احسان شريعتی Ehsan Shariati

🔴دفاع از موجودیت و کیان کشور وظیفه همه نیروهای ملّی و مردمی است 🔷بیانیه پانصد تن از فعالان سیاسی، مدنی و اجتماعی در محکومیت تجاوز رژیم نسل‌کش اسراییل @iranfardamag 🔻به‌نام هستی‌بخش 🔸بامداد جمعه ۲۳ خرداد ۱۴۰۴ دولت اشغال‌گر، نسل‌کش، نژادپرست و دست راستیِ افراطیِ اسراییل، بمباران شهرها و زیرساخت‌های هسته‌ای، نظامی (و حتی بخش‌های مدنی و مسکونی، مراکز تحقیقاتی و صنعتی و منابع سوخت) ایران را آغاز کرد که تاکنون صدها تن از غیرنظامیان، خانواده‌ها و حافطان کیان و استقلال وطن را مجروح کرده و به شهادت رسانده‌است. 🔹 این تجاوز آشکار، با حمایت آمریکا (و برخی کشورهای اروپایی) در گرماگرم مذاکرات هسته‌ای، نشان از سیاست فریبکارانهٔ دولت آمریکا و پشتیبانی آشکار از نقش «نیابتی» اسراییل در تحقق طرح های توسعه طلبانه و اشغال‌گرانهٔ منطقه‌ای او دارد. اقدامات نظامی اسراییل در غزّه، سوریه، لبنان و یمن نشان‌دهندهٔ یک الگوی مستمر از یک‌جانبه‌گراییِ نظامیِ اسراییل است و این که چنین حملاتی علیه ایران درست در میانهٔ روند مذاکرات برای یافتن راه حلی دیپلماتیک و مسالمت‌آمیز دربارهٔ برنامهٔ هسته‌ای ایران انجام می‌شود، آن را از لحاظ اخلاقی به‌مراتب نفرت‌انگیزتر و مغایر با اصول بین‌المللی می‌سازد و بدون تردید کشور ما نیز بر اساس مادهٔ ۵۱ منشور سازمان ملل متحد، حق دفاع مشروع از خویش را دارد. به اقتضاءِ چنین شرايطی، ايران به‌نحوی اجتناب‌ناپذیر از مدّتها قبل می‌بایست با برساختن زير ساخت‌هاي دفاعي قوي و رفع امكان هرگونه نفوذ، و حفظ اطلاعات و امنيت عمومي، در هر دو سطح بین‌المللی و داخلی استراتژی‌ های مشخصی را دنبال می‌کرد: 1️⃣در سطح بین‌المللی با حسن تدبير و از كف ندادن فرصت‌هاي تاريخي، به نفع مفاهمهٔ جهاني و ديپلماتيك و طرح سياست‌هاي غيرافراطي و مشروع، بويژه دربارهٔ برچيدن سلاح‌هاي كشتارجمعي در منطقه و تأكيد بر حق برپايي وشناسايي كشور فلسطين ورفع اشغال كليهٔ سرزمين‌هاي اشغالي اقدام می‌کرد. 2️⃣ درسطح داخلی با شناسايي و رعايت حقوق و آزادي‌هاي بشري و شهروندیِ مصرّح در قانون اساسي كه پايه و اساس اتحاد و همبستگي ملّي براي مقابله با تهاجم وحشيانه دشمن است، بر زخم‌های کهنه همهٔ سالهای گذشته، اندکی التیام می‌بخشید. 🔸 اکنون که ایرانِ عزیزتر از جان ما در معرض یکی از خطرناک‌ترین تهدیدهای تاریخ معاصر خود قرار دارد، این اقدامات ضروری به‌نظر می‌رسد: ۱. لازم است با انعطاف در مسألهٔ غنی‌سازی و مهارت در مانورهای دیپلماتیک و بهره‌گیری از مجاری بین‌المللی، برای پایان‌بخشی به این جنگ خانمان‌سوز اقدام شود تا بیش از این بر مُلک و ملّت، هزینه‌ها و خسارت‌های جانی، مالی و روانی تحمیل نشود. ۲. با آزادی محصوران و زندانیان سیاسی و عقیدتی و تأمین آزادی‌های سیاسی و مطبوعاتی، حفره‌های نفوذ بیگانگان به افکار عمومی مسدود گردد. ۳. به منظور بهبود وضع اقتصادی و معیشتی و ایجاد همبستگی ملّی، نقدینگی و منابع سرشار خزانهٔ غیررسمی که در مجموعهٔ نهادهای خاص و مشخّصی انباشته‌شده (بخش عمومی غیردولتی) و غیرقابل نظارت نیز هستند، به خزانهٔ رسمی دولت انتقال یابد. 