🎶نت سنتور🎶

هانسلیک موسیقی بوجود آورنده وتحریک کننده احساسات است (مانند تریاک، سیگار، مشروب و...) و یا برای فرار از احساساتی مورد استفاده قرار می گیرد. به طوری که این تهییج احساسات ازطریق موسیقی عموماً دارای اهمیت استیتیک ( زیبا شناسانه نیست.(significant  aesthetic) 🎵@notsantur

🔸کنسرت یادواره‌ی استاد پرویز مشکاتیان «آواز: همایون شجریان » »سنتور: سیامک آقایی» «تنبک: آیین مشکاتیان » "*۲۷ شهریور ماه ۱۳۸۹" 🎵@notsantur

🔸#تاریخ موسیقی در تعریف جهان شمول موسیقی میتوان گفت موسیقی فقط و فقط از آن انسان است چون فقط انسان است که به زیور دانایی آراسته است و به کمک موسیقی میتواند هیجانات درونی خود را بیان کند یونانیان هرمس را به شکرانه ی بخشیدن موسیقی به آدمیان ستایش میکنند و افسانه ی قدیمی یونانیان برای شکل گیری موسیقی به این شکل است که میگویند هرمس در حال گردش از دریای مدیترانه ، رشته ای از روده ی یک حیوان را که برادرش آپولون به سرقت برده بود را بر روی یک کاسه لاک پشت استوار کردند و جانب ابو منش یعنی زئوس و محبوبه اش مایا ، این ماموریت را انجام داد و بدین ترتیب اولین ساز یعنی لیر را بوجود اوردند در ادبیات کهن مردمان چین نیز افسانه ای وجود دارد که میگوید حدود چهار و پانصد سال پیش پادشاه مقتدری به نام( هائو نگاتی ) فرمان داد تا موسیقی را اختراع کنند و آن ها چهچه ی مرغان و زمزمه ی جویباران را سر مشق دانایان و خردمندان کشور خویش قرار دادند و باعث شکل گیری موسیقی شدند در ادبیات مردمان کشور ژاپن نیز اشاراتی به این موضوع شده است آن ها بر این عقیده معتقد هستند که در روزگارانی الهه ی خورشید از مردم روی گرداند و به پناهگاه خود در آسمان ها رفت و مردم هر حیله ای را به کار بردند اما الهه ی خورشید بیرون نیامد ( خورشید گرفتگی) و آن ها با صداهای مختلف و آواها و نواها و نغمات و موسیقی الهه ی خورشید را از پناهگاه خارج کردند و حتی امروزه نیز مردم ژاپن در هنگام خورشید گرفتگی به سر دادن آواها و نغمات کهن خویش میپردازند یکی از قبایل آمریکای شمالی معتقدند که موسیقی از جانب یکی از خدایان به نام ( تسکانی _ پوکا ) مرحمت شده است و چنین می پندارند که او پلی از لاک پشت ها و نهنگ ها ساخته است که در موقع آواز خواندن و نوازندگی او را به خورشید میبردند حبشی ها نیز خدایی دارند به صورت کبوتر و بزعم آنها این خداوند خواندن و نوشتن را به آنها آموخته و موسیقی را به آن ها ارزانی داشته است و در افسانه های ژرمنی ها ( هایمدال ) قاپچی آسمان ها بوق غول آسایی دارد که آن را در زیر شجره الحیات دفن کرده است و هر گاه آن را به صدا در آورد روز قیامت بر پا خواهد شد و از طرف دیگر به آن دلیل موسیقی را عطیه ی خدایان میپندارند چون باعث نزدیک شدن به خدایان و نیرو های ماوراء الطبیعه میدانند 🎵@notsantur

«دل شکسته‌ی ما همچو آینه پاک است بهای دُر نشود گم اگرچه در خاک است» 🔸هوشنگ ابتهاج 🎵@notsantur

