خیالباز

میگفتن به هرچی بخندی سرت میاد، به تو خندیدم تهم رفت!

باید خودمو بکنم تو یه کوله پشتی، مث لاکپشت، بعد برق بزنم و غیب بشم، مثلِ شهاب..

چرا دنیای غیرِ مجازی گزینه ی میوت نداره؟ حتما باید یه جوری برینی رو طرف که بلاک بشه، خدایا لطفا رسیدگی کن لطفا.

بابا صب برگشته میگه، امیر این قابا که همه شون کار خودته ولی اون یدونه کوچیکه اون گوشه رو نمیفهمم چیه؟! اون کوچیکه اون گوشه رو نگا میکنم و میخندم و میگم چیزی نیست، میگه چرا دیگه چیزی هست، اوناهاش! میگم برگه. چشاش درشت میشه و میگه برگ؟ چه برگیه؟ چه باریکه! میگم هیچی، همینجوری گذاشتمش اونجا میگه تو ولی هیچی رو همینجوری نمیذاری اونجا، بعد با چشاش میخنده بهم.

ولی باید از فحشای جنسی بکشیم بیرون حساسیتمون رو و فرو کنیم تو فحشای جبری! مثلا اصن منطقی نیست حرومزاده فحش باشه، خب چی کنه بدبخت؟ شده دیگه، تقصیر اون نبوده که، جبر بوده دیگه! از همین تریبون از اقایان رئسا ی جمهور پوزش میطلبم.

این اصن آسون نیستا، از ریاست جمهوری سختتره، اونجا حرومزاده باشی کافیه.

میدونستید صدا سیما یدونه گزینش دومرحله ای داره؟ باید حرومزاده و کسخل باشی تا استخدام بشی.

مامان بابام نشستن اینطرف و اونطرف تلوزیون، زدن شبکه خبر بعد انگار مسابقه س، نوبتی زیر نویسا رو برام میخونن و با تعجب میگن نوچ نوچ، بعد منم باید واکنش نشون بدم به واردات گوشتِ گرم از استرالیا و کم شدن قیمت دلار و چنتا خبر دیگه که چون داشتم اینا رو مینوشتم نشنیدمشون، الان مسئله ی من این نیست، مسئله اینه که تمام معایب و مشکلات مغزیِ شماهایی که با خونواده زندگی میکنید رو درک کردم، ازین به بعد اگه با سیگار مردمک چشممو بسوزونیدم میگم به خاطر شرایط سختتون حق داشتید نامتعادل نداشته باشید.

-: مرادِ دل زِ تماشایِ باغِ عالم چیست؟! +: به دستِ مردمِ چشم از رخِ تو گل چیدن. حافظ*

این ویدئو رو روزانه چندبار ببین، زندگیتو تغییر میده بفرس واسه رفیقات که انگیزه ندارن ✅💪

من آخرش بالامو باز میکنم، میکنمشون تو کونم و از نوک بلندترین شاخه میپرم پایین.

بابام تلوزیون رو روشن میکنه، میگرده و یه شبکه ای رو گیر میاره که توش یه آخوند در حال حرف زدن باشه، ترجیحا خاتمی یا علم الهدی، بعد میشینه دو سه دقیقه گوش میده، و تمام! شروع میکنه به خوردنِ حرص با اسانسِ غصه و ریدن به سر و تهِ نظام و آخوند و عمامه و قم و انقلاب و اینطرف و اونطرفِ دینِ مبین و هرچیزی که دستش برسه، بعدش میگه: ولی من خدا رو قبول دارما، مسلمونم هستم، اونوقت میره یه کم شراب میخوره. یه روز دو روز؟ نه بابا یک عمره من دارم ازین برنامه ی آموزشی بهره میبرم، با این سر فصل: چگونگیِ انجامِ بیهوده ترین رفتارِ استرس زا و ناراحت کننده ی عالم.

البته خب یه سریام هستن کلا به جای دل ملافه دارن تو سینه شون، با اون قشر نبودم من، شماها خیلی گناه دارید دیگه.

داشتم فک میکردم ما چرا واسه دلامون ملافه نمیدوزیم که کثیف شد بتونیم بشوریمش؟! بعد فهمیدم خیلیامون میکنیم اینکارو ناخوداگاه، و کار مسخره و اشتباهیه، درسته ضریب ایمنی رو میبره بالا ولی به چه قیمتی؟ مثل این میمونه همیشه با دستکش زندگی کنی چون ممکنه یه روزی تیغ بره تو دستت، ولی حواست نیست اینجوری هیچ گلی رو واقعا لمس نمیکنی هیچوقت. ملافه همون بخشِ ادا ی زندگیاس، همون دوستت دارمِ اضافه و خالی و همون سیاستِ وسطِ رابطه، نگاهی که ادای نگاه عاشقانه رو در میاره و دستایی که فقط میتونن به قسمتای جنسی نزدیک بشن! بغلی که همیشه بوی غریزه میده و گزینه های بعدی واسه رابطه که ردیف کردی تو ذهنت، اینا همون ملافه س، دیگه احساسُ باخت نمیکنی ولی برنده م نیستی.

دوستداشتن اینشکلیه که وقتی دلت یه چیزی رو میخاد، برای دو نفر فکر میکنی بهش.

خونواده کمک میکنه ذهنت اونقدر تحت فشار باشه که یادت بره زنده ای.

یهومیبینم نشستم جلو در دستشویی و با تیکه شیشه ای که از تو برفا پیداش کردم بازی میکنم، اینجا تنها جای خونه س که میتونی دسترسی مستقیم و راحت به خورشید داشته باشی و تیکه شیشه ی من میتونه نور سفیدو تبدیل به رنگین کمون کنه، نه فقط از یه زاویه ش که هر زاویه ش پر از شگفتیه. شگفتی ازون کلمه هاس که کم استفاده میکنم ازش، خسیسم توش، برای چیزایی که لیاقتش رو داشته باشن فقط، چیزی که به سختیش بی ارزه، باید بیشتر مراقب کلمات بود، مراقب دنیا، مراقب مفهوماش، باید حواسمون باشه به زاویه ها، گوشت و لوبیا به یه اندازه مهمه تو قرمه سبزی. تیکه شیشه ی من فقط یه تیکه شیشه س که برای من برف و افتاب و شگفتی رو پشتش داره، باید تیکه شیشه ها معنی داشته باشن تا بتونن رنگین کمون درست کنن، زورکی نیست، تیکه شیشه ی من وسطِ برف نمیتونست رنگین کمونو از تو دلش عبور بده، لازم داشت یکی حواسش باشه چقدر مهمه زاویه ها و مفهوما و رنگین کمونا، ما باید با کلمه ها مهربون باشیم، اونا دنیامون رو میسازن و این استعاره نیست لغتی رو که بهش بی احترامی کردید حذف میشه از دنیاتون، خیلی ساده میبینید دیگه پشت هیچ تیکه شیشه ای رنگین کمونی منتظرتون نیست.

هر که دارد فکر یوسف، گر چه در کنعان بود مست در آغوش بوی پیرهن افتاده است. صائب*

پیش خودت میگی من یه مردِ گنده بد اخلاق و عبوسم که خیلی جدیه و با همه تون دعوا داره، بعد دنیا یدونه آیینه میگیره جلوت که توش یدونه بچه گربه س با ترکیب رنگِ کوکی.