پارک آینده پژوهی

📌 کانال تخصصی «پارک آینده‌پژوهی» 🔗 https://t.me/parkfs 1⃣: «روایت»؛ گمشدهٔ حکمرانی آینده‌نگر چرا با وجود دهها سند بالادستی، همچنان از «آینده مطلوب» فاصله داریم؟ 🔸یکی از پاسخها، غفلت از «قدرت روایت» در حکمرانی است. اسناد و برنامهها، نقشه های راه هستند؛ اما روایتها هستند که ذهنها را جابهجا میکنند، امید را زنده نگه میدارند و جامعه را برای حرکت به سمت آینده آماده میسازند. 🔍 روایت در آینده‌پژوهی به چه معناست؟ آینده‌پژوهیِ روایت‌محور (Narrative Foresight) بر این باور است که آنچه ما را به سمت آینده هدایت میکند، صرفاً دادهها و مدلها نیستند؛ بلکه داستانهایی هستند که دربارهٔ آینده برای خود تعریف میکنیم. این داستانها تعیین میکنند: · چه چیزی را «ممکن» میدانیم؟ · چه آیندهای را «مطلوب» تصور میکنیم؟ · و چه مسیری را برای رسیدن به آن انتخاب میکنیم؟ 💡 نکته کلیدی: جوامعی که فاقد روایتهای قدرتمند و الهامبخش از آینده هستند، معمولاً یا در دام «روایتهای منفعلانه» (منتظریم تا آینده رقم بخورد) یا «روایتهای ارتجاعی» (واکنش به بحرانها) گرفتار میشوند. حکمرانی آینده‌نگر، پیش از هر چیز، نیازمند «روایتِ ملیِ آینده» است؛ روایتی که بتواند امید، انسجام و جهت را به جامعه بازگرداند. 🔺 پرسش : به نظر شما، «روایت غالب» درباره آینده ایران در میان نسل جوان چیست؟ این روایت تا چه اندازه الهامبخش و جهتدهنده است؟

🔗 mehrnews.com/x3cKkB

📌 کانال تخصصی «پارک آینده‌پژوهی» 🔗 https://t.me/parkfs ✳️ از سواد رسانه‌ای تا سواد الگوریتمی؛ ضرورت جدید حکمرانی فرهنگی چرا دانستن «چیستی» پیام، دیگر کافی نیست؟ در عصر رسانه‌های سنتی، «سواد رسانه‌ای» به معنای توانایی تحلیل پیام‌ها، تشخیص اخبار جعلی و درک اهداف پنهان تولیدکنندگان محتوا بود. اما در عصر پلتفرم‌های هوشمند، این مهارت به تنهایی ناکافی است، زیرا مسئله اصلی دیگر «محتوای پیام» نیست؛ «زیرساخت و منطق پخش» آن است. 🔍 تفاوت اساسی؛ از تحلیل محتوا تا درک معماری سواد رسانه‌ای سنتی می‌پرسد: «این پیام چه می‌گوید و چه کسی آن را ساخته است؟» سواد الگوریتمی می‌پرسد: «چرا این پیام به من نمایش داده شده است؟ چه داده‌ای از من وجود دارد که این محتوا برای من انتخاب شده است؟ چه مکانیسمی پشت این انتخاب قرار دارد؟» 🔸 چرا سواد الگوریتمی حیاتی است؟ ۱. الگوریتم‌ها «سلیقه» و «هویت» می‌سازند: پلتفرم‌ها با تحلیل رفتار کاربران، نه تنها آنچه را که دوست دارند به آنها نشان می‌دهند، بلکه به تدریج تعیین می‌کنند که چه چیزی را «بپسندند». این فرایند، سبک زندگی، ارزش‌ها و حتی هویت فرهنگی را در بلندمدت شکل می‌دهد. ۲. حباب‌های فیلتر و اتاق‌های پژواک: الگوریتم‌ها با شخصی‌سازی بیش از حد، کاربران را در معرض دیدگاه‌های همسو قرار می‌دهند و تنوع فکری را کاهش می‌دهند. این پدیده، به ویژه برای نسل جوان، به معنای شکل‌گیری سبک زندگی در فضایی از تأیید و تکرار است. ۳. دستکاری ظریف و پنهان: سواد الگوریتمی به ما کمک می‌کند تا در برابر شکل‌دهی‌های ظریف رفتاری (Behavioral Nudging) مقاومت کنیم. در غیر این صورت، شهروندان به «ابژه»ی تغییر سبک زندگی توسط پلتفرم‌های خارجی تبدیل می‌شوند. 🇮🇷 کاربست برای ایران؛ ضرورت یک تحول آموزشی در جامعه شبکه‌ای ایران، با وجود بیش از ۷۳ میلیون کاربر اینترنتی، هنوز «سواد الگوریتمی» به عنوان یک مهارت پایه در نظام آموزشی و گفتمان عمومی تعریف نشده است. غفلت از این موضوع، به معنای واگذاری میدان شکل‌دهی به سبک زندگی به الگوریتم‌های پلتفرم‌های فراملی است. 💡 جمع‌بندی راهبردی حکمرانی فرهنگی در عصر هوش مصنوعی، تنها به تنظیم مقررات یا تولید محتوا محدود نمی‌شود. یک ضلع اساسی این حکمرانی، توانمندسازی جامعه برای درک و مواجهه با معماری پنهان رسانه است. آینده سبک زندگی ایرانی–اسلامی، به توانایی شهروندان در «سواد الگوریتمی» و مقاومت در برابر هدایت‌های ناخواسته الگوریتم‌ها گره خورده است. 🔺 پرسش : آیا تاکنون تجربه کرده‌اید که الگوریتم‌های یک پلتفرم، شما را به سمت محتوایی خاص «هدایت» کرده‌اند؟ به نظر شما، اولین گام برای ارتقای «سواد الگوریتمی» در جامعه ایران چه باید باشد؟ #پارک_آینده_پژوهی #سواد_الگوریتمی #حکمرانی_رسانه #آینده_پژوهی #اقتصاد_توجه

