دانشگاه باز
Open in Telegram
همراه ما باشید با فکر باز در "دانشگاه باز" 👇👇👇👇👇 @daneshgahebaz https://t.me/joinchat/AAAAAEnMqTnWp9S7iGn8iA
Show more1 442
Subscribers
No data24 hours
-27 days
-630 days
Data loading in progress...
Similar Channels
Tags Cloud
Incoming and Outgoing Mentions
---
---
---
---
---
---
Attracting Subscribers
May '26
May '260
in 0 channels
April '260
in 0 channels
Get PRO
March '26
+2
in 0 channels
Get PRO
February '26
+4
in 0 channels
Get PRO
January '26
+4
in 0 channels
Get PRO
December '25
+7
in 1 channels
Get PRO
November '25
+2
in 1 channels
Get PRO
October '25
+9
in 2 channels
Get PRO
September '25
+1
in 0 channels
Get PRO
August '25
+7
in 2 channels
Get PRO
July '25
+5
in 1 channels
Get PRO
June '25
+7
in 1 channels
Get PRO
May '25
+8
in 1 channels
Get PRO
April '25
+8
in 2 channels
Get PRO
March '25
+21
in 2 channels
Get PRO
February '25
+10
in 1 channels
Get PRO
January '25
+6
in 3 channels
Get PRO
December '24
+10
in 3 channels
Get PRO
November '24
+12
in 94 channels
Get PRO
October '24
+5
in 3 channels
Get PRO
September '24
+18
in 16 channels
Get PRO
August '24
+15
in 66 channels
Get PRO
July '24
+17
in 5 channels
Get PRO
June '24
+7
in 4 channels
Get PRO
May '24
+7
in 1 channels
Get PRO
April '24
+3
in 1 channels
Get PRO
March '24
+15
in 8 channels
Get PRO
February '24
+6
in 0 channels
Get PRO
January '24
+11
in 1 channels
Get PRO
December '23
+10
in 2 channels
Get PRO
November '23
+6
in 2 channels
Get PRO
October '23
+4
in 0 channels
Get PRO
September '23
+4
in 0 channels
Get PRO
August '23
+21
in 0 channels
Get PRO
July '23
+22
in 0 channels
Get PRO
June '23
+8
in 0 channels
Get PRO
May '23
+51
in 0 channels
Get PRO
April '23
+22
in 0 channels
Get PRO
March '23
+9
in 0 channels
Get PRO
February '23
+2
in 0 channels
Get PRO
January '23
+1
in 0 channels
Get PRO
December '22
+3
in 0 channels
Get PRO
November '22
+1
in 0 channels
Get PRO
October '22
+8
in 0 channels
Get PRO
September '22
+2
in 0 channels
Get PRO
August '22
+1
in 0 channels
Get PRO
July '220
in 0 channels
Get PRO
June '220
in 0 channels
Get PRO
May '220
in 0 channels
Get PRO
April '22
+4 030
in 0 channels
Get PRO
March '22
+3
in 0 channels
Get PRO
February '22
+1
in 0 channels
Get PRO
January '22
+1
in 0 channels
Get PRO
December '210
in 0 channels
Get PRO
November '210
in 0 channels
Get PRO
October '210
in 0 channels
Get PRO
September '21
+10 836
in 0 channels
Get PRO
August '21
+3 241
in 0 channels
Get PRO
July '210
in 0 channels
Get PRO
June '21
+10 604
in 0 channels
Get PRO
May '21
+2
in 0 channels
Get PRO
April '210
in 0 channels
Get PRO
March '210
in 0 channels
Get PRO
February '210
in 0 channels
Get PRO
January '210
in 0 channels
Get PRO
December '20
+14 209
in 0 channels
| Date | Subscriber Growth | Mentions | Channels | |
| 28 May | 0 | |||
| 27 May | 0 | |||
| 26 May | 0 | |||
| 25 May | 0 | |||
| 24 May | 0 | |||
| 23 May | 0 | |||
| 22 May | 0 | |||
| 21 May | 0 | |||
| 20 May | 0 | |||
| 19 May | 0 | |||
| 18 May | 0 | |||
| 17 May | 0 | |||
| 16 May | 0 | |||
| 15 May | 0 | |||
| 14 May | 0 | |||
| 13 May | 0 | |||
| 12 May | 0 | |||
| 11 May | 0 | |||
| 10 May | 0 | |||
| 09 May | 0 | |||
| 08 May | 0 | |||
| 07 May | 0 | |||
| 06 May | 0 | |||
| 05 May | 0 | |||
| 04 May | 0 | |||
| 03 May | 0 | |||
| 02 May | 0 | |||
| 01 May | 0 |
Channel Posts
ترامپ: کسی به من نگفته میتوان در ایران فورا براندازی کرد
خبرنگار: آیا کسی به شما گفته که اگر الان از ارتش استفاده کنید تغییر حکومت (در ایران) فوراً اتفاق خواهد افتاد؟ ترامپ: نه هیچ کس چنین چیزی به من نگفته. خبرنگار: آیا قصد تغییر حکومت در ایران دارید؟
ترامپ: شما نمیدانید. منظورم این است که هیچکس نمیداند. ممکن است باشد ممکن است نباشد.
ترامپ: بهتر میشد اگر از ارتش استفاده نکنیم ولی گاهی باید از ارتش استفاده کرد. ما بزرگترین ارتش را در دنیا داریم. چیزی نزدیک به آن وجود ندارد. دوست دارم از آن استفاده نکنم ولی گاهی آدم مجبور است.
| 2 |  شهاب حسینی هم با انتشار پستی از بازیگری خداحافظی کرد | 128 |
| 3 |  .
