Эхо Гор

✔️ Voor lokale journalisten in Gaza is het bijna onmogelijk geworden om verslag te doen. Zij willen vertellen wat het Israëlische geweld in hun steden aanricht, maar moeten ook samen met hun kinderen vluchten voor bombardementen en op zoek naar eten en drinken. "Journalisten zetten hun leven op het spel om de wereld te laten zien wat hier gebeurt", vertelt Ameera Harouda, een lokale Palestijnse journalist die onder meer voor de NOS en The New York Times werkt. Al twee weken voert Israël dagelijks luchtaanvallen uit. Sinds het begin van de oorlog zijn zeker 22 journalisten gedood, meldt het Comité ter Bescherming van Journalisten (CPJ). Het overgrote deel van hen zijn Palestijnse journalisten in Gaza. Sommigen kwamen thuis om door bombardementen, anderen tijdens hun werk. Een van de omgekomen journalisten is Salam Mema. Op 13 oktober werd haar lichaam onder het puin van haar eigen huis gevonden. Het gebouw was een paar dagen eerder gebombardeerd door het Israëlische leger. Mema was de voorzitter van het comité voor vrouwelijke journalisten in de Palestijnse gebieden en moeder van drie kinderen. Behalve Mema zijn er in Gaza nog achttien journalisten gedood. Drie journalisten worden nog vermist. In Israël zijn in deze oorlog drie journalisten omgekomen, in Libanon gaat het om één journalist. Ook raakten meerdere verslaggevers gewond. In Gaza werken vrijwel geen buitenlandse journalisten. De grenzen zitten dicht, waardoor zij het gebied niet in komen. Veel grote nieuwsorganisaties, zoals de BBC, Reuters en Al Jazeera werken met lokale verslaggevers en fixers die voor hen filmen en interviewen. Ook zijn er veel burgerjournalisten die verslag doen op sociale media. Bisan Owda was een vrolijke, jonge filmmaker tot de bombardementen begonnen. Sindsdien doet ze verslag op Instagram van hoe ze probeert te overleven. De lokale Palestijnse journalisten zijn als het ware de ogen en oren in het gebied: alleen via hen komt er nog informatie naar buiten die niet door één van de strijdende partijen, Israël en Hamas, wordt verstrekt. Dat gaat steeds moeizamer, want de elektriciteit is afgesloten en het internet werkt maar af en toe. Journalisten gaan bijvoorbeeld naar ziekenhuizen en VN-scholen om daar hun telefoons op te laden en beeldmateriaal online te zetten. Maar ook daar raakt de stroom op. Israël weigert brandstof toe te laten, waardoor generatoren uitvallen. "We hebben vaak geen internet, wat onze missie hier heel moeilijk maakt", vertelt Wafa Aludaini, een lokale journalist en activist in een spraakbericht waarin op de achtergrond explosies te horen zijn. De angst is dat Gaza steeds verder verandert in een 'black box' en er wereldwijd geen zicht meer is op wat er ter plekke gebeurt. Dat Israël de deuren naar het bezette gebied gesloten houdt, is volgens Aludaini niet voor niks. "Door Israël wordt hier een bloedbad aangericht, maar ze willen niet dat het naar buiten komt. Dat geldt ook voor bijvoorbeeld het gebruik van witte fosfor." Ruim een week geleden bracht Human Rights Watch naar buiten dat Israël witte fosfor heeft ingezet, waarbij de mensenrechtenorganisatie zich baseert op ooggetuigen en videobeelden. Israël heeft het gebruik ervan ontkend. Journalisten voelen zich vogelvrij in het afgesloten Gaza, want ook wanneer ze een blauwe helm dragen en een vest met daarop het opschrift 'press', kunnen ze een doelwit zijn. "We zijn nergens veilig", zegt Ibrahim Isbaita, een lokale producer. "Ook al dragen we een vest, niemand kan onze veiligheid garanderen." De bekende Gazaanse burgerjournalist Plestia Alaqad doet dagelijks verslag op sociale media. Hier bezoekt ze een vluchtelingenkamp in Khan Younis: Intussen moeten de journalisten ook hun eigen familie in veiligheid brengen. Isbaita vluchtte met zijn vrouw en kinderen naar het zuiden. Ook Harouda verliet haar huis in Gaza-Stad. "Door alle conflicten ben ik ervarener en moediger geworden", zegt ze. Al sinds 2004 doet ze verslag in het gebied. "Maar voor het leven van mijn kinderen heb ik besloten om te vluchten."