📌 کانال تخصصی «پارک آینده‌پژوهی» 🔗 https://t.me/parkfs ✳️ الگوریتم‌ها و اقتصاد توجه؛ معماری پنهان سبک زندگی چرا نمی‌توانیم اسکرول را متوقف کنیم؟ در اقتصاد سنتی، شرکت‌ها کالا و خدمات می‌فروختند. در اقتصاد دیجیتال امروز، واحد اصلی ارزش چیز دیگری است: توجه انسان. هربرت سایمون، اقتصاددان برنده نوبل، دهه‌ها پیش هشدار داد: «انبوهی از اطلاعات، فقر توجه ایجاد می‌کند». الگوریتم‌ها دقیقاً برای مدیریت همین «کمیابی توجه» طراحی شده‌اند. 🔍 الگوریتم‌ها؛ از «فضای انتخاب» تا «فضای هدایت» در نخستین نسل رسانه‌های مجازی، کاربر در مرکز بود و خودش محتوا را انتخاب می‌کرد. اما با ورود الگوریتم‌های یادگیری ماشین، رسانه از «فضای انتخاب» به «فضای هدایت» تغییر ماهیت داد. الگوریتم‌ها با تحلیل رفتار کاربران (تاریخچه جستجو، مدت زمان توقف، تعاملات ریز و درشت)، تصویری دقیق از سلیقه و نیازهای احتمالی می‌سازند و سپس محتوایی را عرضه می‌کنند که بیشترین احتمال درگیری ذهنی را دارد، نه لزوماً بیشترین ارزش اطلاعاتی را. به عبارت دیگر، هدف الگوریتم، «نگه داشتن کاربر در پلتفرم» است، نه «ارائه حقیقت» یا «تقویت سواد رسانه‌ای». 🔸 حباب‌های فیلتر و اتاق‌های پژواک؛ انزوای فکری در عصر شخصی‌سازی الگوریتم‌ها با شخصی‌سازی محتوا، هر کاربر را در «حباب فیلتر» (Filter Bubble) خودش محبوس می‌کنند؛ جهانی که در آن باورهای موجود تقویت می‌شود، دیدگاه‌های مخالف کمتر دیده می‌شود و واقعیت به مجموعه‌ای از روایت‌های شخصی‌سازی‌شده تبدیل می‌شود. در چنین ساختاری، افکار عمومی نه از طریق گفت‌وگوی آزاد، بلکه از طریق چیدمان هوشمند محتوا شکل می‌گیرد. محتوای احساسی، جنجالی و سریع‌الانتشار بیش از محتوای تحلیلی و متعادل دیده می‌شود و این روند، جامعه را به سمت واکنش‌گرایی، هیجان‌زدگی و قطبی‌شدن سوق می‌دهد. 🇮🇷 پیامد برای ایران؛ تغییر مرجعیت فرهنگی در جامعه شبکه‌ای در جامعه شبکه‌ای ایران، قدرت از ساختارهای سلسله‌مراتبی به شبکه‌های ارتباطی و الگوریتم‌های رسانه‌ای منتقل شده است. بخش مهمی از مرجعیت فرهنگی نسل جدید، از نهادهای سنتی به اینفلوئنسرها و شخصیت‌های رسانه‌ای منتقل شده است که توانایی تولید محتوا، جلب اعتماد مخاطبان و هدایت جریان توجه را دارند. نکته کلیدی این است که این مرجعیت جدید، برخلاف مرجعیت‌های سنتی، نه بر پایه جایگاه رسمی، بلکه بر اساس قدرت الگوریتم‌های رسانه‌ای شکل می‌گیرد. 💡 جمع‌بندی راهبردی اگر الگوریتم‌ها تعیین می‌کنند چه چیزی را ببینیم و چه چیزی را نبینیم، و اگر این انتخاب، ذائقه، ارزش‌ها و اولویت‌های ما را شکل می‌دهد، پس معماری پنهان سبک زندگی در دستان چه کسی است؟ آیا حکمرانی فرهنگی بدون درک و مواجهه با منطق الگوریتم‌ها ممکن است؟ این پرسشی است که سیاست‌گذاران فرهنگی ایران در دهه پیش رو ناگزیر به آن پاسخ خواهند داد. 🔺 پرسش : آیا تاکنون تجربه کرده‌اید که الگوریتم‌ها سلیقه یا دیدگاه شما را تغییر داده‌اند؟ چگونه می‌توان از حباب فیلتر شخصی خود خارج شد؟ #پارک_آینده_پژوهی #اقتصاد_توجه #الگوریتم #حباب_فیلتر #حکمرانی_رسانه

📌 کانال تخصصی «پارک آینده‌پژوهی» 🔗 https://t.me/parkfs 📊 حکمرانی سبک زندگی در عصر رسانه؛ نگاهی داده‌محور به تحولات فرهنگی ایران ۱. تغییر مرجعیت؛ نسل جدید در فضای مجازی بیش از ۷۳ میلیون کاربر اینترنتی در ایران فعال هستند. تلگرام با ۶۰ میلیون، اینستاگرام با ۴۸ میلیون و واتس‌اپ با ۴۰ میلیون کاربر، پلتفرم‌های غالب هستند. در چنین فضایی، مرجعیت فرهنگی از نهادهای سنتی به شبکه‌های اجتماعی منتقل شده است. ۲. شکاف نسلی در ارزش‌ها بر اساس آخرین پیمایش‌های ملی، تنها ۸.۲ درصد از ایرانیان وضعیت موجود را قابل قبول می‌دانند. داده‌های پیمایش «ارزش‌ها و نگرش‌های ایرانیان» نشان می‌دهد که ۷۳ درصد از جامعه با مفاهیمی مانند «جدایی دین از سیاست» موافق هستند. این آمار، شکاف عمیق میان ارزش‌های رسمی و باورهای عمومی را آشکار می‌سازد. ۳. عقب‌ماندگی از فناوری؛ فاصله ۷ ساله با جهان پذیرش هوش مصنوعی در کسب‌وکارهای ایرانی تنها ۲۷ درصد است؛ رقمی که ایران را حدود ۷ سال از میانگین جهانی عقب‌تر نشان می‌دهد. همچنین ایران در شاخص فناوری و نوآوری ۲۰۲۵، در رتبه ۷۲ از ۱۶۶ کشور قرار دارد. ۴. جمع‌بندی؛ ضرورت گذار از مدیریت پیام به حکمرانی محیط معنا داده‌ها نشان می‌دهد که ادامه الگوهای سنتی سیاست‌گذاری فرهنگی، پاسخگوی تغییرات شتابان نیست. رسانه امروز دیگر کانال انتقال پیام نیست؛ زیرساخت تولید معنا و سبک زندگی است. نسل آینده در محیطی شکل می‌گیرد که الگوریتم‌ها، پلتفرم‌ها و اقتصاد توجه بر آن حاکم‌اند. آینده سبک زندگی ایرانی–اسلامی، بیش از آنکه به تولید محتوا وابسته باشد، به توانایی ایران در طراحی و حکمرانی زیست‌بوم رسانه‌ای گره خورده است. 🔺 پرسش : با این داده‌ها، اولویت سیاست فرهنگی ایران باید بر کدام محور باشد: تولید محتوا، توسعه زیرساخت‌های فناوری، یا توانمندسازی سواد رسانه‌ای مردم؟ #پارک_آینده_پژوهی #حکمرانی_رسانه #تغییرات_فرهنگی #داده_محور #آینده_پژوهی