🔹 باوجود همهٔ نارسایی‌ها در این نکته تردیدی نیست که در این شرایط سرنوشت‌ساز، برنتافتن تجاوز خارجی و تامین همبستگی ملّی و هم‌گراییِ کلیّه نیروهای مردمی و نهادهای مردم‌بنیاد، برای دفاع از کیان، موجودیت و تمامیت کشور و مصالح عمومی مردم، وظیفهٔ اخلاقی همهٔ کنشگران صنفی، مدنی، اجتماعی و سیاسیِ ملّی و مردمی است. 🔸امّا در این میان ضروری است «به کسانی که از تهاجم اسراییل یا هر نیروی بیگانهٔ دیگری به ایران حمایت کرده، تصوّر می‌کنند به یاری قدرت‌های خارجی می‌توانند در این سرزمین بر اریکهٔ قدرت بنشینند، یادآوری کنیم که بدانند ملّت ایران، پس از تحمّل این همه صدمات طی دهه‌ها وپس از کسب تجربیاتی گران‌بها و پربار، برای آیندهٔ ایران به چیزی کمتر از دموکراسی و استقلال و نظام جمهوریِ متّکی به آرای ملّت و حفظ تمامیت ارضی تن نخواهدداد». ✅اسامی امضا کنندگان: محمد آزادی ، رضا آقاخانی ، زهرا آقاخانی ، زهرا آقاقلی ، مسعود آقايى ، محمدرضا آهنى ، حمید احمدزاده ، شهروز احمدی ، رضا احمدی ، زینب احمدی ، محمدرضا احمدی ، وحید احمدی ، مهران ارژنگ ، محمداسحق قمی ، احمدرضا اشترى ، موژان اشرفی ، علی اصغر جعفری ، على اصغر شرف‌صالح ، علی اصغر غروی.... 🔻متن و اسامی کامل: https://cutt.ly/xrEwCRBq #ایران_فردا #اعتراض_به_تجاوز_اسرائیل https://t.me/iranfardamag

... فغان ز جغدِ جنگ و مرغوای او، که تا ابد بریده باد نای او ... در آستانهٔ ۴۸مین سالگشتِ هجرتِ آموزگارِ «آزادی، برابری، و عرفان» 🖋احسان شریعتی   با آغازِ تهاجمِ نظامیِ غافل‌گیرانه و بمبارانِ شهرهایِ میهن ما، در برابرِ  چشمانِ شگفت‌زدهٔ جهانیان (و «سازمانِ -منفعل- مللِ متحد»)، شاهدِ گشودنِ جبهه و جنگ‌افروزیِ دیگری از سوی رژیم نژادپرستِ اسرائیل بودیم. این تجاوز که اینک با تخریبِ گستردهٔ زیرساخت‌هایِ ملی و کشتارِ جمعیِ مردمِ بی‌دفاع نیز همراه شده است، نه تنها می‌تواند آسیبِ مهلکی به بنیهٔ اقتصادی و روندِ رشد-و-توسعهٔ کشور یزند، که به تقویت جوِّ انحصار و انسداد و سرکوب، و تجزیه و هرج‌ومرج، بیانجامد. توانِ مقاومتِ ملی در برابرِ چنین تهدیدهایِ خطیری علیه صلح و امنیتِ منطقهٔ خاورمیانه‌، نیازمندِ تقویتِ روحیهٔ همبستگیِ ملی در دفاع از موجودیتِ کشور و تمامیتِ ارضیِ آن است، و نیز، برساختنِ زیرساخت‌های دفاعیِ قوی، ممانعت از نفوذِ قدرت‌های متخاصم به درون، اجتناب از طرحِ شعارهای غیرواقعیِ افراطی در صحنهٔ خارجی و سرانجام، تغییرِ سیاستِ داخلیِ تضییق و تحدیدِ حقوق-و-آزادی‌های شهروندی و پذیرش تنوع آراء و سلیقه‌های سیاسی-و-اعتقادی. نیم قرنِ پیش، معلمِ ما ع. شریعتی(ش.م.ع.)، با ارزیابیِ موقعیتِ تاریخیِ تمدن-و-فرهنگِ ایران‌زمین(و کشورهای مسلمان)، با آسیب‌شناسیِ نظری امتناعِ اندیشه و پیش‌بینیِ کاستی‌های حنبش‌های گذشته و امکانِ تحریفِ فکری و انحرافِ آن‌ها، و با اعلامِ این‌ شعار که «جنگِ خندق، جنگِ امروز است»، بر ضرورتِ تغییر-و-تحولِ فکری-روانی و انقلابی آگاهی(-و-رهائی)‌بخش تأکید ورزید. از کلام او، پس از وی، برداشت‌های متناقض‌نمای(درست-و-نادرستی) پدید آمد. پیام او اما، جز فراخوان به توحیدِ «عدالت، آزادی، و عرفان(آگاهیِ معنوی)» و مبارزه با تثلیثِ «زر و زور و تزویر»(استحمار کهنه-و-نو) نبود. پویندگانِ «راهِ» او در گذشته، «یادِ» آن آموزگار را با «کار»، «مبارزهٔ سیاسی»، و «خودسازیِ اخلاقی-معنویِ» خود، ارج نهاده‌اند و امروزه در شرایطِ کنونی، با مقاومتِ ملی و مدنی در برابرِ جنگ‌افروزی‌های نواستعماری و تلاش‌گریِ مردمی در دفاع از صلح و آزادی (و عدالت، توسعهٔ مادی و رشدِ معنوی).   *** #جنگ_افروزی_صهیون_فاشیستی #نه_به_جنگ #همسویی_ملی_مردمی #چهل_و_هشتمین_یادمان #آموزگار_آزادی_برابری_عرفان #احسان_شریعتی ✅ @Dr_ehsanshariati

🔷🔆 "اطلاعیه" "به نام خداوند هستی و هم راستی" 🔆 همزمان با فرارسیدن ۴۸مین سالیاد "هجرت و شهادت" دکتر علی شریعتی، بنیاد فرهنگی شریعتی قصد دارد از امسال مراسم های بزرگداشت را به شکل تمهیدی برای تدارک بزرگداشت بین الملی ۵۰مین سالیاد دکتر شریعتی" در سال های آینده برگزار کند. 🔆 از اینرو، ضمن تشکر از کلیه ی دعوت ها و پیشنهادات مبنی بر شرکت در همایش های دیگر، بدین وسیله اعلام می دارد که امکان شرکت و مشارکت در سایر مراسم ها به این مناسبت را ندارد. با امید توفیق همه ی تلاش ها، فراسوی تمامی مناقشات و مجادلات سیاس-عقیدتی، در جهت معرفی درست و علمی اندیشه و راه معلم شریعتی. "بنیاد فرهنگی دکتر علی شریعتی" _تهران، ۱۸ خردادماه ۱۴۰۴_ #چهل_و_هشتمین_یادمان #بنیاد_فرهنگی_دکتر_علی_شریعتی 🆔@Shariati_SCF

🔷🔸 بُن‌بست‌گشاییِ گفتگویی در اعتصابِ سراسری کامیون‌دارانِ کشور 🖋احسان شریعتی 🔹 روزی خانوادگی به‌رانندگی دکتر شریعتی از مشهد به تهران می‌آمدیم که ناگهان ماشین وسط راه در کویر خراب شد. در جاده مانده بودیم و به‌ناچار از ماشین‌های رهگذر کمک می‌خواستیم. ماشین حاج آقای ریشوی مقدسی رد می‌شد و ما را دید و بی‌اعتنا گذشت. نفر بعدی یک راننده‌ی کامیونِ با مرام و معرفتی بود که فوری توقف کرد، پیاده شد و مشکل را حل کرد و رفت. دکتر گفت: «دیدید چطور یک لاخ سبیل ایشان از کُل ریش‌های آن بابا مقدس‌تره؟!» 🔸 نزدیک به دو هفته است که کامیون‌داران در سراسرِ ایران دست به اعتصاب زده‌‌اند، مطالبات مشروع و مشخصی دارند و برغم همه‌ی محدودیت‌ها و فشارها و بازداشت‌ها و..، به‌احتمال قریب به یقین، موفق خواهند شد زیرا با همبستگی و هماهنگی عملی و تشکل، قدرتِ و نقش مهم خویش را در چرخش اقتصاد کشور به نمایش گذارده‌اند. 🔹 این اقدام و اعتصابِ تأثیرگذار، الگوئی نمادین و نمونه‌ای از مبارزه‌ی مدنیِ مطالباتی و مسالمت‌آمیز (خشونت‌پرهیز)، با خواست‌های عملی ومشروع و ممکن و تحقق‌پذیر، است که توفیق آن‌را پیش‌تر در مبارزات صنفی-مدنی کارگران، معلمان، زنان، هنرمندان، دانشجویان (و دانشگاهیان)، و... دیده‌ایم و افقِ امیدبخشی را در جهتِ برون‌رفت از وضعِ موجود و بی‌نظمی مُسلط و بُن‌بستِ ابربحران‌های تودرتو و رودر روی مردم و کشورمان، و در رأس همه بحرانِ اقتصادی-معیشتی، می‌گشاید.‌‌ با آرزوی پیروزی... *** #جنبش_کارگری_ایران #ابر_بحران_معیشتی #احسان_شریعتی ✅ @Dr_ehsanshariati

