای_مقيم_مرکز @kurdanitaran1

▫️جامعه کردهای مقیم مرکز؛ 💢 ایمنی جاده‌های کردستان نیازمند بازنگری اساسی است #بوکان_آنلاین | جامعه کردهای مقیم مرکز در پی حادثه آتش‌سوزی و انفجار تانکر سوخت در محور سنندج_همدان، با صدور پیامی ضمن ابراز همدردی با خانواده‌های جان‌باختگان و مردم کردستان، بر ضرورت تقویت ایمنی جاده‌ها و ارتقای نظارت بر حمل‌ونقل مواد سوختی و خطرناک تأکید کرد. 🔻 در این پیام آمده است: به یاد جان‌باختگان حادثه تلخ سنندج سنندج امروز فقط یک شهر نیست؛ سنندج، قلبی است که در سوگ نشسته و کردستان، داغدار عزیزانی است که در چند لحظه، قربانی حادثه‌ای جانکاه شدند. 🔻 حادثه آتش‌سوزی و انفجار تانکر سوخت در محور سنندج_همدان، بار دیگر یادآور این حقیقت تلخ است که گاهی یک نقص فنی، یک جاده ناایمن یا یک کاستی در نظام حمل‌ونقل مواد خطرناک، می‌تواند زندگی خانواده‌هایی را برای همیشه به دو نیمه «قبل» و «بعد» از حادثه تقسیم کند. 🔻 با اندوهی عمیق، درگذشت جان‌باختگان این حادثه دردناک را به خانواده‌های داغدار آنان، مردم شریف و نجیب سنندج و همه مردم کردستان تسلیت می‌گوییم و برای مصدومان، آرزوی سلامتی و بهبودی داریم. 🔻در برابر این داغ بزرگ، تنها تسلیت کافی نیست. جان انسان‌ها نباید هزینه فرسودگی جاده‌ها، ضعف نظارت یا ناایمنی ناوگان حمل مواد سوختی و خطرناک شود. 🔻 از دولت، وزارت راه و شهرسازی، وزارت نفت، سازمان راهداری و دستگاه‌های مسئول انتظار می‌رود این حادثه را تنها یک سانحه تلقی نکنند؛ بلکه آن را هشداری جدی برای بازنگری اساسی در ایمنی جاده‌های کردستان و سراسر کشور بدانند. ▫️ضروری است: 🔹ایمنی و استاندارد جاده‌های استان، به‌ویژه مسیرهای پرتردد، با جدیت ارتقا یابد؛ 🔹تانکرهای حمل سوخت و مواد خطرناک به‌صورت مستمر از نظر فنی، ترمز، مخزن و تجهیزات ایمنی بازرسی شوند؛ 🔹مسیرهای عبور خودروهای حامل مواد خطرناک تا حد امکان از محدوده‌های پرتردد و شهری جدا شوند؛ 🔹نظام نظارت بر ساعات تردد، صلاحیت رانندگان و استاندارد شرکت‌های حمل‌ونقل تقویت شود؛ 🔹تجهیزات امدادی و آتش‌نشانی در محورهای پرخطر افزایش یابد و مهم‌تر از همه، نتیجه بررسی این حادثه با شفافیت به مردم اعلام شود تا از تکرار چنین فاجعه‌هایی جلوگیری شود. 🔻کردستان بیش از آنکه نیازمند تسلیت‌های پس از حادثه باشد، شایسته پیشگیری پیش از حادثه است. امروز در کنار خانواده‌های داغدار می‌ایستیم و به احترام جان‌های از دست‌رفته، سکوت نمی‌کنیم؛ باشد که این آخرین داغی باشد که جاده‌های کردستان بر دل خانواده‌ای می‌گذارند. روح جان‌باختگان این حادثه غم‌انگیز قرین آرامش و یادشان برای همیشه گرامی باد. جامعه کردهای مقیم مرکز 🆔 @Boukanonline instagram.com/boukanonlineinsta

