قول

بی‌صدا به یادت هستم، بی‌سروصدا دوستت دارم، در سکوت خاطراتت را مرور می‌کنم، در خفا عکس‌هایت را می‌بوسم، تنهایِ تنها کوچه‌هایِ شهر را زیرِ باران قدم می‌زنم، ذرّه ذرّه پیر می‌شوم، قطره قطره آب می‌شوم، و آهسته می‌میرم. #عادل_رستمکلایی @to_promise

بعدِ تو نامِ تو را هرطور خواندم عشق شد، اِی به قربانِ تو و نامِ تو و رفتنِ تو... #عادل_رستمکلایی @to_promise

درست وقتی ک فراموشت کرده بودم باران گرفت، هوایِ خانه سنگین شد و زمان ایستاد. تنهایی استخوان‌هایم را نرم کرده بود. و تقویمِ نبودنت جمعه را فریاد میزد. و اینگونه شد که سال‌هاست، من هر‌هفته تلاش برای فراموش کردنت را از سر گرفتم. و نشد، نتوانستم. امّا...... خیالت راحت، سر قولم هستم و یک روز بالاخره یا جمعه را از تقویم بیرون میکشم، یا خودم را از زمین در هفته‌گردِ هجومِ خاطراتت. #عادل_رستمکلایی @to_promise

درست وقتی ک فراموشت کرده بودم باران گرفت، هوایِ خانه سنگین شد و زمان ایستاد. تنهایی استخوان‌هایم را نرم کرده بود. و تقویمِ نبودنت جمعه را فریاد میزد. و اینگونه شد که سال‌هاست، من هر‌هفته تلاش برای فراموش کردنت را از سر گرفتم. و نشد، نتوانستم. امّا...... خیالت راحت، سر قولم هستم و یک روز بالاخره یا جمعه را از تقویم بیرون میکشم، یا خودم را از زمین در هفته‌گردِ هجومِ خاطراتت. #عادل_رستمکلایی @to_promise

تنهایی نصیب آنهایی خواهد شد که تن به گردابِ عشق سپردند. آنها که آفتابِ حضورِ کسی در ابری ترین روزهایِ سال همراهشان بود. که روزگاری نگاهِ رویاییِ معشوق یا معشوقه‌ای شب‌هایشان را ستاره باران کرده. تنهایی سرانجامِ آنهایی‌ست که شبی انگشتانِ دلبری به جسم و روحشان گره خورده، نادان‌هایِ مهربانی که قلبشان را با دستانِ خود در جنگلی سحرآمیز، مخوف و بدونِ بازگشت از موهایی نمناک دفن کردند. که تنهایی عاقبتِ من است                               منِ آغشته به تو. #عادل_رستمکلایی @to_promise

عمریست که از پنجره بیرون را تماشا می‌کنم، یک نفر زینهمه نَسناس نپرسید، به کجا می‌نگری؟!... #عادل_رستمکلایی @really_black

یکی از همین شب ها از یادت طنابی قطور می‌بافم، از چهارپایه‌ی پوسیده‌ی روزگارم با تکرارِ نامت بالا می‌روم، کمندِ نبودنت را بر گردنِ نزارم می‌اندازم، با انتخابِ جمله‌ی دوستت‌دارم برای آخرین وصیت‌ام روزگار را از زیر پاهای لرزانم کنار می‌اندازم و خود را به دارِ نبودنت می‌آویزانم. این لکّه‌ی ننگ را از دنیای رنگی و عاشقانه‌ای که با او ساخته‌ای می‌زُدایم. به آرزویم می‌رسم و برای همیشه خوشبختی و عشق را به چشمانت پیوند می‌زنم. پایِ قولم که جان‌دادن برای لبخندت بود می‌مانم، آهسته می‌روم، آرام می‌خوابم، و یک دلِ سیر می‌میرم. #عادل_رستمکلایی @to_promise

سوپرگروهی ادبی با آزادی فورواردِ مطالب برای بیشتر دیده شدنِ کانالای خوبتون. عضو بشید و لذّت ببرید @soullofdream @soullofdream @soullofdream

#او_باران_بود و چشم هایش آغاز بود، انقلابِ نور و سپیدی. آمد، آن هم چه آمدنی. در شبی بی نشان، تاریک، بارانی و کور، که جز تنهایی، گمراهی، بی سرپناهی و استیصال هیچ چیزِ دیگری در من پیدا نمیشد و مرگ تنها آرزویم بود. آمد و با سبزیِ دست هایش و عطرِ خیسِ موهایِ باران خورده اش قصری برایمان ساخت. خودش بانویِ دربار شد و من سلطانِ رویین تَنِشان. دیگر از شب و روز فقط روزش مانده بود و از تاریکی گُم گُمِ قلبم که با موسیقیِ قدم هایش یکی شده بود. و منی که رفیقی غیر از شب و سیگار نداشتم، عاشق شده بودم آن هم نه در یک نگاه، در نیم نگاهی. دیگر برزخی شدنم حتمی بود، امّا جهنّم را هم برایِ داشتنش به آغوش می کشیدم. ادامه دارد......... #او_باران_بود(2) #عادل_رستمکلایی @really_black

از منِ جامانده  می‌پرسند از او چه خبر...؟! من ولی با آه و بغض و اشک می‌گویم که هیچ #عادل_رستمکلایی @to_promise

دیگر خودم را گول نمی‌زنم. من، تو و خدایِ‌ تو هر سه می‌دانستیم که ماندنی نیستی، اصلاً آمده بودی که بروی، رفتنی بودی درست،.. امّا ماهِ‌من..، چرا پاییز؟!؟.. #عادل_رستمکلایی @really_black

و تنهایی،.. استخوان‌هایش را نرم کرده بود

کاش میشد از تو،.. و هرآنچه که از تو در من، در خانه، کوچه، یا هرکجا که باقی مانده، گذشت. که ایکاش مرا توانِ برگشتن از تو بود. آنچنان در تمامِ روزنه‌های جسم، جان و روحم، خود را زیبا و استوار تنیده‌ای، که حتی اگر میشد به گذشته برگردم، شاید خیلی چیز‌ها را تغییر میدادم.، ولی تو را هر چندبار که زمان به عقب بازگردد، هرقدر که من را به همین لحظه‌ی مردافکن بسپاری، دوست خواهم داشت... هر بار بیشتر و هربار غلیظ‌تر از قبل. #عادل_رستمکلایی @to_promise

سوپرگروهی ادبی با آزادی فورواردِ مطالب برای بیشتر دیده شدنِ کانالای خوبتون. عضو بشید و لذّت ببرید @soullofdream @soullofdream @soullofdream

چگونه یادِ من نمی‌افتی؟ چطور دلتنگی امانِ تو را نمی‌برد؟! مگر آنجا که هستی باران نمی‌بارد؟ #عادل_رستمکلایی @to_promise