سروِ ‌ته ‌باغ

این‌ها که همه حرف‌های خوبی‌‌ان، چرا نمی‌خواستید که بگیدشون؟ من فکر می‌کردم حرف‌هایی که نگه می‌داریم و نمی‌گیم ناراحت‌کننده‌ان. امروز هر چه می‌خواهد دل تنگتون‌ بگید. 💌🌱

من، میان بهشت در آتش جهنم می‌سوختم.

دو طرف تنم بهشت بود،

جهتی که آرنج دستت به آن اشاره داشت، بهشت را نشانم میداد،

مرا که بغل، گرم به سینه می‌گرفتی،

آرنج دست‌هایت نشانگان قطب نمای جهانم بود،

یه چای بریزید بیارید کنار هم چای بخوریم و حرف بزنیم‌. دوست داشتید عکس لیوان چای‌هاتونم بفرستید.

‌ سلآم🌿 راجع به استفان، دشت گالچیاک، کاپاندرا و این که داستانش رو اینجا بذارم، نظرتون چیه؟ @TheButterflyEffect_bot ‌ ‌ ‌ (راستش؟ دلم براتون تنگ شده.👈👉)

‌ ‌ استفان، آرام راه می‌رفت. و در آرامی حرکت تنش آرام بود. آرام، دقیق و مشغول. از دور اگر او را می‌دیدی انگار می‌کردی بین بوته‌ها چیزی گم کرده که آن جا ایستاده، و یا ایستاده به تماشا و جلو نمی‌رود. اما همین که مشغول این احتمالاتت درنگ می‌کردی همه‌ی آن ابرهای پفکیِ امکان محو می‌شدند و می‌دیدی نایستاده، به جلو می‌رود؛ ولی گمان می‌‌بردی بر زمینی شیرین قدم برمی‌دارد که سراسر مورچه شده و نمی‌خواهد روی هیچ مورچه‌ای پا بگذارد. استفان، در همه‌ی حالات سنجاقکی بود که نمی‌گذاشت از او نگاه برداری و همزمان که در نگاهت بود نمی‌توانستی بگویی به چه رنگ و در چه کار است. ‌