🔷🔸 «روشنگریِ تیره»، فاجعه‌ی فلسطین، فراخوان به اندیشیدن به چیست؟ 🖋احسان شریعتی 🔹فلسطین نام کشور و ملتی است در منطقه‌ی خاورمیانه‌ی ما که امروز در برابر چشمان بهت‌زده‌ی جهانیان سلاخی می‌شود و معرض و معبرِ تخریب سراسری و کشتار جمعی است. حیرت‌آورتر از قساوتِ روزانه‌ای که عادی جلوه داده می‌شود این که برخی از روشنفکران برجسته‌ی مغرب (و مشرق)، در برابر «نسل‌کشی» و «جنایت‌‌-سازمان‌یافته‌ی-جنگی علیه بشریت» سکوت پیشه کرده‌اند (صفاتی که دیگر نه تعابیر ادبی یا اتهام‌های سیاسی رایج، ‌که اصطلاحات حقوقی‌ای اند که بر اساسِ آن مجرمان به دادگاه‌های بین‌المللی جلب شده‌اند). 🔸 سکوت اما «سرشار از ناگفته‌ها»ست: "خود" را بشر(و سرور) نامیدن، و "دیگری" را بربر(پست‌تر) پنداشتن، همان خودمداری نژادپرستانه یا خودمحوریِ راسیستی است، واگرچه «نژاد» نه به‌معنایِ بیولوژیکی مفهوم، بل‌که گاه در عالی‌ترین شکل زبانی، فرهنگی، تمدنی و دینیِ کلمه، بروز و ظهور می‌کند. برای نمونه، مفهومِ «برگزیدگی»(am nivḥar، «قومِ منتخبِ خدا» بودن، در فرهنگ یهود، از فعلbaḥar «انتخاب کردن»)، که در تفسیر انحرافی از آن به خودبرترپنداری مذهبی-قومی می‌انجامد و در روایت مُدرن و سکولاریزه‌ی آن به هیئتِ «ایدئولوژی‌»های ناسیونالیستی و یا شبه-دینیِ جدید درمی‌آید و در انواع فاشیسم و ناسیونال-سوسیالیسم و صهیونیسم و بنیادگرایی‌های مذهبی جدید جلوه می‌کند. در یک کلام، دیگری را نه برابرِ خود، بل‌که "بربر" (وحشی) پنداشتن (و تنها خود را انسانِ کامل انگاشتن)، رویکردی که به‌تعبیر کلود لوی-اشتراوس، بنیان‌گذارِ انسان‌شناسیِ علمی مُدرن، همین نگرش «عینِ توحش است»‍‍! بومیان آمریکا اگر قتل‌عام می‌شدند، سیاه‌پوستانِ آفریقا که کشتی پس از کشتی به بردگی بُرده و کشته می‌شدند، الجزایری‌ها و ملت‌های مغرب و شمال افریقا اگر "بومی"(یا "مسلمان") نامیده و "مستعمره" می شدند، و اینک، فلسطینیان و اعرابی که از خانه‌ها و سرزمین‌های خویش رانده می‌شوند، این‌ها همه نه «انسان»، ‌که به‌تعبیر وزیر دفاعِ سابق اسرائیل، «انسان‌نماهای حیوان‌صفت» بوده و هستند و خواهند بود. برای شکستن این سکوت و آشکارسازی این «دوسودایی»(آمبی‌ولانس) و مواضعِ «یک بام و دوهوایی» در دفاع از حقوق بشر و حقوق خلق‌ها، صلح پایدار و همبستگیِ‌ معنوی بین‌ ملت‌ها، امروزه بازبینیِ سراپای سنتِ اندیشه‌ی سیاسی و ریشه‌های الاهیاتی-متافیزیکی این رویکردِ "انسان‌شناختی" ضرورتی تازه می‌یابد، رفتاری که در مخیله‌ی هیچ حیوانی نگنجیده است، زیرا که: "هیچ حیوانی به حیوانی نمی‌دارد روا، آنچه این نامردمان با جانِ انسان می‌کنند!" 🔹 و نیز از این‌رو که «پس از غزه» دیگر نمی‌توان همچون گذشته «شعر»سرود، شعار سرداد و دستخوشِ «توحش» نگشت! *** #فلسطین #نسل_کشی #احسان_شریعتی ✅ @Dr_ehsanshariati

روشنگری تیره 🖋احسان شریعتی 🔹فلسطین نام کشور و ملتی است در منطقه‌ی خاورمیانه‌ی ما که امروز در برابر چشمان بهت‌زده‌ی جهانیان سلاخی می‌شود و معرض و معبر تخریب سراسری و کشتار جمعی است. حیرت‌آورتر از این قساوت هرروزین و عادی‌ جلوه‌‌داده‌شده، و این «نسل‌کشی» و «جنایت‌‌-سازمان‌یافته‌ی-جنگی» «علیه بشریت» (و این‌ها نه تعابیر ادبی یا اتهامات سیاسی ‌که اصطلاحات حقوقی‌ای اند که بر اساس آن مجرمان به دادگاه‌های بین‌المللی جلب شده‌اند)، برخی از