من و فرزندم

ميتوان زيبا زيست ..‌. نه چنان سخت که از عاطفه دلگيرشويم ، نه چنان بي مفهوم که بمانيم ميان بدوخوب لحظه ها ميگذرند ، گرم باشيم پرازفکرواميد ، عشق باشيم وسراسرخورشيد ، زندگي همهمه مبهمي از ردشدن خاطره هاست ، هرکجاخنديديم ، هرکجاخندانديم ، زندگاني آنجاست .... بي‌خيال همه تلخی‌ها شنبه زیبا، بخیر 🌺🍃🍃🍃🍃 @manofarzand🩵

من کسایی رو که می‌شناختم به خاطر بی‌احترامی به کسایی که نمی‌شناختم از زندگیم حذف کردم :) شرف برای من مهم‌تر از قدمت هستش 🙌 @manofarzand🩵

جایی که مهر نیست، مکن جستجوی دل:)

افراد کم حرف در واقع با افراد مناسب پرحرف هستند. 🤌🏽

ولى خوشبختى واقعا تعريف نداره! يكى با يه دوچرخه خوشبخته، يكى با يه هكتار باغ آلبالو، اون يكى با آدم روياهاش . . . | دلت كه راضى باشه خوشبختی🌱 |

کاش میشد یه سری آدمها رو پاره کنیم و باهاشون آدمهایی که دوست داریم رو دولایه کنیم که دیرتر خراب‌شن...

اگر شد که هیچ؛ اما اگر نشد، بند کفش‌هایم را محکم‌تر می‌بندم و انجامش می‌دهم این بار با موهای سفید بیشتر؛ چون آن‌چه اهمیت دارد پیروزی نیست، پایداری‌ست. @manofarzand🩵 👤 آلبر کامو

در میانه ی جنگ آلمان ها و انگلیسها،مردی انگلیسی با لبخندی نامفهوم جعبه ای پر از شیشه های شیر تازه را از میان خرابه ها عبور می دهد . این چیست؟ امید میان ویرانه ها؟ یا باور به بهتر شدن زندگی؟ من ترجیح می‌دهم نامش را اجبار زندگی بنامم. که یعنی هرچه شود هر طوری که پیش برود تا وقتی زنده ای، مجبوری زندگی کنی . راه بروی،غذا بخوری نیازهای جنسی ات را برطرف کنی و بلاخره نفس بکشی . جبر زندگی یعنی تا اخرش،تا آخرین نفسی که طالعت در این دنیاست باید کاری بکنی . ولو که بخواهی ولو که نه تو مجبوری به زندگی کردن. روزتون بخیر عزیزان،،،،

برات روز خاصی رو آرزو میکنم از اون روزایی که🌸🍃 با خنــــــــده شــــــــروع میشن و با آرامــــــــش به پایان میرسند آرزو میکنــــــــم که امروز بال های آرزویــــــــت به جاهایی ببرنت که دلـــــــــت میخـواد بری...❤️ صبحت بخیر @manofarzand🩵

