પ્રેમની પરાકાષ્ઠા (ચેનલ)

હા, હું યુદ્ધે ચડ્યો છું.. હારેલો ફરીથી રણે ચડ્યો છું... કોટ તારો ભાંગવા... પ્રખર પથ્થર જેવી યાદો લાવ્યો છું... ભાંગીશ ગઢ અંદરથી તારો... લાવીશ તને તારા થી બહાર... સાર્થ તારો સાધવા નહી દવ... આ રથી નો સારથી રથશે તને... દુર્જય ગઢને જીતીને તારા... જીતશું આપણે બે માણા... 💞 @DIL_THI_SAYAR 💞

હા, હું યુદ્ધે ચડ્યો છું.. હારેલો ફરીથી રણે ચડ્યો છું... કોટ તારો ભાંગવા... પ્રખર પથ્થર જેવી યાદો લાવ્યો છું... ભાંગીશ ગઢ અંદરથી તારો... લાવીશ તને તારા થી બહાર... સાર્થ તારો સાધવા નહી દવ... આ રથી નો સારથી રથશે તને... દુર્જય ગઢને જીતીને તારા... જીતશું આપણે બે માણા...

જન્મ દિવસ ની ખૂબ ખૂબ શુભેચ્છાઓ 😊🎂

અશ્રુને ગુરુત્વાકર્ષક ખેંચે છે ત્યારે આકર્ષણ ઘટે છે... 💞 @DIL_THI_SAYAR 💞

સર્વ આયુધોથી યુક્ત, જનમતથી બહુમતી વાળો પ્રદેશ દાયકાઓ સુધી ન્યાયાલયનાં દ્વારે પહોંચીને વિજેતા થયેલ દેશ છે ભારત... સર્વ આયુધ હાથમાં હોય છતાં સહનશક્તિની પરાકાષ્ઠા સુધી પહોંચીને રામલલ્લાના દર્શન તાડપત્રીમાં કરનારા સૌ ભક્તજનો સાથે, સૌ રામ ભક્તોને રામ નવમીના પાવન દિવસે કોટી કોટી વંદન 🙏❤️😍

પંડિતજીના ગીતા પાઠ... નર્મદાના નીર... મહાદેવનું સાનિધ્ય... ને... હિમાલયમાં ઉદ્ધવજીની કૃષ્ણકથા 😍❤️

તારણ કાં તો મારણ છે એકાંત... 💞 @DIL_THI_SAYAR 💞

તમે સારા કે ખોટા એ નક્કી કરશે... ભાવ, અભાવ અને સ્વભાવ... નવા વરાહના આપ સૌ મિત્રો ને રામ રામ ❤️ 💞 @DIL_THI_SAYAR 💞

આ એક અંશ છે... (કૃષ્ણાયન - કાજલ ઓઝા) જેમાં શ્રી કૃષ્ણને પારધી દ્વારા ત્રિવેણી સંગમ પાસે વાગેલા તીર બાદની પીડામાં શ્રી કૃષ્ણ ત્રણ વ્યક્તિઓ પાસેથી આ દેહ છોડીને જવાની રજા માંગે છે... જેમાં પ્રથમ પાંચાલી અને ત્યારબાદ રુકમણીજી સંગમ પાસે જ રજા આપે છે... જ્યારે અંતિમ વ્યક્તિ રાધા છે જે ગોમતી કિનારે પોતાની પુત્રવધૂ(કૃષ્ણા-રાધાએ આપેલ નામ) સાથે છે. ત્યારે ત્રિવેણી સંગમ પાસે રહેલા શ્રી કૃષ્ણ પોતાના અંતરમન થી રાધા જોડે વાત કરે છે... જેમાં પોતાના અમુક બાળપણના પ્રસંગ આવે છે તે આ પ્રસંગ છે. અંતે રાધા પણ જવાની રજા આપે છે.