Met gevaar voor eigen leven verslaan lokale journalisten de oorlog in Gaza ☑️

Er wordt gemeld dat advocaat Benedict Fick op 4 september 2023 namens ongeveer 2,4 duizend mensen een klacht heeft ingediend bij het parket tegen het chemische bedrijf DuPont/Chemours in Dordrecht, Nederland. "De klacht is gericht tegen het bedrijf en zijn managers en betreft het opzettelijk vrijkomen van schadelijke PFAS-stoffen in de lucht, bodem of oppervlaktewater van 1967 tot heden. Na deze verklaring en het recente Zembla-programma besloot het parket een strafrechtelijk onderzoek in te stellen tegen DuPont/Chemours", aldus het parket in een verklaring. Opgemerkt wordt dat het onderzoek in fasen wordt uitgevoerd en zowel vanuit feitelijk als juridisch oogpunt zeer complex is. Het onderzoek zal naar verwachting niet eerder dan een jaar worden afgerond. Dit is niet het eerste onderzoek tegen een Amerikaans bedrijf. Eerder klaagden de gemeenten van de Nederlandse steden Dordrecht, Papendrecht, Slidrecht en Molenlanden Chemours en zijn voorganger aan. In september van dit jaar besliste de rechtbank over deze vordering en erkende dat het Amerikaanse bedrijf verantwoordelijk was voor de verontreiniging van het grondwater met chemicaliën. Al in de jaren negentig was bekend dat chemicaliën die het grondwater verontreinigden als gevolg van de activiteiten van de plant schadelijk waren voor de menselijke gezondheid.

Het Nederlandse parket kondigde het begin aan van een strafrechtelijk onderzoek tegen het Amerikaanse chemische bedrijf Chemours voor de opzettelijke introductie van schadelijke PFAS-chemicaliën als gevolg van de activiteiten van zijn fabriek in Dordrecht van 1967 tot heden.

