صدای انترناسیونالیستی

تروتسکی همچون یک انقلابی جان باخت! در ۲۰ اوت سال ۱۹۴۰، لئون تروتسکی، یکی از خالقان انقلاب پر شکوه اکتبر، از رهبران شوراهای کارگری، سازمان‌ دهندهٔ قهرمان ارتش سرخ، خطیب پرشور، توانا و سرسخت انقلاب کمونیستی، در تبعیدگاه خود در مکزیک توسط یکی از عوامل استالین بنام «رامون مرکادر» با ضربه‌ای وحشیانه از تبر به ‌شدت مجروح شد و روز بعد، در حالی که همچون یک انقلابی تا واپسین دم ایستادگی کرد، جان سپرد. تروتسکی، با وجود خطاها و اشتباهاتی که به‌ویژه در سال‌های پایانی عمرش مرتکب شد، همچون یک انقلابی جان سپرد. با این حال، تروتسکی و تروتسکیسم به دو اردوگاه متفاوت تعلق دارند. تروتسکی به اردوگاه پرولتاریا تعلق داشت، در حالی ‌که تروتسکیسم نمایندگی جناح چپ سرمایه را بر عهده دارد. تاریخ و انقلابیون هرگز قتل تروتسکی را فراموش نخواهند کرد. به پاس گرامیداشت یاد این انقلابی بزرگ، قطعه‌ای کوتاه از وصیت‌ نامهٔ مختصر او را ـ که در ۲۷ فوریه ۱۹۴۰، شش ماه پیش از ترورش نوشته شد، نقل می‌کنیم. نوشته‌ای که بازتاب ‌دهندهٔ امید راسخ و تلاش پیوستهٔ او برای مبارزه در راه آینده‌ای کمونیستی و جهانی بهتر است. باشد که با این کار سهمی هرچند اندک در ادای احترام به این انقلابی بزرگ ادا کرده باشیم. "چهل و سه سال از عمری که آگاهانه گذرانده‌ام، به عنوان یک انقلابی وفادار باقی مانده‌ام. چهل و دو سال از آن سال‌ها را تحت لوای مارکسیسم جنگیده‌ام. اگر مجبور بودم همه آن سال‌ها را از نو شروع کنم، البته تلاش می‌کردم از این یا آن اشتباه پرهیز کنم، اما مسیر اصلی زندگی‌ام همانگونه بدون تغییر باقی می‌ماند. من یک انقلابی کارگری، یک مارکسیست، ماتریالیست دیالکتیکی و به تبع آن یک خدا ناباور آشتی‌ناپذیر خواهم مرد. ایمان من به آینده کمونیستی بشریت کمتر از گذشته نیست؛ در واقع امروز محکم تر از آن چیزی است که در روزگار جوانی من بود... زندگی زیباست. بگذارید نسل‌های آینده آن را از شر همه شرارت‌ها، ستم و خشونت پاک کنند و از آن لذت ببرند." #کمونیست_چپ تماس از طریق تلگرام: @internationalists کانال تلگرام: https://t.me/intvoice ایمیل: contact@internationalistvoice.org وبسایت: www.internationalistvoice.org ایکس(توییترسابق) : https://x.com/int_voice

چگونه توحش و جنایات جنگی به امری عادی بدل می‌شوند؟ "جنگ، قتلی روشمند، سازمان‌یافته و عظیم است. اما در انسان‌های معمولی، این قتل سیستماتیک تنها زمانی ممکن است که حالتی از مستی قبلاً ایجاد شده باشد. این همواره روش آزموده و ثابت ‌شده کسانی است که جنگ به راه می‌اندازند. حیوانیت در عمل باید توحشی متناسب در افکار و احساسات را بیابد؛ دومی باید اولی را آماده و همراهی کند." رزا لوکزامبورگ، بحران سوسیال دموکراسی، 1915 خاورمیانه در آتش می‌سوزد؛ حمام خونی برپاست که هر روز ابعاد تازه‌ای از توحش و جنایت را برملا می‌سازد. این همان حقیقتی است که رزا لوکزامبورگ، آن انقلابی بزرگ، در سیاه‌ترین روزهای زندان فریاد زد: سرمایه‌داری در عصر انحطاط جز بربریت چیزی به بشریت عرضه نمی‌کند. امروز جنگ‌ها و تنش‌های امپریالیستی در خاورمیانه، بیش از هر جای دیگر، پرده از چهره‌ی کریه و واقعی طبقه‌ی حاکم برداشته‌اند. اخلاق و ارزش‌های بورژوایی