🔸تحلیل قطعه "چاووش ۴" 2:00 داینامیک در آواز ایرانی مسئله‌ای تقریبا مغفول است. این لحظه دوباره، از آن لحظاتی‌ست که با کنترل داینامیک رگ خواب مخاطب را در دست می‌گیرد 2:50 بعد این تحریر صعودی بلند و کرشندو‌دار که موسیقی را به اوج می‌برد 3:53 نکته جالب اینکه ناظری بیات‌کرد و حسینی را همپایه در نظر گرفته. معمولا بیات‌کرد را از درجه پنجم و حسینی را از درجه هشتم در نظر میگیرند. اما ناظری بیات‌ کرد را از همان درجه حسینی در نظر می‌گیرند. 4:20 یک مدولاسیون هوشمندانه، دور و غافلگیرکننده 4:48 و برگشتی هوشمندانه‌تر 5:03 شهرام ناظری یک نفس در این آواز میگیرد که نفس مخاطب را می‌گیرد. می‌توان گفت نقش نفس‌گیری درست در القای هیجان و جوشش این آواز بسیار مهم است از همه اینها که بگذریم، این آواز نمونه بارز انتخاب شعر مناسب یا شاید انتخاب آواز مناسب برای شعر است. کم روی این شعر آواز نخوانده‌اند و تصنیف نساخته‌اند، اما آن فغان و خروش توامان را فکر نمی‌کنم بهتر از این نشان داده‌باشند 👤عارف شاهدنواز 🎵@notsantur

مقدمه و چهارمضراب ‌#سه_گاه اثر زنده یاد #استاد_فرامرز_پایور نوازنده ضرب: #استاد_محمد_اسماعیلی نت قطعه: سی قطعه چهارمضراب «اجرای فوق بخشی از اجرای ارکستر سازهای ملی به سرپرستی استاد پایور و ٱواز عبدالوهاب شهیدی بود که از تلویزیون ملی پخش شد.» 🎵@notsantur

🔸موسیقی #دوره_باستان 🔹قسمت پنجم "ابزار موسیقی این دوره" شادروان مشحون درباره ابزار موسیقی آن دوره می‌نویسد: «در دوره هخامنشی به طور کلی دو گونه اسباب و آلات موسیقی بزمی و رزمی داشته‌اند، که در نوبت زدن بامداد و شامگاه و مواقع ماتم و سرود و اعیاد و فتح و جنگ و دیگر تشریفات می‌نواخته‌اند از قبیل شیپور، نی، بربت، تنبک، کوس، کرنا، سورنا، طبل، دهل، جام، جلجل، تبیره، خرمهره، گاودم، ناقوس، سنج» (تاریخ موسیقی ایران، جلد 1، ص 38 و 37). آثار دیگری نیز از خنیاگران دوره هخامنشی وجود دارد که در مجموعۀ «نگرشی بر پیشینه موسیقی در ایران به روایت آثار پیش از اسلام» (سازمان میراث فرهنگی و به کوشش ایازی، سوری، هنگامه گزاوانی و مرضیه عسکری 1383) به چاپ رسیده است: 1. سنج مفرغی، فرمشکان فارس، موزه ملی ایران، ص 63  2. کرنای فلزی، موزه تخت‌جمشید، ص 64  3. مهرسنگی یا نقش زن پارسی در حال چنگ زدن موزۀ بوستون، ص 65 در این‌جا با روایتی از هرودودت، تاریخ‌نویس یونانی، درباره یکی از جنگ‌های آن دوره که کوروش در گفتگویی کنایه‌آمیز از ساز «نی» می‌گوید، سخن را درباره موسیقی دوره هخامنشیان به پایان می‌بریم: «پس از تسخیر لیدیا به دست ایرانیان، ایونها و ائولیها زود سفیرانی نزد کوروش فرستاده و پیشنهاد کردند حاضرند با همان شرایطی که از کرزوس [شاه لیدی] اطاعت می‌کردند با او نیز عهد و قراری بگذارند. که کوروش به این درخواست ضمن حکایتی پاسخ داده و گفت: یک روز نی‌زنی در کنار دریا چند ماهی دید و شروع به نی زدن کرد به این امید که ماهیان با نوای نی او پیش آیند. وقتی که از این راه نتیجه‌ای به دست نیاورد توری برگرفت و مقدار زیادی ماهی صید کرد. در این حال وقتی جست‌وخیز ماهی‌ها را دید خطاب به آنها گفت : حالا دیگر رقصیدن چه سود دارد؟ می‌بایستی وقتی که نی می‌زدم می‌رقصیدید». 🎵@notsantur