محمد صابرے ۱۳ سال از زندگیش رو با اعتیاد شدید و ڪارتنخوابے گذروند! ۱۳ سال تموم ڪف خیابون بود و بعد رفت تو یہ شرڪت آسانسورسازے ڪار ڪرد و از طریق یہ دوست با محمد ڪارت ڪہ ڪارگردان بود آشنا شد و وارد دنیاے بازیگرے شد! محمد بیشتر عمرش، بیشتر از اینڪہ تو سینما و تلویزیون باشہ، تو ڪف خیابونهاے شهر خوابیدہ و زندگے سختے داشته. | 126 |
| 4 | خطاب به استادان امضاکنندهی بیانیهی «نه به جنگ»:
۱. خجالت نکشیدید همصدا با حاکمیت، برای خون هزاران هممیهن خود «تشکیل کمیته برای بررسی علل» تجویز کردید؟ این کمیتهها جز ابزار خریدن زمان برای افتادن آب از آسیاب و فراموشی موضوع بدون هیچ نتیجهای بودهاند؟ مگر این جز خونشویی است؟
۲. خجالت نکشیدید به دروغ گفتید همیشه اولین قربانی مداخلهی خارجی، دموکراسی است؟ حکومت صدام بیشتر دموکراتیک بود یا عراق پس از او؟
۳. خجالت نکشیدید برای قرارگرفتن کشور در آستانهی جنگ، حتی تلنگری به ۴۷ سال جنگطلبی و آمریکاستیزی خامنهای نزدید و او را مسوول ندانستید؟
۴. خجالت نکشیدید به حاکمیت التماس کردید اگر کشور از شرایط جنگی عبور کرد، درس بگیرد؟ مگر رفتار حاکمیت را پس از جنگ ۱۲ روزه ندیدید؟ چیزی بالاتر از قتل هزاران هموطن و ادعای دروغ «کودتا»؟
۵. راهحل شما برای کشور در این بیانیه چیست جز التماس بیحاصل «اصلاحات» آن هم به دیکتاتوری که بین قتلعام هزاران نفر از ایرانیان و برگزاری رفراندوم یا انتخابات آزاد، قطعا قتلعام را انتخاب میکند؟ | 132 |
| 5 | ♦️زندهگی در زیر سایهی جنگ
✍حسن محدثیی گیلوایی
۵ اسفند ۱۴۰۴
کشور ما برای بار سوم زیر سایهی جنگ قرار گرفته است؛ اما جنگ سوم، هنوز تحقق نیافته و گامی تا جنگ احتمالی باقی مانده است.
چند دههی متوالی تمام صداها و نقدهای منتقدان نادیده گرفته شده است. مرحله و لمحهای که اکنون در آن هستیم، از دههها قبل برای بسیاری قابل پیشبینی بود.
اینبار اما داستان فرق دارد: این بار دیگر جنگ با عراق یا اسراییل نیست بلکه جنگ با ابرقدرت و بزرگترین قدرت نظامیی جهان است که میتواند با حملات اش در یکی دو هفته نه فقط حکومت بلکه کل کشور را شخم بزند. آنگاه دیگر نه اثری از تاک خواهد ماند نه از تاکنشان. فقط امیدوار ام جایی برای کاشتن تاک بماند! در جنگ ۱۲ روزه دیدیم که کل آسمان کشور شده بود اتوبان هوایی برای اسراییل. حالا با خود امریکا طرف ایم نه با کشوری وابسته یا دستنشاندهی آن در منطقه.
جنگی اگر در بگیرد، نه فقط امروز و فردای ایران را دگرگون خواهد کرد، بلکه نظم سیاسیی منطقه را بهکلی دگرگون خواهد کرد.
زندهگی در زیر سایهی جنگ، آنهم در عصر پسافاجعه، زندهگیای لرزان و بسی نگرانکننده است. با چشمانی اشکبار و قلبی نگران برای ایران و مردمان داغدار اش، لحظاتمان را سپری میکنیم و با خود میگوییم: بار دیگر قرار است چند نفر از ما بمیریم و چند نفر از ما زخمی شویم و بر سر وطن داغدارمان قرار است چه بیاید؟!
در زندهگی زیر سایهی جنگ، انگار داریم لحظاتی از زندهگی را کش میرویم؛ چونکه فردایمان نامعلوم است. آیا باز هم خواهیم بود؟ و چهگونه و در چه شرایطی؟
#جنگ
#امریکا
#ایدهئولوژی
#اسلامگرایی | 144 |
| 6 | صدیقه وسمقی-
مذاکره راهحل نیست، پاسخ در داخل و تغییر ساختار حکومت است
تحمل شنیدن نظرات مخالف را تمرین کنیم
بخشی از مصاحبه خانم صدیقه وسمقی در رابطه با اینکه چرا آقای پهلوی را به عنوان آلترناتیو قبول ندارند:
نهاد روحانیت و نهاد سلطنت، دو نهاد سنتی هستند که در طول قرنها و حتی هزارهها، همواره در رقابت با یکدیگر بودهاند. این دو، دو کانون قدرت بودهاند که گاه با یکدیگر سازش کردهاند و گاه قدرت را میان خود تقسیم کردهاند. به نظر من، پس از جمهوری اسلامی، باید از هر دوی این نهادهای استبدادی عبور کنیم.
در سال ۵۷ ما از نهاد سلطنت عبور کردیم، اما از استبداد عبور نکردیم، زیرا نهاد روحانیت، که رقیب آن بود، قدرت را در دست گرفت. در آن زمان، جامعه هنوز توانایی لازم برای کنار زدن نهاد روحانیت را نداشت. به نظر میرسد این توانمندی امروز در حال شکلگیری است.
طرفداران آقای پهلوی خواهان بازگشت به پادشاهی هستند؛ نهادی سنتی که در طول تاریخ ما، هرگز انتخابی نبوده است. در تاریخ ایران، پادشاهان نه با رأی مردم، بلکه با زور، جنگ یا حیله به قدرت رسیدهاند و هر سلسلهای، سلسله پیش از خود را کنار زده و بر مردم حکومت کرده است بدون اینکه مردم در این روند، کمترین نقشی داشته باشند.
بنابراین، عجیب است که بخواهیم بار دیگر نهادی کهنه با ماهیت استبدادی را جایگزین نظام تمامیتخواه فعلی کنیم. ما اکنون در عصری زندگی میکنیم که خواهان حقوق بشر، برابری جنسیتی و حق انتخاب هستیم. چرا باید با واگذاری قدرت بصورت مادامالعمر به یک فرد یا یک خاندان، این حق انتخاب را از خود و نسلهای آینده سلب کنیم؟
اگر نسلهای بعد از ما بپرسند چرا چنین تصمیمی گرفتید، چه پاسخی خواهیم داشت؟
در شرایط فعلی، مردم به دلیل خشونت و ناکارآمدی جمهوری اسلامی به استیصال رسیدهاند و به دنبال راه نجات هستند. قدرتهای خارجی نیز از این وضعیت آگاهاند و به همین دلیل، سرمایهگذاری زیادی روی آقای پهلوی انجام میدهند تا ایشان را به عنوان آلترناتیو مطرح کنند. برخی نیز به این نتیجه رسیدهاند که میتوان از این طریق از جمهوری اسلامی عبور کرد. اما کسانی که خواهان استقلال ایران هستند و نمیخواهند حکومتی با حمایت یا تحمیل قدرتهای خارجی شکل بگیرد، با این روند مخالفاند.