چیزی جز تزویر، سالوس و دروغ نیست. بی‌اخلاق‌ترین و مبتذل‌ترین روش‌ها نه تنها عادی شده‌اند، بلکه به‌عنوان راه موفقیت تبلیغ می‌شوند. این است دنیای بورژوازی: جایی که اهداف بورژوایی هر جنایتی را مشروع می‌سازد و جامعه هر روز عمیق‌تر در لجنزار فرو می‌رود. جنگ تنها در میدان نظامی جریان ندارد؛ خطیرتر از آن، پروپاگاندای جنگی است که برای مسموم کردن طبقه‌ی کارگر جهانی به‌ کار گرفته می‌شود. بدون این تبلیغات و فریبکاری ایدئولوژیک، هیچ جنگی تداوم نمی‌یابد. هدف جنایتکاران جنگی روشن است: با بمباران تبلیغاتی، کارگران را به پذیرش شرایط جنگی وادارند تا توان اعتراض و امکان مبارزه از آنان سلب شود. سرمایه‌داری بشریت را وارد دوران جنگ دائمی امپریالیستی کرده است. توهمی بیش است اگر از جنگ‌افروزان انتظار صلح داشته باشیم. صلح آنان چیزی جز میان‌پرده‌ای کوتاه در نمایش خونین سرمایه‌داری جنگ‌طلب نیست. از دل صلح بورژوایی، جز شعله‌های تازه‌ی جنگ بر نمی‌خیزد. تنها طبقه‌ی کارگر جهانی، با سرنگونی سرمایه‌داری در مقیاس بین‌المللی، می‌تواند ریشه‌ی مادی تنش‌های امپریالیستی را بخشکاند و صلحی واقعی و پایدار برای بشریت به ارمغان آورد. علیه جنگ و توحش امپریالیستی! زنده باد جنگ طبقه علیه طبقه! #کمونیست_چپ تماس از طریق تلگرام: @internationalists کانال تلگرام: https://t.me/intvoice ایمیل: contact@internationalistvoice.org وبسایت: www.internationalistvoice.org ایکس(توییترسابق) : https://x.com/int_voice

سوسیالیسم یا بربریت! " آنچه در چهارم آگوست اتفاق افتاد، یک چرخش تصادفی از وقایع نبود که مانند رعد و برق از آسمان صاف بیرون آید، بلکه نتیجه منطقی تمام کارهایی بود که سوسیالیست های آلمانی سال ها است که هر روزه انجام می دادند. به باور من انگلس و مارکس، اگر توانسته بودند تا زمان ما زندگی کنند، با بیشترین انرژی اعتراض می‌کردند و از تمام نیروهایی که در اختیار داشتند استفاده می‌کردند تا حزب را ازسقوط به پرتگاه باز دارند. اما پس از مرگ انگلس در سال ۱۸۹۵، در حوزه نظری،  رهبری حزب به دست کائوتسکی رسید. نتیجه این تغییر آن بود که در هر کنگره سالانه، اعتراضات پر انرژی جناح چپ علیه سیاست صرفا پارلمانی و عقیم بودن پارلمان را ضد مارکسیستی تلقی کرده و در برابر خطر چنین سیاستی، اعتراضات را به عنوان آنارشیسم، سوسیالیسم آنارشیزه کننده نامیده اند. مارکسیسم به طور رسمی تبدیل به ردایی برای انواع اپورتونیسم، برای طفره رفتن مداوم از مبارزه طبقاتی انقلابی تصور شد. بنابراین سوسیال دموکراسی آلمان و جنبش کارگری، از جمله جنبش اتحادیه کارگری، در چارچوب جامعه سرمایه داری محکوم به عقب نشینی شدند. سوسیالیست ها و اتحادیه های کارگری آلمان دیگر هیچ گونه تلاش جدی برای سرنگونی نهادهای سرمایه داری یا از کار انداختن ماشین سرمایه داری انجام ندادند... مشخص شده است که مارکسیسم واقعی چیست و مارکسیسم جایگزین چه بوده است. منظور از مارکسیسم جایگزین، مارکسیسمی است که مدتها است مارکسیسم رسمی سوسیال دموکراسی بوده است. می بینید که مارکسیسم از این نوع به چه چیزی منجر می شود، مارکسیسم کسانی که سرسپردگان ایبرت، دیوید و مابقی آنها هستند. اینها نمایندگان رسمی دکترینی هستند که برای دهه ها به عنوان