اینجا کسی پنهان است.

شببخیر.

خیلی شب سختی بود.

شب اول پاییز من عین یه حبه قند افتادم تهِ چاییم. چسبید.

استخونام شکسته.

عقده‌اِ بی‌همه‌چیز.

من کیرم تو اول و آخر شخصیت سئوکارا.

کمتر از پنج ساعت وقت دارم بخوابم. پس شببخیر.

و خیلی زود فصل اورکت آلفات برسه.

دلم میخواد یه شب باز بریم همون خونه چوبی‌ه همونقدر دور بشیم از بقیه. ولی اینبار چندشبو اونجا بمونیم.

کاش به تولدم نزدیک نشیم. ولی توی پاییز بمونیم.

اما تا میخوام به نور برسم، عین نور یه شمع با یه فوت محوش میکنه.

کاش مغزم یچیزایی رو مرور نکنه. یا حداقل بذاره بعد مرور بجای به خودم پیچوندنم بذاره به همون نور اون ته برسم.

دروغ بود ولی تو باور کن. مرسی.

سلام من مستند سیاسی هستم

اولین پیامی که راجب پنجره‌ها به من نزدیک بود.

بوی غذای توی کوچه‌ها و راهروی آپارتمان‌ها رو دوست دارم. پنجره‌های خونه‌ی آدم‌ها رو هم دوست دارم. اینکه موجوداتی شبیه ما، با تصمیم‌ها و مسیرهای متفاوتی توی زندگیشون، کنارمون زندگی می‌کنن و آثار زندگی هم رو می‌بینیم خیلی جالبه. توی هر پنجره یه عالمه داستان و دردسر جالب وجود داره.

رعدوبرق.

وای داره بارون میاد:)