665
Subscribers
+124 hours
-17 days
-1030 days
Posts Archive
665
چرا من انقدر خستهام؟ راه میرم خستهام، میشینم خستهام، میخوابم خستهام، بیدار میشم خستهام، غذا میخورم خسته میشم، درس میخونم خسته میشم، بیرون میرم خستهام، خرید میرم خستهام، یکم که با بقیه حرف میزنم خسته میشم، آهنگ گوش میدم خستهام، فیلم میبینم خستهام، ای بابا.
665
💭
آدمایی که آزارت میدن
تحقیرت میکنن و زخم زبون میزنن،
همون کسانی هستن که به شدت تخریب شدن
به شدت زخم خوردن و پر از عقده هستن!
این آدما از کمبود اعتماد به نفس
و عزت نفس رنج میبرن
و با این کاراشون تلاش میکنن
تا بقیه رو تا سطح خودشون پایین بکشن!
تا شاید از بار رنج خودشون کم کنن و
روی دوش بقیه بندازن
تنها راه مقابله با اونا، بیتفاوتی، بیتوجهی
و اهمیت ندادنه!
نذار این چرخه ادامه پیدا کنه!
تو همونی باش که نمیذاره
هیچ خط و خشی از آزار دیگران روی روانش بشینه!
665
لب واقعا عضو زیباییه
مخصوصاً وقتایی که بسته میمونه و راجع به
ظاهر ،سلیقه و علایق کسی نظر "بی جا"نمیده...
665
کی گفته همیشه تنهایی بده؟ گاهی وقتها لازمه که تنها باشی، خودت و خودت برا خودت غذا درست کنی، یه فیلم رو تو تنهایی ببینی، آهنگ مورد علاقتو با صدای بلند پلی کنی، با کسی حرف نزنی، برای خودت برقصی و حتی ساعت ها فکر کنی، شو لباس راه بندازی نه تماسی نه پیامکی دریافت کنی که یکی توش گفته باشه “سلام چیکار میکنی”، به خودت برسی، ماسک بزاری، موهاتو پخش کنی، لباس های قدیمی رو امتحان کنی، کتاب بخونی، تنهایی لازمهٔ زندگیه همه است..🦂
665
💭
مکث کن، نفس بکش، اگر باید گریه کنی اینکارو بکن،
ولی هیچ وقت نا امید نشو و به راهت ادامه بده!
665
💭
چقدر این جمله خوبه :
«حاصل عمرش فقط آنچه کرده بود، نبود.
آنچه از خود دریغ کرده بود هم بود.»
و ما چقدر به خودمون بدهکاریم..
665
💭
محمود دولت آبادی قشنگ گفت:
آنجا یک قهوه خانه بود، اما ننشستیم به نوشیدن دوتا استکان چای، چرا؟
دنیا خراب میشد اگر دقایقی آنجا مینشستیم و نفری یک استکان چای میخوردیم؟
عجله، همیشه عجله! کدام گوری میخواستم بروم؟ من به بهانه رسیدن به زندگی، همیشه زندگی را کشته ام..
665
💭
اون جایی که میدونی همه تلاشت رو کردی
و همه حرفهات رو زدی؛
حتی اگه تلاشت بینتیجه و حرفهات
نشنیده مونده باشه...
توی اون نقطه؛
شاید لبریز از غم باشی
ولی آرومی.
665
همیشه میگن اتفاقی که افتاده، افتاده. ازش بگذر، فراموش کن. عقیده دارم این حرف اشتباهه، چرت و پرت محضه. اتفاقی که افتاده هیچوقت از بین نمیره، هیچوقت فراموش نمیشه. میمونه و میشه بخشی از هویت تو، یه داستان برای اینکه بدونی تو کی هستی و چه چیز هایی رو از سر گذروندی..