▫️جامعه کردهای مقیم مرکز؛ 💢 ایمنی جاده‌های کردستان نیازمند بازنگری اساسی است #بوکان_آنلاین | جامعه کردهای مقیم مرکز در پی حادثه آتش‌سوزی و انفجار تانکر سوخت در محور سنندج_همدان، با صدور پیامی ضمن ابراز همدردی با خانواده‌های جان‌باختگان و مردم کردستان، بر ضرورت تقویت ایمنی جاده‌ها و ارتقای نظارت بر حمل‌ونقل مواد سوختی و خطرناک تأکید کرد. 🔻 در این پیام آمده است: به یاد جان‌باختگان حادثه تلخ سنندج سنندج امروز فقط یک شهر نیست؛ سنندج، قلبی است که در سوگ نشسته و کردستان، داغدار عزیزانی است که در چند لحظه، قربانی حادثه‌ای جانکاه شدند. 🔻 حادثه آتش‌سوزی و انفجار تانکر سوخت در محور سنندج_همدان، بار دیگر یادآور این حقیقت تلخ است که گاهی یک نقص فنی، یک جاده ناایمن یا یک کاستی در نظام حمل‌ونقل مواد خطرناک، می‌تواند زندگی خانواده‌هایی را برای همیشه به دو نیمه «قبل» و «بعد» از حادثه تقسیم کند. 🔻 با اندوهی عمیق، درگذشت جان‌باختگان این حادثه دردناک را به خانواده‌های داغدار آنان، مردم شریف و نجیب سنندج و همه مردم کردستان تسلیت می‌گوییم و برای مصدومان، آرزوی سلامتی و بهبودی داریم. 🔻در برابر این داغ بزرگ، تنها تسلیت کافی نیست. جان انسان‌ها نباید هزینه فرسودگی جاده‌ها، ضعف نظارت یا ناایمنی ناوگان حمل مواد سوختی و خطرناک شود. 🔻 از دولت، وزارت راه و شهرسازی، وزارت نفت، سازمان راهداری و دستگاه‌های مسئول انتظار می‌رود این حادثه را تنها یک سانحه تلقی نکنند؛ بلکه آن را هشداری جدی برای بازنگری اساسی در ایمنی جاده‌های کردستان و سراسر کشور بدانند. ▫️ضروری است: 🔹ایمنی و استاندارد جاده‌های استان، به‌ویژه مسیرهای پرتردد، با جدیت ارتقا یابد؛ 🔹تانکرهای حمل سوخت و مواد خطرناک به‌صورت مستمر از نظر فنی، ترمز، مخزن و تجهیزات ایمنی بازرسی شوند؛ 🔹مسیرهای عبور خودروهای حامل مواد خطرناک تا حد امکان از محدوده‌های پرتردد و شهری جدا شوند؛ 🔹نظام نظارت بر ساعات تردد، صلاحیت رانندگان و استاندارد شرکت‌های حمل‌ونقل تقویت شود؛ 🔹تجهیزات امدادی و آتش‌نشانی در محورهای پرخطر افزایش یابد و مهم‌تر از همه، نتیجه بررسی این حادثه با شفافیت به مردم اعلام شود تا از تکرار چنین فاجعه‌هایی جلوگیری شود. 🔻کردستان بیش از آنکه نیازمند تسلیت‌های پس از حادثه باشد، شایسته پیشگیری پیش از حادثه است. امروز در کنار خانواده‌های داغدار می‌ایستیم و به احترام جان‌های از دست‌رفته، سکوت نمی‌کنیم؛ باشد که این آخرین داغی باشد که جاده‌های کردستان بر دل خانواده‌ای می‌گذارند. روح جان‌باختگان این حادثه غم‌انگیز قرین آرامش و یادشان برای همیشه گرامی باد. جامعه کردهای مقیم مرکز 🆔 @Boukanonline instagram.com/boukanonlineinsta

