امیری

و ناگهان نوبت تو می‌شود…

انقدر خسته‌م که حاضرم بنرم رو بزنن دم محل روش هم بنویسن رفقا حلالم کنید.

یه چیزایی دیدیم که نباید می‌دیدیم!

دهنم صاف شد؛ دیگه نه پول دارم نه جون.

اینستای حرومزاده فهمیده دنبال آیتم برای دکور می‌گردم، فیدم شده سمساری.

ایول بابا از کجا فهمیدی مکانیک‌ام؟!

دیدی منفعتت کدوم سمته، همون طرف وایسادی.

تولد دلاره همه دارن عکس چارتش رو استوری می‌کنن؟

تو از حرف زدن با در و دیوار چی حالیته!

تو ذات من نبود که با زمین خوردنت خوشحال بشم ولی ببین چیکار کردی که هر بار خدا می‌زنه پس کله‌ت یه آخیش می‌گم.

من از این حالت بدم میاد. از این که هیچ‌وقت برای من، هیچ اتفاقی تبدیل به یک داستان کامل نمی‌شه. بارها خودم رو کشیدم کنار؛ ولی هر بار کشیده می‌شم به سمت یک اتفاق تازه‌ای انگار! بعد که حس خوبی پیدا می‌کنم و تا می‌خوام شروع کنم دوست داشتنم رو، همه چیز خیلی بی‌معنی متوقف و تمام احساس و انرژی‌م حیف و میل می‌شه. بله خب، شاید من سرد نشدم و سرد هم نیستم، ولی چون این همه سال از تموم شدن‌های پوچ خسته شدم، نمی‌خوام و دلم نمیاد که رابطه‌ای رو شروع کنم.

آرزومه بعد از کار، کار برام تموم بشه و یکم هم که شده به استراحت فکر کنم.

یه پست درمورد حمایت از مردها گذاشتیم پسرا دور ورندارن بخوان جوین بشن. برو پی کارت عزیز ما به درد هم نمی‌خوریم.

جهان جدید هنوز تعریف قانع‌کننده‌ای از مرد بودن نساخته! مرد‌ها نسل به نسل و قرن‌ها یاد گرفته بودن چطور در جهان مرد سالار، مرد باشن. ولی دیگه کسی بهشون یاد نداد در جهانی که اون نقش‌های قبلی‌شون داره فرو می‌پاشه چه باید بکنند و اصلا هویت‌شون چیه! قرن‌ها مرد برای نقش تامین‌کننده بودن پرورش یافته و تربیت داده شده بود، نه برای رابطه برابری! یاد گرفته بودن چجوری مشکل حل کنن، نه برای اینکه چجوری گوش شنوا باشن. خیلی از مردها بلد نیستند دوست‌داشتنی باشن، چون برای این تربیت نشدن؛ همیشه به این فکر می‌کردن که جچوری لازم باشن! چجوری و کجا یه کاری ازشون بربیاد. در جهان جدید هنوز یک سری معیارها چه برای مرد و چه زن تعریف نشده، برای مردها واضح‌تر می‌تونم مثال بزنم، مردی که شغل نداشته باشه، صرفا یک انسان که بنا بر هر دلیلی شغلی نداره دیده نمی‌شه، یک شکست خورده دیده می‌شه. اما در شرایط مساوی همین شرایط برای جنس زن یک شکست به حساب نمیاد. هنوز از یه مرد انتظار می‌ره وسط بحران بتونه آروم بمونه، هنوز ازش انتظار می‌ره کارت بانکی‌اش به اقیانوس وصل باشه، هنوز ازش انتظار می‌ره تحت هر شرایطی محکم و مقتدر باشه. پس هنوز نمی‌توان ادعا داشت در جهان برابری زندگی می‌کنیم. اینکه جهان به سوی برابری شدن می‌ره یک پیشرفت برای زن‌ها به حساب میاد، درست. اتفاق خیلی خوبیه. اما در کنار اون باید تعاریف جدید برای هر کدوم تعریف بشه. که اگر بنا بر عدالت و برابریه، هر دو جنس از یک قانون تبعیت کنند.

واژه‌ای برای توصیف چیزی که درونم می‌گذره ندارم.