Lyrics Notes

آزی آزبورن (Ozzy Osbourne) اسطوره‌ی هوی متال و ملقب به شاهزاده‌ی تاریکی، امروز در ۷۶ سالگی درگذشت. آزبورن بی‌شک از کلیدی‌ترین چهره‌های تاریخ هوی‌متال در تکامل این ژانر است. ترانه‌‌های او طی نزدیک به نیم قرن، چه سروده‌هایی که به شکل مستقل منتشر کرد و چه آن‌ها که با همراهی گروه بلک سبث (Black Sabbath) اجرا شدند، تاثیر عمیقی بر تاریخ ترانه‌سرایی و آهنگ‌سازی غرب از منظر کیفیت مضمون‌پردازی و‌ جسارت کلامی و شیوه‌های خلق ملودی و اجرای زنده گذاشت و حضور او بر صحنه‌های تآتر و اجراهای زنده‌ی خارق‌العاده‌اش از او‌ نمادی ابدی برای موسیقی هوی متال ساخت. نسل ما این بخت و اقبال را داشت که آثار شگفت‌انگیز او و موسیقی دهه‌ی بی‌تکرار هشتاد میلادی را اگرچه از مسیر کیسه‌های سیاه و نوارهای پنهان‌شده در جیب‌های مخفی به دستگاه‌های پخش می‌رساند تا در غیبت حسرت‌برانگیز موسیقی ایرانی و ستاره‌های متولدنشده‌اش در آن فضای شگرف، گوش موسیقایی آن نسل را از نغمه‌هایی جادویی پر کند. یاد و نامش گرامی. @LyricsNotes

بعید است فارسی‌زبان ایرانی باشی و ترانه‌ای از «اردلان سرفراز» را نشنیده باشی! نشنیده باشی؟ زندگی نکرده باشی! تاریخ ترانه‌ی ایران ترانه‌سرایی که آثارش تا این اندازه در میان همه‌ی اقشار نفوذ کرده باشد را به یاد ندارد. اردلان ساحری است که برای مسحور کردن مخاطبانش نیازی به خزیدن زیر سایه‌ی قاعده‌ها و اسلوب‌های رایج و منسوخ ندارد. ترانه‌های او مصداق بارز «آن چه از دل برآید لاجرم بر دل نشیند» است. سادگی ممتنع او در زندگی و گفتار و کردارش نیز هویداست. زادروز خاطره‌آفرین‌ترین ترانه‌سرای سرزمینمان فرخنده باد. @LyricsNotes

این‌که یک آهنگ‌ساز مانند افکاری برند می‌شود و تصمیم می‌گیرد که نام خودش را فراتر از کاری که انجام می‌دهد مطرح کند اختیار او و گروهی‌ست که پذیرفته‌اند با او همکاری کنند اما این‌که کوچک‌کردن نام ترانه‌سرا در حد عوامل درجه‌ی دوم اثر را در کاورها تبدیل به یک رویه‌ی ثابت کنند اتفاق خوبی نیست. ترانه‌سرا به گمان من در کنار تنظیم‌کننده و بعد، ملودی‌ساز، خالقان اصلی اثرند و‌ نام و عنوانشان باید به یک اندازه در معرفی اثر درج شود. این کوچک‌کردن نقش ترانه‌سرا را هم نمی‌توان با هیچ توجیهی مگر خودخواهی و زورگویی پذیرفت. امیدوارم غیاثی دست‌کم، دست‌مزدی متناسب بابت این ترانه دریافت کرده باشد. @LyricsNotes

این بخش از برنامه‌ی جدید رامبد جوان با توجه به این‌که اجازه‌ی پخش هم گرفته و با در نظر گرفتن برخی نشانه‌های دیگر به احتمال زیاد یک نمایش از پیش‌تمرین‌شده است. با این حال واکنش‌های مردم در فضای مجازی که عموما به نفع موضع و جواب جوان به تماشاچی‌ست نشان از موفقیت مجری و عوامل برنامه در تلقین یک برداشت و تفسیر غلط و‌ به نفع حاکمیت دارد. به همین راحتی می‌شود نتایج دهشتناک چند دهه سانسور و محدودیت را برای نسل امروز بی‌اهمیت جلوه داد و نابودی استعدادها و افول ذائقه‌ی چند نسل را که حاصل بلاهت یک حکومت انحصارگراست به گردن خود مردم انداخت. @LyricsNotes

ترانه‌ی «ایران‌ایران» با موسیقی محمد سریر، کلام تورج نگهبان و صدای محمد نوری در اسفندماه ۱۳۵۹ اجرا و از رادیوایران پخش شده و چند ماه بعد در سال ۱۳۶۰ به شکل رسمی در آلبوم «دلاویزترین» منتشر شده است. زردنویس رسانه‌ی موسیقی اما با اعتمادبه‌نفسی ابلهانه پستی تهیه می‌کند و بدون این‌که حتی یک جست‌وجوی ساده انجام دهد، تاریخ اجرای اثر را به ۱۳۴۰ برمی‌گرداند! این هم یکی دیگر از برکات سیستم سفله‌پرور فرهنگی! بعید می‌دانم انتشار پست بعدی‌ام راجع به یک غلط کودکانه‌ی دیگر این معرکه‌بگیر رسانه به یک ماه دیگر برسد. @LyricsNotes

صد سال است بر همین مداریم! @LyricsNotes

غروب بامداد ۱۴۰۴/۰۴/۱۱ @LyricsNotes