ممکن است این سخنان برای برخی ناخوشایند باشد. اما اگر در آینده، نظامی متناسب با شأن ایران و درخور مردم آن، به دست اندیشمندان و نخبگان این کشور تأسیس شود، نظامی که در آن هر فرد بتواند با رأی مردم و برای مدتی محدود اداره کشور را بر عهده بگیرد، آنوقت آقای پهلوی نیز مانند هر شهروند دیگری میتوانند کاندید شوند. ما نبایستی صرفاً به دلیل علاقه به یک فرد یا یک خانواده، ساختار سیاسی آینده کشور را تعیین کنیم و حق انتخاب را از آیندگان سلب نماییم.
ساختار سیاسی آینده ایران باید متناسب با نیازها و جایگاه این کشور طراحی شود، نه متناسب با یک فرد.
در پاسخ به کسانی که میگویند ایشان در پی پادشاه شدن نیستند، باید گفت که بسیاری از طرفداران ایشان، ایشان را «شاه» خطاب میکنند و شعار «جاوید شاه» سر میدهند. آیا ایشان نمیتوانند صراحتاً اعلام کنند که پادشاهی را مناسب ایران نمیدانند یا خود خواهان آن نیستند؟
همچنین، در برنامهای که ایشان برای دوران گذار ارائه دادهاند، انتخاب میان دو گزینه «پادشاهی» و «جمهوری» به مردم واگذار شده است. این یعنی نظام پادشاهی همچنان به عنوان یک گزینه برای ایشان مطرح است.
از طرفداران ایشان باید پرسید: اگر امروز شخصی به نام رضا پهلوی وجود نداشت، آیا همچنان خواهان نظام پادشاهی بودند؟ و از کجا معلوم که جانشینان ایشان مورد تأیید و علاقه مردم باشند؟
چرا باید قدرت را به فرد یا خاندانی بسپاریم که نتوانیم آن را از آنان پس بگیریم؟ | 142 |
| 7 | 🔊فایل صوتی
صدیقه وسمقی-
مذاکره راهحل نیست، پاسخ در داخل و تغییر ساختار حکومت است
تحمل شنیدن نظرات مخالف را تمرین کنیم🌹
بخشی از مصاحبه خانم صدیقه وسمقی در رابطه با اینکه چرا آقای پهلوی را به عنوان آلترناتیو قبول ندارند:
نهاد روحانیت و نهاد سلطنت، دو نهاد سنتی هستند که در طول قرنها و حتی هزارهها، همواره در رقابت با یکدیگر بودهاند. این دو، دو کانون قدرت بودهاند که گاه با یکدیگر سازش کردهاند و گاه قدرت را میان خود تقسیم کردهاند. به نظر من، پس از جمهوری اسلامی، باید از هر دوی این نهادهای استبدادی عبور کنیم.
در سال ۵۷ ما از نهاد سلطنت عبور کردیم، اما از استبداد عبور نکردیم، زیرا نهاد روحانیت، که رقیب آن بود، قدرت را در دست گرفت. در آن زمان، جامعه هنوز توانایی لازم برای کنار زدن نهاد روحانیت را نداشت. به نظر میرسد این توانمندی امروز در حال شکلگیری است.
طرفداران آقای پهلوی خواهان بازگشت به پادشاهی هستند؛ نهادی سنتی که در طول تاریخ ما، هرگز انتخابی نبوده است. در تاریخ ایران، پادشاهان نه با رأی مردم، بلکه با زور، جنگ یا حیله به قدرت رسیدهاند و هر سلسلهای، سلسله پیش از خود را کنار زده و بر مردم حکومت کرده است بدون اینکه مردم در این روند، کمترین نقشی داشته باشند.
بنابراین، عجیب است که بخواهیم بار دیگر نهادی کهنه با ماهیت استبدادی را جایگزین نظام تمامیتخواه فعلی کنیم. ما اکنون در عصری زندگی میکنیم که خواهان حقوق بشر، برابری جنسیتی و حق انتخاب هستیم. چرا باید با واگذاری قدرت بصورت مادامالعمر به یک فرد یا یک خاندان، این حق انتخاب را از خود و نسلهای آینده سلب کنیم؟
اگر نسلهای بعد از ما بپرسند چرا چنین تصمیمی گرفتید، چه پاسخی خواهیم داشت؟
در شرایط فعلی، مردم به دلیل خشونت و ناکارآمدی جمهوری اسلامی به استیصال رسیدهاند و به دنبال راه نجات هستند. قدرتهای خارجی نیز از این وضعیت آگاهاند و به همین دلیل، سرمایهگذاری زیادی روی آقای پهلوی انجام میدهند تا ایشان را به عنوان آلترناتیو مطرح کنند. برخی نیز به این نتیجه رسیدهاند که میتوان از این طریق از جمهوری اسلامی عبور کرد. اما کسانی که خواهان استقلال ایران هستند و نمیخواهند حکومتی با حمایت یا تحمیل قدرتهای خارجی شکل بگیرد، با این روند مخالفاند.
ممکن است این سخنان برای برخی ناخوشایند باشد. اما اگر در آینده، نظامی متناسب با شأن ایران و درخور مردم آن، به دست اندیشمندان و نخبگان این کشور تأسیس شود، نظامی که در آن هر فرد بتواند با رأی مردم و برای مدتی محدود اداره کشور را بر عهده بگیرد، آنوقت آقای پهلوی نیز مانند هر شهروند دیگری میتوانند کاندید شوند. ما نبایستی صرفاً به دلیل علاقه به یک فرد یا یک خانواده، ساختار سیاسی آینده کشور را تعیین کنیم و حق انتخاب را از آیندگان سلب نماییم.
ساختار سیاسی آینده ایران باید متناسب با نیازها و جایگاه این کشور طراحی شود، نه متناسب با یک فرد.