رسانه و سبک زندگی؛ میدان جدید حکمرانی فرهنگی در ایران 🔺یادداشت مهمان- سعید غفاری، دانش آموخته رسانه و آینده پژوهی؛ در گذشته، سبک زندگی انسان‌ها در فرآیندی تدریجی و عمدتاً در بستر نهادهای اجتماعی پایدار شکل می‌گرفت. خانواده، مدرسه، دین، سنت‌های فرهنگی و محیط‌های محلی مهم‌ترین فضاهایی بودند که در آنها ارزش‌ها، هنجارها و الگوهای زیست روزمره منتقل و بازتولید می‌شدند. رسانه‌ها نیز در این میان بیشتر نقش واسطه و بازنمایی‌کننده داشتند؛ یعنی آنچه در جامعه شکل گرفته بود را روایت می‌کردند یا به تقویت آن می‌پرداختند. 🔺بر همین اساس، آینده سبک زندگی ایرانی–اسلامی بیش از آنکه تنها به عملکرد نهادهای فرهنگی وابسته باشد، به توانایی جمهوری اسلامی ایران در گذار از «مدیریت رسانه» به «حکمرانی آینده‌نگر رسانه‌ای» وابسته است؛ گذاری که می‌تواند یکی از مهم‌ترین الزامات سیاست فرهنگی کشور در عصر هوش مصنوعی و رسانه‌های هوشمند باشد. 🔗 mehrnews.com/x3cKkB 📡 @Mehrnews

ین رویکرد پیش می‌روم. 📌 کانال تخصصی «پارک آینده‌پژوهی» 🔗 https://t.me/parkfs ✳️حکمرانی سبک زندگی در عصر رسانه؛ میدان جدید سیاست فرهنگی ایران رسانه امروز دیگر «آینه» جامعه نیست؛ کارخانه تولید معنا و سبک زندگی است. در گذشته، سبک زندگی در بستر نهادهایی مانند خانواده، مدرسه و سنت شکل می‌گرفت و رسانه نقش بازتاب‌دهنده داشت. اما عصر شبکه‌ای، این معادله را بر هم زده است. الگوریتم‌ها، پلتفرم‌ها و اقتصاد توجه، اکنون تعیین می‌کنند که چه چیزی را مهم، مطلوب و ارزشمند تلقی کنیم. این تحول، پرسشی راهبردی برای جمهوری اسلامی ایران ایجاد کرده است: آیا می‌توان بدون حکمرانی آینده‌نگر بر محیط رسانه‌ای، از الگوی سبک زندگی ایرانی–اسلامی حمایت کرد؟ 🔻 سه چالش اساسی در این مسیر: ۱. تغییر مرجعیت فرهنگی: بخشی از مرجعیت نسل جدید از نهادهای سنتی به شبکه‌های اجتماعی منتقل شده است. ۲. ضعف روایت‌پردازی: مسئله اصلی کمبود محتوا نیست، بلکه نبود روایت‌های جذاب و قابل‌زیست است. ۳. عقب‌ماندگی سیاست‌گذاری از فناوری: تحولات رسانه‌ای با سرعتی بسیار بیشتر از ساختارهای سیاست‌گذاری حرکت می‌کنند. 🔑 پیشنهاد سیاستی: گذار از «مدیریت پیام» به «حکمرانی محیط معنا» این گذار نیازمند حرکت هم‌زمان در پنج محور است: ۱. آینده‌نگری فرهنگی: ایجاد نظام پایش تغییرات نسلی و تحلیل پیامدهای فناوری‌های جدید. ۲. حکمرانی روایت: حرکت از تولید پراکنده محتوا به طراحی روایت‌های کلان و الهام‌بخش. ۳. حکمرانی فناوری: از مصرف‌کننده فناوری به بازیگر فعال در حوزه داده و هوش مصنوعی. ۴. توانمندسازی جامعه: ارتقای سواد رسانه‌ای و الگوریتمی برای ایجاد جامعه‌ای توانمند، نه صرفاً مقاوم. ۵. بازآرایی نهادی: ایجاد هم‌افزایی میان نهادهای فرهنگی، رسانه‌ای، آموزشی و فناوری. 🔸 جمع‌بندی راهبردی آینده سبک زندگی ایرانی–اسلامی، بیش از آنکه به تولید محتوا وابسته باشد، به توانایی ایران در طراحی و حکمرانی زیست‌بوم رسانه‌ای آینده گره خورده است. عصری که در آن قدرت فرهنگی متعلق به بازیگرانی است که محیط معنا، توجه و تجربه زیسته انسان‌ها را مدیریت می‌کنند. 🔺 پرسش به نظر شما، برای تحقق این گذار، اولویت باید بر کدام محور باشد: تقویت روایت‌پردازی، تغییر نگاه به رسانه ملی ، توسعه زیرساخت‌های فناوری، یا توانمندسازی سواد رسانه‌ای مردم؟ #پارک_آینده_پژوهی #حکمرانی_رسانه #سبک_زندگی #سیاست_فرهنگی #آینده_پژوهی

