آموزش کامپیوتر 💻 | ایستیم

درواقع بین همه اینها، یه شرکت بود که اول خیلیا به اسم Proton Vpn میشناختنش، اما حالا این شرکت کلی سرویس دیگه مثل Proton pass Proton calendar Proton drive و ... ارائه داده که از همشون میشه استفاده کرد اما هم بخش پولی داره هم بخش رایگان

فضا های ابری مختلف داریم مثل MEGA مثل DropBox مثل Google Drive مثل Proton Drive مثل Onedrive و ... که خیلی ها ازش استفاده میکنن اما کدوم از همه امن تره؟

حالا بحث امنیت فضای ابری پیش میاد، ما کلی فایل مهم داریم، چجوری به فضای ابری اطمینان کنیم؟

کل مطلب در یک پیام : باید فایل های مهم تون رو ، توی cloud storage نگه دارید، یعنی همون فضای ابری

اگر پایه هستید ری اکشن قلب بزنید روی این پیام

پس همراهم باشید

من یه ادمم که میخوام براتون پست اموزشی بزارم

از هوش مصنوعی کمک نمیگیرم که دیگه حالم از هوش مصنوعی بهم میخوره

دست نویس براتون تایپ میکنم

یه رشته پیام آموزشی داریم رفقا

دیدین بعضیا گوشی هاشون گم میشه میرن آگهی میزنن تمام زندگیمون توی گوشیمون بوده بدبخت شدیم؟

منبع : گجت نیوز

بخار آب حتی گوشی های ضد آب رو نابود میکنه

منبع : Zoomit

زهاری احمد شاه، خلبان پرواز MH370 مالزی

پروارز MH370؛ معمای هواپیمای مالزی که پس از ۱۲ سال هنوز پیدا نشده است پرواز MH370 هواپیمایی از نوع بوئینگ ۷۷۷ متعلق به شرکت هواپیمایی مالزی بود که در ۸ مارس ۲۰۱۴ با ۲۳۹ سرنشین از کوالالامپور به مقصد پکن پرواز کرد. حدود ۴۰ دقیقه پس از برخاستن، ارتباط رادیویی هواپیما با کنترل ترافیک هوایی قطع شد و فرستنده راداری آن نیز از کار افتاد. آخرین پیام خلبان عادی به نظر می‌رسید و هیچ پیام اضطراری مشخصی ارسال نشد. برخلاف تصور اولیه، هواپیما بلافاصله پس از قطع ارتباط سقوط نکرد. داده‌های راداری نظامی نشان دادند که مسیر پرواز تغییر کرده و هواپیما به سمت غرب، از فراز شبه‌جزیره مالزی عبور کرده و به سوی دریای آندامان حرکت کرده است. همین اطلاعات باعث شد عملیات جست‌وجو از محدوده اولیه در دریای چین جنوبی به مناطق دیگری منتقل شود و تحقیقات ابعاد پیچیده‌تری پیدا کند. در ادامه تحقیقات، سیگنال‌های ماهواره‌ای و پیدا شدن قطعاتی از هواپیما در سواحل دوردست اقیانوس هند، سرنخ‌هایی درباره مسیر احتمالی پرواز فراهم کردند. بااین‌حال، لاشه اصلی هواپیما و جعبه‌های سیاه آن همچنان پیدا نشده‌اند و علت دقیق تغییر مسیر و ناپدیدشدن آن مشخص نیست. با گذشت بیش از ۱۲ سال، سرنوشت ۲۳۹ سرنشین پرواز MH370 همچنان یکی از بزرگ‌ترین معماهای حل‌نشده تاریخ هوانوردی باقی مانده است.

