بگو موزیک | آهنگ ویس گیتاری

فدای خنده هات میشم اگه دلت بخواد از بس که جذابه چشات عاشق تو شدم زیاد عاشق تو شدم زیاد بین همه دوروبریات کسی به چشام نمیاد آروم میشم پای صحبتات مگه تو چی داری توو صدات ماه پیشونی صورت مثل عروسک تو دلمو برده نمیدونی این حسی که به تو دارم چی سره من اورده دسته خودم نیست کناره تو که باشم حال دلم آرومه نمیبینم جای دیگه رو وقتی چشای تو روبرومه عجیبه حال دلم کنارت میگم هی به خودم خوش بحالت چه حالیم اگه تو بزنی و برقصه دل به سازت

تو کوری یا مو دوروم که مونه دیگه نمیبینی کدوم لب عاشقت کرده لب دریا نمیشینی یه دنیا شک و تردیدم یه دنیا درده تو سینه مو خاموم یا تو مکاری که اوضاع دلم اینه خیال تو بزرگه یا دل مو خیلی جاش تنگه مو که ریگی به کفشوم نی کجای کار میلنگه مو از دلت چیزی نمیدونم ولی تو سردی و ما ایجور نمیتونوم مو از دلت چیزی نمیدونم ولی تو سردی و ما ایجور نمیتونوم

تو از کدوم قصه ای که خواستنت عادته نبودنت فاجعه بودنت امنیته تو از کدوم سرزمین تو از کدوم هوایی که از قبیله ی من یه آسمون جدایی اهل هر جا که باشی قاصد شکفتنی تووی بهت و دغدغه ناجی قلب منی پاکی آبی یا ابر نه خدایا شبنمی قد آغوش منی نه زیادی نه کمی منو با خودت ببر ای تو تکیه گاه من خوبه مثل تن تو با تو هم سفر شدن منو با خودت ببر ای تو تکیه گاه من خوبه مثل تن تو با تو هم سفر شدن

توی راه عاشقی فرصت تردیدی نیست میدونی تو قلب من نقطه ی تزویری نیست گریه ی شبونه رو جز تو که تسکینی نیست مثل این شکسته دل هیچ دل غمگینی نیست  تو چه دیدی که بریدی تو ز هم پاشیدی تو چه بیهوده ز من رنجیدی به چه جرمی چه گناهی تو منو سوزوندی غم عالم به دلم کوبوندی  به تو نفرین دل عاشق دل زار تو منو غرق خجالت کردی منه آزاده ی مغرور رو ببین تو چطور بنده ی عادت کردی به تو نفرین دل عاشق دل زار تو منو غرق خجالت کردی منه آزاده ی مغرور رو ببین تو چطور بنده ی عادت کردی تو چه دیدی که بریدی تو ز هم پاشیدی تو چه بیهوده ز من رنجیدی به چه جرمی چه گناهی تو منو سوزوندی غم عالم به دلم کوبوندی  تو چه دیدی که بریدی تو ز هم پاشیدی تو چه بیهوده ز من رنجیدی به چه جرمی چه گناهی تو منو سوزوندی غم عالم به دلم کوبوندی 

دلم تنها تر از هر روزشه حالم بدتر و بدتر میشده هی تو رو دیدم یهو دنیام شدی دلم گیر دل مرموزشه تو رو دیدم یهو وا شد دلم میخوام صد بار خدارو شکر بگم شدی قلب و تن و روح دلم تو باعث شدی که من شوکه شم دلم با تو بودن میخواد همین الانشم دیره دارم میمیرم و نفس داره هر آنشم میره دلم موی تو رو میخواد دلم روی تو رو میخواد دلم روی تو رو میخواد

میخوای بری حرفی نداری اشکات دارن جار میکشن رفتن همیشه پر غمه انگار دارن داد میکشن ای نمیدونی دل آدم رو چه میشکونی خودت بهتر از هر کی میدونی که بارون پاییز میسوزونه دل آدما رو آی دل آدما رو آی دل آدما رو دل من سیاس ولی آبی رو خیلی دوست دارم روزای روشن آفتابی رو خیلی دوست دارم با هوای تو تووی کوچه های دلواپسی غروب مبهم سرخابی رو خیلی دوست دارم

هی دارم از تو دور میشم از تو که خونی توو رگام از تو که پنهونی ترین‌ نیمه ی پنهونی برام باز دل من بهونه کرد بهونه ی دیدن تو آخ که دلم‌میره هنوز برای بوسیدن تو حکایت عشقمونو رو کاغذم جا میزارم دارم بخاطر دلت روی دلم‌ پا میزارم تو رفتنت مصممی چیزی نمیتونم بگم هر چی دلت بخواد عزیز بمیرم واسه این دلم بمیرم واسه این دلم

حالی که دارم تو ساختی واسم این کار نبودم تو دادی یادم که عاشقت باشم دلمو ببازم بیشتر از جونم تو رو میخواستم چیت بود که رفتی بگو بهم آخه دلت از چی میترسید به خودم میگم همش چم بود آخه من دستای کی نمیذاشت که مال من شی کی بد بود من یا تو کی با جون و دل میخواست چشماتو کی به عشقت راهی دریا شد کی بعد رفتن تو تنها شد کی بد بود من یا تو

اونکه یه وقتی تنها کسم بود تنها پناه دل بی کسم بود تنهام گذاشت و رفت از کنارم از درد دوریش من بیقرارم خیال میکردم پیشم میمونه ترانه ی عشق واسم میخونه خیال میکردم یه همزبونه نمیدونستم نامهربونه با اینکه رفته اما هنوزم از داغ عشقش دارم میسوزم فکر و خیالش همش باهامه هرجا که میرم جلو چشامه جلو چشامه دلم میخواد تا دووم بیارم رو درد دوریش مرحم بزارم اما نمیشه راهی ندارم نمیتونم من طاقت بیارم نمیتونم من طاقت بیارم

هنوزم چشمای تو مثل شبای پر ستارست هنوزم خاطره هات برام مثل عمر دوبارست هنوزم وقتی میخندی دلم از شادی میلرزه هنوزم با تو نشستن به همه دنیا می ارزه اما افسوس تورو خواستن دیگه دیره دیگه دیره ولی افسوس با نخواستن دلم آروم نمیگیره نمیگیره اما افسوس تورو خواستن دیگه دیره دیگه دیره ولی افسوس با نخواستن دلم آروم نمیگیره نمیگیره