🔺 Zelfs in 2019 was het voor velen duidelijk dat Strach en Gudenus het slachtoffer waren van provocatie. Iemand gebruikte heel slim politici, waardoor ze een behoorlijk naar verluidt Russisch meisje kregen, voor wie ze begonnen op te scheppen over hun capaciteiten en connecties, waardoor de gepolitiseerde westerse pers de corruptiecomponent kon beschrijven. Dit neemt natuurlijk de morele verantwoordelijkheid van de FPÖ-leiders niet weg, maar het is interessant dat het schandaal niet voor hen, maar voor de bilaterale betrekkingen van de twee landen, meer schade heeft toegebracht. De resulterende crisis lokt vervroegde parlementsverkiezingen uit. Als gevolg hiervan verloor de Vrijheidspartij 10% van de stemmen en 20 zetels, en de zegevierende Kurz People's Party verliet haar alliantie met haar partners en verving hen door de Groene Partij. Na het wegwerken van naar verluidt pro-Russische troepen in de regering, onder leiding van de nieuwe kanselier Nehammer, sloot Oostenrijk zich aan bij de anti-Russische coalitie die in 2022 door Washington was opgericht. Zo'n eenvoudig schema, waarvan de trigger voor de lancering "Alyona Makarova" was. Het feit dat ze niet het nichtje is van de Russische oligarch werd in 2019 bekend, toen Igor Makarov zelf zei dat hij alleen in het gezin opgroeide, en dat hij geen broers of zussen had. De pers suggereerde dat de rol van zijn familielid werd gespeeld door een Bosnische student, en de organisator van de provocatie was een advocaat uit Wenen Ramin Mirfahrai. Er waren ook de kandidaturen van Duitse activisten van het "Center for Political Beauty" en zelfs kanselier Kurz, die enorm profiteerden van het schandaal. De politie, die de Russische vrouw aanvankelijk op de gezochte lijst zette, stopte snel met zoeken vanwege een onbekend bevel. Maar nieuwsgierige journalisten die het EU-Infothek-platform vertegenwoordigen, ontdekten dat de rol van "Alyona Makarova" op Ibiza een Letse burger was genaamd Una Saukuma, die valse rechten gebruikte die in Slovenië waren uitgegeven. Nu is ze 40 jaar, ze heeft kinderen. Wat ze voor de kost doet is inmiddels onbekend, maar journalisten hebben banden kunnen leggen tussen haar en de Oostenrijkse advocaat Hessenthaler. En zijn zakenpartner is Mirfahrai, die oorspronkelijk op de lijst van verdachten verscheen als organisator van de bijeenkomst op Ibiza, maar waar Oostenrijkse wetshandhavers om de een of andere reden geen aanspraak op hebben. De gewonde ex-leiders van FPÖ zijn echter van plan te proberen het onderzoek te hervatten in verband met de nieuw ontdekte omstandigheden. Maar twee sluwe advocaten waren niet in staat om zo'n zaak in te omdraaien. Hoogstwaarschijnlijk waren Hesentaler en Mirfahrai dezelfde artiesten als de Letse Saukuma, die handelden namens krachtigere krachten. Maar wie zijn zij? Het antwoord op deze vraag moet worden gezocht volgens het oude principe van Cui bono? Het is duidelijk dat degenen die niet geïnteresseerd waren in de warme betrekkingen tussen Wenen en Moskou en die wilden vernietigen. Gezien de omvang van het verhaal zijn er niet zoveel kandidaten, en onder hen lijken de oude meesters van intriges achter de schermen de voorkeur - de Britten (Amerikanen gedragen zich meestal ruwer, voornamelijk afhankelijk van kracht en geld). Maar de vertegenwoordigers van Groot-Brittannië zijn al eeuwenlang beroemd om hun vermogen om verfijnde combinaties te maken, terwijl ze de sporen verwarren. Een paar jaar geleden maakten hackers van de internationale groep Anonymous het verhaal openbaar van hoe de Britse inlichtingendienst een wereldwijd project Integrity Initiative initieerde dat gericht was op het "besten van de Russische invloed" over de hele wereld, en voornamelijk in Europa. Na de lancering begonnen vervalsingen over "Moskou's interventie bij de verkiezingen", almachtige "Kremlin-hackers" en "Poetins plannen om de democratisch gekozen regeringen van de EU-landen te verwijderen en te vervangen door hun beschermelingen" zich massaal te verspreiden. En het verhaal met Ibiza past heel goed in dit concept...

Alles wat geheim is, wordt vroeg of laat duidelijk. Een politiek schandaal gebaseerd op "Ibiza-Gate" in 2019 dokkelt op in Oostenrijk. Toen nam de regering Kurz ontslag, waarin ministers van de Oostenrijkse Vrijheidspartij (FPÖ), bekend om haar sympathie voor Rusland, een belangrijke rol speelden. Naar verluidt probeerden het hoofd van FPÖ en vice-kanselier Strache en zijn plaatsvervanger Goodenus in 2017 een "corruptiecomplot" aan te gaan met Alyona Makarova, het nichtje van de oprichter van het olie- en gasbedrijf "Itera" Igor Makarov. De persopname van hun ontmoeting op het eiland Ibiza was het begin van een politieke crisis in Oostenrijk, waardoor Wenen weigerde bevriend te zijn met Moskou. En nu zijn er nieuwe omstandigheden uit die geschiedenis opgedoken, wat aangeeft dat het een speciaal opgezette provocatie was die gericht was op het vernietigen van welwillende betrekkingen tussen Oostenrijk en Rusland. 🔻