@SHAMAT94 🔴 پروژه میلیونی اسرائیل برای مسموم کردن هوش مصنوعی گزارش Drop Site News فاش می‌کند اسرائیل با قراردادی ۴۶.۵ میلیون دلاری با برد پاراسکیل، مدیر سابق کمپین ترامپ، شبکه‌ای از ۱۰ وب‌سایت جعلی ایجاد کرده تا داده‌های آموزشی هوش مصنوعی (مانند ChatGPT) را به نفع روایت خود تغییر دهد. این سایت‌ها با لحنی واقع‌گرایانه طراحی شده‌اند و از ژانویه تا مه ۲۰۲۶، بیش از ۹۰۰ بار در مخزن داده‌های Common Crawl آرشیو شده‌اند. 🔸کارشناسان هشدار می‌دهند که تنها ۲۵۰ سند مسموم می‌تواند مدل‌های زبانی بزرگ را دچار آسیب‌پذیری کند. چت‌بات‌هایی مانند Perplexity و Copilot بدون اطلاع کاربران، از این سایت‌ها به عنوان منبع معتبر استفاده می‌کنند. این پروژه که ماهانه ۴.۵ میلیون دلار هزینه دارد، نشان‌دهنده ورود جنگ روایت‌ها به فاز جدیدی است: نبرد بر سر داده‌های آموزشی هوش مصنوعی. #هوش_مصنوعی #جنگ_روایت‌ها #اسرائیل #مسمومیت_داده #آینده_پژوهی #شامات

✍️ کانال شامات | @SHAMAT94 درباره سامانه پرتو آهنین   بر اساس گزارش منتشرشده، توان خروجی «پرتو آهنین» بیش از ۱۰۰ کیلووات است و این سامانه می‌تواند پهپادها، راکت‌های کوتاه‌برد و گلوله‌های خمپاره را ظرف چند ثانیه و در بردی تا ۱۰ کیلومتر هدف قرار دهد. یکی از مهم‌ترین مزیت‌های این سامانه، کاهش چشمگیر هزینه رهگیری است: به طوری که هزینه هر شلیک لیزری تنها چند دلار برآورد می‌شود.در حالی که هزینه استفاده از یک موشک رهگیر گنبد آهنین حدود ۵۰ هزار دلار است.   وزارت دفاع رژیم اسرائیل ادعا می کند که این سامانه در آزمایش‌های اخیر به نرخ موفقیت ۱۰۰ درصد دست یافته است. با این حال، استقرار گسترده آن به تکمیل مراحل تولید و یکپارچه‌سازی نیاز دارد.

🔺وزارت دفاع رژیم اسرائیل و شرکت صنایع دفاعی «رافائل» برای اولین بار سامانه لیزری «پرتو آهنین» (Iron Beam) را به طور کامل با مرکز فرماندهی و کنترل گنبد آهنین یکپارچه کرده‌اند. هر چند حوصله کانال شامات فناوری نیست اما بلحاظ پیامدهای جنگ های دو سال اخیر و نظم جدیدی که در حال شکل گیری است پرداختن به آن ضروری است ..

📌 کانال تخصصی «پارک آینده‌پژوهی» 🔗 https://t.me/parkfs 🔺 عصر سوم موشکی؛ تحول در معادلات قدرت جهانی جهان در آستانه عصر سوم موشکی قرار گرفته است. جنگ‌های ایران و اوکراین، نقطه عطفی در این تحول بوده و استفاده گسترده از موشک‌های بالستیک متعارف، سرعت تغییرات را بی‌سابقه کرده است. 🔹 ایران و تحول میدان نبرد: از آغاز درگیری (فوریه)، ایران حدود ۲,۰۰۰ موشک بالستیک شلیک کرده که خسارات گسترده‌ای وارد و ذخایر راهبردی رهگیرها را تحلیل برده است. 🔹 معادله جدید هزینه-اثربخشی: کاهش هزینه و افزایش دقت، موشک‌ها را به اهرم فشاری برای کشورهای بیشتر تبدیل کرده و آمریکا را به بازنگری در آرایش نظامی و لجستیک خود واداشته است. 🔹 مسابقه تسلیحاتی جهانی: · کره جنوبی: موشک هیونمو-۵ و موشک تایپ ۲۵ با گلایدر هایپرسونیک · اروپا: شش کشور، برنامه موشکی با برد ۲,۰۰۰ کیلومتر تا ۲۰۳۰ · ناتو: اختصاص ۵۰ میلیارد دلار به تسلیحات دوربرد · بریتانیا: ساخت اولین موشک بالستیک پس از نیم قرن · اوکراین: آغاز تولید انبوه موشک بالستیک داخلی 🔸 چالش تازه: ترکیب مرگبار ترکیب پهپادهای ارزان برای اشباع پدافند با موشک‌های بالستیک سریع و پنهان‌کار، شرایط را پیچیده‌تر از همیشه کرده است. کارشناسان می‌گویند: عصر جدید معضل تازه‌ای نیافریده، بلکه معضلات موجود (مانند هزینه گزاف دفاع) را حادتر کرده است. 💡 نگاه آینده‌پژوهانه: در جهانی که موشک‌ها ارزان‌تر و دقیق‌تر می‌شوند، تکیه بر پدافند صرف، راهبردی شکست‌خورده است. کشورها باید به سمت معماری بازدارندگی مبتنی بر هزینه-اثربخشی و دیپلماسی پیش‌گیرانه حرکت کنند، وگرنه در مسابقه‌ای بی‌پایان، هزینه‌ها را فدای امنیت می‌کنند. #پارک_آینده_پژوهی #عصر_سوم_موشکی #امنیت_جهانی #جنگ_آینده #هزینه_دفاع