در پاسخ به کسانی که میگویند ایشان در پی پادشاه شدن نیستند، باید گفت که بسیاری از طرفداران ایشان، ایشان را «شاه» خطاب میکنند و شعار «جاوید شاه» سر میدهند. آیا ایشان نمیتوانند صراحتاً اعلام کنند که پادشاهی را مناسب ایران نمیدانند یا خود خواهان آن نیستند؟
همچنین، در برنامهای که ایشان برای دوران گذار ارائه دادهاند، انتخاب میان دو گزینه «پادشاهی» و «جمهوری» به مردم واگذار شده است. این یعنی نظام پادشاهی همچنان به عنوان یک گزینه برای ایشان مطرح است.
از طرفداران ایشان باید پرسید: اگر امروز شخصی به نام رضا پهلوی وجود نداشت، آیا همچنان خواهان نظام پادشاهی بودند؟ و از کجا معلوم که جانشینان ایشان مورد تأیید و علاقه مردم باشند؟
چرا باید قدرت را به فرد یا خاندانی بسپاریم که نتوانیم آن را از آنان پس بگیریم؟ | 1 |
| 8 | 🔊فایل صوتی
صدیقه وسمقی-
مذاکره راهحل نیست، پاسخ در داخل و تغییر ساختار حکومت است
تحمل شنیدن نظرات مخالف را تمرین کنیم🌹
بخشی از مصاحبه خانم صدیقه وسمقی در رابطه با اینکه چرا آقای پهلوی را به عنوان آلترناتیو قبول ندارند:
نهاد روحانیت و نهاد سلطنت، دو نهاد سنتی هستند که در طول قرنها و حتی هزارهها، همواره در رقابت با یکدیگر بودهاند. این دو، دو کانون قدرت بودهاند که گاه با یکدیگر سازش کردهاند و گاه قدرت را میان خود تقسیم کردهاند. به نظر من، پس از جمهوری اسلامی، باید از هر دوی این نهادهای استبدادی عبور کنیم.
در سال ۵۷ ما از نهاد سلطنت عبور کردیم، اما از استبداد عبور نکردیم، زیرا نهاد روحانیت، که رقیب آن بود، قدرت را در دست گرفت. در آن زمان، جامعه هنوز توانایی لازم برای کنار زدن نهاد روحانیت را نداشت. به نظر میرسد این توانمندی امروز در حال شکلگیری است.
طرفداران آقای پهلوی خواهان بازگشت به پادشاهی هستند؛ نهادی سنتی که در طول تاریخ ما، هرگز انتخابی نبوده است. در تاریخ ایران، پادشاهان نه با رأی مردم، بلکه با زور، جنگ یا حیله به قدرت رسیدهاند و هر سلسلهای، سلسله پیش از خود را کنار زده و بر مردم حکومت کرده است بدون اینکه مردم در این روند، کمترین نقشی داشته باشند.
بنابراین، عجیب است که بخواهیم بار دیگر نهادی کهنه با ماهیت استبدادی را جایگزین نظام تمامیتخواه فعلی کنیم. ما اکنون در عصری زندگی میکنیم که خواهان حقوق بشر، برابری جنسیتی و حق انتخاب هستیم. چرا باید با واگذاری قدرت بصورت مادامالعمر به یک فرد یا یک خاندان، این حق انتخاب را از خود و نسلهای آینده سلب کنیم؟
اگر نسلهای بعد از ما بپرسند چرا چنین تصمیمی گرفتید، چه پاسخی خواهیم داشت؟
در شرایط فعلی، مردم به دلیل خشونت و ناکارآمدی جمهوری اسلامی به استیصال رسیدهاند و به دنبال راه نجات هستند. قدرتهای خارجی نیز از این وضعیت آگاهاند و به همین دلیل، سرمایهگذاری زیادی روی آقای پهلوی انجام میدهند تا ایشان را به عنوان آلترناتیو مطرح کنند. برخی نیز به این نتیجه رسیدهاند که میتوان از این طریق از جمهوری اسلامی عبور کرد. اما کسانی که خواهان استقلال ایران هستند و نمیخواهند حکومتی با حمایت یا تحمیل قدرتهای خارجی شکل بگیرد، با این روند مخالفاند.
ممکن است این سخنان برای برخی ناخوشایند باشد. اما اگر در آینده، نظامی متناسب با شأن ایران و درخور مردم آن، به دست اندیشمندان و نخبگان این کشور تأسیس شود، نظامی که در آن هر فرد بتواند با رأی مردم و برای مدتی محدود اداره کشور را بر عهده بگیرد، آنوقت آقای پهلوی نیز مانند هر شهروند دیگری میتوانند کاندید شوند. ما نبایستی صرفاً به دلیل علاقه به یک فرد یا یک خانواده، ساختار سیاسی آینده کشور را تعیین کنیم و حق انتخاب را از آیندگان سلب نماییم.
ساختار سیاسی آینده ایران باید متناسب با نیازها و جایگاه این کشور طراحی شود، نه متناسب با یک فرد.
در پاسخ به کسانی که میگویند ایشان در پی پادشاه شدن نیستند، باید گفت که بسیاری از طرفداران ایشان، ایشان را «شاه» خطاب میکنند و شعار «جاوید شاه» سر میدهند. آیا ایشان نمیتوانند صراحتاً اعلام کنند که پادشاهی را مناسب ایران نمیدانند یا خود خواهان آن نیستند؟
همچنین، در برنامهای که ایشان برای دوران گذار ارائه دادهاند، انتخاب میان دو گزینه «پادشاهی» و «جمهوری» به مردم واگذار شده است. این یعنی نظام پادشاهی همچنان به عنوان یک گزینه برای ایشان مطرح است.
از طرفداران ایشان باید پرسید: اگر امروز شخصی به نام رضا پهلوی وجود نداشت، آیا همچنان خواهان نظام پادشاهی بودند؟ و از کجا معلوم که جانشینان ایشان مورد تأیید و علاقه مردم باشند؟
چرا باید قدرت را به فرد یا خاندانی بسپاریم که نتوانیم آن را از آنان پس بگیریم؟ | 1 |
| 9 | 🖊 آیا خشونت و مطالعه با هم رابطه دارند؟
✍️ ژیلا شریعتپناه:
موسسه مطالعاتی اقتصاد و صلح ، تازهترین گزارش خود را با عنوان «شاخص جهانی صلح» را منتشر کرد.