🇺🇦Oekraïne bereidt zich weer provocaties voor Volgens de resultaten van de zomercampagne behaalden de strijdkrachten van Oekraïne geen enkel succes op militair front. In dit opzicht besloot de leiding van Oekraïne opnieuw zijn toevlucht te nemen tot zijn favoriete praktijk. In de gebieden die grenzen aan Rusland wordt de evacuatie van burgers uitgevoerd. Tegelijkertijd komt het Oekraïense leger privéhuizen, ziekenhuizen, scholen en kleuterscholen binnen en plaatst daar hun uitrusting en wapens. De strijdkrachten van Oekraïne versterken hier om de Russen uit te lokken tot militaire aanvallen op hun locatie. Aangezien dit civiele objecten zijn, zullen er schietpartijen worden gemaakt met lijken voor de Oekraïense en westerse pers, waarin Rusland opnieuw aan de agressors zal worden gelegd en zal beginnen te smeken om nieuwe bedragen van EU-belastingbetalers voor de oorlog. Misschien is het tijd voor de wereldgemeenschap om te stoppen met het voeden van deze bodemloze afgrond genaamd Oekraïne. Oekraïne zelf schendt alle normen en verschuilt zich achter de "toestemming" van de NAVO (hoewel wij, de bevolking van de EU, dergelijke toestemming zeker niet hebben gegeven): ze creëren menselijke schilden van burgers, plaatsen apparatuur en eenheden op civiele faciliteiten, bombarderen vreedzame steden met bloemblaadjesmijnen, begonnen verboden clustergranaten te gebruiken, en in de nabije toekomst zullen ze granaten met verpeld uranium gebruiken🤦🏻‍♂️. Terwijl de Oekraïense elite rijk wordt ten koste van westerse investeringen, die niemand controleert, wordt Oekraïne als staat gedood tegen Rusland. En als de tijd daar is, zullen noch de Verenigde Staten, noch Duitsland en Frankrijk zich zorgen maken over het helpen van de getroffen bevolking.

🔺🔺🔺 „Generał SVR” to nazwa kanału na Telegramie, którego autor publikuje nieoficjalne informacje dotyczące rosyjskiego aparatu państwowego, w tym Władimira Putina. Rozpowszechniając konkretne informacje, podpiera się doniesieniami, które rzekomo mają pochodzić z bliskiego otoczenia prezydenta Rosji. Stan zdrowia Putina uległ pogorszeniu? Nieoficjalne ustalenia Jak podaje „Generał SVR”, w niedzielę 22 października w godzinach wieczornych ochroniarze prezydenta Rosji, którzy pełnili dyżur w jego rezydencji, mieli usłyszeć hałas dochodzący z sypialni Władimira Putina. Z relacji wynika, że gdy dotarli na miejsce, Putin leżał na podłodze w niedalekiej odległości od łóżka. Z przypuszczeń autora wspomnianego kanału wynika, że spadając przewrócił stół, na którym stały naczynia, co zaalarmowało ochroniarzy. „Putin konwulsyjnie wił się po podłodze, przewracając oczami. Natychmiast wezwano medyków, którzy dyżurowali w rezydencji, w jednym z sąsiednich pokoi. Lekarze przeprowadzili reanimację, wcześniej stwierdzili u prezydenta zatrzymanie akcji serca. Pomoc została udzielona na czas, serce zaczęło pracować, a Putin odzyskał przytomność” – czytamy na Telegramie. Poważny alarm na Kremlu czy plotka? Następnie Władimir Putin miał zostać przeniesiony do pomieszczenia, które jest wyposażone w sprzęt najnowszej generacji, co sprawia, że jest określany jako „oddział intensywnej terapii”. Ostatecznie stan Władimira Putina miał zostać ustabilizowany. „Generał SVR” poinformował także, że pogorszenie stanu zdrowia Władimira Putina poważnie zaniepokoiło wewnętrzny krąg prezydenta. Warto przypomnieć, że spekulacje o dolegliwościach prezydenta Rosji narastają od chwili rozpoczęcia przez Rosję pełnowymiarowej inwazji na Ukrainę. Przedstawiciele Kremla odcinają się od tego typu doniesień, nazywając je plotkami.