روشنفکران برجسته‌ی مغرب(‌ومشرق)‌‌زمین «سکوت» پیشه کرده‌اند! این سکوت اما «سرشار از ناگفته‌ها»ست: خود را بشر(و سرور)دانستن، دیگری را بربر(پست‌تر)پنداشتن، همان خودمحوری نژادپرستانه و راسیسم، که اگرچه نه به‌معنایِ بیولوژیکی مفهوم بل‌که گاه در عالی‌ترین شکل تمدنی-فرهنگی-زبانی-دینی کلمه بروز می‌یابد. برای نمونه، مفهومِ «برگزیدگی»(am nivḥar، «قومِ منتخبِ خداوند» بودن، در فرهنگ یهود، از فعلbaḥar «انتخاب کردن»)، که در تفسیر انحرافی از آن به خودبرترپنداری مذهبی-قومی می‌انجامد و در روایت مُدرن و سکولاریزه‌شده‌ی آن به هیئتِ «ایدئولوژی‌»های ناسیونالیستی و یا شبه-دینیِ جدید درمی‌آید و در انواع فاشیسم و ناسیونال-سوسیالیسم و صهیونیسم و بنیادگرایی‌های مذهبی جدید جلوه می‌کند. در یک کلام، دیگری را بربر یا وحشی-پنداری(و تنها خود را انسان انگاشتن)، رویکردی که به‌تعبیر کلود لوی-اشتراوس، از بنیان‌گذارِ انسان‌شناسیِ علمی، خود «همان توحش است»‍‍ْ! سرخپوستان آمریکا اگر قتل‌عام می‌شدند، سیاه‌پوستانِ آفریقا که کشتی پس از کشتی به بردگی بُرده می‌شدند، و اینک فلسطینیان و اعرابی که از خانه‌ها و سرزمین‌های خویش رانده می‌شوند، نه «انسان»، ‌که به‌تعبیر وزیر دفاعِ اسرائیل، «انسان‌های حیوان‌صفت» بوده و هستند. برای شکستن این سکوت و آشکارسازی این «دوسودایی»(آمبیولانس) و مواضعِ «یک بام و دوهوایی» در دفاع از حقوق بشر و حقوق خلق‌ها و صلح و همبستگیِ‌ معنوی بین‌ ملت‌ها، بازبینیِ سراپای سنتِ اندیشه‌ی سیاسی و ریشه‌های الاهیاتی-متافیزیکی این رویکرد و رفتار انسان‌شناختی ضرورت می‌یابد. 🔸 زیرا «پس از غزه» دیگر نمی‌توان همچون گذشته «شعر»سرود، شعار سرداد و دستخوش «توحش» نشد! ،،،

یازدهمین نشست گروه جامعه پژوهی صلح  انجمن علمی مطالعات صلح ایران با همکاری خانه اندیشمندان علوم انسانی عنوان : فرهنگ صلح و ناصلح در اندیشه سید احمد فردید با سخنرانی: دکتر موسی اکرمی (استاد و پژوهشگر حوزه فلسفه و مدیر گروه صلح و هنر انجمن مطالعات صلح ایران ) دکتر احسان شریعتی(استاد و پژوهشگر حوزه فلسفه) دکتر محمد نژاد ایران(پژوهشگر حوزه جامعه شناسی سیاسی) مدیر نشست: دکتر روژان حسام قاضی (مدیر گروه جامعه پژوهی صلح انجمن مطالعات صلح ایران) ۲۲خرداد ۱۴۰۴ پنجشنبه ساعت:۱۷:۳۰ تهران: خانه اندیشمندان علوم انسانی؛سالن خیام حضور برای عموم آزاد است

♦️ بیانیه ۲۳۴ نفر از دانشگاهیان، فعالان سیاسی، فرهنگی و مدنی دموکراسی‌خواه و صلح‌طلب ایرانی در دلتنگی اسرائیل در نوار غزه https://news.gooya.com/2025/05/post-98447.php 🆔@tahkimmelat

♦️تبریک بیش از ۱۵۰ کنشگرسیاسی، فرهنگی و مدنی به جعفر پناهی برای دریافت نخل طلای جشنواره کن ۲۰۲۵ ما، جمعی از فعالان سیاسی و مدنی و فرهنگی و هنری ، با شادمانی و سرافرازی، دریافت نخل طلای جشنواره کن ۲۰۲۵ را به جعفر پناهی، فیلم‌ساز برجسته و شجاع ایرانی، صمیمانه تبریک می‌گوییم. این دستاورد تاریخی، که پناهی را به دومین کارگردان ایرانی برنده این جایزه معتبر پس از زنده یاد عباس کیارستمی تبدیل کرده، افتخاری بزرگ برای سینما و جامعه مدنی ایران است. جعفر پناهی، که سال‌ها با وجود فشارها، زندان