«صد نامه فرستادم و آن شاه سواران پیکی ندوانید و سلامی نفرستاد... » 👤حافظ 🎵@notsantur

🔸موسیقی #دوره_باستان 🔹قسمت چهارم 3- موسیقی بزم: تاریخ‌نویس یونانی، آتنه، نوشته است: در جشن مهرگان که در پیشگاه شاهنشاه هخامنشی برگزار می‌شد، نوازندگان و خوانندگان با اجرای برنامه‌هایی در مجلس شرکت می‌کردند و پادشاهان و سرداران پس از جنگ بزم‌های جشن و سرور تشکیل می‌دادند و خوانندگان و نوازندگان در آن جشن‌ها سهم اساسی داشتند. (موسیقی ایران از آغاز تا امروز، ص7) همچنین، رازانی به نقل از سفرنامه فیثاغورث که به سال 1799 میلادی ترجمه و چاپ شده می‌گوید: «هنگام تاجگذاری داریوش 360 دختر جوان از ایالات و ولایات ایران به پایتخت آمده و همگی با نغمه و... آهنگ و آوازی مناسب هم‌آواز گردیده و سرود می‌خواندند» (زمینه شناخت موسیقی ایران، ص 114).  در تاریخ دوره هخامنشی از مجموعه کمبریج ص 49 آمده است: «شاه «داریوش سوم» غذای خود را به همراه موسیقی و آواز صرف می‌کرد، ایرانیان برای تمرین به رقص می‌پرداختند و شاه در جشن سالانۀ ویژۀ میترا تا سرحد مستی و سرخوشی به «رقص سپر» می‌پرداخت» (رقص سپر یا سپرواچیک در زبان پهلوی از جمله رقص‌هایی است که در متن خسرو قبادان و ریدک نیز از آن نام برده شده است).  در آن دوره گوسان‌ها یا هنرمندان دوره‌گرد نیز بودند که به هنرهای گوناگون از جمله خنیاگری می‌پرداختند که نوعی موسیقی مردمی و غیردرباری بود. واژه گوسان در سراسر شاهنشاهی هخامنشیان رواج داشت. مگسنی یا مگوسانی در میان اقوام آن‌سوی قفقاز با گوسان از یک ریشه‌اند که در بخش نوای خوش در دوره اشکانیان به این گروه بیشتر خواهیم پرداخت. (گوسان پارسی، ص 44) 🎵@notsantur

🔸پوپک ، دشتی آهنگ و سنتور : فرامرز پایور تنبک : محمود فرهمند تالار رودکی 11 دی 1372 نت : هشت آهنگ منبع : آرشیو "موزه موسیقی ایران" 🎵@notsantur

🔸موسیقی #دوره_باستان 🔹قسمت سوم 2- موسیقی رزمی: گزنفون، تاریخ‌نویس یونانی، در کوروش‌نامه می‌نویسد:  «[در جنگ آشور] در حینی که هنوز به تیررس دشمن نرسیده بودند کوروش بار دیگر شعار و دعا به همه صف‌ها فرستاد: زاوش! ‌ای پروردگار جهان، تو یاور ما هستی، تو رهبر ما باش – همین که پاسخ پیامش رسید خود نخستین نغمه پیروزی را با صدای رسا خواند. افراد هم سرود او را به جان و دل و یک آهنگ برخواندند» (سیرت کورش کبیر، ص 134).  و در جایی دیگر می‌گوید: کوروش برای حرکت سپاه دستور داد سربازان با شنیدن صدای شیپور قدم بردارند و حرکت کنند، زیرا صدای شیپور علامت حرکت است گزنفون می‌افزاید: کوروش از کشته شدن سربازان تالشی و مازندرانی بسیار غمگین شد و برای آنان سرود خواند و در جایی دیگر که سخن از اردوی نظامی کوروش می‌رود، می‌نویسد: مادی‌ها به عیش و نوش و آواز پرداختند. (همان، ص 162) کرنای بزرگی در موزه تخت‌جمشید نگهداری می‌شود که یادگار آن دوره است و همان‌گونه که از نامش نیز پیداست نای جنگ بوده است: «کارَ» در زبان پارسی باستان به معنای جنگ است. بنابراین این ساز نشانگر موسیقی رزم در آن دوره است. 🎵@notsantur