سازگاری با كم آبی

📊 ارزیابی وضعیت منابع و مصارف آب در ایران و تهران 🗓چهارشنبه: 15 مردادماه ⏰از ساعت 10:00 الي 12:00 ✅برگزاركننده: معاونت پژوهش‌هاي زيربنايي و امورتوليدي مركز پژوهش‌هاي مجلس ✅ کانال اطلاع‌رسانی رویدادهای آب و محیط‌زیست join 👉 📱 @WaterEvents 🔴 کانال خبری و اطلاع رسانی خانه آب ایران 📱 @WaterOnline

🎥به‌ گزارش ایسنا، تهران، به عنوان پایتخت و بزرگ‌ترین مرکز جمعیتی کشور، با وضعیتی بحرانی در زمینه منابع آب روبه‌رو است. سرانه پایین منابع آب تجدیدپذیر، کاهش چشمگیر بارش در سال‌های اخیر و بهره‌برداری بیش از ظرفیت از منابع زیرزمینی، تهران را به آستانه تنش آبی شدید رسانده است. این شرایط، نیازمند مدیریت دقیق، هماهنگی بین‌دستگاهی و اتخاذ سیاست‌های سازگار با واقعیت‌های اقلیمی است. آنطور که کارشناسان می‌گویند علاوه بر عوامل طبیعی، ضعف در حکمرانی منابع آب، نبود متولی واحد و ناکارآمدی در اجرای سیاست‌ها، بحران آب در تهران و سایر نقاط کشور را تشدید کرده است. ✅ به منظور بررسی چالش‌ها و ارائه راهکارهای حل بحران آب، ایسنا میزبان بنفشه زهرایی و سیدمحمد علی بنی هاشمی، دو تن از کارشناسان صنعت آب بودیم که در ادامه می‌توانید مشروح گفت‌وگو را مطالعه کنید. 🔗 لينك گزارش ايسنا ✅ یکی از آثار ضعف ما در حکمرانی آب این است که اصولا آب کشور بدون متولی خاص رها شده است. گفتیم که مسائل بدخیم بازیگران متعدد دارد و لذا کار تیمی خیلی مهم است. در سطح حکومتی این بازیگران به حال خود رها شده اند. ✅اگر شیرآلات تهران را استاندارد کنیم، مصرف آب تهران حداقل ۱۵ تا ۲۰ درصد کاهش پیدا می کند و اگر این اتفاق بیفتد نیازی به زحمتی که الان در آن قرار گرفتیم نبود و می‌توانستیم راحت‌تر از این بحران عبور کنیم. 📉در تهران در روزهای معمولی در فصل تابستان مصرف به حدود چهار میلیون متر مکعب می‌رسد و سرجمع ذخیره موجود در سدها حدود ۱۸۰ میلیون متر مکعب است که باید گفت این آب برای ۴۵ تا ۵۰ روز بیشتر کفاف نمی‌دهد. البته بخشی از آب تهران از آب زیرزمینی تامین می‌شود و فقط سدها نیستند. ✅بهترین مسیر برای حل مسئله بدخیم آب رویکردی مشارکتی است. در حد امکان همه ذینفعان در فرآیند تصمیم گیری مشارکت داشته باشند، به ماهیت منطقه ای مسئله توجه کنیم، تعریف مسئله و طراحی راه حل‌ها باید به صورت جمعی انجام شود، نیازمند تفکر سیستمی و دیدگاهی جامع نگر و دست آخر نیازمند مدیریت تضاد ها و ارزش ها هم هستیم.