مارکسیسم بی آلایش در بوق و کرنا دمیده شده است. اما در واقع مارکسیسم [اصیل] به سمت آنها سوق نیافت، مارکسیست ها به فعالیت های ضدانقلابی دوشادوش امثال شیدمان سوق نیافتند. مارکسیسم اصیل سلاح خود را علیه کسانی می چرخاند که به دنبال جعل آن هستند. چنان در لایه های زیرین جامعه سرمایه داری نقب زده و خوب عمل کرده است که امروز نیمی از پرولتاریای آلمان زیر پرچم ما، طوفان وار به سوی انقلاب راهپیمایی می کنند. حتی در اردوگاه مقابل، جایی که به نظر می‌رسد ضدانقلاب همچنان حاکم است، ما حامیان و رفقای آتی داریم... پیشرفت و توسعه سرمایه داری در مقیاس بزرگ در طول هفتاد سال ما را به جایی رسانده است که امروز می توانیم به طور جدی یک بار برای همیشه سرمایه داری را نابود کنیم. ما امروز نه تنها در موقعیتی هستیم که می توانیم این وظیفه را انجام دهیم و اجرای آن نه تنها وظیفه پرولتاریا است، بلکه راه حل ما تنها راه نجات جامعه بشری از نابودی را ارائه می دهد... سوسیالیسم به یک ضرورت تاریخی تبدیل خواهد شد. سوسیالیسم اجتناب ناپذیر است، نه فقط به این دلیل که پرولتاریا دیگر در شرایط تحمیل شده توسط طبقه سرمایه دار مایل به زندگی نیست، بلکه به این دلیل است که اگر پرولتاریا نتواند وظایف خود را به عنوان یک طبقه انجام دهد، اگر نتواند سوسیالیسم را تحقق بخشد، ما همه با هم در یک نیستی و نابودی مشترک سقوط خواهیم کرد." برگرفته از سخنرانی رزا لوکزامبورگ در کنفرانس موسس حزب کمونیست آلمان، تنها ۱۶ روز بعد از این سخنرانی این اندیشمند پرولتاریا توسط سگان شکاری سوسیال دموکرات در خون غلتید. #کمونیست_چپ تماس از طریق تلگرام: @internationalists کانال تلگرام: https://t.me/intvoice ایمیل: contact@internationalistvoice.org وبسایت: www.internationalistvoice.org ایکس(توییترسابق) : https://x.com/int_voice

دو راهزن، یک جنگ؛ جنگ دولت‌های سرمایه‌داری، نه جنگ طبقهٔ کارگر تقابل میان جمهوری اسلامی و آمریکا نه نبرد «مظلوم و ظالم»، بلکه کشمکش میان دو قدرت سرمایه‌داری بر سر منافع امپریالیستی است. جمهوری اسلامی نیز همانند هر دولت بورژوایی دیگری در پی گسترش نفوذ منطقه‌ای، تثبیت موقعیت ژئوپلیتیکی و دفاع از سرمایه ملی خویش است. اینکه یک قدرت کوچک‌تر در برابر قدرتی بزرگ‌تر مقاومت کند، به آن ماهیتی مترقی نمی‌بخشد. همان‌ گونه که رقابت میان راهزنان، صرف‌نظر از لفاظی‌ها و بلاغت‌های ایدئولوژیکشان، هیچ‌ یک را به مدافع «مظلومان» تبدیل نمی‌کند، تضاد میان دولت‌های سرمایه‌داری نیز هیچ ‌کدام را به نیرویی «رهایی ‌بخش» بدل نمی‌سازد. کمونیسم چپ جهان را نه از منظر «ملت‌ها» بلکه از منظر تضاد طبقاتی می‌نگرد. در عصر انحطاط سرمایه‌داری، جنگ میان دولت‌ها و ملت‌ها دیگر نمی‌تواند خصلتی مترقی داشته باشد. تنها جنگ مترقی، جنگ طبقه علیه طبقه است: مبارزه بین‌المللی طبقه کارگر علیه تمامی جناح‌های بورژوازی، فارغ از پرچم، مذهب، قومیت یا ملیت. کارگر ایرانی هیچ منفعت مشترکی با بورژوایی اسلامی ندارد، همان‌طور که کارگر آمریکایی یا اسپانیایی نیز منفعتی در دفاع از دولت‌های خودی ندارد. بورژوازی جهانی می‌کوشد طبقه کارگر را پشت پرچم «میهن»، «مقاومت ملی» یا «دفاع از دموکراسی» بسیج کند تا او را به گوشت دم توپ رقابت‌های امپریالیستی بدل سازد. برگرفته از کتابچه   «جنگ خاورمیانه و تشدید رقابت امپریالیستی: اروپا در تلاش برای حفظ جایگاه خود در هرج و مرج جهانی». کتابچه را بخوانید و خواندن آن را به دیگران توصیه کنید! #کمونیست_چپ تماس از طریق تلگرام: @internationalists کانال تلگرام: https://t.me/intvoice ایمیل: contact@internationalistvoice.org وبسایت: www.internationalistvoice.org ایکس(توییترسابق) : https://x.com/int_voice

