واریانس"

We communicate, we fix, we stay, That's maturity.

چقدر زیبا بود وقتی که توپاک گفت : “ اگه تو من رو به عنوان دوست صمیمی یا پارتنر از دست دادی؛ تو به دشمن من تبدیل نمی‌شی، من هنوز دوست دارم تو بخوری بنوشی و شاد باشی، ولی نه سر سفره ی من.”

زمان؛ آدم‌ها را دگرگون می‌کند اما تصویری را که از آن‌ها داریم؛ ثابت نگه می‌دارد... هیچ چیزی دردناک‌تر از این تضاد میانِ دگرگونی آدم‌ها و ثبات خاطره‌ها نیست

زمان؛ آدم‌ها را دگرگون می‌کند اما تصویری را که از آن‌ها داریم؛ ثابت نگه می‌دارد... هیچ چیزی دردناک‌تر از این تضاد میانِ دگرگونی آدم‌ها و ثبات خاطره‌ها نیست

بەڵێن بدە ئاسمانم بی بەڵێن بدە هەناسەم بی، سێبەرم بی، بارانم بیت تاکوو منیش شانۆی کۆنم جێ بهێڵم دەمامکی ڕووم فڕێ بدەم دوو باڵی پڕ خۆشەویستیم لە گەردنت گرێ بدەم... پەشێو

من از کسانی که دوستشان دارم بیشتر میترسم؛ زیرا تنها آنان هستند که می‌توانند مرا برنجانند.

مستِ مست نشسته در پهلوی دشمن از رفیق می‌گفت!

ولی حالا تو بغلم کن، شاید شد.

اگر گذاشتمت کنار مطمئن باش مقصر تو بودي چون من تا لحظه‌ي آخر به آدما فرصت میدم،محبت میکنم،رفتارمو بهتر میکنم،اهمیت میدم و تلاش میکنم همه چیزو درست کنم.