سوریمام 🧸🌧️

about today 🚪☁️🧸

‏یه مرحله از زندگی هم وجود داره که بهش میگن “بی تفاوتی ناشی از صبر بیش از حد” که دیگه مثل گذشته برای نبودن ها بی قراری نمیکنی و قبول کردی کاری از دستت برنمیاد.🚪🧸

چی بگم عزیزم کی میفهمه لذت اولین خرمالو تو هوای خنک بعد از مدت ها یعنی چی!🌧️🧸🫐

‏بزرگ‌ترین لطفی که میتونیم به‌هم دیگه کنیم اینه که "باهم حرف بزنیم" ‏بگیم چرا ازت ناراحتم. ‏چرا میخوام ترکت کنم. ‏چرا ازت عصبانی شدم. ‏چرا دیگه دوستت ندارم. ‏وَ بیشتر از این زندگی رو سخت نکنیم و آدمارو با کلی علامت سوال تو ذهنشون تنها نذاریم!🧸🌨️🌲

گفت: من به تو میگم "خونه" چون همه مسيرا به تو ختم میشن... هرجايى باشم، ترجيحم برگشتن به توئه!

‏من همونی‌ام که توی جمع حرفت به هر دلیلی نصفه موند، میگم خب؟ داشتی می‌گفتی.

ازش پرسیدم چطوری وقتی کنارت نیست این‌قدر دوسش داری؟! گفت وقتی ریشه یه رابطه محکم باشه فاصله مهم نیست.

تا کمالگرا بیاد فکر کنه کدوم راه شیک تره عملگرا رفته و برگشته

گاهی فقط چون هنوز داری ادامه میدی، فکر می‌کنی پس حتماً حالت خوبه… ولی واقعیت اینه که زندگی کردن توی محدودیت، آدمو یه‌شبه خراب نمی‌کنه؛ آروم‌آروم حالِ خواستن رو ازش می‌گیره. کمتر رویا می‌بینی، کمتر ریسک می‌کنی، کمتر خودتو باور می‌کنی و یه جایی به جای اینکه بگی «من واقعاً چی می‌خوام؟» شروع می‌کنی به گفتنِ «خب… به همینم میشه قانع بود.» آدم می‌تونه توی محدودیت دوام بیاره، ولی دوام آوردن با زندگی کردن فرق داره. برای رشد کردن، برای جلو رفتن، برای اینکه خودِ واقعی‌ت بشی، فقط زنده موندن کافی نیست؛ باید یه جایی دوباره اجازه بدی بخوای، رویا ببینی و بزرگ‌تر فکر کنی.