رابرت آدامز

Four principles revised on August 23, 1990 Robert: I welcome you with all my heart. Many of us have been searching for the truth for years. We have been in many teachers, many groups. But we have not found peace yet. why Because we are searching this is a direct and short answer چهار اصل بازبینی شده در 23 آگوست 1990 رابرت: با تمام وجودم به شما خوش آمد می گویم. بسیاری از ما سال هاست که به دنبال واقعیت هستیم. ما در بسیاری از معلمان، گروه های زیادی بوده ایم. اما هنوز آرامش پیدا نکرده ایم. چرا؟ چون ما در حال جستجو هستیم این یک پاسخ مستقیم و مختصر است Because we are looking for something, no matter how many times I emphasize that there is nothing to look for, people keep looking. Sometimes it is better to tear up all the books. Books are just there to motivate us, to let us know that there is something else. But there comes a time when we have to go inside and try to understand what this body really is. چون ما دنبال چیزی هستیم مهم نیست که چند بار تاکید می کنم چیزی برای جستجو وجود ندارد، مردم همچنان جستجو می کنند. گاهی بهتر است همه کتاب ها را پاره کنیم. کتاب‌ها فقط برای انگیزه دادن به ما هستند تا به ما بفهمانند چیز دیگری وجود دارد. اما زمانی فرا می رسد که باید به درون برویم و سعی کنیم بفهمیم این بدن واقعا چیست. Of course, the truth is that education is not. I do not philosophize, I do not teach as it is. I simply admit it, and to most people it doesn't make sense. But we are not trying to attract more people. Those who feel something in their hearts always come to satsang. البته حقیقت این است که آموزش نیست. من فلسفه بافی نمیکنم من آنطور که هست آموزش نمی دهم. من به سادگی اعتراف می کنم و برای اکثر مردم این معنایی ندارد. اما ما سعی نمی کنیم بیشتر مردم را جذب کنیم. کسانی که چیزی را در دل خود احساس می کنند همیشه به ساتسانگ می آیند. And you will always attract the teacher that you like the most. I do not consider myself a teacher or professor. I do not know myself at all. و همیشه معلمی را جذب خواهید کرد که بیشتر مورد پسند شما باشد. من خودم را معلم یا استاد نمی دانم. من اصلا خودم را چیزی نمی دانم. But the reality that remains is your reality. It is present everywhere. There is an unqualified reality and it is this, right here, right now. There is no body here. What you see is yourself. You make mistakes when you see others. There were never others. We are always looking for something, we want to find the right teacher. But, as I often say, you are the perfect teacher. The right teacher is where you are. اما واقعیتی که باقی مانده واقعیت شماست. همه جا حضور است. یک واقعیت غیرقابل صلاحیت وجود دارد و این همان است، همین جا، همین الان. اینجا هیچ جسمی وجود ندارد. آنچه می بینید،  خودتان است. وقتی دیگران را می بینید اشتباه می کنید. هرگز دیگران نبودند. ما همیشه دنبال چیزی هستیم ما می خواهیم معلم مناسب را پیدا کنیم. اما، همانطور که اغلب می گویم، شما معلم مناسبی هستید. معلم مناسب جایی است که شما هستید. A person, place or thing is not a good teacher. You probably saw the movie Siddhartha where he found the river and the peace of the forest. Even this is a mistake because he took the river too seriously and made too much of the forest. He was the forest. He was the river. What we are looking for is absolute stupidity. There is nothing to search شخص، مکان یا چیز معلم مناسبی نیست. احتمالاً فیلم سیذارتا را دیدید که در آن رودخانه و آرامش جنگل را پیدا کرد. حتی این یک اشتباه است زیرا او رودخانه را جدی گرفت و بیش از حد از جنگل ساخت. او جنگل بود. او رودخانه بود. آنچه ما به دنبال آن هستیم حماقت مطلق است. چیزی برای جستجو وجود ندارد I call a lot, people always tell me their problems. And I really don't know how to answer. Who should I tell my problems to? There is just no problem. There is no problem, there never has been a problem and there never will be a problem. "If only he knew my problems," you might say to yourself. But if you live in the moment, is there anything wrong with this moment? there is nothing Nothing is your true nature. A problem only starts when you start thinking. But if you learn not to think, where is the problem? @robertadamsss

مثل آسمان بیکران🪐 @robertadamsss

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 یک فرد روشن شده چیزی شبیه یک جریان در یک ولتاژ، ولتاژ بالا است و وقتی با آن شخص هستید، آن ولتاژ را دریافت می کنید. بنابراین برخی از معلمان مانند رامانا ماهارشی وجود دارند که می توانند به شما نگاه کنند، یا لمس کنند، یا با سکوت، و اگر پذیرا باشید، لطف و دانش زیادی به دست می آورید. کاری که باید انجام دهید این است که خود را به یک گیرنده خوب تبدیل کنید و زمانی که دیگر نگران نباشید و متوقف و ساکن شوید، خود را به یک گیرنده خوب تبدیل میکنید. درگیر نشدن بیش از حد در دنیا و شروع به دوست داشتن خود می کنی. وقتی خودت را دوست داشته باشی، ساکت می‌شوی، از محکوم کردن خودت دست می‌کشی، از چشم پوشی کردن خودت دست می‌کشی، بیش از حد تصمیم نمی‌گیری. ساکت میشوی اما این بدان معنا نیست که شما در خانه بنشینید و کاری انجام ندهید. این بدان معناست که بدن شما آنچه را که قرار است انجام دهد انجام خواهد داد. اما ذهن شما ساکت خواهد شد. آنچه ما از آن به عنوان تصمیم یاد می کنیم، واکنش های خود به خودی است... مانند درخت، درخت مجبور نیست به پرورش میوه فکر کند، زیرا طبیعتاً میوه رشد می کند. خورشید می درخشد، علف ها رشد می کنند. همان قدرتی که از آن مراقبت می کند به تنهایی از بدن شما هم مراقبت می کند. #رابرت_آدامز ‌ @robertadamsss

