✍️شعر ناب

ماه، رازِ روشنِ شب است؛ و چشم‌های تو رازِ روشنِ من. هر بار که نگاهت می‌کنم، چیزی در من از جهانِ خویش دست می‌کشد؛ گویی عشق پیش از آن‌که وصال باشد، محو شدن در دیگری‌ست. #مهسا_میرزاده

لب‌هایت نسخه‌ی ممنوعه‌ی بهشت‌اند؛ من هر شب یک صفحه از تو را می‌خوانم و صبح با گناهی تازه بیدار می‌شوم. #مهسا_میرزاده #شبت_خوش_ای_عشق

تو همان خاطره‌ای که هر بار از کوچه‌های خیالِ من می‌گذری، دلِ من هوای پاییز دارد؛ همان‌قدر بارانی… همان‌قدر خیال‌انگیز. #مهسا_میرزاده

از عشقِ من دلیل مخواه؛ عشق را نمی‌توان در واژه‌ها محصور کرد. من تو را دوست می‌دارم؛ و این دوست داشتن نه حادثه‌ای گذراست، نه کلمه‌ای بر لب؛ اقلیمِ جاودانه‌ای‌ست که تمامِ من در آن سکونت دارد. #مهسا_میرزاده

🌹💚🌹💚🌹💚🌹

دلم برای تو تنگ شده است؛ نه برای خاطره‌ای، نه برای گذشته‌ای؛ برای خودِ تو، همین‌قدر ساده و بی‌دلیل. #مهسا_میرزاده

فاصله بین ما چند واژه‌ی عاشقانه است، به حسرت؛ کافی‌ست بگویی: «بمان» یا لب به اعتراف بگشایی: «دلتنگتم»؛ و من در قاموسِ خاموشِ تو پیِ واژه‌ای می‌گردم که معنایش دوست داشتن نباشد؛ بلکه تمامِ تو باشد #مهسا_میرزاده

صبح‌ها دلِ من تو را می‌خواهد؛ بودنت را، مهربانی‌ات را، و چشم‌هایت را… بیا… برای تو یک مشت آفتاب از صبح چیده‌ام؛ کمی عطرِ باران و سهمی از زندگی که هنوز برای تو مانده است. #مهسا_میرزاده

نیستی… اما هنوز گوشه‌ای از این دل برای تو چراغی روشن دارد؛ خلوتی کوچک، دنج، دور از هیاهوی جهان، که تو را میان تمامِ نداشته‌هایم نگه داشته است؛ مثل آخرین شعر در دفترِ شاعری که هنوز به آمدن ایمان دارد. #مهسا_میرزاده

شب است؛ و رؤیای تو از کرانه‌های دور چنان نزدیک می‌شود که نفسِ تو را در سکوت احساس می‌کنم #مهسا_میرزاده

نگاهت منشورِ شب‌های من است؛ تاریکی در انعکاسِ چشمانت رنگ می‌بازد. تو فقط یک نگاه کن؛ شاید اقبالِ من از سمتِ تو طلوع کند. #مهسا_میرزاده #شبت_خوش_ای_عشق

کدام رازِ آفرینش تو را به من رساند؟ در تو چیزی‌ست که عقل از فهمش بازمی‌ماند و دل از دوست داشتنش نه. تو همان واژه‌ی نادری که هر بار می‌آید، تمامِ شعرم را زنده می‌کند #مهسا_میرزاده

چشمم به خواب نرفته، از اندیشه‌ی تو؛ شب در سیطره‌ی خیالِ توست. تو آسوده بخواب، ای ماهِ من؛ بی‌خوابیِ من، آیینِ عاشقی‌ست. #مهسا_میرزاده #شبت_خوش_ای_عشق