આજે રાધાનું માટલુ ફૂટ્યું હતું. બલરામ અને બીજા ગોપબાલકો તો નીચે ઊતરવા જ તૈયાર નહોતા. બધા જાણતા કે રાધાનું મસ્તિષ્ક ફટકે, એટલે આવી બન્યું જાણવું... “તું મને કહે કે તું તારી જાતને સમજે છે શું?” રાધાએ ત્રીજીવાર પૂછ્યું. કા'નો હજી હસતો હતો. રાધા નજીક આવી. ગોપબાલકો જાણતા હતા કે હવે શું થવાનું છે. ક્રોધે ભરાયેલી રાધા અને તોફાની કા'ના વચ્ચે ભયાનક યુદ્ધની રાહ જોતા એ ગોપબાલકો બલરામ સહિત ફફડતા જીવે વટવૃક્ષ પર સંતાઈને બેઠા હતા, પરંતુ, કા'નો તો જરાય ડર્યા વિના ત્યાં જ ઊભો હતો. રાધા નજીક આવી, એણે કાનાની આંખમાં જોયું. કાનાનું હસવું ચાલુ જ હતું. રાધાએ પોતાના હાથમાંનું ઠીકરું કાનાના માથા પર ફોડ્યું... થોડું ઘણું પાણી કાનાના ચહેરા પર થઈ, એના હોઠ પર આવ્યું. એ બે - ચાર બિંદુ પાણી કા'નો પી ગયો. “વાહ રે, રાધીકે, તારા હાથનું પાણી તો શેરડીના રસ જેવું લાગે. "ચુપ રહે. સારો નથી લાગતો." "કોને તને?" એ હજી હરાતો હતો. એના પ્રત્યેક સ્મિત સાથે રાધાનો ક્રોધ વધતો જતો હતો... ગોપબાલકો ઝાડ ઉપર ગભરાઈ ગયા હતા. રાધા વધુ નજીક આવી.“આજે તારી માને રાવ ના કરું તો કહેજે મને. "કા'નો બોલ્યો, ચાલ હું સાથે આવું. વળી ક્યાં ગોતશો મને ?” "તને સહેજ પણ લાજ નથી કા'ના?" "લે, મને શેની લાજ હોય, હું તે કંઈ સ્ત્રી છું ?” હવે વધુ જીભાજોડી કરવામાં કંઈ વળવાનું નથી એમ સમજીને રાધાએ કહ્યું, “ચાલ નવું માટલું અપાવ મને.” હા, હા... ચાલને.” કાનાએ કહ્યું. રાધા ઘડીભર જોઈ રહી એને. એ નિખાલસ હાસ્ય, એ મોહક આંખો, એ શ્યામ વર્ણ, એ ઘૂંઘરાળા વાળ, વાળ પર ખોસેલું મોરપિચ્છ... “કેમ આને જોઈને ક્રોધ ઊતરી જાય છે મારો ? એવું તે શું છે એનામાં.' રાધા મનોમન સંવાદ કરી રહી. કા'નો હજીય ત્યાં ઊભો હતો.. "ચાલ... ચાલ, મોર - પોપટ ચિતરેલું માટલું આપાવું. "મને આવડે છે... હું ચીતરી લઈશ મોર - પોપટ...” "તને મોર - પોપટ ચીતરતાં આવડે છે ?” કા'નાની આંખોમાં કુતૂહલ ઉભરાયું. "હા, ઘણાં સરસ. આ જે માટલું ફોડ્યું ને, એના પર જો જરા. મેં કેટલી મહેનત કરી હતી...” કાનાએ સાચે જ એક ઠીકરું ઉપાડીને જોયું. પછી બીજું, પછી ત્રીજું અને પછી ધીમે રહીને રાધા પાસે ગયો અને પોતાની વાંસળી આગળ કરી... "લે, મને ચીતરી આપને..." “આના પર ?” રાધાની હરણ જેવી આંખોમાં આશ્ચર્ય હતું. “આ લાકડાના ટુકડા પર". “ઓ ગાંડી, આ લાકડાનો ટુકડો નથી.” “તો શું છે આ ?” રાધાએ ખભા ઉલાળ્યા અને પેલો વાંસનો ટુકડો ફેરવીને જોયો. " આ તો વાંસળી છે..." “વાંસળી ? એ વળી શું ?" "આ તો વાજિંત્ર છે, ફૂંક મારો ને એમાં પ્રાણ આવે." " જા, જા... એવું તે કંઈ હોતું હશે ?" " નથી માનતી ?" "જરાય નહીં. તું તો છે જ જુઠ્ઠો, ગામમાં બધા કહે છે." "પણ તારી સાથે જુઠ્ઠું નહીં બોલું ." "કેમ ?" "ખબર નથી, પણ તારી સાથે જુઠ્ઠું બોલવાનું મન નથી થતું. તારી આંખોમાં જોઉં છું ને પછી સાચું જ બોલાઈ જાય છે..." "જા, જા... મારે તારી સાથે કોઈ વાત નથી કરવી." "વાત નહીં કરતી, વાંસળી તો સાંભળીશ ને" રાધાની આંખોમાં ‘હા’ હતી...  કુતૂહલથી છલોછલ 'હા.' છતાં એણે ડોકું ધુણાવ્યું. "જા,જા... મારી પાસે સમય નથી. એવા લાકડાના ટુકડાનાં વાજિંત્રો સાંભળવાનો. તું જ વગાડ ને તું જ સાંભળ..." એણે પોતાનો ઘાઘરો પોતાના ઘૂંટણ પાસેથી પકડીને પગથી છૂટો કર્યો, ખંખેર્યો, ભીના વાળ ઝટકોર્યા, ઓઢણી સરખી કરી... અને, પોતાના સૌંદર્યથી સંપૂર્ણ સભાન થઈ, લચકતી ચાલે ચાલવા માંડ્યું. હજી એ દસ ડગલાંય દૂર નહીં ગઈ હોય, અને કોણ જાણે ક્યાંથી હવામાં એક અભાન પ્રેરતો અવાજ રેલાવા લાગ્યો... એ અવાજ જાણે એને પોતાની નજીક બોલાવી રહ્યો હતો... અજબ ખેંચાણ, અજબ માર્દવ અને અજબ સંમોહ હતો એ અવાજમાં ! રાધા પાછળ તો ન ફરી, પણ આગળ જતી અટકી ગઈ... એ અવાજ ધીમે ધીમે એની નજીક આવી રહ્યો હતો. રાધાની આંખો મિચવા લાગી... જાણે નાગણની ઉપર બિન જાદુ કરે એમ એ સુર જાદુ કરી રહ્યો હતો એના પર...