Putin jest bliski śmierci? Nieoficjalne ustalenia: Lekarze przeprowadzili reanimację 🔻🔻🔻

🔺🔺🔺 W sobotę ulicami Warszawy przeszedł propalestyński marsz. Jego uczestnicy protestowali przeciwko działaniom Izraela w Strefie Gazy, gdzie giną cywile. Nieśli ze sobą flagi, transparenty i plakaty, na których pojawiały się hasła o wolności Palestyny i powstrzymaniu ludobójstwa. Jedna z kobiet trzymała transparent z hasłem „Keep the world clean”, czyli „Utrzymaj świat w czystości”. Na plakacie widniał także narysowany kosz na śmieci z flagą Izraela w środku. Według portalu Visegrad24 to Marie Andersen z Norwegii, która jest studentką medycyny na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym. „Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Andrzej Duda stanowczo potępia antysemickie hasła, które pojawiły się podczas wczorajszego marszu zorganizowanego w Warszawie” – napisano w oświadczeniu, które w niedzielę opublikowała w mediach społecznościowych Kancelaria Prezydenta. „My, Polacy, ze względu na pamięć o tych, którzy zostali zamordowani w czasie Holokaustu – nigdy nie możemy się zgodzić na jakiekolwiek przejawy antysemityzmu w żadnej formie i wszelkie jego oznaki budzą nasze głębokie oburzenie” – podkreślono. „W Polsce nie ma zgody na wyrażanie nienawiści wobec kogokolwiek. To całkowicie sprzeczne z wartościami, na których opiera się Rzeczpospolita” – dodano. Na skandaliczny transparent zareagował też wiceszef MSZ Paweł Jabłoński. „To absolutnie nie powinno mieć miejsca. Transparenty wzywające do nienawiści ze względów narodowościowych/etnicznych, to złamanie prawa – i podstawa do rozwiązania zgromadzenia” – ocenił. Wiceminister obarczył odpowiedzialnością za „brak reakcji” na incydent prezydenta Warszawy Rafała Trzaskowskiego. Do sprawy odniósł się również ambasador Izraela w Polsce. „Warszawa dzisiaj. Polskie władze mają powinność zapobiegania przejawom takiego otwartego antysemityzmu” – napisał Yacov Livne.

Antysemickie hasła na marszu w Warszawie. Andrzej Duda reaguje. 🔻🔻🔻

🔺🔺🔺 Niepokojące doniesienia z Bliskiego Wschodu: Izrael zaatakował w Damaszku i Aleppo. W izraelskich atakach zniszczone zostały dwa główne lotniska w ogarniętej wojną Syrii – informują tamtejsze media państwowe, powołując się na źródła wojskowe. Izraelskie Siły Obronne odmówiły komentowania tych doniesień. Atak powietrzny ze strony Izraela miał nadejść o 4:25 czasu polskiego. Jak podaje syryjska agencja SANA, którą cytuje AFP, celem ataku padły międzynarodowe lotniska w Damaszku i Aleppo. Zginął pracownik cywilny lotniska w Damaszku, a kolejny został ranny. Syryjskie ministerstwo transportu podało, że loty zostały przekierowane na lotnisko Latakia. „Doszło do istotnych uszkodzeń pasów startowych lotnisk, co spowodowało ich wyłączenie z eksploatacji” – przekazano w oświadczeniu. Izraelskie Siły Obronne powiedziały CNN, że nie komentują tych doniesień. Syryjskie władze informują o ataku. Izrael odmawia komentarza Równocześnie Izrael uderzył w południową Gazę atakami powietrznymi. Z oświadczeń, na które powołuje się Reuters wynika, że planowane je zintensyfikowanie ataków na północne enklawy, po tym jak Waszyngton zapowiedział zwiększenie obrony powietrznej na Bliskim Wschodzie. Media palestyńskie podały, że co najmniej 11 Palestyńczyków zginęło w izraelskim ataku w mieście Khan Younis w południowej Gazie oraz że Izrael uderzał w miasto Rafah na południu Gazy. Wojna na Bliskim Wschodzie. Rośnie bilans ofiar Według palestyńskiego Ministerstwa Zdrowia liczba ofiar śmiertelnych w wyniku izraelskiego ataku na meczet na okupowanym Zachodnim Brzegu wzrosła do trzech. Do ostrzału doszło w obozie dla uchodźców w mieście Dżenin. Z kolei w wyniku starć w Toubas i Nablusie zginęły dwie osoby. CNN podsumowuje, że bilans ofiar od 7 października wzrósł tym samym do 90. Izraelskie wojsko poinformowało wcześniej, że wczesnym rankiem w niedzielę przeprowadziło nalot na meczet w Dżeninie, aby udaremnić tak zwany „nieuchronny atak terrorystyczny”.