در این بررسی مهربانترین کشورها عبارتند از:
۱- ایسلند ۲- دانمارک ۳- اتریش ۴- نیوزیلند ۵- سوئیس ۶- فنلاند ۷- کانادا ۸- ژاپن ۹- استرالیا ۱۰- جمهوری چک
همچنین قهرآمیزترین کشورها عبارتند :
۱۶۲- سوریه ۱۶۱- عراق ۱۶۰- افغانستان ۱۵۹- سودان شمالی ۱۵۸- آفریقای مرکزی ۱۵۷- سومالی ۱۵۶- سودان ۱۵۵- کنگو ۱۵۴- پاکستان ۱۵۳- کره شمالی ۱۵۲- روسیه ۱۵۱- نیجریه
جالب این که ایران با بیش از ۶ میلیون نزاع خیابانی در سال! و بیش از ۱۵ میلیون پرونده قضایی از زد و خورد و قتل و طلاق و تجاوز و ... تازه در سال گذشته رتبه ای بهتر از ۱۳۸ در جدول نیافته است .
در این گزارش، اروپا آرامترین قاره جهان و آسیا دعواییترین قاره ی کرهی زمین است.
جالبتر این که ۳۰ کشور آرام جهان، در صدر کشورهای پر مطالعه هستند و بدون استثنا سرانهی مطالعه کشورهای خشونتآمیز بسیار پایین است!
این بدان معناست که کسانی که کمتر کتاب می خوانند، افراد بیسوادترند! بیشتر دعوا می کنند و آرامش کمتر دارند! که کشور ما از آخر رتبه بیست و چهارم را دارد.
جالبتر از آن : تمامی کشور های مسلمان با هر نوع تفکر ۹۰٪ در جنگ و درگیری هستند.
چه چیز باعث این نوع درگیریها و جنگهاست؟
- عدم مطالعه و نداشتن سواد کافی !!
- اعتقاد به خرافات که منشاء آن بیسوادی و عدم مطالعه است یکی از مهمترین عوامل در افزایش افراطگرایی و تفریط است .
تمامی طرفین درگیر ، کشتههای خود را جهادگر و شهید مینامند. در حالی که قربانی بیسوادی هستند و بس!!
تمامی زمامداران با سوءاستفاده از بیسوادی مردم و خرافات به خواسته هایشان میرسند.
برای مثال : مردم ما وقتی در تکاپوی رفتن به ترکیه و آنتالیا هستند در سواحل همین کشورها محال است اروپایی ها را بدون کتاب ببینند. اما ما مسافرت می کنیم تا پاساژگردی کنیم. فرق ندارد کجا ! چه ترکیه چه سفرحج، چه قطب شمال یا سفر بیبازگشت به مریخ ، کتاب از وسایل چمدان ما نیست.
این در حالی است که فقط و فقط با روزی ۳۰ دقیقه مطالعه، جایگاه ما از صد و سی و چهارمین کشور نزاع دوست دنیا ، به جمع ۱۰ کشور صلح طلب دنیا میتواند تغییر جایگاه دهد!
نکتهی مهم این است که مطالعه حالت ویروسی دارد و اگر یکی از افراد خانواده کتابخوان باشد، سایر اعضای خانواده به این ویروس مبتلا می شوند! پس در مرحله اول باعث رشد و پیشرفت خودمان و نسل آینده شویم و در مرحله بعد باور کنیم که اگر خودمان تغییر کنیم باعث توسعه کشورمان خواهیم شد. | 134 |
| 10 | 🖊 چرا جنگ و دخالت خارجی بهندرت به دموکراسی پایدار میانجامد؟
✍️ قاسم مرادی
من مخالف استبداد دینی هستم و حق مردم برای آزادی، کرامت و حکومت پاسخگو را بدیهی میدانم، در سال ۱۳۸۸ در سن ۴۷ سالگی به خاطر مخالفت با شیوه حکمرانی جمهوری اسلامی در اوج توانمندی و کارآمدی خودم را از شغل دولتی بازنشسته کردم. اما در عین حال، مخالف جنگ و حمله خارجی به ایران نیز هستم. این موضع نه از سر حمایت از وضع موجود، بلکه بر اساس تجربههای تاریخی و تحلیلهای علمی درباره «ملتسازی از بیرون» است.
1️⃣دموکراسی محصول فرآیندهای درونی است، نه تحمیل بیرونی
پژوهشهای علوم سیاسی نشان میدهد دموکراسی پایدار معمولاً نتیجهی تحول تدریجی در ساختار اجتماعی، نهادهای مدنی، فرهنگ سیاسی و توازن نیروهای داخلی است. کشورهایی مانند اسپانیا، پرتغال، کره جنوبی و شیلی از دل تغییرات درونی، فشار جامعه مدنی و شکاف در درون حاکمیت به گذار دموکراتیک رسیدند.
در مقابل، تلاش برای «تحمیل دموکراسی» از طریق مداخله نظامی اغلب به بیثباتی انجامیده است.
نمونههای تاریخی:
- حمله آمریکا به عراق در سال ۲۰۰۳ با شعار دموکراسی آغاز شد. نتیجه چه بود؟
فروپاشی نهادهای دولتی، جنگ داخلی، ظهور گروههای افراطی مانند داعش، و سالها ناامنی و فساد ساختاری.
- مداخله ناتو در لیبی در ۲۰۱۱ به سرنگونی حکومت انجامید، اما کشور را وارد چرخهای از چندپارگی، دولتهای موازی و جنگ داخلی کرد.
- در افغانستان، بیست سال حضور نظامی آمریکا و متحدانش نتوانست ساختار سیاسی باثبات ایجاد کند و با خروج نیروها، حکومت مورد حمایت غرب فروپاشید.
این مثالها نشان میدهد حذف یک حکومت اقتدارگرا لزوماً به معنای تولد دموکراسی نیست.
2️⃣ جنگ، نهادهای ملی را تخریب میکند؛ بدون نهاد، دموکراسی ممکن نیست
دموکراسی فقط «انتخابات» نیست؛ نیازمند:
> حاکمیت قانون
> دستگاه قضایی مستقل
> بوروکراسی کارآمد
> امنیت داخلی
> رسانه آزاد
> احزاب و جامعه مدنی فعال است
جنگ زیرساختهای فیزیکی و نهادی را نابود میکند. در فضای خلأ قدرت، معمولاً این بازیگران مسلح و گروههای افراطی هستند که قدرت میگیرند، نه نیروهای مدنی و دموکراتیک.
