𝐞𝐯𝐞𝐫𝐰𝐫𝐢𝐭𝐞… ⚯
Open in Telegram
دیروز تویِ اتوبوس، یک نفر عطر زده بود. من گاهی بوی کسی را که قبل از من رویِ صندلی نشسته حس میکنم. ما دانسته یا ندانسته هرجا میرویم تکههایی از خودمان را جا میگذاریم. 😮💨 — سايمون ون بوی / وهم جدایی ART: A Real Talent
Show more2 280
Subscribers
No data24 hours
-57 days
-3930 days
Posts Archive
2 280
Repost from Those Savages
در تهران
آدم ها صبح به مرکز و شمال شهر هجوم میبرن
به گالری های مختلف میرن
زیباترین لباس هاشون یا حداقل عجیب ترین هاش رو میپوشن
ایونت هایی میرن که ممکنه حتی خارج از ایران هم قفل باشه
وانمود میکنن که در حال ایجاد تغییرن
نمیدونن تا یک زمان محدودی بهشون اجازه داده شده که اینگونه باشن
ساعت از نه شب میگذره
و آدم ها خسته
از تظاهر و ادا
با مترو بی ارتی و اسنپ و در ماشین های چینی و ایرانیشون
در حالی که هوا از آلودگی گلوشون رو خشک کرده به سمت خونه هایی برمیگردن
که یخچال هاش فقط از اغلام ضروری اونهم بزور پره
خونه هایی که درونش همچنان دغدغه ی نان و سرپناه و رفاه نسبی وجود داره
وقتی که مردم پراکنده میشن
مشکلات همچنان پا برجاست
و وقتی در یکسری مکان بخصوص جمع میشن فکر میکنن که حلشون کردن
غافل ازینکه فقط در اون مکان و فقط در اون زمان درحال فرار از معضلات واقعی و دامن زدن به راه حل های مقطعی و گذرا هستند
2 280
اگه پول نداشته باشی نمیتونی عاشق بشی این چیزیه که من میدونم
#دیالوگ_فیلم : پریشو - (۲۰۰۸ )
(Jerichow - 2008)
2 280
آدمهای خوب رنج بیشتری میکشند چون از رنج دیگران هم رنج میبرند.
من نمیدانم آدم خوبی هستم یا نه ولی این را میدانم که بیشتر از سهمم رنج میبرم.
— نه فرشته، نه قدیس
— ایوان کلیما
2 280
یه لحظه حس کردم کاش یکی همینجور بیاد، بشینه جلوم و یه موز برداره و پوست بکنه و نصفشو بده من.
بدون سوال، بدون نصیحت، بدون حرف.
فقط بیاد و نصفِ موزشو بده.
همین. 🍌
2 280
ما بايد یکی از این دو درد را انتخاب کنیم: درد انضباط یا درد پشیمانی. تفاوت اینجاست که سنگینی پشیمانی، بسیار بیشتر از درد انضباط است.
🌈 جیم ران
يا گناه نكنيد، يا اگر گناه كرديد، پشيمان نشويد. به ميل آن لحظه خود وفادار بمانيد!
🌤️ ژاک لکان
2 280
لاکچریهای واقعی در دنیای امروز، چنین چیزهاییه.
فکر آزاد، خواب عمیق، رهایی از شتابزدگی و زندگی در لحظه، حفظ سکوت و خلوت در دنیایی که مملو از صداست.
2 280
دلمان را به کدام اتفاق خوش کنیم؟
به کدام دلخوشی؟
به کدام چشمانداز و به کدامین احتمال خوب؟!
آدم برای دلخوشی دلایل موجه میخواهد.
دلایل موجه ما کو؟
اتفاقات خوب کجای راه گم شدهاند که سالهاست نرسیدهاند به ما؟
کجا برویم؟
کدامین جاده به نور میرسد؟
کدامین مسیر بنبست نیست؟
ما از مسیرهای بنبست میآییم، از خانههای بدون پنجره، بدون در... از سرزمینهای بدون نور.
تاریکی محاصرهمان کرده بود و مقصرِ این سیاهی، خودمان بودیم!
ما خورشید را کشته بودیم و مصرانه دنبال نور میگشتیم!
ما پنجرهها را دار زدهبودیم، درها را شکسته و حول خودمان دیوار کشیده بودیم.
باید دلمان را به کدامین اتفاق و کدامین طلوع خوش میکردیم؟ وقتی که نزدیکترین خورشیدِ زنده تا ما هزار سال نوری فاصله داشت؟!
#نرگس_صرافیان_طوفان
💡 𝐞𝐯𝐞𝐫𝐰𝐫𝐢𝐭𝐞… ⚯ 𝐞𝐯𝐞𝐫𝐛𝐨𝐨𝐤… ⬛️
2 280
چیزی به نام تعادل بین کار و زندگی وجود ندارد.
هر چیزی که ارزش جنگیدن داشته باشد زندگیتان را از تعادل خارج میکند.
آلن دوباتن / درسهای مدرسه زندگی