به یاد جان‌باختگان حادثه تلخ سنندج سنندج امروز فقط یک شهر نیست؛ سنندج، قلبی است که در سوگ نشسته و کردستان، داغدار عزیزانی است که در چند لحظه، قربانی حادثه‌ای جانکاه شدند. حادثه آتش‌سوزی و انفجار تانکر سوخت در محور سنندج ـ همدان، بار دیگر یادآور این حقیقت تلخ است که گاهی یک نقص فنی، یک جاده ناایمن یا یک کاستی در نظام حمل‌ونقل مواد خطرناک، می‌تواند زندگی خانواده‌هایی را برای همیشه به دو نیمه «قبل» و «بعد» از حادثه تقسیم کند. با اندوهی عمیق، درگذشت جان‌باختگان این حادثه دردناک را به خانواده‌های داغدار آنان، مردم شریف و نجیب سنندج و همه مردم کردستان تسلیت می‌گوییم و برای مصدومان، آرزوی سلامتی و بهبودی داریم. در برابر این داغ بزرگ، تنها تسلیت کافی نیست. جان انسان‌ها نباید هزینه فرسودگی جاده‌ها، ضعف نظارت یا ناایمنی ناوگان حمل مواد سوختی و خطرناک شود. از دولت، وزارت راه و شهرسازی، وزارت نفت، سازمان راهداری و دستگاه‌های مسئول انتظار می‌رود این حادثه را تنها یک «سانحه» تلقی نکنند؛ بلکه آن را هشداری جدی برای بازنگری اساسی در ایمنی جاده‌های کردستان و سراسر کشور بدانند. ضروری است: • ایمنی و استاندارد جاده‌های استان، به‌ویژه مسیرهای پرتردد، با جدیت ارتقا یابد؛ • تانکرهای حمل سوخت و مواد خطرناک به‌صورت مستمر از نظر فنی، ترمز، مخزن و تجهیزات ایمنی بازرسی شوند؛ • مسیرهای عبور خودروهای حامل مواد خطرناک تا حد امکان از محدوده‌های پرتردد و شهری جدا شوند؛ • نظام نظارت بر ساعات تردد، صلاحیت رانندگان و استاندارد شرکت‌های حمل‌ونقل تقویت شود؛ • تجهیزات امدادی و آتش‌نشانی در محورهای پرخطر افزایش یابد؛ • و مهم‌تر از همه، نتیجه بررسی این حادثه با شفافیت به مردم اعلام شود تا از تکرار چنین فاجعه‌هایی جلوگیری شود. کردستان بیش از آنکه نیازمند تسلیت‌های پس از حادثه باشد، شایسته پیشگیری پیش از حادثه است. امروز در کنار خانواده‌های داغدار می‌ایستیم و به احترام جان‌های از دست‌رفته، سکوت نمی‌کنیم؛ باشد که این آخرین داغی باشد که جاده‌های کردستان بر دل خانواده‌ای می‌گذارند. روح جان‌باختگان این حادثه غم‌انگیز قرین آرامش و یادشان برای همیشه گرامی باد. جامعه کردهای مقیم مرکز

اثر ماندگار دیگر از هنرمند نامدار و محبوب کردستان جناب استاد دکتر قطب الدین صادقی دکترا از دانشگاه سوربون فرانسه در مهرماه امسال در شهر زیبای کردنشین وان ترکیه به روی صحنه می‌رود

هاوڕێیانی بەڕێز بەپێی ئەو داوایەی «ئەنجومەنی ڕێزلێنان لە ناوداران و هونەرمەندانی کوردستان» کە ڕادەستی ئێمەی کراوە، بە مەبەستی سازدانی پێشانگایەکی فۆتۆگرافی بۆ بەڕێز «ئەسەد سەیدی» لە شارەکانی تاران و مهاباد، داوای یارمەتی کراوە. بۆیە داوا لە هەموو ئەو بەڕێزانە ئەکەم کە ئەیانەوێ یارمەتیدەر بن بۆ ئەم هەنگاوە فەرهەنگییە، بڕی ئەو پارەیەی ئەیانەوێ پێشکەشی بکەن، بیخەنە ئەو هەژمارە بانکییەوە کە دانراوە.

