دانش و اندیشه

لایو اینستاگرامی موضوع سخنرانی: بدن، واقعیت و احتمالِ جهان ماتریکسی با حضور: ابوطالب صفدری پژوهشگر پسادکتری فلسفه و علوم شناختی، آلمان مجری برنامه: مهدی بصیرت نیا شنبه ۱۸/ ۰۴ /۱۴۰۱ ساعت ۹:۳۰ شب به وقت ایران لینک حضور در جلسه لینک کانال تلگرامی دانش و اندیشه

بیماری ام اس MS چیست؟ بیماری ام اس MS یک نوع بیماری تحلیل رونده غلاف اعصاب مرکزی می باشد این نوع بیماری در سلولهای اعصاب مغز و نخاع باعث آسیب به آن ناحیه می شود که آسیب شامل علائمی از جمله اختلالات خلقی اختلالات فیزیکی و همچنین علائمی مانند دوبینی ، نابینایی در یک چشم و تحلیل عضلات ، اختلالات تعادلی باشد. هنگام حملات ام اس ممکن است حتی بعضی از این اختلالات بسیار تشدید شده و در بین حملات اصلاً به کلی از بین برود. در سال ۲۰۱۵ بیش از ۱۸ هزار و ۹۰۰ نفر از بیماران در اثر این بیماری فوت شده‌اند و دو میلیون نفر در این سوال به این بیماری مبتلا شده اند. #علوم_پزشکی

دوره‌ای برای دوستداران فلسفه خوانشی از کتاب: چنین گفت زرتشت، اثر نیچه قسمت پنجم #سخنران: آقای علی زاهدی زمان: چهارشنبه ۲۲/ ۰۴/ ۱۴۰۱ ساعت ۲۲ به وقت ایران محل برگزاری: گروه تلگرامی دانش و اندیشه لینک حضور در جلسه

"حیات برهنه" بخش اول آوردن صفت "برهنه" برای حیات، خودبه‌خود پرسش‌برانگیز است. برهنه به چه معنا‌؟ چگونه حیات می‌تواند برهنه باشد؟ و اصلا چرا برهنگی حیات در نظر جورجو آگامبن، فیلسوف ایتالیایی، بدل به مسئله‌ای شایسته برای تفکر شده است؟ در نظر اول می‌توان گفت منظور آگامبن از حیات برهنه ، بی‌دفاع بودن حیات انسان در نظام منسجم سیاسی_‌اقتصادی است. یعنی فراتر از هر گرایش و باور و اندیشه‌ای، انسان برای تداوم زیست خود مجبور است یک سری قوانین را رعایت کند و کارکردهای اجتماعی معینی را بپذیرد. بنابراین فراتر از هرگونه آگاهی، انتقاد و اعتراضی، تن دادن به حدی از اطاعت، در یک نظام سیاسی_اقتصادی الزامی است. اما آگامبن معنایی عمیق‌تر و پیچیده‌تر برای برهنگی حیات در نظر می‌گیرد: شفافیت یکپارچه که به عنوان بنیادی برای توجیه معنای اول یعنی بی‌دفاعی، عمل می‌کند. او برای روشن ساختن شفافیت یکپارچه، از یونان باستان آغاز می‌کند. از تمایزی که بین دو مفهوم از حیات یعنی zoē و bios وجود داشت. منظور از zoē واقعیت ساده زیستن بود که بین انسان و حیوان مشترک است. اما bios بر شکل و نحوه حیات یک فرد یا گروه مشخص و معین دلالت داشت. در نظر آگامبن به تدریج این تمایز در (zoology) و (biology) از بین رفته است. و در هر دو اصطلاح، حیات به معنای آنچه از شکلش جدا نیست، به کار می‌رود.‌ بهتر است اندکی در این مفهوم یکپارچه درنگ کنیم. در حیاتی که از شکلش جدا نیست، خود زیستن محتوای فرم‌های آن را تشکیل داده است. یعنی بقا و زنده‌ماندن تبدیل به هدفی شده است که شکل معینی از حیات، راه رسیدن به آن است. یکپارچگی zoē و bios یعنی حیاتی که شکل آن بر مبنای پاسخ به سوال" چگونه غذا و خانه و پوشاک و شریک جنسی بیابم؟" شکل گرفته است. به تعبیر فیلسوف ما، در اینجا مسئله اصلی در شکل زیستن، خود زیستن است. در چنین وضعیتی انسان وقتی به شکل زیستش می‌نگرد، واقعیت ساده زیستن را می‌یابد. واقعیتی که در دسترس نیست بلکه باید در شکلی معین (bios) برای رسیدن به آن تلاش کرد. این دست‌یابی برگشت به نقطه صفر است یعنی به دست آمدن zoē، واقعیت ساده زیستن. بنابراین خود زیستن در مقام دلیل، چگونگی زیستن را توجیه می‌کند. مانند آبی زلال و شفاف که خودش چگونگی خودش را نشان می‌دهد. زیستن شفاف شده است. چگونه شفافیت حیات، انسان را در مقابل حاکمیت، بی دفاع ساخته است؟ در بخش بعد به این پرسش خواهم پرداخت. ✍ سروش_شعبانی #فلسفه

