v,archives

گفته بودم سخت نگیر! از آن بالا به احتمال زیاد، ما چندتا درختیم که کنارهم ... در شیار یک دره روییده اند...

دوستاني كه در شهادت ما دست دارند،شست هم دارند از كجا مي توان نتيجه گرفت چه كساني چه چيز كم دارند؟!. دختراني كه سرمه اي بودند پشت روپوش هاي خود مردند رنگ هايي كه شكل هم هستند سرنوشتي شبيه هم دارند گفت با خود هزار پايي كه با خودش مي رود پياده روي : اين هزاران هزار مار چطور پا ندارند و همقدم دارند؟ مردي و دانه دانه فكر شدند قارچ هايي كه از تو روييدند باز هم ذره ذره خواهي مرد فكرهاي قشنگ سم دارند دردمندان علاج مي خواهند آه،پس اين مريضخانه كجاست؟ اين جنين ها چگونه سقط كنند مادري را كه در شكم دارند؟ دانش آموزهاي بازيگوش! لاي انگشت هايتان چه گذشت؟ كه هنوز از ميانتان،جمعي در گلوهاي خود قلم دارند عطر شمشادها چه بي اثر است در مشام خمارخوابي ما حيف! در پارك ها نمي پلكند ساقياني كه گرد غم دارند قسمتم بود بي دهان باشم تكه هاي بزرگ نان باشم نوش جان تمام مورچه ها مي توانند اگر برم دارند حسین صفا

به یاد کیومرث پور احمد🖤

عکس قدیمی از جناب شجریان که توسط هوش مصنوعی به همت یکی از دوستان ترمیم شده

محمدرضا لطفی و ابتهاج از (عشق داند) میگویند. علاقه ابتهاج به موسیقی و آواز،خصوصاً شجریان و لطفی علاقه عجیب و جالبیه. و اون نگاه حسرت آلودش به موسیقی اصیل سنتی حس غربت عجیبی رو به انسان منتقل میکنه.

محمدرضالطفی از (عشق داند)میگوید

سلام به همه دوستان. برای تک تکتون سالی پر از اتفاقات خوب آرزو میکنم.🌹♥