ʀᴀᴘɪᴏ

نه دیگر می‌خواهم به روالِ قبل برگردم و نه دیگر توانش را دارم. انگار زمان ایستاده و همه‌چیز، تا مغزِ استخوان، بوی خون گرفته است. می‌دانم که شما هم همین‌طورید؛ می‌دانم که این خفقان، تقدیرِ مشترکِ تمامِ ما شده است. رنجِ شما، زخمِ بازِ تنِ من است؛ ما در این سوگ، رگ‌هایمان به هم گره خورده است.

@whispetofdth