حیات برهنه بخش اول_فلسفه

اشرشیا کلای : باکتری «اشرشیا کولی» (E. coli) یا ای کولی یکی از گونه‌های میکروبی متعددی است که در دستگاه گوارش پستانداران زندگی می‌کنند. روده بزرگ انسان، محل زندگی بیش از ۷۰۰ گونه باکتریایی است. این باکتری‌ها فعالیت‌های زیستی مختلفی دارند که بسیاری از آنها برای موجود میزبان،‌ مفید هستند. یکی از این موارد، تولید آنزیم‌های لازم برای تجزیه و هضم مولکول‌هایی است که مهره‌داران، قادر به هضم آن‌ها نیستند. این باکتری‌ها همچنین، مقادیر کمی از ویتامین‌ها را تولید می‌کنند که جذب خون می‌شوند. جلوگیری از رشد و تکثیر باکتری‌های سمی، مزیت دیگری است که از همزیستی با این باکتری‌ها نصیب میزبان می‌شود. ای کولای یکی از گونه‌های شناخته شده پروکاریوتی است که به عنوان یک فلور طبیعی در بخش‌های انتهایی روده کوچک انسان زندگی می‌کند. شاید جالب باشد بدانید که در مدفوع روزانه هر انسان، به طور متوسط بین 100 میلیارد تا 10 تریلیون باکتری ای کولی وجود دارد. بر همین اساس، از تست ای کولی برای سنجش آلودگی آب به مدفوع، استفاده می‌شود. البته زیستگاه ای کولی به روده پستانداران محدود نمی‌شود و سویه‌های مختلف آن می‌توانند در شرایط زیستی گوناگون رشد کنند. ای کولای یکی از گونه‌های شناخته شده پروکاریوتی است که به عنوان یک فلور طبیعی در بخش‌های انتهایی روده کوچک انسان زندگی می‌کند. شاید جالب باشد بدانید که در مدفوع روزانه هر انسان، به طور متوسط بین 100 میلیارد تا 10 تریلیون باکتری ای کولی وجود دارد. بر همین اساس، از تست ای کولی برای سنجش آلودگی آب به مدفوع، استفاده می‌شود. البته زیستگاه ای کولی به روده پستانداران محدود نمی‌شود و سویه‌های مختلف آن می‌توانند در شرایط زیستی گوناگون رشد کنند. منبع:www.mayoclinic.org

رفتار خوگیری در جانوان: خوگیری یکی از ساده ترین رفتارهای آموختنی در جانوران است. خوگیری یعنی کاهش واکنش جانور به محرکی که بدون اثر مثبت یا منفی ظاهر میشود. مثلا جوجه های بسیاری از پرندگان درابتدا با مشاهده هرشئ جنبنده ای قوز میکنند و بی حرکت می مانند. اما با گذشت زمان درمی یابند که بسیاری از اشیای متحرک، مانند برگ هایی که فرو می افتند و پرنده های هم گونه یاهم خانواده خطرناک نیستند. بنابراین کم کم شدت واکنش خود را به این اشیا کاهش می دهند و سرانجام واکنش به آنها را متوقف میکنند. یا مثلا پرندگان در ابتدا از مترسک هایی که آدمی برای ترساندن آنها در کشتزارها نصب میکند، می ترسند. اما پس از مدتی که آسیبی از سوی آنها مشاهده نمی کنند، ترسشان می ریزد و بر آنها می نشینند. اگر به خط کشی که حلزونی روی آن درحال حرکت است، در فواصل زمانی معین ضربه بزنیم، حلزون در واکنش به نخستین ضربه به درون صدف خود فرو میرود و مدتی در آن میماند. با تکرار این عمل، مدتی که حلزون در درون صدف خود می ماند کاهش می یابد؛ یعنی حلزون؛ به این محرک بی آزار خو میگیرد. منبع: کتاب رفتار شناسی کرام الدینی گرداوری:فاطمه هوشیار

