گردش قلم

سلام به مناسبت هشتم اسفند زاد روز   شیخ بهایی بی وفا نگارمن ،می کند به کارمن خنده های زیر لب ،عشوه های پنهانی دین ودل به یک دیدن باختیم وخرسندیم درقمار عشق ای دل کی بود پشیمانی؟ شیخ بهایی اشعار عاشقانه وعارفانه ی مولوی طراوت ومفهوم خاص خود را دارد. شیخ بهایی  همچون مولوی درمخمسی این اندیشه را مطرح می کند خداوند درهمه جا حاضر وناظراست "مقصودمن از کعبه وبتخانه تویی تو یعنی همه دلها راهی به حق دارد. تاکی به تمنای وصال تو یگانه اشکم شوداز هرمژه چون سیل روانه گه معتکف دیرم وگه ساکن مسجد یعنی که تورا می طلبم خانه به خانه شیخ بهایی درزمان شاه عباس اول زندگی می کرد هم معمار بود هم ریاضیدان هم تمایلی به عرفان داشت. طرح ریزی کاریز نجف آباد،مهندسی تقسیم آب زاینده رود، حمام شیخ بهایی، معماری حرم امام رضا،چینی خانه ی بقعه  ی شیخ صفی واز او به یادگار مانده است. درشاعری هم دست داست ولی بجز مخمسی  که براساس غزلی از خیالی بخارایی سروده است وچندغزل معروف ،شعرهای اودرخورتوجه نیستند. ولی اهمیت اشعاراو دراین است که درعهد صفوی سخنانی با چاشنی تند عرفانی سروده است  وبر ریا و تزویر تاخته است  وجنبه هنری وعرفانی مذهب را مطرح کرده است. یکی از کتابهای شیخ بهایی کشکول شیخ بهایی است شیخ بهایی دراین کتاب از همه چیز سخن گفته است ‌ .از تاریخ .عرفان .ادب تعیین حجم و وزن اجسام .از شیمی و خواص فلزات.کشکول از نکته های ظریف اجتماعی بهره ها دارد وشناختی از جوامع وفرهنگ ان روزگاربه دست می دهد. درکشکول چند رباعی از ابوسعید ابوالخیر امده است .یکی ازآنها این است ما،با می ومستی ،سرتقوا داریم دنیا طلبیم ومیل عقبی داریم کی دنیی ودین ،هردوبه هم جمع شوند ،این است که ما نه دین، نه تقوا داریم بهرامیان