📌 کانال تخصصی «پارک آینده‌پژوهی» 🔗 https://t.me/parkfs 📊 گزارش دیجیتال نیوز ۲۰۲۶؛ سقوط اعتماد و ظهور پلتفرم‌ها پانزدهمین گزارش سالانه مؤسسه رویترز در ۴۸ بازار و با نظرسنجی از نزدیک به ۱۰۰ هزار نفر منتشر شد. یافته‌ها حاکی از یک نقطه عطف تاریخی در مصرف خبر است . 🔻 رکورد بی‌سابقه در بی‌اعتمادی اعتماد به اخبار به پایین‌ترین سطح (۳۷٪) از سال ۲۰۱۵ رسیده و در ۲۹ بازار کاهش معنادار داشته است . در آمریکا، اعتماد به برندهای خبری نیز سقوط کرده و به ۲۵٪ رسیده که نشان از قطبی‌شدن عمیق دارد . نگرانی از اخبار جعلی با ۴ درصد افزایش به ۶۲٪ رسیده است . 📱 پلتفرم‌ها؛ مسیر اصلی دسترسی به خبر برای نخستین بار، شبکه‌های اجتماعی و پلتفرم‌های ویدئویی با ۵۴٪ از وب‌سایت‌های خبری (۵۱٪) و تلویزیون (۵۲٪) پیشی گرفته‌اند . این تغییر در همه گروه‌های سنی دیده می‌شود، اما در میان جوانان ۱۸-۲۴ ساله به ۵۲٪ می‌رسد . با این حال، اعتماد به اخبار در این پلتفرم‌ها تنها ۲۲٪ است . 🔸 هوش مصنوعی؛ رشدی سریع اما نه انفجاری استفاده از چت‌بات‌های هوش مصنوعی برای خبر از ۷٪ به ۱۰٪ رسیده و در میان زیر ۳۵ سال به ۱۶٪ افزایش یافته است . این کاربران اغلب «مصرف‌کنندگان قدرتمند» خبر هستند و تنها ۱٪ صرفاً به هوش مصنوعی متکی‌اند . با این حال، اعتماد به پاسخ‌های هوش مصنوعی (۲۰٪) به‌مراتب کمتر از اعتماد به خبر (۳۷٪) است . 🎬 عصر ویدئو و خالقان محتوا ۷۷٪ از مخاطبان هفتگی ویدئوی خبری تماشا می‌کنند، اما مصرف ویدئو در وب‌سایت‌های ناشران ۱۰ درصد کاهش یافته است . ۲۷٪ از پاسخ‌دهندگان از «خالقان محتوا» خبر دریافت می‌کنند . نکته کلیدی: خالقان جایگزین رسانه‌های سنتی نمی‌شوند، بلکه مکمل آن‌ها هستند و تنها ۳٪ صرفاً به آن‌ها متکی‌اند . 💡 جمع‌بندی : گزارش ۲۰۲۶ تصویری از یک اکوسیستم خبری در حال تحول بنیادین ارائه می‌دهد؛ جایی که پلتفرم‌ها حاکم، اعتماد در حال فرسایش، و ارتباط مستقیم با مخاطب به چالش اصلی ناشران تبدیل شده است. این داده‌ها می‌تواند به عنوان «سیگنال‌های هشدار» و «فرصت‌های نوظهور» برای آینده‌پژوهی رسانه در ایران مورد استفاده قرار گیرد. #پارک_آینده_پژوهی #گزارش_رویترز #آینده_رسانه #اعتماد_به_خبر #پلتفرم_سازی

@SHAMAT94 🪙 پلتفرم جدید جنگ الکترونیک اسرائیل؛ جهشی در اطلاعات و اختلال صنایع هوافضای اسرائیل (IAI) از سامانه «الیون» (Ellyon) رونمایی کرد؛ پلتفرمی چندمنظوره برای جنگ الکترونیک، جمع‌آوری اطلاعات و شناسایی اهداف که بر روی جت تجاری اصلاح‌شده سوار شده و به رادار پیشرفته، حسگرهای اپتیکی، سامانه‌های شنود، ارتباطات ماهواره‌ای و هوش مصنوعی مجهز است. همزمان، سامانه «هیپنوز» (Hypnosis) برای اختلال در ناوبری ماهواره‌ای و مقابله با پهپادها معرفی شد. 🔸رونمایی همزمان این دو سامانه، نشان‌دهنده گذر رژیم اسرائیل از دفاع سایبری به جنگ الکترونیک تهاجمی و ترکیبی است. کاربرد آنها در جبهه‌های غزه، لبنان، یمن و ایران، احتمالا تحولی در معادلات میدان نبرد ایجاد خواهد کرد. 🔻 #جنگ_الکترونیک #اسرائیل #هوش_مصنوعی #آینده_پژوهی #شامات

📌 کانال تخصصی «پارک آینده‌پژوهی» 🔗 https://t.me/parkfs ⭕️ پروژه FlyWire؛ گامی انقلابی در نقشه‌برداری از مغز در اکتبر ۲۰۲۴، پروژه FlyWire نقطه‌عطفی در علوم اعصاب رقم زد. محققان با رهبری دانشگاه پرینستون و همکاری ۱۲۲ مؤسسه، اولین نقشه کامل از اتصالات مغز یک مگس سرکه بالغ (Drosophila melanogaster) را منتشر کردند . این کانکتوم (Connectome)، یعنی نقشه سیم‌کشی عصبی، شامل حدود ۱۴۰ هزار نورون و بیش از ۵۰ میلیون سیناپس است و با دقت فوق‌العاده‌ای بازسازی شده و بیش از ۸۰۰۰ نوع سلول در آن شناسایی و طبقه‌بندی شده است . 🔑 نوآوری کلیدی این پروژه، همکاری هوش مصنوعی و انسان است. هوش مصنوعی تصاویر را قطعه‌بندی کرد و سپس صدها دانشمند و حتی شهروندان-دانشمند، نتایج را بررسی (Proofread) و برچسب‌گذاری کردند. این کار، که بدون هوش مصنوعی ۵۰ هزار سال-انسان زمان می‌برد، با کمک آن در چند سال به سرانجام رسید . 📌 کاربردهای شگفت‌انگیز: · تشخیص مدارهای عصبی جدید و مکانیسم‌های رفتارهای پیچیده، مانند تصمیم‌گیری یا کنترل پرواز . · محققان برای اولین بار می‌توانند جریان اطلاعات را از ورودی حسی تا خروجی حرکتی، گام‌به‌گام، در کل مغز دنبال کنند . · امکان توسعه «دوقلوی دیجیتال» از مغز مگس برای شبیه‌سازی اختلالات . 🔺 اهمیت برای آینده: اگرچه مغز مگس یک میلیون‌م عددی از مغز انسان سلول دارد، شناخت کامل ساختار یک مغز پیچیده، پایه‌ای برای درک بیماری‌هایی چون آلزایمر و پارکینسون است. روش‌های توسعه‌یافته در FlyWire، راه را برای نقشه‌برداری از مغز موش و در نهایت، بخش‌هایی از مغز انسان هموار می‌کنند . 🔗 منبع اصلی: flywire.ai - دسترسی به نقشه کامل برای تمام پژوهشگران جهان آزاد است! #پارک_آینده_پژوهی #علوم_اعصاب #FlyWire #اتصال_مغز #آینده_پزشکی