شرح مشکل : سلام وقت بخیر دکتر من 26 سالمه امیرحسین هستم لیسانس گیلان مدتیه امیدم رو به زندگی از دست دادم. چندمدته بشدت فشار های عجیبی رو در زندگی تجربه می کنم که خودم احساس می کنم درونیه. با خونوادم زندگی میکنم و یه برادر 20 ساله دارم که رابطم باهاش خیلی سرد هست و خوب نیستیم با هم. خونوادمون هم کاملا معمولی و متوسط هست. راستش من چند ماهی هست که بیکارم و به شکل پاره وقت با پدرم کارای ساختمونی انجام میدم. اصلا امیدی به آینده ندارم. از همه لحاظ رو من فشار میاد،از مالی بگیر تا جنسی و عاطفی. راستش پول ندارم که یه حرکتی بزنم برا آیندم و یا ازدواج کنم. من باور مذهبی قبلاً زیاد داشتم.مثلا اصلا با خانومی وارد رابطه نشدم تا 24 سالگیم.اما حدودا یک سال و نیم قبل سعی کردم با یه خانوم بزرگتر از خودم ارتباط بگیرم و حتی رابطمون به سکس هم کشیده شد. ولی راستش اصلا حالم خوب نمیشد بعد از رابطه با ایشون. از طرفی نیاز جنسیم رو باید بهش پاسخ بدم که راهی جز این در این شرایط ندارم. نمیدونم کار درستی میکنم از اینکه با یه خانوم بزرگتر از خودم رابطه جنسی خارج از ازدواج دارم یا نه!! از نظر دین که اینکار گناهه. ولی من انسانم.نیاز دارم. نمیتونم خودم رو بیش از این سرکوب کنم یا مثل دوران نوجوانی یا کمی بالاتر با خودارضایی خودم رو تخلیه کنم. حالم از خودارضایی بهم میخوره چون آرامش روانی و جسمی من رو کاملا گرفته بود و حدودا دو ساله گذاشتمش کنار. آیا من باید به باور مذهبیم که میگه چند سال صبر کن تا به زمان ازدواج برسی گوش کنم و نیاز عاطفی و جنسیم رو سرکوب کنم؟؟!!کاری که چند ماهه دارم انجام میدم و حال و انگیزه انجام هیچ کاری رو ندارم. یا اینکه نه و یه شریک جنسی پیدا کنم و با خانوم قبلی رابطه داشته باشم؟؟!! من خسته شدم واقعا. دارم عذاب سختی رو متحمل میشم از طرفی بی پولی و بیکاری داره اذیتم می‌کنه از طرفی افکار پوسیده مذهبی داره آزارم میده من امیدی ندارم به آینده. به خودکشی خیلی فکر می کنم. از شخصیت و رفتارم اگه بخوام توضیح بدم :کم حرف،به سختی ارتباط میگیرم، بشدت درونگرا، خجالتی هستم، استرس دارم که فکر کنم از مادرم بهم ارث رسیده چون خیلی استرسیه، و اینکه تو زندگی فرصت های زیادی رو بخاطر ایراد هایی که گفتم از دست دادم لطفاً کمکم کنید یه راه نشونم بدید که واضح باشه. ممنونم

الهی امروز هرچی حال خوبه سمت دلتـون بیـاد و خدا مسیرتون رو پُر از خـبرهای خـوش کنـه...💚 صبحتون پر از عشق و لحظه‌های خاطره‌انگیز💞 @manofarzand🩵

یادآوری به خود: هيچگاه انسان سالم، دیگری را شکنجه نمی‌کند. این انسان آزار دیده است که آزار می‌رساند. زخم خورده ها علاقه عجیبی به زخم زدن به دیگران دارند، آنها که از عزت نفس پایینی برخوردارند میل عجیبی به تحقیر کردن و گرفتن اعتماد به نفس و عزت نفس دیگران دارند. تو هیچگاه کنار آنها بزرگ نمی شوی، فقط تحقیر می شوي. چون، یک فرد ناسالم، هرچیز در اطرافش را بیمار میکند. @manofarzand🩵

چرا گاهی گریه می کنیم؟ گاهی باید گریه کرد، نه برای ضعف، نه برای شکست، بلکه برای رهایی از سنگینیِ آن‌همه احساسی که سال‌ها راهی برای گفتن نداشته‌اند. گریه، زبانِ بی‌کلامِ روان است؛ جایی که عقل سکوت می‌کند و دل شروع به حرف زدن. گریه، شجاعت است؛ پذیرفتنِ این‌که درونِ ما هنوز چیزی زنده است. گریه، فقط ریزش اشک نیست؛ حرکت روان است از انجماد به جریان. در لحظهٔ گریه، چیزی از ناخودآگاه به سطح می‌آید، چیزی که مدت‌ها امکان گفتن نداشته است. اشک، واژه‌ای‌ست که از دهانِ تن بیرون می‌افتد، وقتی زبانِ آگاه ناتوان می‌شود. گریه یعنی روان هنوز امید دارد به تماس، به دیده شدن. اشک‌ها همان بارانِ درون‌اند، که اگر نبارند، روان خشک می‌شود. گریه، نشانهٔ ضعف نیست؛ نشانهٔ تماس است. وقتی اشک می‌آید، یعنی دیواره‌های دفاعی اندکی نرم شده‌اند، یعنی روان در حال تنفس است. @manofarzand🩵