✅✅ عضو کمیسیون کشاورزی مجلس هفتم: اضافه برداشت‌ها از سفره‌های زیرزمینی متوقف شود. عضو کمیسیون کشاورزی مجلس هفتم گفت: مجموعه دولت در استراتژی‌ متحدی باید دَر چاه‌های غیرمجاز آب را ببندد، روی چاه‌های مجاز به هزینه خودش کنتور نصب و میزان مصرف را کنترل کند تا در گام نخست اضافه برداشت‌های آب از سفره‌های زیرزمینی متوقف شود. احمد نیک‌فرد در گفت‌وگو با ایسنا، گفت: خشکسالی و تغییرات اقلیمی موجب طولانی شدن دوره خشکسالی و کاهش شدید نزولات جوی در کشورهای مختلف از جمله ایران شده است. وی مدیریت غیرمطلوب ذخائر آبی کشور را ریشه ناترازی‌های این حوزه دانست و گفت: مدیریت نامطلوب همواره باعث و بانی گرفتاری‌های حوزه آب است. این مدیریت شامل فرآیند تامین، توزیع و مصرف آب و رعایت نشدن حقابه‌های هر فصل و هر بخش و برداشت‌های بیش از حد از سفره‌های زیرزمینی می‌شود. تعدد متولیان بخش‌های آب و کشاورزی موجب شکل‌گیری رقابت منفی و مسابقه‌ای اعلام نشده از شدت گرفتن برداشت‌های مجاز و غیرمجاز از ذخائر آب زیرزمینی شد. میزان برداشت از سفره‌های زیرزمینی چندین برابر نزولات جوی راه یافته به اعماق زمین است. طبق آمارهای غیررسمی بیش از ۱۴۰ میلیارد مترمکعب از سفره‌های زیرزمینی آب برداشت شده است. همین مسئله باعث کاهش شدید ذخائر این سفره‌ها و شدت گرفتن بحران‌های فرو نشست زمین، نابودی گونه‌های جانوری و گیاهی و رسیدن بحران بی‌آبی و فرونشت زمین‌های کشاورزی و مسکونی به این مناطق شده است. عضو کمیسیون کشاورزی مجلس هفتم ادامه داد: با عرض تاسف در مناطق متعددی از کشور، دریاچه‌ها و رودخانه‌های بزرگ و متوسط شاهدیم که گونه‌های جانوری و گیاهی آن طور که باید از آب سیراب نمی‌شوند. این مسئله تاثیرات به شدت منفی‌ایی بر اکوسیستم استان‌ها و مناطق مختلف زیستی محیطی داشته است، بزرگترین نمونه آن دریاچه ارومیه یا تالاب بختگان است. با خشک شدن کامل آنها فجایع شدیدی بر سر اکوسیستم درون سرزمینی ایران می‌آید. اتفاقی که کاهش نزولات جوی و اضافه برداشت آب بر سر شبکه‌ها و منافذ هدایت کننده آب به داخل سفره‌های زیرزمینی آمده این است که این منافذ خشک و بسته شده و دیگر هرگز قابل احیا نیست و در صورت خارج شدن ایران از دوران خشکسالی و ورود به دوره تَرسالی نمی‌توان امید چندانی به احیا آنها پیدا کرد. نماینده مردم اقلید در مجلس هفتم در پیشنهادی خواستار قاطعیت مجموعه دولت در ساماندهی مصرف آب بخش کشاورزي شد و گفت:

مجموعه دولت در استراتژی‌ متحدی باید دَر چاه‌های غیرمجاز آب را ببندد، روی چاه‌های مجاز به هزینه خودش کنتور نصب و میزان مصرف را کنترل کند تا در گام نخست اضافه برداشت‌های آب از سفره‌های زیرزمینی متوقف شود.

نیک‌فرد استفاده از تجربیات کشورهای موفق در زمینه کنترل مصرف آب و افزایش بهره‌وری راندمان محصول در هکتار را در کنار همراهی و مشارکت قوای سه‌گانه حائز اهمیت دانست. ✳️ كانال اطلاع‌رسانی و آموزشی #سازگاری_با_كم_آبی join👉 @WaterAdaptation