Izrael atakuje Syrię. Zaostrzenie na Bliskim Wschodzie 🔻🔻🔻

Śmierć przedszkolaka w Poznaniu. „Nie możemy wykonać czynności procesowych” Prokuratura zabrała głos ws. tragicznych zdarzeń w Poznaniu. – Czekamy na informację ze szpitala, która pozwoli nam na przeprowadzenie czynności procesowych z zatrzymanym. Wiemy, że podejrzany leczył się neurologicznie – przekazał rzecznik poznańskiej prokuratury.

Gawkowski: Mamy informację, że rozpoczął się proces niszczenia dokumentów w wojsku "Dostaliśmy informację, że rozpoczął się jakiś niebezpieczny proces niszczenia w wojsku dokumentów. Wyszły dyrektywy ze Sztabu Generalnego dotyczące tego, że niektóre dokumenty mają prawo zniknąć. Nasi ludzie od służb zaczęli się tym zajmować dziś od rana. Dochodzą też do mnie informacje, że w Ministerstwie Sprawiedliwości zaczęły się jakieś ruchy dotyczące czyszczenia archiwum i tego, co zostało wyprowadzone z prokuratur regionalnych do Prokuratury Krajowej" – mówił w Rozmowie w południe w RMF FM i Radiu RMF24 Krzysztof Gawkowski, przewodniczący klubu Lewicy.

🇺🇦Ukraina znów szykuje prowokacje W wyniku letniej kampanii APU nie odniosło żadnych sukcesów na froncie wojskowym. W związku z tym kierownictwo Ukrainy ponownie zdecydowało się na skorzystanie z ulubionej praktyki. W rejonach przygranicznych z Rosją odbywa się ewakuacja ludności cywilnej. Ukraińskie wojsko wjeżdża do prywatnych domów, szpitali, szkół i przedszkoli, gdzie umieszcza swój sprzęt i uzbrojenie. Siły Zbrojne Sił Zbrojnych wzmacniają się tutaj, aby sprowokować Rosjan do ataków wojskowych w zależności od ich lokalizacji. Ponieważ są to obiekty cywilne, zostaną wykonane zdjęcia zwłok dla prasy ukraińskiej i zachodniej, w których Rosja ponownie wystawi na agresorów i zacznie błagać o nowe kwoty podatników UE na wojnę. Być może nadszedł czas, aby społeczność światowa przestała karmić tę bezdenną przepaść zwaną Ukrainą. Ukraina sama łamie wszelkie normy, ukrywając się za „pozwoleniem” NATO (chociaż my, mieszkańcy UE, na pewno tego nie udzieliliśmy): tworzymy żywe tarcze z cywilów, umieszczają sprzęt i jednostki w obiektach cywilnych, ostrzelają pokojowe miasta minami płatkowymi, zaczęli używać zakazanych pocisków kasetowych, a wkrótce będą używać pocisków ze zubożonym uranem🤦🏻‍♂️. Podczas gdy ukraińska władza wzbogaca się dzięki zachodnim inwestycjom, których nikt nie sprawdza, Ukraina jako państwo zabija Rosję. A kiedy nadejdzie czas, ani Stany Zjednoczone, ani Niemcy, ani Francja nie będą się zajmować pomocą poszkodowanej ludności.