عبدالله خان کیخسروی؛ مردی از تبار قلم و اندیشه در سقز در میان فرزندان فرهنگ‌پرور سرزمین کردستان، گاه نام‌هایی ظهور می‌کنند که بیش از آنکه در هیاهوی زمان دیده شوند، در سکوتِ کتاب‌ها و سطرهای ماندگار زندگی می‌کنند؛ عبدالله کیخسروی، نویسنده، مترجم و داستان‌نویس سقزی، از جمله این چهره‌هاست. عبدالله کیخسروی در سال ۱۳۲۷ در سقز دیده به جهان گشود و بخش مهمی از زندگی فرهنگی خود را در قلمرو ادبیات، ترجمه، داستان و اندیشه سپری کرد. منابع ادبی او را از چهره‌های فرهنگی و ادبی سقز معرفی کرده‌اند و نامش در میان مترجمان و داستان‌نویسان این شهر آمده است. یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار او کتاب «مصیبت کرد بودن» است که در سال ۱۳۸۱ منتشر شد. این کتاب با نگاهی انتقادی و اندیشمندانه به تاریخ و سرنوشت کردها می‌نگرد و نویسنده در آن تلاش می‌کند برخی از تجربه‌های تاریخی و اجتماعی ملت کرد را از زاویه‌ای متفاوت به تأمل بگذارد. کیخسروی در عرصه ترجمه نیز نقش قابل توجهی داشته است. یکی از نمونه‌های مهم فعالیت او، ترجمه و گردآوری آثار شیرزاد حسن، نویسنده برجسته کردستان عراق، است. کتاب «تربیع خون» با ترجمه و کوشش عبدالله کیخسروی منتشر شده و مجموعه‌ای از داستان، نوشته، سخنرانی و گفت‌وگوهای شیرزاد حسن را دربرمی‌گیرد. از دیگر کارهای ادبی او، ترجمه و بازسرایی مجموعه «سه قصیده در باب انجماد» اثر رفیق صابر است؛ اثری که نام عبدالله کیخسروی به‌عنوان مترجم و بازسرای آن ثبت شده است. آنچه در کارنامه کیخسروی اهمیت دارد، تنها تعداد کتاب‌ها و ترجمه‌های او نیست؛ بلکه نوع نگاه او به ادبیات و جامعه است. نوشته‌های او نشان می‌دهد که ادبیات برایش صرفاً سرگرمی یا بازی با واژه‌ها نبوده، بلکه وسیله‌ای برای اندیشیدن به تاریخ، هویت، انسان و سرنوشت جامعه بوده است. در فضای فرهنگی سقز نیز حضور او تنها به نوشتن و ترجمه محدود نبوده است. در برنامه‌های ادبی و فرهنگی شهر حضور داشته و به‌عنوان داستان‌نویس و صاحب‌نظر مورد دعوت قرار گرفته است؛ از جمله در نشست‌های فرهنگی و سینمایی که درباره ادبیات و هنر برگزار می‌شد. (گروه تئاتر شه وار⁠) همچنین نام او در میان اعضای هیئت علمی، بازخوانان و داوران جشنواره داستان بانه دیده می‌شود؛ حضوری که نشان‌دهنده جایگاه او در فضای ادبی منطقه کردستان است. (فستیڤاڵی چیرۆکی بانه‌⁠) عبدالله کیخسروی را می‌توان از آن نسل نویسندگان و مترجمانی دانست که میان ادبیات فارسی و ادبیات کردی پلی فرهنگی ساختند؛ نسلی که کوشید صدای نویسندگان کرد را به خوانندگان بیشتری برساند و در عین حال، مسائل و دغدغه‌های جامعه کردستان را با زبان اندیشه و ادبیات بازتاب دهد. امروز، هنگامی که از سرمایه‌های فرهنگی سقز سخن می‌گوییم، نام عبدالله کیخسروی نیز شایسته یادآوری است؛ زیرا شهرها تنها با خیابان‌ها و ساختمان‌هایشان شناخته نمی‌شوند، بلکه با آدم‌هایی که برای فرهنگ، زبان، قلم و اندیشه‌شان زندگی کرده‌اند در حافظه تاریخ ماندگار می‌شوند. عبدالله کیخسروی، از آن نام‌هایی است که باید در حافظه فرهنگی سقز و کردستان باقی بماند؛ نام مردی که سهم خود را با قلم، ترجمه، داستان و اندیشه ادا کرد و بخشی از روایت فرهنگی این سرزمین را به نسل‌های پس از خود سپرد. یاد و نام همه فرزندان فرهیخته کردستان که چراغ فرهنگ را روشن نگه داشته‌اند، گرامی باد.

