men va o'zim

tush bir ko'zimni qilt etib ochib, ha sizlarga bidr-bidr qilib gapiraman hozir. ajoyib tush, juda ulkan qanotlarim bor edi katta- katta, tong saxarlarda uchardim, ko'p odamlardan yashirinb tin olay deb, uzun daraxtlar izlardim chuqur nafas, chuqur hey yoqimli nafas bilan. qanotlarimni qalqitgancha zimdan nazar tashlardim, borliqga. mana soat 02;35 ekan, ana ahvol ? nega uyg'ondima, telefon tushib ketdi deng yerga: TAP ko'rganlarim kino lentasidek ko'z oldimdan o'ta boshladi, to'xta, yozib qo'ysangchi, tongda eslay olmay yurma tag'in deb, yoza boshladim shuerga. mayli davom etayin, bilasizmi uzun uzun daraxtlar izlar edim, bir so'z bilan aytganda yurak tortadigan qismini izlab, qulay bo'lsa bo'ldi edi deb ichimdan xotirjamlik bilan sevinardim. qo'limda qandaydir kitobcha, nazarimda shuni o'qish uchun o'sha qulaylikni izlayotgan edim atrofga, odamlarga qarardim, uchish paytida, shoshardim ba'zan, bitta men odamli qushman chog'i, birontasi meni ko'rib qolishidan hayiqib, uchardim, josuslardek bekinib deyaymi ) lekin yana bir tomondan, odam qushlar bordek edi, men shunday qulay joy topdimki vay asti qo'yavering. odam bo'lgan holimda ham chiqib yashab ko'rgim keldi o'sha joyda bir zum yanayam qizig'i, endi qanotlarimni yig'ib, ana deb sevinch bilan qo'ngan edim ham. pastga qarasam, odamlar. ha, avvaliga odamlar edi ular, bir to'da, nimadir muhokamasi edi ularda. qarab turdim, ovoz, shovqin chiqarmayin deb ayni shu payt qaysidiri payqab qoldi deng, undan ham g'alatirog'i yuqoriga uchdi deng, ha yonimga. qolgan yerdagilar ketishdi, yurib, demak, ular odam edi, qanotsiz va yonimga uchib kelgan biriga qarab, iy, odam emasmidi bu deyman, ufq tomondagi narigi shoxga qo'nib, hazil sifat nimadir deb qo'ndi. ha, qanotlari bor edi uniyam. bunaqa tushda plastic kartaga nima bor ekan deysiz ?😅 omg, u bilan suxbatimiz, qaysi bankni kartalari yaxshi ? mavzusida bo'lib ketdi. tugadim shu joiga, kulgim kelyapdi, yaxshigina personages'lar edi bizda, fentaziroq. kino ko'rgandek uxlayotgandim, mayli endi xullas u afzalliklari haqida tushintirardi, menda ham tushuncha bor edi chamasi, yaxshigina mulohaza qilindi, negadir kulardik, ha, menimcha o'sha tub burilishdan kein, ro'llarimizni ahvoliga, o'z ustimizdan kulayogan bo'lsak ajab emas kxax, xazil, xuddiki joke qilib suhbat qilayotgandek edik. lekin mulohaza asli chin, kein men unga bir tavsiyada to'xtalib shundan olaver, qanaqadir jixatlarini aytib, hammasi yaxshi deganim bilaman, o'zimcha u ham rahmat aytdi-da, qaergadir ketishi kerak edi asli, kulib yuqoriga ko'tarilib, xayrlashuv paytiga o'xshash narsa bo'ldi, lekin hammasi tabassum bilan, boshqacha edi. yuzini eslolmayman, manavi ahmoq telefon sabr qilib turganida edi, davomini ham, ko'rinishini ham yozar edim nazarimda maylida endi yana biroz uxlayin, balki davomi kelib qolar ))

qorningiz och qolganda: 4 soat oldin arazlagan o'zingiz - bo'ldi, endi ovqatlanish yo'q !. degan miyangiz bilan urishib ovqatlanish yo'llarini qidirasizmi ?)

- bilasizmi nima ? = bilmayman, lekin sizni xis qilaman sizni tushinaman sizni qadirlayman va, men siz bilanman shuning uchun,  bu imkonni qo'ldan boy berishni istamayman ..

bugungi epizodda:

atychiphobia = muvaffaqiyatsizlikdan qo'rqish, yetarlicha yaxshi bo'lmaslik qo'rquvi.

kelajak tanlovi haqiqatdan qiyn masala o'zingni tayyor ekanligingga shubha qilaverasan. vaqt esa kutib o'tirmaydi, aslida vaqt qo'rquvi sendan boshqa hammada bo'ladi - atrofingdagilar, do'stlar oila. senga esa mavridi ahamiyatli, u mavrid ham doim qaerlardadir bo'ladi nazdingda. tavakkalga kelsak butun hayotingni tavakkal qilib yuborish qo'rquvi senga doim bu ishda to'xta deydi. bejizga emasligi aniq deysanu kutasan, aslida sabr senga hech ham muammo emas. lekin, lekinlar siqadi, netamiz endi qadirdon