✅ رئیس مرکز ملی تحقیقات شوری کشور، از اجرای آزمایشی طرح جامع توسعه گیاهان شورزیست در هفت استان کشور خبر داد. 🟣به گزارش خبرگزاری صداو سیما ؛ رئیس مرکز ملی تحقیقات شوری کشور، از اجرای آزمایشی طرح جامع توسعه گیاهان شورزیست در هفت استان کشور خبر داد و گفت : این طرح با هدف افزایش تاب‌آوری بخش کشاورزی در برابر شوری فزاینده آب و خاک و سازگاری با تغییرات اقلیمی، از سال گذشته آغاز شده است. رحیمیان با تشریح اهداف و دستاوردهای شورورزی، اظهار داشت: “شورورزی می‌تواند نقش مهمی در تامین امنیت غذایی، تنوع‌بخشی به محصولات کشاورزی، تولید علوفه، چوب و دانه‌های روغنی ایفا کند. همچنین با استفاده بهینه از منابع آب و خاک شور، به حل چالش‌های اجتماعی مانند بیکاری و حفظ پوشش گیاهی عرصه‌های طبیعی و مهار ریزگردها کمک می‌کند.” وی با بیان اینکه این برنامه در راستای راهکارهای سازگاری و افزایش تاب‌آوری در برابر شوری آب و خاک و تغییر اقلیم تدوین شده است، افزود: “فاز نخست این برنامه چهارساله که از سال ۱۴۰۳ آغاز شده، در استان‌های یزد، گلستان، خراسان جنوبی، بوشهر، خوزستان، قم و سیستان و بلوچستان به صورت آزمایشی در حال اجراست.” رحیمیان تاکید کرد که شورورزی زمانی مورد استفاده قرار می‌گیرد که کشاورزی متعارف به دلیل شوری شدید آب و خاک دیگر اقتصادی نباشد. در چنین شرایطی، گیاهان و علوفه‌های متحمل به شوری مانند گیاهان شورپسند به عنوان جایگزین در الگوی کشت معرفی می‌شوند. وی از کاشت گیاهانی نظیر سالیکورنیا، ارزن پادزهری و کوشیا به عنوان محصولات پایلوت در فاز نخست این برنامه خبر داد و افزود: “ما همچنین به دنبال ایجاد سامانه شورورزی تلفیقی هستیم تا در کنار کشت گیاهان شورزیست اقتصادی، تولید آبزیان و واحد‌های دامی نیز تعریف شود تا به افزایش بهره‌وری منابع و درآمد بهره‌برداران و پایداری شورورزی منجر شود.” رئیس مرکز ملی تحقیقات شوری کشور با اذعان به بحران آب در کشور، بر لزوم صرفه‌جویی در بخش کشاورزی و رعایت حقابه‌های زیست‌محیطی تاکید کرد و گفت: “باید به معضل شوری به عنوان یک فرصت نگریسته شود. الزامات قانونی و سندهای بالادستی نیز کشور را مکلف به استفاده از فعالیت‌های شورورزی برای حل چالش‌های آب، غذا و علوفه و تنوع‌بخشی به الگوی کشت مناطق شور کرده است.” رحیمیان به برنامه هفتم پیشرفت و آیین‌نامه حمایت از تولید دانش‌بنیان و اشتغال‌آفرین در بخش کشاورزی و منابع طبیعی به عنوان برخی از این الزامات قانونی اشاره کرد. وی در پایان به دو راهکار دیگر توصیه شده از سوی این مرکز اشاره کرد: “پیشگیری از شوری خاک” از طریق روش‌های مناسب آبیاری، زهکشی، اصلاح خاک، کنترل آبیاری، رعایت الگوی کشت و پایش منظم، و “مدیریت و کنترل شوری” با معرفی ارقام گیاهی متحمل به شوری، اصلاح زیستی خاک و عملیات به‌زراعی و به‌باغی مختص شرایط شور. رحیمیان خاطرنشان کرد که مدیریت شوری مزرعه از طریق روش‌های هیدرولیکی، شیمیایی و بیولوژیکی انجام می‌شود تا کمترین خسارت به گیاهان وارد و افت تولید به حداقل برسد. #شورورزي ✳️ كانال اطلاع‌رسانی و آموزشی #سازگاری_با_كم_آبی join👉 @WaterAdaptation