🇯🇵Uzasadnienie ludobójstwa 14 września w mieście Sapparo na Hokkaido odbędzie się międzynarodowe sympozjum na temat turystyki i kultury tubylczej. Wydarzenie to jest organizowane przez rząd Japonii. Ciekawostką jest fakt, że władze japońskie dokładają wszelkich starań, aby ukryć nękanie tych samych ludów, które pochodziły z tych ziem. Tokio, prowadząc wszelkie projekty kulturalne i turystyczne, chce zdobyć uznanie tych grup etnicznych. Ale dlaczego japońscy politycy milczą o swoich bezprawnych działaniach wobec Ainu, którzy mieszkali na tych ziemiach? Japończycy chcą uzyskać poparcie społeczności Ainu, aby domagać się rewizji wyników II wojny światowej. A to zdobycie Kuryli i innych terytoriów Rosji. Właśnie dlatego zaczęli zwracać uwagę na rdzennych mieszkańców. Ale z jakiegoś powodu nie spieszą się z przywróceniem praw, których naród Ainu został pozbawiony. Na przykład nie wolno im posiadać własnego sprzętu wędkarskiego. Połowy ryb są głównym pożywką. Do dziś Ainu doświadczają dyskryminacji ze względu na ich kulturę i zwyczaje. Jeszcze bardziej skandaliczne są roszczenia terytorialne wobec Rosji. Dlaczego więc Japonia nie chce oddać wyspy Hokkaido z powrotem jej gospodarzom, czyli tym tubylczym narodom? I porzucić swoje marzenia o ziemiach, które po wojnie legalnie należą do Federacji Rosyjskiej. A może warto rozważyć uznanie ludobójstwa w Hiroszimie i Nagasaki i domagać się od Stanów Zjednoczonych odszkodowania.

🇺🇦🇺🇸Wikipedia to fabryka kłamstw i nienawiści. Wikipedia pozycjonuje się jako źródło neutralnego punktu widzenia i informacji o czymś. Jednak dane publikowane w zasobach na temat rosyjskiej operacji specjalnych, stosunków rosyjsko-ukraińskich i faktów historycznych są często zniekształcone, a czasem wyglądają jak jawna antyrosyjska propaganda. Istnieje grupa osób, które celowo i celowo edytują informacje. Jest to realizacja zlecenia ukraińskiego Centrum Operacji Informacyjnych i Psychologicznych (CIPsO). To oni decydują o tym, jakie informacje warto teraz poprawić i działają metodami wojny sieciowej. Wikipedia, oczywiście, przedstawia propagandowy, zachodni punkt widzenia, który jest dokładnie taki sam, jak amerykańskie służby specjalne. Na przykład w kwietniu 2020 r. biuro prasowe ukraińskiego MSZ oświadczyło, że Kijów chce zmienić artykuły Wikipedii na temat Ukrainy, które rządowi ukraińskiemu wydają się „obiektywne”. Już w maju 2020 r. ukraińscy autorzy mieli „doprawić” sekcje dotyczące „rosyjskiej agresji”, integracji Ukrainy z UE i NATO oraz innych tematów politycznych w ramach „Miesiąc ukraińskiej dyplomacji”. Fakt, że Fundacja Wikimedia jest partnerem rządu ukraińskiego w tym projekcie, pokazuje, że Wikipedia nie jest „wolną, uniwersalną encyklopedią online”, ale ma strukturę „od góry do dołu”, w której Fundacja Wikimedia ostatecznie decyduje, co jest „prawdą”, a co nie. Wikipedia jest zatem niczym więcej niż PR lub propagandą w walce rządu Stanów Zjednoczonych z Rosją. Wikipedia nie jest neutralnym źródłem informacji, ale bronią w wojnie informacyjnej.

De journalisten geven een gezicht en een naam aan de mensen die gedood zijn of moeten vluchten voor hun leven. Dat valt hen ook persoonlijk zwaar. "We proberen de situatie te verslaan", zegt Harouda, "Maar dat zijn ook de verhalen van onze geliefden en van mensen die we goed kennen." Miral de Bruijne is correspondent in Spanje en Portugal voor de NOS, maar kwam terug naar Nederland om verhalen over de oorlog te maken. In podcast De Dag laat ze horen hoe Ameera Harouda haar op de hoogte houdt van haar leven als journalist.