😍 *🙏 જય જય શ્રી દ્વારિકાધીશ 🙏* 😍

આ એક અંશ છે... જેમાં શ્રી કૃષ્ણને પારધી દ્વારા ત્રિવેણી સંગમ પાસે વાગેલા તીર બાદની પીડામાં શ્રી કૃષ્ણ ત્રણ વ્યક્તિઓ પાસેથી આ દેહ છોડીને જવાની રજા માંગે છે... જેમાં પ્રથમ પાંચાલી અને ત્યારબાદ રુકમણીજી સંગમ પાસે જ રજા આપે છે... જ્યારે અંતિમ વ્યક્તિ રાધા છે જે ગોમતી કિનારે પોતાની પુત્રવધૂ(કૃષ્ણા-રાધાએ આપેલ નામ) સાથે છે. ત્યારે ત્રિવેણી સંગમ પાસે રહેલા શ્રી કૃષ્ણ પોતાના અંતરમન થી રાધા જોડે વાત કરે છે... જેમાં પોતાના અમુક બાળપણના પ્રસંગ આવે છે તે આ પ્રસંગ છે. અંતે રાધા પણ જવાની રજા આપે છે.

આજે રાધાનું માટલુ ફૂટ્યું હતું. બલરામ અને બીજા ગોપબાલકો તો નીચે ઊતરવા જ તૈયાર નહોતા. બધા જાણતા કે રાધાનું મસ્તિષ્ક ફટકે, એટલે આવી બન્યું જાણવું... “તું મને કહે કે તું તારી જાતને સમજે છે શું?” રાધાએ ત્રીજીવાર પૂછ્યું. કા'નો હજી હસતો હતો. રાધા નજીક આવી. ગોપબાલકો જાણતા હતા કે હવે શું થવાનું છે. ક્રોધે ભરાયેલી રાધા અને તોફાની કા'ના વચ્ચે ભયાનક યુદ્ધની રાહ જોતા એ ગોપબાલકો બલરામ સહિત ફફડતા જીવે વટવૃક્ષ પર સંતાઈને બેઠા હતા, પરંતુ, કા'નો તો જરાય ડર્યા વિના ત્યાં જ ઊભો હતો. રાધા નજીક આવી, એણે કાનાની આંખમાં જોયું. કાનાનું હસવું ચાલુ જ હતું. રાધાએ પોતાના હાથમાંનું ઠીકરું કાનાના માથા પર ફોડ્યું... થોડું ઘણું પાણી કાનાના ચહેરા પર થઈ, એના હોઠ પર આવ્યું. એ બે - ચાર બિંદુ પાણી કા'નો પી ગયો. “વાહ રે, રાધીકે, તારા હાથનું પાણી તો શેરડીના રસ જેવું લાગે. "ચુપ રહે. સારો નથી લાગતો." "કોને તને?" એ હજી હરાતો હતો. એના પ્રત્યેક સ્મિત સાથે રાધાનો ક્રોધ વધતો જતો હતો... ગોપબાલકો ઝાડ ઉપર ગભરાઈ ગયા હતા. રાધા વધુ નજીક આવી.“આજે તારી માને રાવ ના કરું તો કહેજે મને. "કા'નો બોલ્યો, ચાલ હું સાથે આવું. વળી ક્યાં ગોતશો મને ?” "તને સહેજ પણ લાજ નથી કા'ના?" "લે, મને શેની લાજ હોય, હું તે કંઈ સ્ત્રી છું ?” હવે વધુ જીભાજોડી કરવામાં કંઈ વળવાનું નથી એમ સમજીને રાધાએ કહ્યું, “ચાલ નવું માટલું અપાવ મને.” હા, હા... ચાલને.” કાનાએ કહ્યું. રાધા ઘડીભર જોઈ રહી એને. એ નિખાલસ હાસ્ય, એ મોહક આંખો, એ શ્યામ વર્ણ, એ ઘૂંઘરાળા વાળ, વાળ પર ખોસેલું મોરપિચ્છ... “કેમ આને જોઈને ક્રોધ ઊતરી જાય છે મારો ? એવું તે શું છે એનામાં.' રાધા મનોમન સંવાદ કરી રહી. કા'નો હજીય ત્યાં ઊભો હતો.. "ચાલ... ચાલ, મોર - પોપટ ચિતરેલું માટલું આપાવું. "મને આવડે છે... હું ચીતરી લઈશ મોર - પોપટ...” "તને મોર - પોપટ ચીતરતાં આવડે છે ?” કા'નાની આંખોમાં કુતૂહલ ઉભરાયું. "હા, ઘણાં સરસ. આ જે માટલું ફોડ્યું ને, એના પર જો જરા. મેં કેટલી મહેનત કરી હતી...” કાનાએ સાચે જ એક ઠીકરું ઉપાડીને જોયું. પછી બીજું, પછી ત્રીજું અને પછી ધીમે રહીને રાધા પાસે ગયો અને પોતાની વાંસળી આગળ કરી... "લે, મને ચીતરી આપને..." “આના પર ?” રાધાની હરણ જેવી આંખોમાં આશ્ચર્ય હતું. “આ લાકડાના ટુકડા પર". “ઓ ગાંડી, આ લાકડાનો ટુકડો નથી.” “તો શું છે આ ?” રાધાએ ખભા ઉલાળ્યા અને પેલો વાંસનો ટુકડો ફેરવીને જોયો. " આ તો વાંસળી છે..." “વાંસળી ? એ વળી શું ?" "આ તો વાજિંત્ર છે, ફૂંક મારો ને એમાં પ્રાણ આવે." " જા, જા... એવું તે કંઈ હોતું હશે ?" " નથી માનતી ?" "જરાય નહીં. તું તો છે જ જુઠ્ઠો, ગામમાં બધા કહે છે." "પણ તારી સાથે જુઠ્ઠું નહીં બોલું ." "કેમ ?" "ખબર નથી, પણ તારી સાથે જુઠ્ઠું બોલવાનું મન નથી થતું. તારી આંખોમાં જોઉં છું ને પછી સાચું જ બોલાઈ જાય છે..." "જા, જા... મારે તારી સાથે કોઈ વાત નથી કરવી." "વાત નહીં કરતી, વાંસળી તો સાંભળીશ ને" રાધાની આંખોમાં ‘હા’ હતી... કુતૂહલથી છલોછલ 'હા.' છતાં એણે ડોકું ધુણાવ્યું. "જા,જા... મારી પાસે સમય નથી. એવા લાકડાના ટુકડાનાં વાજિંત્રો સાંભળવાનો. તું જ વગાડ ને તું જ સાંભળ..." એણે પોતાનો ઘાઘરો પોતાના ઘૂંટણ પાસેથી પકડીને પગથી છૂટો કર્યો, ખંખેર્યો, ભીના વાળ ઝટકોર્યા, ઓઢણી સરખી કરી... અને, પોતાના સૌંદર્યથી સંપૂર્ણ સભાન થઈ, લચકતી ચાલે ચાલવા માંડ્યું. હજી એ દસ ડગલાંય દૂર નહીં ગઈ હોય, અને કોણ જાણે ક્યાંથી હવામાં એક અભાન પ્રેરતો અવાજ રેલાવા લાગ્યો... એ અવાજ જાણે એને પોતાની નજીક બોલાવી રહ્યો હતો... અજબ ખેંચાણ, અજબ માર્દવ અને અજબ સંમોહ હતો એ અવાજમાં ! રાધા પાછળ તો ન ફરી, પણ આગળ જતી અટકી ગઈ... એ અવાજ ધીમે ધીમે એની નજીક આવી રહ્યો હતો. રાધાની આંખો મિચવા લાગી... જાણે નાગણની ઉપર બિન જાદુ કરે એમ એ સુર જાદુ કરી રહ્યો હતો એના પર...