🔴 از سند ملی تا پایداری تولید/ رویکرد نوین وزارت جهاد کشاورزی در مدیریت آب با همکاری وزارت نیرو نشستی با هدف هماهنگی و بهینه‌سازی مصرف آب در بخش کشاورزی با حضور صفدر نیازی; معاون آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی و محمد جوانبخت، معاون آب و آبفای وزیر نیرو، در سالن توسعه وزارت جهاد کشاورزی برگزار شد. این نشست که با رویکردی راهبردی و در راستای تحقق امنیت غذایی پایدار کشور برگزار گردید، بر لزوم همکاری تنگاتنگ دو وزارتخانه در مواجهه با چالش‌های آبی تأکید داشت. صفدر نیازی; معاون آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی در آغاز این نشست به اهمیت سند ملی دانش بنیان امنیت غذایی که در سال ۱۴۰۲ ابلاغ گردید، اشاره کرد. ایشان با تأکید بر تکالیف قانونی مندرج در این سند و نقش محوری الگوی کشت، هدف از این گردهمایی را هماهنگی با وزارت نیرو برای تدوین و تنظیم برنامه جامع مصرف آب در بخش کشاورزی عنوان کرد. نیازی ضمن تقدیر از همکاری‌های گسترده و ثمربخش میان دو وزارتخانه، به‌ویژه در دوران خشکسالی، اظهار داشت: طی سال‌های اخیر جلسات متعددی برگزار شده و این تعاملات تداوم یافته است. امید است این همکاری‌ها به بهره‌وری حداکثری منابع آبی، افزایش تولیدات کشاورزی و در نهایت، دستیابی به امنیت غذایی پایدار منجر شود. معاون آب و خاک وزارت جهاد کشاورزی، با اشاره به محدودیت‌های منابع آبی کشور، چالش آب را مهم‌ترین عامل محدودکننده در تولید محصولات کشاورزی دانست و افزود: از حدود ۳۵ میلیون هکتار زمین زراعی در کشور، تنها ۸ میلیون هکتار اراضی آبی داریم. از وزارت نیرو انتظار می‌رود برنامه‌ای با سه مولفه کلیدی (میزان یا حجم، زمان و مکان) برای تحویل آب ارائه دهد تا بهره‌برداری از این منابع به بهترین شکل ممکن صورت گیرد. محمد جوانبخت، معاون آب و آبفای وزارت نیرو، نیز ضمن تشکر از برگزاری این نشست، به ارتباط استراتژیک معاونت‌های آب و خاک در وزارت جهاد کشاورزی و آب و آبفا در وزارت نیرو در حوزه آب اشاره کرد. ایشان اذعان داشت که مدل توسعه کشور به سمت مصرف بی‌رویه و غیرهدفمند آب سوق یافته و تبلیغات لازم برای مصرف بهینه آب به درستی انجام نشده است. جوانبخت بر لزوم تعامل دقیق‌تر و جزئی‌تر میان دو وزارتخانه تأکید کرد و پیگیری «الگوی کشت» را یک مطالبه منطقی دانست. وی با تأکید بر شفافیت در اطلاع‌رسانی، به تشابه چالش‌های آبی با ناترازی در بخش برق اشاره کرد و گفت: “در مورد آب نیز باید بدون ایجاد نگرانی، اطلاع‌رسانی و تبیین دقیق صورت گیرد تا مدیریت صحیح محقق شود. قطعاً همه دستگاه‌ها در این زمینه تکلیف دارند و باید اختلاف آماری بین دو وزارتخانه برطرف گردد تا هم‌صدایی لازم ایجاد شود. ایشان همچنین پیشنهاد تداوم جلسات مشترک را در این زمینه و سایر حوزه‌های مرتبط مطرح کرد. ✳️ كانال اطلاع‌رسانی و آموزشی #سازگاری_با_كم_آبی join👉 @WaterAdaptation

⚠️🚰۳ گســل اصلــی اتلاف آب 💧از هر سه لیوان آب، یکی در خاک گم می‌شود. 🔗🗞گزارش روزنامه ايران (لينك) 🖌رقم ۳۱.۵ درصدی آب بدون درآمد در سال ۱۴۰۳، تنها نوک کوه یخ بحرانی عظیم است. این یعنی از هر سه لیوان آبی که با هزینه‌های گزاف تصفیه و آماده مصرف می‌شود، یک لیوان کامل، بی‌آنکه درآمدی ایجاد کند یا به دست مصرف‌کننده برسد، در دل خاک ناپدید می‌شود. در حالی که متوسط جهانی این تلفات حدود ۳۵ درصد است، آمار به ظاهر بهتر ایران (۳۲ درصد در ۱۴۰۲ و ۳۱.۵ درصد در ۱۴۰۳)، پشت پرده چالش‌های عمیق‌تری را پنهان می‌کند: شبکه‌های فرسوده، کنتورهای معیوب، کشاورزی ناکارآمد و صنایع تشنه در کویر. این گزارش، واکاوی ژرفانگر یک بحران خاموش و پرهزینه ملی است. 🟣مدیرکل دفتر مدیریت مصرف آب و نظارت بر کاهش هدررفت آب در گفت‌و‌گو با خبرنگار «ایران» عنوان کرد: «میزان آب هدر رفته(آب بدون درآمد) در سال 1402 در کشور 32 درصد بوده که 15 درصد از این رقم مربوط به هدررفت فیزیکی بوده است. بقیه آن نشأت گرفته از هدررفت غیرظاهری یا غیرفیزیکی است. اما این رقم در سال بعد (1403) با نیم درصد کاهش مواجه شد و به 31.5 درصد رسید. بنابراین آماری که به‌تازگی در فضای مجازی منتشر شده با این عدد مغایرت دارد و صحیح نیست.» علی سیدزاده در خصوص هدررفت آب اظهار کرد: «در بخش شرب با دو واژه هدررفت فیزیکی و غیرفیزیکی آب در شبکه‌های توزیع مواجه هستیم که هدررفت فیزیکی یا همان نشت از شبکه‌های توزیع خطوط انتقال، مخازن و انشعابات مشترکین است و هدررفت غیرفیزیکی همان استفاده‌های غیرمجاز از آب محسوب می‌شود. در واقع این امر مربوط به عدم دقت تجهیزات اندازه‌گیری از جمله کنتور و خطای مدیریت داده‌ها و سیستم در کشور است.» وی تصریح کرد: «بر اساس بررسی‌های صورت گرفته، میزان هدررفت فیزیکی آب در کشور حدود ۱۵ درصد است که این میزان هدررفت شامل نشت از شبکه توزیع، نشت از خطوط انتقال، سرریز از مخازن ذخیره آب، نشت از مخازن ذخیره آب و نشت از انشعابات مشترکین می‌شود. اما بیشترین میزان نشت مربوط به نشت از انشعابات مشترکین با حدود ۷ درصد از این ۱۵ درصد است.»