گرداوری: سوران بابک منبع:sky&telescope #نجوم

تصاویر جدید کهکشان‌های نزدیک و محیط اطراف آن‌ها جزئیات شکل‌گیری و تکامل کهکشانی و معماهایی را که هنوز باید حل شوند، نشان می‌دهد. یک کهکشان در تلسکوپ (یا تصویر هابل) ممکن است ساکت و ساکت به نظر برسد، اما این تنها به این دلیل است که ما انسان ها بی تاب هستیم. در طول میلیون‌ها یا حتی میلیاردها سال، گرانش کهکشان‌ها را می‌سازد - و آنها را نابود می‌کند. در دو مطالعه ارائه شده در 14 ژوئن در نشست انجمن نجوم آمریکا (AAS)، ستاره شناسان برخی از راه هایی که کهکشان ها می توانند رشد کنند و بمیرند را نشان می دهند.  با توجه به اینکه نمی‌توانیم تکامل کهکشان‌ها را در زمان واقعی تماشا کنیم، کاتیا گوزمان، دانشجوی فارغ‌التحصیل (دانشگاه میشیگان) به نوعی زمین‌شناس شد و در ژرفای تاریخ کهکشان مارپیچی M94، در فاصله 16 میلیون سال نوری در Canes Venatici، به کاویدن عمیق در تاریخ کهکشان مارپیچی M94 پرداخت. در زمین شناسی، این سنگ ها هستند که به یاد می آورند. در نجوم، این ستاره ها هستند. وقتی دو کهکشان با هم برخورد می کنند، کهکشان بزرگتر ستاره های کهکشان کوچکتر را به سمت حاشیه کهکشانی، به سمت هاله ستاره ای پرتاب می کند . در مقایسه با کهکشان، هاله ستاره ای وسیع است و بیش از 10 برابر مساحت خود کهکشان در آسمان را پوشش می دهد. گوزمن با استفاده از دوربین هایپر سوپرایم در تلسکوپ سوبارو، که در بالای ماونا کیا، هاوایی قرار دارد، رصدهای طولانی و حساسی از این کهکشان انجام داد. این تصاویر عمیقاً حفاری می کنند تا ستاره های منفرد را در هاله آن آشکار کنند. اما در کمال تعجب تیم، علیرغم حساسیت تصاویر، ستاره های کمی را در هاله پیدا کردند. آنهایی که در آنجا هستند باستانی هستند، همانطور که با آرایش بکر آنها مشخص می شود. چنین هاله پراکنده ای نشان می دهد که M94 زندگی آرامی داشته است، با برخوردهای کهکشانی کمی که صلح را مخدوش کرده است. حتی کهکشان‌های کوتوله نیز ظاهراً از این مسیر دور شده‌اند. این بدان معناست که انبوه ستارگان در مرکز M94 به دلیل ادغام در آنجا جمع نشده اند، همانطور که اغلب در کهکشان های دیگر اتفاق می افتد. در عوض، این احتمال وجود دارد که کهکشان به رودخانه‌های کیهانی متصل باشد، که در امتداد آنها گاز جریان می‌یابد تا رشد کهکشان و به ویژه برآمدگی را تغذیه کند. اما گوزمن می‌گوید که دقیقاً چگونه این اتفاق می‌افتد، باید بررسی شود. از طرف دیگر، Hyper Suprime Cam نیز پشت کشف مرگ مشکوک کهکشانی در اطراف M81 مارپیچی بود. اریک بل (همچنین در دانشگاه میشیگان) روی این کهکشان نزدیک، در فاصله 12 میلیون سال نوری در دب اکبر، به دلیل شباهت آن به کهکشان ما، تمرکز کرد. او در جستجوی نوع کهکشان های کوتوله کم نوری بود که دور کهکشان راه شیری می چرخند، و به نظر می رسد که آنها را یافته است: یکی مطمئناً و شش نامزد بسیار کم نورتر. بل در کنفرانس مطبوعاتی AAS توضیح داد که مانند ماهواره های بسیار کم نوری که دور کهکشان ما می چرخند، ستارگان کوتوله های کاندیدای کم نور بسیار پراکنده هستند که می توانید مستقیماً از طریق آنها ببینید. روشنایی سطح آنها در حدود 28 یا 29 قدر در ثانیه قوس مربع است، ضعیف تر از درخشش طبیعی آسمان شب (که کم شد). او برای تایید هویت کوتوله ها به رصدهای تلسکوپ فضایی هابل یا جیمز وب نیاز دارد. با این حال، اگرچه به نظر می رسد بل آنچه را که به دنبالش بود یافته است، او این کشف را "موز" می نامد. به این دلیل که نامزدهایی که او پیدا کرد ماهواره های M81 نیستند. در عوض، آنها در اطراف یک کهکشان همسایه بسیار کوچکتر، NGC 3077، خوشه می شوند. به نظر می رسد که آنها به عنوان یک گروه به سمت M81 سقوط می کنند. اما چه اتفاقی برای ماهواره‌هایی افتاد که باید در اطراف M81 جمع شوند؟ شاید میدان گرانشی M81 نیروهای جزر و مدی ایجاد کند که هر کهکشان کوچک‌تری را که خیلی نزدیک می‌شوند از هم جدا می‌کند. از این گذشته، کهکشان های کوتوله که در شبکه گرانشی یک کهکشان بزرگتر گرفتار شده اند، چیزهای شکننده ای هستند. شبیه سازی ها نشان می دهد که از هر 100 کوتوله ای که به سمت یک کهکشان بزرگتر سقوط می کنند، انتظار می رود که تنها 10 کوتوله در طی میلیاردها سال زنده بمانند - کهکشان بزرگتر بقیه را پراکنده می کند. بل می گوید: «آنها قلدر هستند. "آنها پول ناهار [کوتوله ها] را می دزدند." اما اگر نیروهای جزر و مدی مقصر باشند، بل می‌گوید، پس این هم یک معما است: «جندرها فقط جاذبه هستند، بنابراین آنها قبلاً در مدل‌های شکل‌گیری کهکشان‌ها گنجانده شده‌اند». به عبارت دیگر، شبیه‌سازی‌های کیهانی شکل‌گیری کهکشان‌ها به نظر می‌رسد چیزی را از دست داده است. او می‌گوید: «با مشاهداتی مانند این، به‌علاوه مدل‌سازی، امیدواریم یاد بگیریم که در زندگی واقعی در مقایسه با مدل‌ها چه اتفاقی می‌افتد».