زندگی روزمره محل آزمایش خردی است که ادعا می کنید به دست آورده اید... اگر درخت خوب باشد، میوه(نتیجه) هم خوب خواهد بود... همینطور وقتی حرف و کردار از دل برآید، عطر و رایحه ی آنها همیشه ناب خواهد بود... #موجی @robertadamsss

تو، آب در حبابی هستی که در آب است... عجب معمایی ...! #موجی @robertadamsss

شما مجبور نیستید مانتراهای مقدس را تکرار کنید یا به مدارس خاصی از فلسفه باستان بروید. هر چیزی که به دنبالش هستید در درون خودتان است. افرادی هستند که همیشه به من مراجعه می کنند و از من می پرسند: "رابرت، ما باید با افرادی که مدت طولانی با شما بوده اند دور هم جمع شویم و کلاس ویژه ای داشته باشیم که در آن بالاترین آموزش ها را به ما ارائه دهید." هیچ آموزش عالی وجود ندارد! راه فقط نابودی من است! (خنده) چه چیز دیگری وجود دارد؟ من را نابود کن و آزاد شو. #رابرت_آدامز @robertadamsss

"تا زمانی که باور داشته باشید که یک شرایط بر شما قدرت دارد، و به یک شرایط "دوباره" واکنش میدهید خود را در یک "جهنم زنده" قرار می دهید: می ترسید، نگران می شوید، مضطرب می شوید. همه کارها را انجام خواهید داد، تا زندگی شما آنطوری شود که شما فکر می کنید "باید" باشد، و شما تمام زندگی خود را به این ترتیب طی می کنید، یکی پس از دیگری، یکی پس از دیگری...، و هرگز تمام نمی شود! چرا همین الان برای یک بار در زندگیتان، به خودتان نگویید: "من دیگر هرگز به یک وضعیت واکنش نشان نمی دهم! زیرا می دانم که هر شرایطی از یک بدن، یک ذهن سرچشمه می گیرد، و چنین چیزی وجود ندارد! هیچ ذهنی وجود ندارد، هیچ جسمی وجود ندارد، هیچ شرایطی وجود ندارد." رابرت_آدامز @robertadamsss

موجی @robertadamsss

تمام جهان فرافکنی ذهن من است. سپس شما می گویید: "ذهن من. "من" کیست؟ دوباره به این موضوع برمی‌گردید که "این من از کجا آمده‌؟ چه کسی آن را آفریده است؟ منبع آن چیست؟ چه کسی آن را به دنیا آورده است؟" و شما مدام به این راه سوال می کنید، دوباره و دوباره و دوباره. و همانطور که قبلاً گفتم، در مورد اکثر مردم، یک روز مانند یک انفجار رخ خواهد داد و من خود را تکه تکه خواهد کرد. و نور، نور فوق العاده ای را خواهید دید. تو سبک میشی نور هزار خورشید، اما حتی این هم جواب نمی دهد. شما باید از نور عبور کنید، به پوچی، به نیروانا، به واقعیت مطلق،( که به آن پارابرهمن، نیستی می گویند) برسید این نیستی همه چیز می شود. @robertadamsss

وقتی درک کردید که؛ تمام افکار، عقاید و سیستم های اعتقادیِ شما، شما را به آنچه که هم اکنون هستید رسانده اند، شروع به زیر سوال بردن همه آنها میکنید. زیرا آن سیستم ها هستند که شما را به آنچه که هستید تبدیل کرده است... اما قبل از شروع به این کار شما ابتدا باید بسیار قوی باشید. #رابرت_آدامز @robertadamsss

»

تو به این زندگی فرا خوانده شدی تا به خانه خویشتن بیایی نه به خانه کس دیگری؛ خانه هرگز جای دیگری نیست. تو با قدرت باشکوه در این جهان به هستی خود باز می گردی و می ترسی که مراقب زندگی ات نباشد. این را جهل و رنج می نامند. فرافکنی هایت را اولویت بندی می کنی، فکر میکنی اگر تسلیم آن قدرت شوی، شادی آنچه می خواهی را به تو ندهد ۔ گویی آنچه می خواهی می تواند بزرگ تر از چیزی باشد که این می تواند برایت آشکار نماید. وقتی این مسئله این گونه توضیح داده می شود مسخره به نظر می رسد، اما نیروی درون ما است که وادارمان می کند فکر کنیم که : «اگر فرصت داشتم بر دنیا حکومت کنم یا خداوند به اداره جهان بپردازد، فکر می کنم می توانم کار را بهتر انجام دهم» البته چنین چیزی را نمی گویی. نمی دانی چطور اوضاع را سرو سامان دهی. در واقع، اگر از ذهن راستین برخوردار باشی، هیچ چیز اشتباه نیست... اشتباه می بینی چون چیزی درونت هماهنگی عمل نمی کند. همان چیز می خواهد از خانه بگریزد و تو از آن جانبداری می کنی. یادت باشد، چیزی که با آن فرار میکنی، همان چیزی است که باید از آن بگریزی. @robertadamsss #موجی