|قُ ش ا ع|

حس بچه ای رو دارم که تو راه مسافرت هی میپرسه چقدر مونده؟

جداً حیف بودیم عزیزم. تلاشگر بودیم، شجاع، جسور، پر از رؤیا، آرزومند، امیدوار و... زیبا بودیم عزیـزم جوانی ما مفت چنگ اینها شد.

«مردم برایِ مردم، و تو برای قلب من!»

حضورش منو برای زندگی کردن جسور تر میکنه❤️✨

نوشته بود؛ الان دیگه خوشگل و خوشتیپ زیاد شده ، جالب باشید و امن... ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌

وَ لِأنّی أحبَبتُک جدّاً أرجوک لاتَکُن وَجَعاً أحکیهِ یَوماً ما لِغریبٍ « و چون دوستت داشتم امیدوارم آن دردی نباشی که روزی درباره‌اش با غریبه‌ای صحبت می‌کنم. »

نوشته بود؛ عشق ترکیبی از تموم احساسات دنیاست..☁️

آنتوان چخوف خیلی قشنگ میاد کل زندگی ما آدمای معمولی ولی سخت جون رو تو یه جمله توصیف میکنه: «پیروزی‌های چشمگیری ندارم ولی میتوانم با شکست‌هایی که از آنها زنده بیرون آمده‌ام، غافلگیرت کنم.»

یکی باید باشد... از آن آدم هایی که دلت بخواهد اولین خبر هیجان انگیز را به او بگویی. از آن‌هایی که همه چیز را با آب و تاب برایش تعریف کنی، بدون کم و کسری، بدون خجالت زدگی و بدون پشیمانی. از آن آدم‌هایی که هیچ وقت در کنارش احساس بدی بهت دست ندهد. ناراحت کارهایی که کردی و نکردی نباشی! کنارش همبرگرت را راحت بخوری و تمام صورتت را سسی کنی او هم با خونسردی نگاهت کند و با لبخند گوشه لبت را پاک کند و باهم بخندید. از آن آدم‌هایی که صبح زود بیدار شود و با اینکه می‌داند خوابی، حالت را بپرسد! همانی که به سرش می‌زند و تا راه‌های دور میبردت تا غروب خورشید را از زاویه‌ی بهتری ببینی و خودش تمام مدت حرفی نمی‌زند و آسمان را نگاه می کند! یکی باید باشد... همین که کسی باشد کافی ست! #نرگس_رامش

آن‌ها که ما را گریانده‌اند آیا توانستند با همان کیفیت نخستین بخندند؟!

داشتم فکر می‌کردم بعضیامون خیلی بی‌رحمانه داریم یه دردایی رو تحمل می‌کنیم، دردایی که خیلی بزرگ‌تر از قد و قواره‌ی ماست. هیچ‌وقت حق انتخابی براشون نداشتیم، زورشون خیلی بیشتر از لبخندامونه. دردایی که هر بار از خودت می‌پرسی خب چرا بازم من؟ و هر بار جوابی که هیچ‌وقت پیداش نکردی؛ غمگین و غمگین‌ترت می‌کنه...

بالاخره یکیو پیدا میکنی که میبینی نصف خونِ اون تو رگاته، نصف مغزِ اون تو سرته، نصفِ قلب اون تو قلبته، نصف زمان تو با اونه، و میبنی که نصف از تو تو وجود یه نفر دیگه اس اونوقت میفهمی که زندگی ارزش ادامه دادن داره!

چه عجیب، هنوز هم ادامه داریــــم...

رَّبُّكُمْ أَعْلَمُ بِكُمْ. خدا شما رو بلده... حتی بهتر از خودتون. "سوره اسراء آيه۵۴"

عمیق‌ترین قسمت رها کردن اونجاست که خونین و مالین زنده می‌مونی؛ برای آخرین بار نگاه می‌کنی و برای اولین بار می‌بینی چقدر نمی ‌ارزید، چقدر نالایق و ناچیز بود برای اون جنگ و تاوان خونین دادن .

پیش تو هر قدر از دلتنگی‌ام گفتم نشد درد دل کردم ولی از دردهایم کم نشد! رفتی و در خود شکستم، نیستم غمگین که سرو بعد طوفان بر زمین افتاد، اما خم نشد! خواب دیدم در جهنم باز دنبال توام بر غم عشق تو حتی مرگ هم مرهم نشد... هیچ‌کس جای تو را در خاطراتم پر نکرد! بردی از یادم ولی یادت فراموشم نشد... جز وصالت آرزوهای زیادی داشتم مثل صدها آرزوی دیگرم، این هم نشد... #مجید_ترکابادی

"تو را در آخرین ابیات خود آغوش میگیرم"