3️⃣مداخله خارجی مشروعیت داخلی را تضعیف میکند
یکی از مهمترین عناصر دموکراسی «مشروعیت ملی» است. حکومتی که با تانک خارجی روی کار بیاید، همواره با برچسب «وابستگی» مواجه است. این مسئله باعث میشود:
- شکافهای قومی و سیاسی تشدید شود
- نیروهای ملیگرا علیه آن بسیج شوند
- حکومت جدید برای بقا به سرکوب یا حمایت خارجی متکی بماند
در نتیجه، چرخهای از وابستگی و اقتدارگرایی جدید شکل میگیرد.
4️⃣جنگ معمولاً به امنیتیتر شدن فضا میانجامد
حتی پیش از وقوع جنگ، تهدید خارجی میتواند بهانهای برای انسداد سیاسی، سرکوب بیشتر و بسیج احساسات ملیگرایانه فراهم کند. تجربه تاریخی نشان داده است که حکومتهای اقتدارگرا در شرایط تهدید خارجی، از فضای «دفاع ملی» برای حذف مخالفان داخلی استفاده میکنند.
5️⃣قدرتهای خارجی اولویتشان منافع خودشان است، نه ما
سیاست خارجی کشورها بر اساس منافع ژئوپولیتیک، امنیت انرژی، مهار رقبا و ملاحظات منطقهای تنظیم میشود؛ نه بر اساس آرمانگرایی اخلاقی. قدرتهایی که با شعار دموکراسی مداخله میکنند، در صورت تأمین منافعشان با حکومتهای غیردموکراتیک نیز همکاری میکنند. همانگونه که آمریکا پس از سرنگونی مادورو در ونزوئلا با معاون سابق مادورو همکاری میکند.
بنابراین گره زدن آینده آزادی در ایران به تصمیم واشنگتن یا تلآویو، از نظر تحلیلی سادهانگارانه است.
آیا این به معنای پذیرش وضع موجود است؟
قطعاً نه
مخالفت با جنگ مساوی با حمایت از استبداد نیست
مخالفت با دخالت خارجی به معنای رضایت از جمهوری اسلامی نیست ،
اتفاقاً دفاع از گذار مسالمتآمیز و درونزا، به معنای جدی گرفتن کرامت و حق تعیین سرنوشت مردم ایران است.
راه واقعبینانهتر چیست؟
تجربه گذارهای موفق نشان میدهد مسیرهای پایدارتر شامل:
تقویت جامعه مدنی و شبکههای صنفی
افزایش آگاهی عمومی و گفتوگوی ملی
ائتلافهای گسترده میان نیروهای سیاسی مخالف
فشارهای مدنی و نافرمانیهای سازمانیافته
شکاف در درون ساختار قدرت
حمایت بینالمللی غیرنظامی (تحریم هدفمند ناقضان حقوق بشر، نه جنگ)
دموکراسی اگر قرار است پایدار باشد، باید بر دوش و توسط مردم همان کشور ساخته شود.
هشدار اخلاقی و تاریخی
مردمی که از یک استبداد رنج میبرند، طبیعی است که به هر روزنه امیدی چشم بدوزند. اما تاریخ بارها نشان داده است که پناه بردن از «شرّ موجود» به «مداخله نظامی خارجی» میتواند به چرخهای از خشونت، فروپاشی و حتی استبدادهای خشنتر بینجامد.
دموکراسی هدیه نیست؛ فرآیند است.
با بمب ساخته نمیشود؛ با نهاد ساخته میشود.
با اشغال تحمیل نمیشود؛ با مشارکت ملی شکل میگیرد. | 119 |
| 11 |  نخستین نامزدی ایران در بخش مستند اسکار؛ موتورسوار و مامایی که ۴۰۰ کودک به دنیا آورد | 108 |
| 12 |  +3🖊دیوید وادل
خبرنگار امور بازرگانی
🔻در یک سال گذشته، شمار نفتکشها و دیگر کشتیهای تجاری که مالکانشان آنها را در نقاط مختلف جهان رها میکنند، بهطور چشمگیری افزایش یافته است. چه چیزی باعث این افزایش شده است و پیامد انسانی این وضعیت برای ملوانانِ این کشتیها چیست؟
ایوان (نام واقعیاش نیست) ماه گذشته از روی یک نفتکش که در خارج از آبهای سرزمینی چین رها شده بود، با من صحبت کرد. او افسر ارشد عرشه این نفتکش بود.
این افسر روس میگوید: «ما با کمبود گوشت، غله، ماهی و چیزهای ساده لازم برای بقا رو به رو بودیم. این موضوع بر سلامت ما و فضای کاریمان تاثیر گذاشت. خدمه گرسنه وعصبانی بودند و ما فقط سعی میکردیم روز به روز زنده بمانیم.»
📸GettyImages/ ITF/ AFP via Getty Images | 175 |
| 13 | تقاضا از جوانان و تماس مشکلساز با سیا
علی افشاری
⚫️ برای دوستان جوان و کمتجربه مینویسم. خواهش میکنم در این شرایطی که حکومت در اوج سبعیت و توحش خود قرار دارد، جان خود را اینطور راحت به خطر نیندازید.
⚫️ بازنشر کنندهی این پست، که احتمالا جوانان زیادی بینندهاش هستند، عمرش را در گرانترین سواحل و جزایر تفریحی دنیا گذرانده و به این شکل بدون مسؤولیت در مقابل جان انسانها، چنین پستی را نشر میدهد. البته انگیزه او مشخص است، پدر بزرگش با کودتای طراحی شده توسط سیا تاج و تختش را حفظ کرد.اتکا به مداخله خارجی در ژن پهلوی است.
⚫️ سیا یک نهاد اطلاعاتی آمریکا است. ارتباط با آن فقط برای شهروندان آمریکایی آن هم تحت قانون و ضوابط مشخص و با رعایت اصول ایمنی و حفاظت شخصی حول امنیت ملی آمریکا معنا پیدا میکند. اما برای غیرآمریکایی ارتباط با سیا فاقد معنی است. همانطور که هر شهروند آمریکا اگر با یک نهاد اطلاعاتی و امنیتی خارجی تماس بگیرد، دچار مشکل میشود و در جامعه نیز میهندوستیاش زیر سئوال میرود.