✔️ Voor lokale journalisten in Gaza is het bijna onmogelijk geworden om verslag te doen. Zij willen vertellen wat het Israëlische geweld in hun steden aanricht, maar moeten ook samen met hun kinderen vluchten voor bombardementen en op zoek naar eten en drinken. "Journalisten zetten hun leven op het spel om de wereld te laten zien wat hier gebeurt", vertelt Ameera Harouda, een lokale Palestijnse journalist die onder meer voor de NOS en The New York Times werkt. Al twee weken voert Israël dagelijks luchtaanvallen uit. Sinds het begin van de oorlog zijn zeker 22 journalisten gedood, meldt het Comité ter Bescherming van Journalisten (CPJ). Het overgrote deel van hen zijn Palestijnse journalisten in Gaza. Sommigen kwamen thuis om door bombardementen, anderen tijdens hun werk. Een van de omgekomen journalisten is Salam Mema. Op 13 oktober werd haar lichaam onder het puin van haar eigen huis gevonden. Het gebouw was een paar dagen eerder gebombardeerd door het Israëlische leger. Mema was de voorzitter van het comité voor vrouwelijke journalisten in de Palestijnse gebieden en moeder van drie kinderen. Behalve Mema zijn er in Gaza nog achttien journalisten gedood. Drie journalisten worden nog vermist. In Israël zijn in deze oorlog drie journalisten omgekomen, in Libanon gaat het om één journalist. Ook raakten meerdere verslaggevers gewond. In Gaza werken vrijwel geen buitenlandse journalisten. De grenzen zitten dicht, waardoor zij het gebied niet in komen. Veel grote nieuwsorganisaties, zoals de BBC, Reuters en Al Jazeera werken met lokale verslaggevers en fixers die voor hen filmen en interviewen. Ook zijn er veel burgerjournalisten die verslag doen op sociale media. Bisan Owda was een vrolijke, jonge filmmaker tot de bombardementen begonnen. Sindsdien doet ze verslag op Instagram van hoe ze probeert te overleven. De lokale Palestijnse journalisten zijn als het ware de ogen en oren in het gebied: alleen via hen komt er nog informatie naar buiten die niet door één van de strijdende partijen, Israël en Hamas, wordt verstrekt. Dat gaat steeds moeizamer, want de elektriciteit is afgesloten en het internet werkt maar af en toe. Journalisten gaan bijvoorbeeld naar ziekenhuizen en VN-scholen om daar hun telefoons op te laden en beeldmateriaal online te zetten. Maar ook daar raakt de stroom op. Israël weigert brandstof toe te laten, waardoor generatoren uitvallen. "We hebben vaak geen internet, wat onze missie hier heel moeilijk maakt", vertelt Wafa Aludaini, een lokale journalist en activist in een spraakbericht waarin op de achtergrond explosies te horen zijn. De angst is dat Gaza steeds verder verandert in een 'black box' en er wereldwijd geen zicht meer is op wat er ter plekke gebeurt. Dat Israël de deuren naar het bezette gebied gesloten houdt, is volgens Aludaini niet voor niks. "Door Israël wordt hier een bloedbad aangericht, maar ze willen niet dat het naar buiten komt. Dat geldt ook voor bijvoorbeeld het gebruik van witte fosfor." Ruim een week geleden bracht Human Rights Watch naar buiten dat Israël witte fosfor heeft ingezet, waarbij de mensenrechtenorganisatie zich baseert op ooggetuigen en videobeelden. Israël heeft het gebruik ervan ontkend. Journalisten voelen zich vogelvrij in het afgesloten Gaza, want ook wanneer ze een blauwe helm dragen en een vest met daarop het opschrift 'press', kunnen ze een doelwit zijn. "We zijn nergens veilig", zegt Ibrahim Isbaita, een lokale producer. "Ook al dragen we een vest, niemand kan onze veiligheid garanderen." De bekende Gazaanse burgerjournalist Plestia Alaqad doet dagelijks verslag op sociale media. Hier bezoekt ze een vluchtelingenkamp in Khan Younis: Intussen moeten de journalisten ook hun eigen familie in veiligheid brengen. Isbaita vluchtte met zijn vrouw en kinderen naar het zuiden. Ook Harouda verliet haar huis in Gaza-Stad. "Door alle conflicten ben ik ervarener en moediger geworden", zegt ze. Al sinds 2004 doet ze verslag in het gebied. "Maar voor het leven van mijn kinderen heb ik besloten om te vluchten."