📌 کانال تخصصی «پارک آینده‌پژوهی» 🔗 https://t.me/parkfs 📊 زیست‌بوم دیجیتال ایرانیان؛ روایت یک نظرسنجی ملی مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران (ایسپا) در خرداد ۱۴۰۵، نظرسنجی از ۴,۰۶۰ کاربر اینترنت (نماینده ۸۹.۳ درصد جمعیت بالای ۱۵ سال) انجام داده است. نتایج، تصویری روشن از عصر دیجیتال ایران ارائه می‌دهد: 🔹 کاربران روزانه به طور میانگین ۴ ساعت و ۳ دقیقه آنلاین هستند (۳۲.۴ درصد بیش از ۵ ساعت). 🔹 ۵۵.۹ درصد هم از شبکه‌های اجتماعی داخلی و هم خارجی استفاده می‌کنند. میانگین استفاده روزانه از شبکه‌های خارجی (۲ ساعت و ۵ دقیقه) بیشتر از داخلی (۱ ساعت و ۳۷ دقیقه) است. 🔹 فیلترشکن؛ یک صنعت پنهان: ۷۴.۴ درصد کاربران از فیلترشکن استفاده می‌کنند که ۶۶.۷ درصد آن‌ها از نسخه‌های رایگان بهره می‌برند. 🔹 اولویت کاربران برای رفع فیلترینگ: اینستاگرام (۴۷.۸٪)، تلگرام (۲۰.۹٪) و یوتیوب (۸.۴٪). 🔹 نارضایتی از سرعت اینترنت: ۷۲.۳ درصد کاربران از سرعت اینترنت ناراضی‌اند و ۵۶.۹ درصد افزایش سرعت را اولویت اول سیاست‌گذاری می‌دانند. 🔹 اقتصاد دیجیتال: معیشت ۲۰.۳ درصد کاربران به شدت به اینترنت وابسته است و ۵۸ درصد معتقدند کسب‌وکارهای اینترنتی فرصت‌های شغلی جدید ایجاد می‌کنند. 🤖 هوش مصنوعی در ایران: اگرچه ۳۷.۶ درصد کاربران اصلاً با ابزارهای هوش مصنوعی آشنا نیستند، اما از میان کاربران آشنا، ۹۰.۳ درصد از «چت‌جی‌پی‌تی» استفاده می‌کنند. 🛰️ استارلینک؛ رویا یا واقعیت؟ تنها ۲.۹ درصد کاربران آشنا با استارلینک، از آن استفاده می‌کنند، اما ۳۰.۹ درصد از غیرکاربران، تمایل زیادی به استفاده از آن دارند. 🔸 نکته آینده‌پژوهانه: این نظرسنجی نشان می‌دهد که شکاف دیجیتال در ایران نه در دسترسی، که در کیفیت (سرعت)، آزادی (فیلترینگ) و دانش (هوش مصنوعی) شکل گرفته است. آینده سیاست‌گذاری دیجیتال ایران، در گرو پاسخ به این سه شکاف خواهد بود. 🔺 پرسش به نظر شما، اولویت فوری سیاست‌گذاری دیجیتال ایران باید «افزایش سرعت»، «کاهش فیلترینگ» یا «آموزش همگانی هوش مصنوعی» باشد؟ #پارک_آینده_پژوهی #زیست_بوم_دیجیتال #آینده_اینترنت_ایران #شکاف_دیجیتال

📌 کانال تخصصی «پارک آینده‌پژوهی» 🔗 https://t.me/parkfs 🔁 از تهدید تا فرصت؛ چگونه ایران می‌تواند معماری امنیتی جدید را شکل دهد؟ بر اساس نظرسنجی اخیر از اندیشکده‌های عربی، ۴۳ درصد از تحلیل‌گران خواهان شکل‌گیری یک «سیستم امنیتی فراگیر منطقه‌ای با مشارکت ایران» هستند. این عدد، یک سیگنال ضعیف اما مهم از تغییر نگاه نخبگان عرب به جایگاه ایران در نظم آینده است . حال، پرسش راهبردی این است: ایران چگونه می‌تواند این فضا را از یک تهدید (تحریم و انزوای نظامی) به یک فرصت (بازتعریف نقش و کاهش هزینه‌ها) تبدیل کند؟ 🔸بر اساس تحلیل داده‌های موجود، سه محور کلیدی برای این تحول وجود دارد: ۱. پذیرش و نهادینه‌سازی «امنیت هم‌آفرین» به جای «امنیت صفر‌جمع» در پس‌اجنگ، دیگر کشورهای عربی تمایلی به امنیتِ تحمیل‌شده از خارج ندارند. جنگ، شکنندگی چتر نظامی آمریکا را به رخ آن‌ها کشید . ایران با کنار گذاشتن رویکرد «امنیت به‌هزینه‌ی ناامنی دیگران» و پذیرش گفت‌وگوی فراگیر (همانند طرح «MWADA» یا «HOPE» ) می‌تواند به یک شریک امنیتی قابل‌اعتماد برای همسایگان تبدیل شود. این یک گذار پارادایمی از تقابل به همکاری است . ۲. تبدیل «محور مقاومت» به «محور ثبات» تهران در موقعیتی است که می‌تواند تعهدات خود را در قالب توافقنامه اسلام‌آباد به مزیتی راهبردی بدل کند. پذیرش نقش تسهیل‌گر در بحران‌هایی مانند لبنان و سوریه، چهره ایران را به عنوان یک بازیگر ثبات‌ساز تثبیت خواهد کرد . همان‌گونه که قالیباف اشاره کرد، آینده منطقه در «تعامل» است، نه «تقابل» . ۳. تحقق «وابستگی متقابل» به جای «وابستگی یک‌سویه» اقتصاد، اهرم اصلی شکل‌دهی به نظم جدید است. از دست دادن دسترسی به دریای مدیترانه ، ایران را ناگزیر به سمت شرق و جنوب سوق خواهد داد. تقویت کریدورهای ترانزیتی (مانند کریدور شمال-جنوب) و انعقاد پیمان‌های اقتصادی با همسایگان، می‌تواند هزینه‌های تحریم را کاهش دهد و یک اکوسیستم به هم پیوسته در غرب آسیا خلق کند . عربستان و امارات، با وجود اختلاف‌نظرها، به دلیل وابستگی به ثبات منطقه، از این همگرایی استقبال خواهند کرد . ⭕️ جمع‌بندی راهبردی: تهدید آمریکا و رژیم اسرائیل تا زمانی که ایران خود را در «حلقه دفاعی» تعریف کند، ادامه‌دار خواهد بود. اما با ورود به «حلقه معادلات امنیتی» و طراحی معماری جدید مبتنی بر همکاری، ایران می‌تواند: · هزینه‌های نظامی و تحریم را کاهش دهد. · از شکاف میان کشورهای عربی و آمریکا بهره ببرد. · نقش خود را از یک «تهدید» به یک «شریک اجتناب‌ناپذیر» تغییر دهد. این گذار، سخت و نیازمند شجاعت راهبردی و بازتعریف منافع ملی است. 🔺 پرسش ا: به نظر شما، مهم‌ترین گامی که ایران برای عملیاتی‌سازی این «گذار پارادایمی» باید بردارد، چیست؟ پذیرش کامل طرح «MWADA» یا ....؟ #پارک_آینده_پژوهی #معماری_امنیتی #فرصت_راهبردی #ایران_و_همسایگان #پارادایم_جدید