✅کشاورز ایلامی برنده جایزه بین‌المللی صرفه‌جویی سال در سال 2025 شد . ✅ محمود رهداری، کشاورز پیشرو از شهرستان هلیلان استان ایلام، با بهبود شیوه‌های آبیاری و کشاورزی پایدار، موفق به کسب جایزه Watsave از کمیسیون بین‌المللی آبیاری و زهکشی در سال ۲۰۲۵ شد. این کشاورز ایلامی در طول ۱۰ سال، با همکاری نهادهای پژوهشی، روش‌های سنتی کشاورزی را به شیوه‌های مدرن و کم‌آب‌بر تبدیل کرد. وی با به‌کارگیری مالچ‌پاشی، آبیاری هوشمند، مدیریت آب سبز و کنترل از راه دور چاه‌های آب، الگویی موفق در مصرف بهینه آب ارائه داد. محورهای کلیدی این طرح موفق: ۱. کاهش هدررفت آب آبیاری (به‌ویژه از طریق تبخیر) با استفاده از مالچ خاک و پلاستیک، بهینه‌سازی زمان آبیاری و مدیریت مزرعه (شامل اصلاح تاریخ کاشت، حفظ بقایای گیاهی، آزمایش خاک، تغذیه متعادل و استفاده از ارقام زودرس). ۲. آبیاری هوشمند متناسب با نیاز گیاه، با ترکیب دانش فنی متخصصان و تجربیات محلی. ۳. مدیریت آب سبز (بارش‌های مؤثر) و کاهش تبخیر آن برای افزایش بهره‌وری. ۴. کنترل از راه دور چاه‌های آب با سیستم هوشمند روشن/خاموش کردن پمپ‌ها. #كميته_ملي_آبياري_و_زهكشي #جايزه_بين‌المللي #صرفه_جويي_آب