«بورژوازی اسلامی» یا «رژیم ملایان»؟ مسئله بر سر ماهیت طبقاتی دولت است ما از اصطلاح «بورژوازی اسلامی» برای اشاره به حاکمان کنونی ایران استفاده می‌کنیم. پیش از این، بورژوازی شاهنشاهی در قدرت بود و در کنار آن نیز جناح‌هایی از بورژوازی وجود داشته‌اند که هرگز به قدرت سیاسی نرسیده‌اند. به بیان دقیق‌تر، بورژوازی حاکم کنونی، بخشی از بورژوازی است که روبنای ایدئولوژیک آن اسلامی است؛ همان‌گونه که روبنای ایدئولوژیک بورژوازی در اسرائیل یهودیت و در بسیاری از کشورهای غربی دموکراسی پارلمانی است. نکته‌ی حائز اهمیت این است که در تمامی جوامع معاصر، بورژوازی صرفاً به بورژوازی در قدرت محدود نمی‌شود؛ بلکه بورژوازی در قدرت تنها یکی از بخش‌های بورژوازی آن جامعه است. در هر جامعه، بخش‌های مختلف بورژوازی با گرایش‌ها، منافع و اشکال متفاوت سازمان‌یابی سیاسی وجود دارند که بسته به توازن قوای طبقاتی و نیازهای انباشت سرمایه، یکی از آن‌ها در قدرت سیاسی مستقر می‌شود. برای مثال، در اروپا به ‌عنوان مهد تمدن بورژوایی، بورژوازی در کشورهایی چون آلمان، اسپانیا، پرتغال، یونان و دیگر کشورها، در دوره‌هایی متناسب با نیازهای سرمایه، روبنای ایدئولوژیک نازیستی یا فاشیستی به خود گرفته و در دوره‌های دیگر به شکل دموکراسی بورژوایی سازمان یافته است. آنچه ثابت مانده، نه شکل سیاسی حکومت، بلکه سلطه‌ی طبقاتی سرمایه بوده است. بورژوازی کشورهای غربی و به تبع آن رسانه‌های جریان اصلی آن‌ها که نقش مهندسی افکار عمومی را بر عهده دارند، از اصطلاح «ملایان» برای اشاره به بورژوازی حاکم در ایران استفاده می‌کنند. به دنبال آن، جناح راست سرمایه، باندهای فوق‌ارتجاعی و ماجراجویان سیاسی در فضای ایران نیز از تعبیر «رژیم ملایان» بهره می‌برند تا ماهیت طبقاتی و بورژوایی این حاکمیت پنهان بماند. به بیان روشن‌تر، بورژوازی غرب و جناح راست سرمایه خواهان آن نیستند که نظام بورژوایی از میان برود، بلکه می‌خواهند بورژوازیِ پروغربی جایگزین بورژوازی اسلامی شود. آن‌ها هیچ مسئله‌ای با اصل سلطه‌ی بورژوازی ندارند و از نظر طبقاتی نیز نمی‌توانند داشته باشند. این رویکرد صرفاً بخشی از ابهام‌سازی سیاسی و مهندسی افکار عمومی در راستای تقویت آلترناتیو بورژوایی پروغربی و منحرف کردن پرولتاریا از افق مبارزه‌ی طبقاتی مستقل است. برگرفته از کتابچه   «جنگ خاورمیانه و تشدید رقابت امپریالیستی: اروپا در تلاش برای حفظ جایگاه خود در هرج و مرج جهانی». کتابچه را بخوانید و خواندن آن را به دیگران توصیه کنید! #کمونیست_چپ تماس از طریق تلگرام: @internationalists کانال تلگرام: https://t.me/intvoice ایمیل: contact@internationalistvoice.org وبسایت: www.internationalistvoice.org ایکس(توییترسابق) : https://x.com/int_voice