میم

نوشته بود آلمانی‌ها می‌گن: «غرور قبل از سقوط میاد.»

از اول غم بودیم و دست و پا درآوردیم.

یکی یادم بندازه قبلا چکار می‌کردم؟ داشتم چه غلطی می‌کردم جدی؟ اصلاً یادم نیست زندگی چه شکلی بود! همه چی متوقف شده و دستم به کارایی که واجبه هم نمی‌ره.

HOPE; Hold On, Pain Ends.

خودم که نرفتم. امیدوارم حداقل جنازه‌م از اینجا بره. می‌ترسم اگه اینجا دفن بشم اون دنیا هم رنگ خوشی و آرامش نبینم.

کاش حداقل پولدار بودم از هر شاپی یه چیزی جهت حمایت می‌خریدم. از این نظر هم شرمنده‌ایم.

2:00 چرا گل قلبش پر از زخم شده؟ چه شده که بلبل اینگونه غمگین است؟ چرا نسیم سراسر بوی خون است؟ چرا بنفشه اینگونه سرگردان است؟

ناراحت شو، فلج نه.

همزمان دوست دارم همه‌چیز باشم و همه‌چیز بدانم و همه‌چیز داشته باشم و به هیچ‌چیز نرسیدم و هیچ چیز ندارم و حتی اگر برسم هم از خودم خشنود نخواهم شد. این بلا را شما بر سرم آوردید.

.

توی این دنیا، خودِ آدمیزاد بودن به اندازه کافی سخت هست. دیگه فکر کن علاوه بر این، پدر/مادر هم باشی. واقعا نمی‌فهمم چطور دووم میارن.

احساس می‌کنم وسایل خونه دوست دارن باهام حرف بزنن. مثلا کمدی که روبرومه، این مدادی که دستمه، قاب عکس روی دیوار. قاب عکس روی دیوار.. قاب عکس روی دیوار.

به هر حال.

چقدر واقعا گناه داریم ما مردم عادی. دلم می‌سوزه برای خودمون.

این روزها همه‌ی تلاشمو می‌کنم که اینجا راجع به اینکه چقدر از درون از هم گسستم و غمگینم حرفی نزنم. به نظرم این حال انتقال داده می‌شه و این کار باعث می‌شه انرژی جمعی افت کنه. من می‌خوام امید تزریق کنم و خودم هم تلاش کنم امیدوار بمونم. و موفق هم می‌شم.🤝

«هفته پیش اگر رفته بودی حالا هیچ غمی نداشتی. آدمیزاد باید بگوید آب، و بخورد. بگوید نفس، و بکشد. وگرنه مرده است.»

به یه تغییر بزرگ نیاز دارم. یه هیجان عظیم.

همینگوی می‌گه: «وقتی بچه‌دار می‌شوی، درواقع دنیا از تو یک گروگان دارد.»