✅چند راهکار ساده برای کاهش مصرف انرژی در خانه #اينفوگرافي #ايرنا

🎥⚠️💧

💧راهكارهايي براي كاهش مصرف آب #اينفوگرافي #ايرنا

✅ پمپ آب؛ درد یا درمان؟ 🔴 بررسی فراخوان نصب پمپ و مخزن از منظر حقوقی، فنی و اقتصادی 🗞روزنامه دنياي اقتصاد (لينك) 🟣 اخیرا شرکت آب و فاضلاب استان تهران به مشترکان خود توصیه کرد که برای مقابله با اثرات ناشی از افت فشار آب مخصوصا برای طبقات دوم به بالا از سیستم پمپ و مخزن استفاده کنند. 🟣سعید سلیمانی‌ها، پژوهشگر اندیشکده تدبیر آب ایران، معتقد است که این یک توصیه عجیب از سوی شرکت آب و فاضلاب استان تهران بود چرا که نصب این سیستم عملا کارکرد ابزار «مدیریت مصرف از طریق کاهش فشار» را، در شرایط کم‌آبی، از سیاستگذاران سلب می‌کند. علاوه براین به گفته او این امر به دلیل القاء حس فراوانی آب به مصرف‌کننده‌ها، موجب افزایش مصرف آب می‌شود. 🟣 در تهران به صورت تقریبی نزدیک ۲۰۰،۰۰۰ ساختمان بیش از دو طبقه و با عمر بالای ۴۰ سال وجود دارد که عمدتا هم در بافت‌های فرسوده شهری واقع شده و به لحاظ فنی تعبیه سیستم‌های پمپ و مخزن به سبب فرسودگی عمومی سیستم‌های لوله‌کشی آنها امری با ریسک بالا بوده که از جانب تکنسین‌ها نیز توصیه نمی‌شود (به سبب امکان آسیب‌دیدگی سیستم لوله‌کشی)! و اصلاح آنها نیز می‌تواند هزینه‌های به مراتب سنگین‌تری را به ساکنین متحمل کند. به لحاظ اقتصادی هم با توجه به هزینه‌های مربوط به نصب و تجهیز پمپ و مخزن که دست کم ۳۰ تا ۵۰‌میلیون تومان برای آنها هزینه دربردارد، برای ساختمانهایی که عموما در این مناطق قراردارند، هزینه بالایی محسوب می‌شود. 🟣اینکه چرا این سیاست را مکرر توصیه می‌کنند، به واقع من جوابی برای آن ندارم. شاید بهتر باشد تا از متولیان امر در این خصوص سوال شود! وقتی این سیاست، به سیاست اصلی شرکت تامین آب پایتخت در مواجهه با شهروندان تبدیل می‌شود ولی در میدان عمل با چالش‌های اجرایی، اقتصادی و فنی روبه‌روست، طبیعتا در اذهان ایجاد شائبه می‌کند که آیا از اشاعه این سیاست اهداف دیگری دنبال می‌شود؟ 🟣

از سوی دیگر حق استفاده از آب، از بخشی از جامعه که توانایی خرید این تجهیزات را ندارد به طور نابرابری سلب می‌شود. از همه اینها مهم‌تر در شرایط خطیر بحران انرژی، در صورت تجهیز ساختمان‌های هدف این طرح به سیستم پمپ و مخزن، مصرف برق می‌تواند به اندازه مصرف برق یک شهر ۱۰۰ هزار نفری افزایش یابد.

📈

ارزیابی‌های ما نشان می‌دهد که این بازار پمپ و مخزن تنها در تهران می‌تواند بیش از ده هزار‌میلیارد تومان ارزش داشته باشد.

وقتی چنین فراخوان جمعی‌ صادر می‌شود که مردم پمپ و مخزن نصب کنند یا به دنبال نصب پنل خورشیدی باشند که من اسم آن را سیاست فراخوان جمعی برای خودکفایی خانوار می‌گذارم، آن هم در حوزه آب و برق که مسوولیت فراهم‌سازی آن به عنوان زیرساخت‌های اساسی و خدمات پایه، با حاکمیت است، طبیعتا موجب ایجاد تشویش در مردم می‌شود. مردم ناآشنایی که شاید برای نخستین بار بوده که به بازار پمپ و تجهیزات آن مراجعه می‌کردند ناگهان با فاکتورهای چندده‌میلیون تومانی روبه‌رو می‌شدند. بدون اینکه اطلاع داشته باشند آیا اساسا به‌رغم صرف هزینه، و تهیه ملزومات، شرایط به‌کارگیری برای آنها مهیا است یا نه! همان‌طور که گفتم در برخی ساختمانها نصب پمپ و مخزن توصیه نمی‌شود. بنابراین با یک بازار رها و متقاضی رها شده روبه‌رو بودیم.

در این گرما جمعیت زیادی مراجعه می‌کردند و مردم نمی‌دانستند که چه چیزی بخرند، تجهیزات چه کیفیتی دارند؟ از طرف دیگر بخاطر افزایش تقاضا و کمبود عرضه گفته می‌شد که فقط طی دو روز قیمت ۲۰ درصد افزایش داشته است.

همکار ما در فروردین یک مخزن هزار لیتری را به قیمت ۹‌میلیون تومان خریداری کرد ولی اخیرا قیمت آن ۱۴ ‌میلیون و ۲۰۰ هزار تومان شده بود. در مجموع نظارت و راهنمایی وجود ندارد و در جامعه هدف، حس درماندگی و رهاشدگی ایجاد شده است.