⚫️ سازمانهای اطلاعاتی خارجی دغدغه حقوق ملت کشورهای دیگر را ندارند. آنها پروژههای خود را اجرا میکنند. از هر میهندوست ایرانی انتظار میرود تا از تماس با نهادهای اطلاعاتی خارجی، فرقی نمی کند شرقی و یا غربی باشد، خودداری کند. سابقه جمهوریاسلامی هم مشخص است که از این ارتباط گرفتن برای پروندهسازی و انتساب اتهام جاسوسی بهرهبرداری میکند. | 133 |
| 14 | در نکوهش دشنام در کنش اعتراضی
علی افشاری
✍️ یکی از اتفاقات هشدار دهنده در تجمعات اعتراضی دانشجویی روزهای گذشته استفاده گسترده از الفاظ رکیک و فحشهای جنسی توسط جمعی از دانشجویان معترض بود. شروع این روند نوظهور از دانشگاه شریف در جریان جنبش انقلابی «زن زندگی آزادی» بود. همان موقع در مصاحبهای گفتم که از ابن این دانشگاه که نخبگان علمی و آیندهساز کشور در آن جمع هستند، انتظار چنین رفتار غیرمدنی نمیرود. متاسفانه این روند در این دانشگاه به جایی گسترش پیدا کرده که در روزهای گذشته معلولیت جسمی خامنهای را هم تمسخر کردند درحالیکه این رفتار در جهان امروز مغایر با حقوق بشر است. در نکوهش مشی استبدادی و ستمهای خامنهای موارد زیادی برای دست گذاشتن وجود دارد و نیازی به ارجاع به دست آسیبدیده او نیست. البته خشم و شدت بیزاری دانشجویان معترض قابل درک است اما عمل آنها توجیهناپذیر است.
✍️ رواج دشنامگویی رکیک در اعتراضات سیاسی تا حدی محصول رواج موسیقی رپ ایرانی است که از فحش قبحزدایی کرده است. استفاده از زبان تحقیرآمیز در مبارزات سیاسی، به ویژه در جنبشهای دانشجویی، میتواند پیامدهای مخربی به همراه داشته باشد. در حالی که زبان پرشور و تهییجی معمولاً بخشی از فعالیتها است، انتخاب واژهها—بهویژه آنهایی که «کثیف» یا توهینآمیز محسوب میشوند—میتواند مانع از ایجاد حرکت سازنده و مبارزه موثر شود. پیامدهای منفی را میتوان در موارد زیر دستهبندی کرد:
۱- قطبی شدن مشکلساز
استفاده از واژههای تحقیرآمیز میتواند تنشها را تشدید کرده و به خصومت شدید منجر شود. وقتی دانشجویان به توهین روی میآورند، ممکن است متحدان بالقوه را بیگانه کنند و شکافهای موجود را به سمت خشونتهای مهلک بکشاند.
۲- امتناع سیاست:
بحثهای سیاسی تحت تأثیر حملات شخصی قرار میگیرند و این محدودیت باعث کاهش پتانسیل همکاری و درک میان دیدگاههای مختلف میشود.
۳- فرسایش اعتبار
فعالانی که به طور مکرر از زبان تحقیرآمیز استفاده میکنند، در معرض خطر از دست دادن اعتبار قرار میگیرند. ذینفعان، از جمله استادان، اداره و حتی همقطاران، ممکن است استدلالهای آنها را به عنوان نابالغ یا غیرمسئولانه رد کنند. فحاشی ویژگی لمپنیسم است.
تمرکز از محتوی به سمت زبان تند و تهاجمی منتقل میشود و این امر اهداف و پیام جنبش را تضعیف میکند.
۳- تأثیر بر سلامت روان
استفاده از زبان دشنام و تحقیرآمیز میتواند محیطی سمی ایجاد کند. برخی از دانشجویان ممکن است احساس حمله یا حاشیهنشینی کنند که به اضطراب، افسردگی و حس تنهایی منجر میشود.
فعالان بالقوه ممکن است به جای شرکت در یک محیط خصمانه، سکوت کنند و این امر جنبش را از صداها و دیدگاههای متنوع محروم میکند.
۴- پیامدهای بلندمدت
استفاده از زبان تهاجمی و گزنده میتواند زخمهای دائمی در جوامع دانشجویی ایجاد کند و کینههایی را به وجود آورد که پس از حل مسائل همچنان باقی بماند.
همچنین استفاده مکرر از زبان تحقیرآمیز میتواند به شهرت جنبش دانشجویی آسیب زده، فعالیتهای آینده را دشوارتر کند.
✍️ با توجه به موارد فوق خویشتنداری در استفاده از الفاظ رکیک و بخصوص جنسی ضرورت دارد. اگرچه لزوم مبارزات سیاسی اغلب نیاز به بیان پرشور و هیجانی را ایجاب میکند، اما مهم است که فعالان دانشجویی بر زبان تمیز و ادبیات محترمانه تأکید کنند. تأکید بر برخورد سازنده و تعالیبخش میتواند به ایجاد همبستگی مثبت کمک کند، فضایی فراگیرتر را پرورش دهد و در نهایت به کنشگری و مطالبهگری مؤثرتر منجر شود.
✍️ دشواری کار در این است که شور و هیجان را به کلماتی تبدیل شود که الهامبخش باشد نه موجد نفرتپراکنی.
مداقه درباره این موضوع نیاز به بازنگری استراتژیهای مورد استفاده در کارزار سیاسی و پایبندی به فرهنگ احترام و برخورد متمدنانه در عین رفتار رادیکال و انقلابی را ایجاب میکند. | 135 |
| 15 |  قصهٔ بهشت و جهنم، طاعونیست برای زنده به گور کردنِ عقلِ بشر و حصرِ آزادی و کنترلِ او که عاقبتش دست و پا زدن میانِ جهل و عقایدِ پیشینیان است...
ریچارد_داوکینز | 141 |
| 16 |  P🖊 شیر و خورشید ما چه شد
✍️ یدالله کریمی پور
سالها پیش با نشان دادن عکس بالا، از ۱۰۰ دانشجو پرسیدم این علامت چیست؟!. ۹۳ تن آن را نماد پرچم جمهوری اسلامی دانستند. ۵ تن ان را مشابه و تنها ۲ تن ان را خاندا تمیز دادند.
بله این نشان، خاندا (khanda) نماد ملی و مذهبی آیین سیک های هند است؛ که جناب حمید ندیمی آن را برای مرکز پرچم جمهوری اسلامی برگزید و همه تصمیم سازان رژیم با ان موافقت کردند. چگونه معماری تراز اول، طرحی را برای پرچم ملتی ارائه کرد که تا این حد به نماد رسمی یک آیین هندی شباهت دارد؟ و چگونه رهبر و انقلابیون حتی بو نبردند.