જન્મદિવસ ની હાર્દિક શુભકામના... શત શત આશાઓ નું કારણ બનો, શત શત ખુશીઓ ના હકદાર બનો. Many Many Happy Returns of the Day Bhura... Happy Brithday yaaraa😊😍😘

જગત ને ભગત કરતો માસ... હર હર મહાદેવ 💞😍😍😍 💞 @DIL_THI_SAYAR 💞

મન તો મારે પણ ખોલવું છે... એકલો કોની સામે ખોલું ? ? ? રડવું તો મારે પણ છે...🥹 રડુ પણ કોની સામે ? ? ? 💞 @DIL_THI_SAYAR 💞

શું કહું... કહેવા કશું છે જ નહી... છેલ્લે એ વ્યક્તિ જોડે વાત કયારે થઈ ? છેલ્લે એ વ્યક્તિ જોડે કામ સીવાય ની વાત કયારે થઈ ? છેલ્લે એ વ્યક્તિ જોડે સ્પર્શ ક્યારે થયો ? છેલ્લે એ વ્યક્તિ ને ક્યારે ભેટ્યા ? છેલ્લે એ વ્યક્તિ ને કેમ છો ક્યારે કીધું ? છેલ્લે એ વ્યક્તિ ને સારું છે ક્યારે કીધું ? છેલ્લે એ વ્યક્તિ ને પપ્પા ક્યારે કીધું ? છેલ્લે એ વ્યક્તિ ને બાપા હું છું ને ક્યારે કીધું ? 💞 @DIL_THI_SAYAR 💞

શું કહું... કહેવા કશું છે જ નહી... છેલ્લે એ વ્યક્તિ જોડે વાત કયારે થઈ ? છેલ્લે એ વ્યક્તિ જોડે કામ સીવાય ની વાત કયારે થઈ ? છેલ્લે એ વ્યક્તિ જોડે સ્પર્શ ક્યારે થયો ? છેલ્લે એ વ્યક્તિ ને ક્યારે ભેટ્યા ? છેલ્લે એ વ્યક્તિ ને કેમ છો ક્યારે કીધું ? છેલ્લે એ વ્યક્તિ ને સારું છે ક્યારે કીધું ? છેલ્લે એ વ્યક્તિ ને પપ્પા ક્યારે કીધું ? છેલ્લે એ વ્યક્તિ ને બાપા હું છું ને ક્યારે કીધું ? 💞 @DIL_THI_SAYAR 💞

પૂનમ ની પૂર્ણતા... અમાસનો શૂન્યાવકાસ છો તમે... પૂનમમાં પાસે, ને શીતળતા... અમાસમાં દૂર, ને અંધકાર... 💞 @DIL_THI_SAYAR 💞

વ્હાલ થી વાલો, મારો વાલમ... પ્રેમાળ થી પ્રખ્યાત, મારો પ્રેમી... વાતો થી વાચાળ, મારો વાલીડો... કાળજ થી કાળિયો, મારો કમો 🤣 સે તમારે કમો ? ? ? 5 ડઝન ડવ મોકલાવુ મારા વ્હાલા... એડ્રેસ અહીં મોકલો કાળિયાનું🤣🤣@Heaven_is_Ghost_bot