Me

اندوه به گلو که می‌رسد، بغض می‌شود.

‏روزی سه‌بار تکرار کن: لعنت به هر آدمی که به هر نحوی باعث میشه فکر کنی همیشه تو مقصری، همیشه مرتکب اشتباه شدی، همیشه باید تو عذرخواهی کنی و همیشه تو باید برای موندن بجنگی.

گمان می‌کردیم عشق نجا‌تمان خواهد داد اما زخمی تر از قبل رهایمان کرد...

مشکلمون اینه که زیاد جدی میگیریم آدمایی رو که قراره مدت کوتاهی تو زندگیمون باشن...

با آدما مثلِ خودشون که رفتار کنی خسته میشن ازت و ترکت میکنن، در صورتی که نمیدونن تمامِ مدتی که کنارشون بودی همین رفتارارو داشتن و تو تمام کمال پذیرفتیشون فقط و فقط چون "دوستشون" داشتی! و اینو هیچکدومشون هرگز نمیفهمن..

‏بابت کارایی که برا بقیه کردم پشیمون نیستم چون اون لحظه حتما خودم حس خوبی گرفتم ولی خب اینکه تکرارشون کنم؟ نه عمرا.

نه پیامی، نه تماسی، نه پاسخی! یکی تو فکر غرورش بود... اون یکی چشم انتظار.

وفاداری سخت نیست، تو بزرگ نشدی.

معمولا به کسایی که دوسشون داری بیشتر از یه بار فرصت میدی، این حس که هنوز انگار نمیخوای از دستشون بدی با اینکه میدونی لیاقتشو ندارن، و این غمگین ترین ضعف یه آدمه.

بعضی از آدم ها حتی لیاقت اینو ندارن که بهشون بفهمونی چقدر سرشون اذیت شدی، شکسته شدی و گریه کردی، ادم بی‌لیاقت همه جوره، بی لیاقته!

رفتنی بهونشو پیدا میکنه، موندنی راهشو.

در اخرین صفحه از کتاب خیالم ازتو مینویسم: خیال بودنت به وسعت یه کتاب شد،اما اندوه نبودنت در یه جمله خلاصه میشود؛تو متعلق به من نیستی(:

حق👌🏿

Pain...

خدا وکیلی اگه حس کردین دل خوشی یه نفر هستید خودتونو ازش دریغ نکنید.

یه چیزایی ذاتیه مثل شعور که نمیشه واسه کسی خرید🫰🏿

کاش؛ نصف غرورتون شعور داشتین...!

خسته شدم از منتظر موندن، معلق بودن، معمولی بودن، نخواستنی بودن، اولویت کسی نبودن، باهوش نبودن. از اینکه می‌دونم باید استراحت کنم و گاهی کنار بکشم ولی چون خودمو لایق آرامش نمی‌دونم، به خودم سختی بدم. به خودم سختی بدم ببینم بازم سرجای اولمم. خسته شدم، میدونی؟