و سرکوب‌ به خلق آثار ارزشمند ادامه داده، با این موفقیت‌ها بار دیگر ثابت کرد که هنرمند پیشرو و متعهد به آرمان‌های انسانی می‌تواند حتی در دشوارترین شرایط، الهام‌بخش امید و تغییر باشد. این نخل طلا، که در کنار جایزه شهروندی جشنواره کن به او اهدا شده، تعهد پناهی به ارزش‌های والای انسانی را برجسته می‌کند و پیامی روشن از استقامت و خلاقیت اوست. این موفقیت‌ها، نشانه‌ای است از آنکه هنر متعهد و صدای حقیقت، حتی در میان دیوارهای سانسور و فشار، می‌تواند جهانی را به تحسین وادارد. این دستاوردها، افتخاری برای همه ایرانیانی است که در راه آزادی، عدالت و کرامت انسانی مبارزه می‌کنند. ما به جعفر پناهی درود می‌فرستیم و برایش آرزوی تداوم این مسیر درخشان و الهام‌بخش را داریم. نخل طلای کن ۲۰۲۵، همراه با جایزه شهروندی، گواهی است بر اینکه صدای حقیقت و هنر، هرگز در برابر ستم خاموش نخواهد شد. 📌اسامی به ترتیب حروف الفبا: اسامی به ترتیب حروف الفبا: الف: مصطفی آل‌احمد، ابوطالب آدینه وند، حمید آصفی، سیامک ابراهیمی، پیمان احمدی، نوشین احمدی‌خراسانی، حسن اسدی زیدابادی، علی افشاری، شهرام اقبال‌زاده، حسن اعتمادی، مینا اکبری، حمیدرضا امیری،  مژگان ایلانلو، هوشیار انصاری‌فر، محمد اولیایی‌فرد، محسن امیریوسفی، سپیده ابطحی ب: مسعود باستانی، اسماعیل بخشی، رسول بداقی، محمدباقر بختیار، هانیه بختیار، مجید برزگر ، ‏‌علیرضا بهشتی شیرازی، محمود بهشتی لنگرودی، تیرداد بنکدار، آزاده بیزارگیتی پ: مهناز پراکند، محمد پیرهادی، حبیب‌الله پیمان   ت: مصطفی تاجزاده ،مصطفی تنها، نیره توحیدی ، مجید تولّایی ج: روزبه جامه‌شورانی، محمود جعفری ، ابوالفضل حاجی زادگان ح: محمد حبیبی، سیاوش حاتم خ: هادی خوانساری د: بهنام دارایی‌زاده،  امیرسالار داوودی، رضا دُرمیشیان، خسرو دلیرثانی،  سعيد دهقان، معصومه دهقان، آزاده دواچی ر: ویدا ربانی، علیرضا رجایی،تقی رحمانی، زهرا رحیمی، کیوان رحیمیان، حسین رزاق، ‏‌‎محمد رسول‌اف، سپیده رشنو، حسین رفیعی، سعید رضوی فقیه، س: نسرین ستوده، بهروز ستوده، خشایار سفیدی، فرج سرکوهی، میثم سعادت، مریم سطوت، عبدالفتاح سلطانی، بلقیس سلیمانی، محمد سیف‌زاده، حسین سربندی ش: بهروز شاهرخ‌نیا، صادق شجاعی، احسان شریعتی، آرمین شریفی، صبا شعردوست، مونا شکرریز، بهزاد شیشه‌گران ص: توماج صالحی، عباس صادقی، فیروزه صابر، کوروش صحتی ، هایده صفی‌یاری، کیوان صمیمی ض: منظر ضرابی ف: مهدی فتاپور، مسعود فتحی، سهیلا فرزاد، مسعود فرهیخته، یغما فشخامی، محمدتقی فلاحی، پرستو فروهر ق: اجلال قوامی، عزیز قاسم زاده، حاتم قادری، ابوالفضل قدیانی، محسن قشقائی‌زاده، میرا قربانی‌فر، عبدالنبی قیم ع: شیرین عبادی، داوود عباسی، اسماعیل عبدی، مهدی عربشاهی، فرزانه عظیمی، رضا علامه‌زاده، رضا علیجانی، محمود عمرانی ک: مهرانگيز كار، مرتضی کاظمیان، خسرو کردپور، مسعود کردپور، کاظم کردوانی، مریم کیان‌ارثی، ساجده کیانوش راد، محمد کیانوش راد گ: مهدیه گلرو، ‏‌‎مطهره گونه‌ای، ‏‌‎فاطمه گوارایی ل: سوران (اسکندر)لطفی، مونا معافی م: نرگس محمدی، مهدی محمودیان، سعید مدنی، علی مصفا، عالیه مطلب زاده، عبدالله مومنی ،حافظ موسوی، کیوان مهتدی، مصطفی مهرآئین، خزر مهرانفر، حمید مشایخی، فاطمه معتمدآریا، محمدرضا مویینی، هدا مویینی، میثم مویینی، فرهاد مهرانفر، مهدی مطهرنیا، اسفندیار منفردزاده، فرهاد میثمی، شارمین میمندی‌نژاد، جواد موسوی خوزستانی ، سلمان موسوی، مهدی مظفری ن: مهشید ناظمی، عبدالله ناصری، محمد نجفی، سعید نعیمی، حسین نقاشی، علی نورانی، مانا نیستانی، مصطفی نیلی، محمدرضا نیکفر و: صدیقه وسمقی،زمان وفاجویی ه: مجتبی هاشمی ی: مهدی یراحی، حسین یزدی ،حسن یوسفی ‌اشکوری @tahkimmelat

‍ جای خالی دکتر سعید مدنی   در آستانه ی همایش سالانه جامعه شناسی ایران ✍سارا شریعتی ♦۲۶ اردیبهشت سالگرد آخرین دستگیری دکتر سعید مدنی ست، حبسی که به تبعید وی و در نهایت انتقالش به زندان دماوند انجامید. دکتر سعید مدنی جامعه شناس، استاد و پژوهشگردانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی، سردبیر فصلنامه علمی-پژوهشی رفاه اجتماعی و نویسنده آثاری چون "علیه خشونت"، "بررسی آسیب های اجتماعی روسپیگری"، "ضرورت  مبارزه با فقر و نابرابری در ایران" و "جامعه شناسی اعتیاد" است. آثاری پر استناد، که محصول تحقیقات میدانی وسیع وی و هر کدام سرفصلی از مسائل اجتماعی ایران هستند و سعید مدنی را به مرجعی ناگزیر در حوزه ی آسیب های اجتماعی بدل  کرده اند.   ♦علاوه بر تحقیقات میدانی، مشارکت نظری سعید مدنی در جامعه شناسی سیاسی ایران نیز قابل توجه است. محور مطالعات وی در این زمینه، معطوف به جامعه ی مدنی  است. در مثلث دولت، بازار و جامعه ی مدنی که در علوم اجتماعی بارها به بحث  گذاشته شده و رابطه ی متقابل، تکمیلی یا تنش میان این سه جوزه، برای فهم جوامع معاصر، موضوع تحقیقات بسیاری قرار گرفته است، وی بر نقش محوری جامعه ی مدنی تاکید دارد و نویسنده ی  کتابهای متعددی در این زمینه است: " جماعت گرایی و برنامه های جماعت محور"، "جنبش های اجتماعی و دمکراتیزاسیون"،  "جنبش های اجتماعی و امید"... نمونه ای از این آثارند. طرح مباحثی چون "جامعه ی بحرانی"،" خصلت جنبشی جامعه "، "ظهور نوعی جامعه ی شبکه ای"، "خشونت اجتماعی" و  در برابرش" نهادهای امید"، " به مباحث نظری بسیاری دامن زد و در فهم جامعه ی معاصر ایرانی بسیار راهگشا بود. مباحثی که سعید مدنی  در حبس و زندان نیز پی گرفت و دستگیری اش مانع از حضور وی در جامعه ی علمی نشد. ♦با این وصف، در آستانه ی همایش سالانه ی جامعه شناسان ایرانی، می توان هم صدا با دکتر قانعی راد، ریاست پیشین انجمن جامعه شناسی ایران پرسید: "با چه توجیهی می توان یک جرم شناس را به عنوان مجرم به زندان انداخت؟ کسی که حاصل بیست سال تلاشش به حل مسائل اجتماعی ایران کمک بسیاری کرده است". ♦در شرایطی که جامعه ی ایرانی گرفتار بحران های تو در توو شاهد اعتراضات پی در پی است، جای جامعه شناسانی چون دکتر سعید مدنی در "همایش جامعه شناسان ایرانی" و در  "کنکاش های نظری و مفهومی درباره ی جامعه ایران" خالی ست. ♦گفته می شود که دستگیری ایشان نه به دلیل فعالیت های علمی که موقعیت سیاسی اش بوده است. اما اگر نشان علوم اجتماعی ایران به نام دکتر صدیقی است که به عنوان " پدرعلم جامعه شناسی" و همزمان یک چهره های ملی و وزیر دولت دکتر مصدق شناخته می شود، چگونه می توان بقا جامعه شناسی علمی را  به شرط " خنثی بودن" در حوزه ی اجتماعی و سیاسی ممکن دانست؟ ♦هیچ زندان ی نمی تواند اندیشه را محبوس کند و آنچه " گوش بسته ی قدرت" به مطالعات و هشدارهای جامعه شناسان می نامند، برای نشنیدن صدای جامعه شناسی که  به گفته ی خود، اندیشیدن و "پاسخ به مسائل اجتماعی را، نه تنها یک "تکلیف حرفه ای" که یک "وظیفه ملی و اخلاقی" میداند، کافی نیست. مگر یک جامعه شناس دیگر، علی شریعتی که در ۲۶ اردیبهشت دیگری، پس از تحمل یک سال و نیم زندان انفرادی، ایران را ترک کرد و حدود یک ماه بعد، به مرگی مشکوک در انگلستان درگذشت، به تعبیر فوکو، "حاضر غایب" انقلاب ایران نبود؟ انقلابی که در آن حضور نداشت و پیروزی اش را تنها به شرط خودآآگاهی اجتماعی مطلوب می دانست.  / ایران فردا melimazhabi.com ✅@mellimazzhabi

رویاروی «روزمرگی مرگ» 🖋احسان شریعتی در روزِ بین‌المللی‌ِ کارگر، به‌خلافِ ارج‌شناسیِ همه‌ی جهانیان، و به‌رغمِ تمامی دعاویِ مستضعف‌پناهانه‌ در تبلیغاتِ داخلی، در ایران نه‌تعطیلِ رسمی‌ای اعلام می‌شود و نه «جشن کار»ی و برپایی تجمعاتِ و تظاهراتِ مستقلی از سوی نیروهای کارگری برگزار می‌شود. و این در حالی است که آن طبقه که در هر فاجعه‌ی ملی و اجتماعی، رنج‌وشکنج عمده را بر دوش می‌کشد و زحمت و زخم  و آسیبِ اصلی را بر تن برمی‌دارد، کارگران اند، آن‌چنان‌که در آخرین نمونه‌ی آن در فاجعه‌ی ملی انفجارِ بندر دیدیم. قدرت‌های سوداگر و جنگ‌افروزِ مسلط بر جهان و بر منطقه از بیرون، با بمباران وتخریب و کشتار جمعی و نسل‌کشی‌شان؛ و الیگارشیِ دلال و دغل، فاسد و مافیاییِ «خصولتی»-«اختلاسی» در داخل، با سازوکارپردازی‌هایِ تبهکارانه‌اش، روزگار مردم و به‌ويژه کارگران را سیه و شوم‌بخت ساخته‌اند، هم‌چنان‌که‌باز در همین آخرین نمونه‌ی آن، یعنی در فاجعه‌ی انفجار بندر دیدیم و شنیدیم. موقعیتی که یادآور ملاحظه و قیاسِ تأمل‌برانگیزِ سیمون ویل، متفکر معنوی و کارگر فرانسوی، است که «مرگ و کار اموری از جنس اجبار اند، و نه انتخاب...»، و در چنین وضعیتی «کار جسمی(اجباری توسط ضرورت زندگی) نوعی مرگ روزانه است...»(«ریشه‌دواندن»، 1949) در همین شرایط اما، مبارزات کارگران، هم‌چنانکه تلاش‌های معلمان، در زمینه‌ی تشکل‌یابی و طرح مطالبات روشن عملی، برغم همه‌ی محدودیت‌ها و سرکوب، طی دهه‌های گذشته به‌تدریج و تا حدود زیادی به پیشروی و نتیجه‌بخشی نسبی انجامیده است. و این دو قشر و طبقه از موفق‌ترین کنش‌گری‌های گروهبندی‌های اجتماعی در کشور بوده اند. و این توفیق هنوز و همچنان، شعله‌یِ امید را به امکانِ تغییروتحولِ مدنی و مردم‌سالارانه،  از مسیرِ تشکل‌یابی مبتنی بر مشیِ مطالبه‌محورِ مل و مردمی و صنفی، با چشم‌اندازِ برون‌رفت از انسداد و انحصارِ سیاسی، تصلّب و تحجّرِ  فرهنگی، و گذار از بُن‌بستِ ابربحران‌های تودرتوی زیست‌بومی و اقتصادی-اجتماعی جاری، زنده نگاه می‌دارد. ***

🖤سوگ بندر ✍🏻هادی حیدری: همدردی با مردم #بندرعباس و تمام ایرانیان در فاجعه #بندر_رجایی یکشنبه هفتم اردیبهشت ماه هزار و چهارصد و چهار #امتداد @emtedadnet