معمای پرواز MH370

* باتری‌های سنتی گرافیتی امتحان خود را پس داده‌اند و بعد از ۱۰۰۰ یا ۱۵۰۰ چرخه هنوز سلامت قابل قبولی دارند؛ اما ماندگاری سلول‌های سیلیکون‌ـ‌کربن در افق‌های زمانی طولانی (چند سال پیاپی استفادهٔ روزمره) هنوز به پای سلول‌های گرافیتی تثبیت‌شده نرسیده است. --- ### ۳. زنجیرهٔ تأمین و تیراژ نجومی تولید * شرکت‌های چینی معمولاً برخی مدل‌ها یا نسخه‌های خاص را در تیراژهای محدودتر یا برای بازار محلی تولید می‌کنند. در مقابل، یک مدل پرچمدار آیفون یا سری اس سامسونگ در تیراژ ده‌ها میلیونی تولید و در سراسر جهان عرضه می‌شود. * تولید مواد آند سیلیکون‌ـ‌کربن نیازمند فرایندهای پیچیده و هزینه‌بر است و تضمین یکنواختی کیفیت (Quality Control) در تیراژ چند ده میلیونی، ریسک بالایی دارد. --- ### ۴. حساسیت فوق‌العادهٔ امنیتی (فوبیا از بحران‌های مشابه نوت ۷) * سامسونگ بعد از فاجعهٔ باتری Galaxy Note 7، پروتکل‌های ایمنی بسیار سفت‌وسختی را در پیش گرفت و نسبت به تغییرات ساختاری در سلول‌های باتری فوق‌العاده محتاط است. * یک نقص کوچک در شیمی باتری در مقیاس ۲۰۰ میلیون گوشی در سال می‌تواند برای اپل یا سامسونگ به یک فاجعهٔ مالی و اعتباری بزرگ تبدیل شود؛ بنابراین آن‌ها ترجیح می‌دهند صبر کنند تا این فناوری ابتدا در دست سایر رقبا کاملاً پخته و بالغ شود. --- ### ۵. آیا واقعاً اصلاً استفاده نکرده‌اند؟ تصور اینکه سامسونگ یا اپل کلاً این فناوری را رد کرده‌اند، دقیق نیست: * ورود تدریجی سامسونگ: طبق گزارش‌ها، سامسونگ استفاده از این فناوری را به‌صورت مرحله‌ای و کنترل‌شده آغاز کرده است (به‌ویژه در گوشی‌های تاشو نظیر سری Fold که ضخامت بدنه محدودیت حیاتی ایجاد می‌کند). * بهینه‌سازی نرم‌افزاری و تراشه: اپل و سامسونگ بخش زیادی از نیاز شارژدهی را به‌جای شیمیِ پرخطر باتری، از طریق بهره‌وری تراشه‌های ۳ نانومتری و بهینه‌سازی سیستم‌عامل جبران کرده‌اند. نتیجه‌گیری: رویکرد اپل و سامسونگ نه ناشی از ناتوانی فنی، بلکه ناشی از استراتژی کم‌ریسک (Risk-Averse)، تضمین عمر مفید ۵ تا ۷ ساله برای کاربر نهایی و چالش‌های تأمین میلیون‌ها سلول پایدار در سطح جهانی است. با تثبیت فناوری و کاهش نرخ افت ظرفیت، ورود کامل آن‌ها به این حوزه قطعی خواهد بود.