🔴 کانال خبری و اطلاع رسانی خانه آب ایران 📱 @WaterOnline

✅ توسعه همراه با تنش آبی در اولویت نیست وزیر راه و شهرسازی در پاسخ به پرسشی درباره بحران آب و ظرفیت زیستی شهرها با وجود تراکم فروشی اظهار داشت: بحران آب به‌ ویژه در شهرهای بزرگ مانند تهران، یک دغدغه‌ جدی است. وزیر راه و شهرسازی عنوان کرد: این وزارتخانه نمی‌تواند فقط متولی ساخت‌وساز باشد و موضوع تامین آب و زیرساخت‌های زیستی را نادیده بگیرد و توسعه شهری بدون ملاحظه منابع آبی و آمایش سرزمین ممکن نیست. وی گفت: از نظر ما، توسعه سرزمینی باید همگام با ظرفیت‌های زیستی از جمله منابع آبی باشد و سیاست ما این است که صنایع آب‌بر از مرکز کشور و کلانشهرها به پیرامون دریا و مناطق ساحلی به‌ ویژه جنوب کشور منتقل شوند. صادق با بیان اینکه توسعه شهری بدون تامین آب معنایی ندارد ادامه داد: توسعه‌هایی که تنش آبی ایجاد کنند، در اولویت نخواهند بود و باید برای آنها راهکارهای جایگزین اندیشیده شود. ✳️ كانال اطلاع‌رسانی و آموزشی #سازگاری_با_كم_آبی join👉 @WaterAdaptation

⚠️📉📊سدهای تهران چقدر آب دارند؟ 📊اينفوگرافي از #ايرنا

🎥✅معتمدیان: استفاده از شیرآلات کاهنده تا ۳۵ درصد در مصرف آب صرفه جویی دارد ✅🚰📉 استاندار تهران روز یکشنبه ۵ مرداد ۱۴۰۴ در حاشیه جلسه هیات دولت گفت: در تهران شرایطی را فراهم کرده‌ایم که مشترکان در ۲۴ واحد تابعه شرکت آب و فاضلاب تهران امکان تعویض شیرآلات خود را با تجهیزات کاهنده داشته باشند زیرا با این اقدام ۳۰ تا ۳۵ درصد امکان صرفه‌جویی در مصرف آب وجود دارد.

📺⚠️💧چالش آب از نگاه بخش خصوصي 📺گفتگوي تلويزيوني رئيس هيئت مديره فدارسيون صنعت آب ايران (لينك) 🔴 کانال خبری و اطلاع رسانی خانه آب ایران 📱 @WaterOnline

⚠️💧📺بحران تابستاني آب؛ آيا اين بار عبرت خواهيم گرفت؟ 🗓 شنبه؛ 4 مردادماه ⏰ساعت: 11:00 صبح 📺 شبكه خبر ✅ کانال اطلاع‌رسانی رویدادهای آب و محیط‌زیست join 👉 📱 @WaterEvents 🔴 کانال خبری و اطلاع رسانی خانه آب ایران 📱 @WaterOnline

✅ چالش های افزایش بهره وری آب در بخش كشاورزی 🗓شنبه: 4 مردادماه ⏰08:30 الي 12:00 🔗 https://vc.areeo.ac.ir/ch/imamch ✳️ كانال اطلاع‌رساني و آموزشي #سازگاري_با_كم_آبي join👉 @WaterAdaptation

🎥⚠️🚰دلایل و راهکارهای عبور از شرایط تنش آبی تهران #خبرگزاري_تسنيم 🔴 کانال خبری و اطلاع رسانی خانه آب ایران 📱 @WaterOnline