نشانی که وی در ۵۷ طراحی کرد، کپی نعلبهنعل از نماد ملی و مذهبی آیین سیکهای هند است که قرنها پیش از انقلاب ایران وجود داشت.
در حالی که شیر و خورشید که دستکم از ۱۵۰۱ تا ۱۹۸۰ نشانملی ما بود؛ و جزو کهن ترین نمادهای جهان است، کنار نهاده شد. نمادی که «شکوه آسمان» را به «قدرت زمین» پیوند میزد.
در واقع تغییر پرچم، یک «جراحی هویتی» بود که شیرِو خورشید کهن را دفن کرد تا نشانی بیگانه بر قلب پرچم بنشیند. آیا این جهل طراح بود یا نفوذ بصری؟ | 205 |
| 17 | P🖊 شیر و خورشید ما چه شد
✍️ یدالله کریمی پور
سالها پیش با نشان دادن عکس بالا، از ۱۰۰ دانشجو پرسیدم این علامت چیست؟!. ۹۳ تن آن را نماد پرچم جمهوری اسلامی دانستند. ۵ تن ان را مشابه و تنها ۲ تن ان را خاندا تمیز دادند.
بله این نشان، خاندا (khanda) نماد ملی و مذهبی آیین سیک های هند است؛ که جناب حمید ندیمی آن را برای مرکز پرچم جمهوری اسلامی برگزید و همه تصمیم سازان رژیم با ان موافقت کردند. چگونه معماری تراز اول، طرحی را برای پرچم ملتی ارائه کرد که تا این حد به نماد رسمی یک آیین هندی شباهت دارد؟ و چگونه رهبر و انقلابیون حتی بو نبردند.
نشانی که وی در ۵۷ طراحی کرد، کپی نعلبهنعل از نماد ملی و مذهبی آیین سیکهای هند است که قرنها پیش از انقلاب ایران وجود داشت.
در حالی که شیر و خورشید که دستکم از ۱۵۰۱ تا ۱۹۸۰ نشانملی ما بود؛ و جزو کهن ترین نمادهای جهان است، کنار نهاده شد. نمادی که «شکوه آسمان» را به «قدرت زمین» پیوند میزد.
در واقع تغییر پرچم، یک «جراحی هویتی» بود که شیرِو خورشید کهن را دفن کرد تا نشانی بیگانه بر قلب پرچم بنشیند. آیا این جهل طراح بود یا نفوذ بصری؟ | 152 |
| 18 | ✍️ مسئله ی قدرت
✔️ دارون عجماوغلو، استاد MIT و برنده نوبل اقتصاد ۲۰۲۴، از آن متفکرانی است که یک سؤال ساده را بیرحمانه جدی گرفت:
چرا بعضی ملتها ثروتمند میشوند و بعضی دیگر، با همان مردم و همان تاریخ، در فقر میمانند؟
✔️پاسخ او آزاردهنده است، چون اسطورهها را خراب میکند: نه فرهنگ مقصر است،
نه جغرافیا، نه «ذات ملتها». مقصر اصلی جایی دیگر است: قدرت
➕عجماوغلو کتاب «چرا ملتها شکست میخورند» را هوشمندانه با یک شوک آغاز میکند:
✔️ نوگالس، شهری واحد، دو نیمه، یک خط مرزی. آنسوی خط آمریکا است، اینسویش مکزیک.زمین همان زمین است، هوا همان هوا، مردم حتی فامیلاند. اما زندگیها زمین تا آسمان فرق دارد. در نوگالس آمریکا قانون حاکم است، رأی مردم معنا دارد، پلیس پاسخگوست و هرکسی میتواند کسبوکار راه بیندازد. در نوگالس مکزیک قدرت در دست شبکههای بسته و فاسد است، قانون ابزار زور است و اقتصاد برای رانت و غارت چیده شده.
✔️ عجماوغلو همان اول کار میگوید: توسعه از مرز نمیآید، از نهاد میآید. بعد تصویر بزرگتر میشود:
✔️برلین شرقی و غربی. یک شهر، یک ملت، یک زبان؛ اما دو سرنوشت. آنجا که مردم میتوانستند حاکم را کنار بزنند، ثروت و آزادی شکل گرفت. آنجا که قدرت متمرکز شد، برای نگهداشتن مردم مجبور شدند دیوار بکشند. یا کره شمالی و جنوبی؛ یک ملت، اما یکی در انزوای فقر و قحطی، دیگری در صف اقتصادهای پیشرفته جهان. اگر فرهنگ تعیینکننده بود، این شکافها اصلاً نباید وجود میداشت.
📌ایده کتاب در همه این مثالها یکی است و بیامان تکرار میشود:
✔️ملتها زمانی شکست میخورند که نهادهای بهرهکش بر آنها حاکم شود؛ نهادهایی که قدرت را در دست یک فرد یا الیگارشی متمرکز میکنند و اقتصاد را به ماشین استخراج ثروت برای صاحبان قدرت بدل میسازند.
✔️ در مقابل، ملتها زمانی اوج میگیرند که نهادهای فراگیر داشته باشند؛ جایی که قدرت پخش میشود، قانون بالاتر از افراد میایستد، رقابت آزاد است و مردم حق دارند حاکم را برکنار کنند.
📌جمعبندی عجماوغلو بهشدت سیاسی و ناراحتکننده است:
✔️اول قدرت سیاسی از مردم ربوده میشود، بعد اقتصاد غارت میشود. دیکتاتوری اگر راه توسعه بود، کره شمالی باید الگوی جهان میشد. توسعه نه از مشت آهنین، بلکه از مهار قدرت زاده میشود. و این دقیقاً همان دلیلی است که «چرا ملتها شکست میخورند» فقط یک کتاب اقتصاد نیست؛ یک هشدار جدی درباره سرنوشت جوامع است. | 151 |
| 19 | هر جا که آدمیان مجبور به ایمان داشتن نبودهاند در آن جا همواره تعداد مؤمنان بیشتر از جاهایی است که مردم مجبور به ایمان داشتن بودهاند، اجبار مردم بر پایبندی به کلیسا به جای آن که وفاداری واقعی به وجود آورد نفرت و نفاق آنان را افزایش میدهد. همواره باید به خاطر داشت که تفکر با از بین بردن صاحبان و مروجان آن از بین نمیرود.
✍جان لاک
نامهای در باب تساهل | 128 |
| 20 |  ♦️کرباسچی: هرچه بابت حمایت از پزشکیان پوزش بخواهیم کم است. | 129 |