چرا سامسونگ و اپل هنوز توی باطری هاشون از تکنولوژی سیلیکون کربن استفاده نمیکنن برای بررسی دلایل فنی و تجاری این موضوع، یک جستجو انجام می‌دهم. باتری‌های سیلیکون‌ـ‌کربن (Silicon-Carbon / Si-C) چگالی انرژی بسیار بالاتری دارند (بین ۲۰٪ تا ۵۰٪ ظرفیت بیشتر در همان ابعاد فیزیکی) و شرکت‌های چینی مثل آنر، شیائومی و ویوو به‌طور گسترده از آن‌ها استفاده می‌کنند. با این حال، استفادهٔ محتاطانه و عدم مهاجرت سریع سامسونگ و اپل به این فناوری به چند دلیل فنی، مهندسی و تجاری اصلی برمی‌گردد: --- ### ۱. چالش فیزیکی انبساط حجم (Volume Expansion) * ذرات سیلیکون هنگام جذب یون‌های لیتیوم در فرایند شارژ، می‌توانند تا ۳۰۰٪ منبسط شوند. * اگرچه ترکیب سیلیکون با کربن (گرافیت) این مشکل را مهار می‌کند، اما به‌طور کامل حذف نمی‌کند. این تورم مکرر در چرخه‌های متوالی باعث استرس مکانیکی، ترک‌خوردن آند و در نهایت افت زودرس ظرفیت باتری می‌شود. --- ### ۲. طول عمر و دوام بلندمدت (Cycle Life) * گوشی‌های آیفون و گلکسی معمولاً با تضمین دریافت ۵ تا ۷ سال آپدیت نرم‌افزاری عرضه می‌شوند و ارزش فروش دست‌دوم بالایی دارند. * باتری‌های سنتی گرافیتی امتحان خود را پس داده‌اند و بعد از ۱۰۰۰ یا ۱۵۰۰ چرخه هنوز سلامت قابل قبولی دارند؛ اما ماندگاری سلول‌های سیلیکون‌ـ‌کربن در افق‌های زمانی طولانی (چند سال پیاپی استفادهٔ روزمره) هنوز به پای سلول‌های گرافیتی تثبیت‌شده نرسیده است. --- ### ۳. زنجیرهٔ تأمین و تیراژ نجومی تولید * شرکت‌های چینی معمولاً برخی مدل‌ها یا نسخه‌های خاص را در تیراژهای محدودتر یا برای بازار محلی تولید می‌کنند. در مقابل، یک مدل پرچمدار آیفون یا سری اس سامسونگ در تیراژ ده‌ها میلیونی تولید و در سراسر جهان عرضه می‌شود. * تولید مواد آند سیلیکون‌ـ‌کربن نیازمند فرایندهای پیچیده و هزینه‌بر است و تضمین یکنواختی کیفیت (Quality Control) در تیراژ چند ده میلیونی، ریسک بالایی دارد. --- ### ۴. حساسیت فوق‌العادهٔ امنیتی (فوبیا از بحران‌های مشابه نوت ۷) * سامسونگ بعد از فاجعهٔ باتری Galaxy Note 7، پروتکل‌های ایمنی بسیار سفت‌وسختی را در پیش گرفت و نسبت به تغییرات ساختاری در سلول‌های باتری فوق‌العاده محتاط است. * یک نقص کوچک در شیمی باتری در مقیاس ۲۰۰ میلیون گوشی در سال می‌تواند برای اپل یا سامسونگ به یک فاجعهٔ مالی و اعتباری بزرگ تبدیل شود؛ بنابراین آن‌ها ترجیح می‌دهند صبر کنند تا این فناوری ابتدا در دست سایر رقبا کاملاً پخته و بالغ شود. --- ### ۵. آیا واقعاً اصلاً استفاده نکرده‌اند؟ تصور اینکه سامسونگ یا اپل کلاً این فناوری را رد کرده‌اند، دقیق نیست: * ورود تدریجی سامسونگ: طبق گزارش‌ها، سامسونگ استفاده از این فناوری را به‌صورت مرحله‌ای و کنترل‌شده آغاز کرده است (به‌ویژه در گوشی‌های تاشو نظیر سری Fold که ضخامت بدنه محدودیت حیاتی ایجاد می‌کند). * بهینه‌سازی نرم‌افزاری و تراشه: اپل و سامسونگ بخش زیادی از نیاز شارژدهی را به‌جای شیمیِ پرخطر باتری، از طریق بهره‌وری تراشه‌های ۳ نانومتری و بهینه‌سازی سیستم‌عامل جبران کرده‌اند. نتیجه‌گیری: رویکرد اپل و سامسونگ نه ناشی از ناتوانی فنی، بلکه ناشی از استراتژی کم‌ریسک (Risk-Averse)، تضمین عمر مفید ۵ تا ۷ ساله برای کاربر نهایی و چالش‌های تأمین میلیون‌ها سلول پایدار در سطح جهانی است. با تثبیت فناوری و کاهش نرخ افت ظرفیت، ورود کامل آن‌ها به این حوزه قطعی خواهد بود.برای بررسی دلایل فنی و تجاری این موضوع، یک جستجو انجام می‌دهم. باتری‌های سیلیکون‌ـ‌کربن (Silicon-Carbon / Si-C) چگالی انرژی بسیار بالاتری دارند (بین ۲۰٪ تا ۵۰٪ ظرفیت بیشتر در همان ابعاد فیزیکی) و شرکت‌های چینی مثل آنر، شیائومی و ویوو به‌طور گسترده از آن‌ها استفاده می‌کنند. با این حال، استفادهٔ محتاطانه و عدم مهاجرت سریع سامسونگ و اپل به این فناوری به چند دلیل فنی، مهندسی و تجاری اصلی برمی‌گردد: --- ### ۱. چالش فیزیکی انبساط حجم (Volume Expansion) * ذرات سیلیکون هنگام جذب یون‌های لیتیوم در فرایند شارژ، می‌توانند تا ۳۰۰٪ منبسط شوند. * اگرچه ترکیب سیلیکون با کربن (گرافیت) این مشکل را مهار می‌کند، اما به‌طور کامل حذف نمی‌کند. این تورم مکرر در چرخه‌های متوالی باعث استرس مکانیکی، ترک‌خوردن آند و در نهایت افت زودرس ظرفیت باتری می‌شود. --- ### ۲. طول عمر و دوام بلندمدت (Cycle Life) * گوشی‌های آیفون و گلکسی معمولاً با تضمین دریافت ۵ تا ۷ سال آپدیت نرم‌افزاری عرضه می‌شوند و ارزش فروش دست‌دوم بالایی دارند.