عبدالله خان کیخسروی؛ مردی از تبار قلم و اندیشه در سقز در میان فرزندان فرهنگ‌پرور سرزمین کردستان، گاه نام‌هایی ظهور می‌کنند که بیش از آنکه در هیاهوی زمان دیده شوند، در سکوتِ کتاب‌ها و سطرهای ماندگار زندگی می‌کنند؛ عبدالله کیخسروی، نویسنده، مترجم و داستان‌نویس سقزی، از جمله این چهره‌هاست. عبدالله کیخسروی در سال ۱۳۲۷ در سقز دیده به جهان گشود و بخش مهمی از زندگی فرهنگی خود را در قلمرو ادبیات، ترجمه، داستان و اندیشه سپری کرد. منابع ادبی او را از چهره‌های فرهنگی و ادبی سقز معرفی کرده‌اند و نامش در میان مترجمان و داستان‌نویسان این شهر آمده است. یکی از شناخته‌شده‌ترین آثار او کتاب «مصیبت کرد بودن» است که در سال ۱۳۸۱ منتشر شد. این کتاب با نگاهی انتقادی و اندیشمندانه به تاریخ و سرنوشت کردها می‌نگرد و نویسنده در آن تلاش می‌کند برخی از تجربه‌های تاریخی و اجتماعی ملت کرد را از زاویه‌ای متفاوت به تأمل بگذارد. کیخسروی در عرصه ترجمه نیز نقش قابل توجهی داشته است. یکی از نمونه‌های مهم فعالیت او، ترجمه و گردآوری آثار شیرزاد حسن، نویسنده برجسته کردستان عراق، است. کتاب «تربیع خون» با ترجمه و کوشش عبدالله کیخسروی منتشر شده و مجموعه‌ای از داستان، نوشته، سخنرانی و گفت‌وگوهای شیرزاد حسن را دربرمی‌گیرد. از دیگر کارهای ادبی او، ترجمه و بازسرایی مجموعه «سه قصیده در باب انجماد» اثر رفیق صابر است؛ اثری که نام عبدالله کیخسروی به‌عنوان مترجم و بازسرای آن ثبت شده است. آنچه در کارنامه کیخسروی اهمیت دارد، تنها تعداد کتاب‌ها و ترجمه‌های او نیست؛ بلکه نوع نگاه او به ادبیات و جامعه است. نوشته‌های او نشان می‌دهد که ادبیات برایش صرفاً سرگرمی یا بازی با واژه‌ها نبوده، بلکه وسیله‌ای برای اندیشیدن به تاریخ، هویت، انسان و سرنوشت جامعه بوده است. در فضای فرهنگی سقز نیز حضور او تنها به نوشتن و ترجمه محدود نبوده است. در برنامه‌های ادبی و فرهنگی شهر حضور داشته و به‌عنوان داستان‌نویس و صاحب‌نظر مورد دعوت قرار گرفته است؛ از جمله در نشست‌های فرهنگی و سینمایی که درباره ادبیات و هنر برگزار می‌شد. (گروه تئاتر شه وار⁠) همچنین نام او در میان اعضای هیئت علمی، بازخوانان و داوران جشنواره داستان بانه دیده می‌شود؛ حضوری که نشان‌دهنده جایگاه او در فضای ادبی منطقه کردستان است. (فستیڤاڵی چیرۆکی بانه‌⁠) عبدالله کیخسروی را می‌توان از آن نسل نویسندگان و مترجمانی دانست که میان ادبیات فارسی و ادبیات کردی پلی فرهنگی ساختند؛ نسلی که کوشید صدای نویسندگان کرد را به خوانندگان بیشتری برساند و در عین حال، مسائل و دغدغه‌های جامعه کردستان را با زبان اندیشه و ادبیات بازتاب دهد. امروز، هنگامی که از سرمایه‌های فرهنگی سقز سخن می‌گوییم، نام عبدالله کیخسروی نیز شایسته یادآوری است؛ زیرا شهرها تنها با خیابان‌ها و ساختمان‌هایشان شناخته نمی‌شوند، بلکه با آدم‌هایی که برای فرهنگ، زبان، قلم و اندیشه‌شان زندگی کرده‌اند در حافظه تاریخ ماندگار می‌شوند. عبدالله کیخسروی، از آن نام‌هایی است که باید در حافظه فرهنگی سقز و کردستان باقی بماند؛ نام مردی که سهم خود را با قلم، ترجمه، داستان و اندیشه ادا کرد و بخشی از روایت فرهنگی این سرزمین را به نسل‌های پس از خود سپرد. یاد و نام همه فرزندان فرهیخته کردستان که چراغ فرهنگ را روشن نگه داشته‌اند، گرامی باد.