✅ اثرات متناقض ايجاد سدها و مخازن بزرگ ذخيره آب بر تشديد #خشكسالي ( لينك مرجع) ❇️ نتايج يك پژوهش توسط يك تيم از محققان بين‌المللي در حوزه خشكسالي نشان مي‌دهد كه بسیاری از سدها و مخازن به طور متناقض می توانند کمبود آب را که قصد کاهش آن را دارند، بدتر کنند. اين پژوهش در مجله Nature Sustainability منتشر شده است. ❇️ سدها و مخازن بزرگ یکی از رایج ترین شیوه های مقابله با کمبود خشکسالی و آب است. هدف ساده است: مخازن می توانند آب را در دوره های ترسالي ذخیره کنند، و سپس در طول دوره های خشک آن‌ها را رهاسازي كرده و در اختيار مصرف‌كنندگان و متقاضيان قرار دهند. اما نتايج پژوهش اخير نشان مي‌دهد كه افزايش ظرفيت ذخاير آب و ايجاد مخازن هر چه بزرگتر مي‌توانند در درازمدت اثرات ناخواسته‌اي را در پي داشته و حتي كمبود آب را تشديد كنند. ❇️نویسندگان اين پژوهش چنين استدلال مي‌كنند كه در هنگام برنامه‌ريزي براي احداث مخازن جديد، دو پديده مي‌بايست در نظر گرفته شود؛ اول، چرخه عرضه و تقاضا و دوم اثر مخزن. ✅چرخه عرضه-تقاضا بر اين امر ناظر هست كه افزايش منابع آبي در دسترس منجر به افزايش تقاضاي آب شده و اين مسئله به‌سرعت هزينه‌هاي سرمايه‌گذاري اوليه صورت گرفته براي احداث مخازن ذخيره‌ را جبران مي‌كند. چنين چرخه‌هايي را مي توان به عنوان يك اثر بازگشتي مشاهده نمود. در اقتصاد محيط‌زيست اين نوع مسائل تحت عنوان پارادوكس ژوون ( Jevon's paradox) شناخته مي‌شوند. چرا كه آب بيشتري در دسترس هست، لذا مصرف آب نيز روند افزايشي خواهد داشت. از طرف ديگر كمبود آب جديد مي تواند با توسعه بيشتر مخازن جديد براي ذخيره‌سازي و دسترسي به آب، باعث افزايش مصرف آب تا كمبود بعدي شوند. به همين ترتيب چرخه عرضه و تقاضاي آب به سرعت به سمت بهره‌برداري بيشتر از منابع آب و تخريب محيط‌زيست منجر مي‌شود. ❇️اثر مخزن نيز ناظر بر اين مسئله هست كه وابستگي بيش از حد به مخازن، آسیب های بالقوه ناشی از خشکسالی و کمبود آب را افزایش می دهد. چرا كه، توسعه مخازن در اغلب موارد انگيزه‌‌هاي لازم براي كسب آمادگي و انجام اقدامات سازگاري را كاهش داده و لذا تاثيرات منفي كمبود آب را افزايش مي‌دهند. افزون بر این، دوره های طولانی تامین آب فراوان، که توسط مخازن پشتیبانی می شوند، می توانند وابستگی بیشتری به منابع آب ایجاد کنند که به نوبه خود آسیب پذیری های اجتماعی و آسیب های اقتصادی را در زمانی که کمبود آب در نهایت رخ می دهد، افزایش می دهد. ❇️ نویسندگان اين پژوهش چنين استدلال می کنند که تلاش برای افزایش عرضه آب برای مقابله با تقاضای رو به رشد آب، از پايداري لازم برخوردار نيست. از این رو، آنها معتقد به اتخاذ سياست‌هاي مبتني بر وابستگی کمتر به زیرساخت های بزرگ آب مانند سدها و مخازن و تلاش های بیشتری در حوزه اقدامات حفاظتي در بخش آب مي‌باشند. ❇️ در نهایت، نویسندگان معتقدند که افزايش دسترسي به آب براي پاسخ به تقاضاي رو به رشد آب امري فراگير در نقاط مختلف مي‌باشد، چرا كه خلاءهاي زيادي در حوزه شناخت و مطالعه ديناميك حاكم بر تعامل آب، جامعه و زيرساخت‌هاي بخش آب وجود دارد. ❇️پپيشنهاد اين تيم، ايجاد يك برنامه پژوهش بين‌رشته‌اي براي بررسي و تحليل اثرات درازمدت به ويژه پيامدهاي ناشناخته و ناخواسته ناشي از توسعه انواع مخازن و زيرساخت‌هاي تامين آب بر مبناي توزيع مكاني عرضه و تقاضاي آب مي‌باشد. پ.ن: به‌نظر مي‌رسد كه اين پارادوكس در ايران به ویژه در تهران نيز رخ داده هست و يكي از رويكردهاي كليدي حاكم بر مديريت بخش آب در چند دهه اخير بوده است. join👉 @WaterOnline