📌 کانال تخصصی «پارک آینده‌پژوهی» 🔗 https://t.me/parkfs 📄 مروری بر مقاله: «آینده علوم انسانی در ایران» نویسنده: دکتر علی پایا (فیلسوف و از پیشگامان آینده‌پژوهی در ایران) منبع: فصلنامه «حوزه و دانشگاه»، سال دوازدهم، شماره ۴۹، زمستان ۱۳۸۵ 🔹 چرا این مقاله مهم است؟ دکتر علی پایا در این مقاله، با رویکردی فلسفی‑تحلیلی و با تکیه بر عقلانیت نقاد، به بررسی جایگاه و آینده علوم انسانی در ایران پرداخته است. او به‌جای پیش‌بینی خطی، بر روش‌شناسی آینده‌اندیشی و بازتعریف کارکرد علوم انسانی تأکید می‌کند. 🔸 چهارچوب ذهنی مقاله ۱. آینده‌اندیشی چیست؟ به باور پایا، آینده‌اندیشی فرایندی است شامل چهار مرحله: تصور: شمار هرچه بیشتری از آینده‌های ممکن را تصویر کردن گزینش: تعیین محتمل‌ترین آینده‌ها از میان آنها ارزش‌گذاری: تشخیص مطلوب‌ترین و نامطلوب‌ترین گزینه‌ها اقدام: برنامه‌ریزی برای تحقق گزینه‌های مطلوب و پیشگیری از نامطلوب‌ها او تأکید می‌کند که همه سناریوهای آینده، حدس و گمان هستند، اما این به معنای بی‌اعتباری آنها نیست؛ اعتبار سناریوها در گرو بیرون آمدن از محک تجربه و بازنگری نظری است. ۲. راز اهمیت علوم انسانی کلید اصلی مقاله، تبیین «شأن مرتبه‌دومی» علوم انسانی است. از نگاه پایا، علوم انسانی به دلیل اینکه می‌توانند به «ارزیابی نقادانه معرفت‌های مرتبه اول» (همانند فیزیک، زیست‌شناسی یا حتی علوم اجتماعی) بپردازند، از دیگر علوم متمایز می‌شوند. در غیاب این نگاه نقادانه، علوم به «تکنولوژی» (ابزاری برای کنترل و رفع نیازها) تنزل می‌یابند و بصیرت لازم برای به‌کارگیری آنها از دست می‌رود. ۳. علوم انسانی در برابر تهدیدات فناورانه پایا با اشاره به «جوامع هم‌آغوش با خطر» (Risk Societies)، هشدار می‌دهد که فناوری‌های جدید (نانو، زیستی، اطلاعات) به دلیل همگرایی و توان تصاعدی، تهدیداتی بی‌سابقه برای حیات بشر ایجاد کرده‌اند. تنها ابزار مؤثر برای مهار این تهدیدات، تقویت علوم انسانی کارآمد و نقادانه است. ۴. آینده علوم انسانی در ایران؛ جنبه‌های بیرونی و درونی پایا برای آینده علوم انسانی در ایران، بر جنبه‌های بیرونی (همچون ارتباط با جامعه جهانی، تعامل دولت و بخش خصوصی) تأکید می‌کند و معتقد است که حاملان علوم انسانی باید: با علوم مرتبه اول (فیزیکی و زیستی) آشنا شوند تا از «تهی بودن» بپرهیزند. از روش‌های میان‌رشته‌ای بهره بگیرند. و خود را با تحولات جهانی هماهنگ کنند تا راه‌حل‌های بومی آن‌ها، مقبولیت بین‌المللی پیدا کند. 💡 در یک جمله به باور پایا، علوم انسانی آینده‌ساز، دانشی است نقادانه، چندرشته‌ای و آگاه از فناوری که می‌تواند تمدن بشری را از خطرات عصر هم‌آغوش با خطر نجات دهد. 🔺 پرسش ا: به نظر شما، برای تحقق این چشم‌انداز در ایران، گام اول را کدام نهاد یا گروه باید بردارد؟ #پارک_آینده_پژوهی #علی_پایا #علوم_انسانی #آینده_پژوهی #مقاله_علمی