- oppa oson erishiladigan odam bo'lmang.

oddiylikning jon-joniga singib borayotgan sarim, to'ymayapman. qiziq, kein nima kutish mumkin ? menimcha, g'ayrioddiylik yoki ehtimol to'yishim kerak bo'lgani asli oddiylikning g'ayrisidir ? uni qaerdan topaman ? izlamayman, menman u deyman, va ochman demak men yetarli emasligim nimani anglatadi ? o'zi kim o'ziga yetarli bo'libdi aytgandek ? hech kim. degan sadoni o'zim bermayapman o'zimga, yashayapman, ko'rganlarim butunligicha hech kimligini anglatyapdi aslida ham bu tabiiy unda oila qurish nega kerak bo'libdi deysiz ? uzoqlashib ketdim, ha. kechirasiz nima haqida edi gap ? ha, bu diqqat haqida desammikin, u o'zimizdan boshqa har yerda bilasizmi ? shuning aziyatida emasmikin bari qaytarib berar ehtimol, hayot ? qanday qaray unga ? nima deb so'ray ? bilmayman eshitganingiz uchun, rahmat yoki, eshitmasangiz ham baribir yaxshisizlar, mendek bir valdirovchini eshitishga qancha sabr kerak ekan dildosh ? lekin aksiga hech qancha ? unaqasiga ham sabr kerak, shunday emasmi ? kerak, shunday. omon bo'ling

3 yoshing bilan, men va o'zim

manzil'siz' -o'z devoringizga suyanishni bilasizmi ? -bugun osmoningiz qanday rangda ? shunday qilib, turli ko'zlar har-xil narsalarni ko'radi: - ko'zlaringiz qanday ? = yomon. - lekin siz ko'rasiz = men, nima hoxlasam.. kabi, qaerdadir o'qigandim: jamiyat ming xil rangda bo'lsa ular bilan bir xil rangda bo'lish, qanchalik qiyn.. - sizningcha, oxirgi paytlardagi, so'zning xorligi va sukunatning ulug'vorligi, bunga javob bo'la olarmidi ? lekin, bu tashqaridan.. ichkaridagi hayotni eshiting. undagi hayot hoxishlar shuni istaydiki = u, eshitilishni istaydi u, xis etilishni istaydi u, tushunilishni u, e'tiborni u, mexrni, muxabbatni u, u, u.. istashlarni ichida, ichkarida, jim yashaydi, va qachongacha bunga yaraydi ? bil-may-di. bilgisi tashqaridaligi uchun, xa. ammo u tashqariga aksini ko'rsatishga davom etadi. u, xisoblaydi: kim xam tushinardi, odamlar ishonchsiz, xammasi kul'rang. va u, shu tipda davom etaveradi, qarabsanki haqiqat'siz' bo'lib qoladi. u shu fikrlarining haqiqatiga aylanib qoladi. - sezmaydi ham, o'ziga yuz tutuvchi oynani ko'rmaguncha. bu yengilishi qiyn bo'lgan egoga aylanib borishi, fojia. konstruktiv harakatlari bilan devorlarini mustahkam qurib oladi. shunda, anavi ming xil rangdagi jamiyat, u uchun bir xil rangga aylanadi, xa, kul=rang. og'ir yoqimsiz zerikarli sovuq va qolgani, ham ziddiyat paradokslari. : bu xamma narsaga ahmoqona va kulguli ko'nikishga o'xshaydi. - deylik, o'zim ham qisman introvert sifatida aytishim mumkinki, bu aziyat lahzalarini bir chimdin ta'tib ko'rganman. ishoning % odamni o'zlikdan va ko'plikdan, lahzalardan ayiradigan ta'm. bu ta'mni yaratgan ham, undan qochib o'zimga kelgan ham men'ligim izohida, devorlarim, suyanish uchun qora .. va, aslida o'zimcha, o'zim uchun bo'yab olganim, rang barang qilib, ko'pga yaramaydi.. xa, undan tashqariga chiqib turmasangiz qulflanib qolasiz. zero, anglaganingiz: u devor, nafas olyapsiz ekan nafaqat sizga yuragingizga yaqinlarga ham xizmat qilsin. ko'rganingiz: siz chiroyli 'manzil' ekanligingiz, quvonchi bo'lsin, azizm ) 📸

anemoia = siz hech qachon boshdan kechirmagan xotiralaringizni eslaysiz.

bolaligimdan beri o'zgarmagan, va tobora kuchayib boruvchi orzuim: yog'och tomli xona, va mashinali uy. bu, makon va menda doim mendanda tirik bo'lgan niyatdir. ✉️

sen kelajakni yoki o'tmishni o'ylab, o'tirgan joingdan sijimay yashab kelarkansan. sen yashamayapsan Brayn, kelajak yo'q. o'tmish yo'q. bizda hozir bor, sen esa unga tupirgansan. kein, bilasanmi nima, sen o'ylayotgan kelajak ketingdan tepib kelaveradi va sen tepki yegan o'tmishingni o'ylab o'tiraverasan yasha, brayn. sen yaxshi o'ylovchisan, meni ishontirding

ailurophilia = sevib qolgan kishi.