دوره‌ای برای دوستداران فلسفه خوانشی از کتاب: چنین گفت زرتشت، اثر نیچه قسمت پنجم #سخنران: آقای علی زاهدی زمان: چهارشنبه ۱۵/ ۰۴/ ۱۴۰۱ ساعت ۲۲ به وقت ایران محل برگزاری: گروه تلگرامی دانش و اندیشه لینک حضور در جلسه

ریمل، محصول آرایشی پر طرفداری است که باعث مشکی تر شدن و بلندتر بنظر رسیدن مژه ها میشود و تاثیر زیادی بر زیباتر دیده شدن چشم ها میگذارد. اما باید بدانیم که استفاده از این محصول چه خطراتی را میتواند به همراه داشته باشد. سلول های پوست اطراف چشم، و همچنین منافذ ریز اطراف خودچشم، بسیار نازک و حساس هستند و موادشیمیایی را به راحتی جذب میکنند. هرچه ریمل مدت طولانی تری روی مژه ها بماند، احتمال جذب آن توسط منافذ چشم و پوست اطراف چشم بیشتر میشود. به این صورت، این مواد جذب بدن میشوند و وارد جریان خون شده، میتوانند با هورمون های بدن مخلوط شوند و مشکلاتی را برای فرد ایجاد کنند. ریمل هاى مایع، محیط مناسبى براى رشد و نمو میکروبها هستند و با تکثیر این میکروبها وحضور مداوم آنها در نزدیک چشم مى تواند عفونتهاى چشمى ، التهاب، قرمزى ، ترشحات غلیظ، خارش و حتى پوسته ریزى لبه پلک را ایجاد نمایند؛ همچنین در موارد شدیدتر این ریمل هابه قرنیه چشم آسیب مى رسانند و در نهایت لک قرنیه و اشکال در بینایى را به وجود مى آورند و این علائم با ادامه مصرف افزایش مى یابد بنابراین به دلیل حساس بودن ناحیه اطراف چشم، بهتر است از ریمل ها کمتر استفاده شود. بطورکلی، بهتره که بطور مداوم از محصولات آرایشی چشم، مثل ریمل و خط چشم استفاده نکنیم و هنگام خریدن این محصولات ، به مارک و استانداردهای بهداشتی و تاریخ انقضای محصول توجه کافی داشته باشیم. و از فروشگاه های معتبر این محصولات را خریداری کنیم. #سلامت

ریمل با چشم ها چه می کند؟