@SHAMAT94 🔴 سناریوی اشغال خاک ایران از نگاه الجزیره تحلیل اخیر الجزیره، سناریوی اشغال جزایر ایرانی در خلیج فارس را نه یک مانور تاکتیکی، بلکه آغازی بر یک جنگ زمینی فرسایشی ارزیابی کرده است. این گزارش، با بررسی لایه‌های نظامی، سیاسی و تاریخی، نشان می‌دهد که چنین اقدامی می‌تواند آمریکا را به «مستعمره‌ای پرهزینه» در منطقه تبدیل کند. 🔹 لایه نظامی؛ پیروزی سریع، تداوم ناممکن الجزیره با اذعان به برتری نظامی آمریکا، تأکید می‌کند که «تفاوت فاحشی میان تصرف و حفظ یک جزیره وجود دارد». برای اشغال جزیره‌ای مثل قشم (با وسعت ۱۵۰۰ کیلومتر مربع)، دست‌کم به ۱۰ هزار نیرو نیاز است که در تمام مدت، زیر آتش مستقیم موشک‌ها، پهپادها و توپخانه ایران قرار دارند و خطوط تدارکاتی آنها به شدت آسیب‌پذیر است. 🔹 لایه راهبردی؛ حلقه مفقوده بازدارندگی اشغال جزایر، توان ایران برای بستن تنگه هرمز را از بین نمی‌برد؛ چرا که رادارها و سامانه‌های موشکی ساحلی در سرزمین اصلی مستقر هستند. حذف پایدار این تهدیدها، مستلزم جنگی زمینی در سواحل جنوبی ایران است که از یک عملیات محدود دریایی فراتر رفته و به «آغاز جنگ گسترده» بدل می‌شود. 🔹 لایه سیاسی؛ باتلاقی به نام خلیج فارس الجزیره هشدار می‌دهد که این سناریو، یادآور باتلاق عراق (۲۰۰۳) برای آمریکا و جنگ ویتنام برای فرانسه است؛ جایی که پیروزی نظامی، به تعهدی سرزمینی و فرسایشی بدون افق زمانی مشخص بدل شد. این موضوع، حتی با مخالفت بخشی از پایگاه سیاسی ترامپ نیز مواجه خواهد شد. 🔹 سیگنال ضعیف؛ تکرار الگوی تاریخ اشاره الجزیره به تجربه جنگ عراق، نشان‌دهنده درکی تاریخی از تکرار الگوهای شکست‌خورده است. در شرایطی که افکار عمومی آمریکا از جنگ‌های فرسایشی خسته شده، هر گونه تعهد زمینی می‌تواند به تحقیر سیاسی برای کاخ سفید بدل شود؛ درست مانند خروج شتاب‌زده از افغانستان. 🔻 آیا آمریکا از باتلاق عراق درس گرفته است، یا بار دیگر به دام «پیروزی‌های تاکتیکی، شکست‌های استراتژیک» خواهد افتاد؟ #الجزیره #اشغال_جزایر #جنگ_فرسایشی #ایران #آمریکا #آینده_پژوهی #شامات

📌 کانال تخصصی «پارک آینده‌پژوهی» 🔗 https://t.me/parkfs 📚 معرفی کتاب: «گره‌گشایی به شیوه فیلسوفان و مهندسان» نویسنده: دکتر علی پایا (فیلسوف، روشنفکر دینی و از پیشگامان آینده‌پژوهی در ایران) ناشر: پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی (با همکاری انتشارات طرح نقد) قطع: رقعی | تعداد صفحات: حدود ۵۰۰ صفحه 🔹 چرا این کتاب؟ عنوان کتاب، به‌خوبی نشان‌دهنده هسته مرکزی اندیشه دکتر پایا است. او با انتخاب این عبارت، بر پیوند دو حوزه به‌ظاهر جدا از هم تأکید می‌کند: 🔹 فیلسوفان – اشاره به تفکر بنیادین، پرسش‌گری و نگاه نقادانه دارد. 🔹 مهندسان – نماد کاربست دانش، حل‌المسئله و رویکرد عملی است. پایا معتقد است که گره‌گشایی از مسائل پیچیده امروز، نیازمند تلفیق «بینش فلسفی» و «رویکرد عملی» است؛ یعنی هم به «چرایی» و هم به «چگونگی» باید پرداخت. 📂 ساختار کتاب؛ سه بخش اصلی کتاب در سه بخش سامان یافته که هرکدام به یکی از اضلاع مسئله گره‌گشایی در جهان امروز می‌پردازد: ۱. درباره علم و اندیشه نقاد چیستی علم، نسبت آن با نقد و نقادی، و ابعاد معرفت‌شناختی علم ۲. درباره تکنولوژی نسبت فناوری با علم و جامعه، و پیامدهای اجتماعی و فرهنگی آن ۳. درباره سیاست‌گذاری کاربست عقلانیت نقاد در عرصه خط‌مشی‌گذاری و سیاست‌گذاری عمومی 💡 رویکرد مسلط؛ عقلانیت نقاد همه مقالات این مجموعه با رویکرد «عقلانیت نقاد» (به پیروی از کارل پوپر) نوشته شده‌اند که بر اصولی چون نقدپذیری، خطاپذیری و عقلانیت گفت‌وگویی تأکید دارد. جالب اینکه برخی مقاله‌ها به‌صورت گفت‌وگوهای مکتوب تدوین شده‌اند تا خودشان جلوه‌ای از همین عقلانیت گفت‌وگویی باشند. 🔸 چرا این کتاب را بخوانیم؟ ۱. ارائه یک چارچوب فکری منسجم از آرای پایا در سه حوزه علم، فناوری و سیاست ۲. نشان دادن کاربست عملی فلسفه در تحلیل مسائل عینی جامعه ۳. پر کردن شکاف میان تفکر نظری و کنش عملی ۴. آشنایی با رویکردی نقادانه و مسئله‌محور برای مواجهه با چالش‌های ایران معاصر 📌 این کتاب برای مخاطبانی که با مباحث فلسفی مرتبط با علم و فناوری آشنایی دارند، بسیار سودمند است و خواندن آن نیازمند دقت نظر است. نسخه الکترونیکی آن نیز در برخی سکوهای نشر دیجیتال موجود است. 🔺 پرسش برای شما: به نظر شما، کدام مسئله امروز ایران بیش از همه به «گره‌گشایی به شیوه فیلسوفان و مهندسان» نیاز دارد؟ چرا؟ #پارک_آینده_پژوهی #معرفی_کتاب #علی_پایا #عقلانیت_نقاد #آینده_پژوهی