شاید در جهانی دگر.

چی میشد اگر واقعا با ما من مثل یک یادگاری قدیمی و با ارزش رفتار میکردی؟

ببین ولی من واقعا دارم میمیرم از دوریت و همزمان حفظ غرور می‌کنم.

T.me/HellodearDarkness .. 🪐

54.

یا من تمام میشم یا انشالله که من واقعا تمام بشم.

به هر چی خودم رو وصل کردم تا بتونم زنده بمونم، نشد. ریسمان پاره شد و من هربار بیش از پیش خوردم زمین و خرد و خاکشیر و زخمی شدم.

عزیزم زیادی حرف زدی برو درس بخون تا از اونور هم ناکام نشدی.

حاضرم نصف زندگیمو بدم الان مست مست باشم.

نمیدونم پول رو بیشتر ندارم یا سلامت روان رو.

همیشه از همه‌جا رونده و از همه جامونده بودم.

هیچکس‌ هم هیچ‌جا منتظر ما نبود.

چقدر دیگه باید منتظر بمونم تا آدمی بیاد که من رو زنده کنه و بهم زندگی ببخشه؟

اما احتمالا من رو خیلی زود و راحت فراموش کنی. من هیچوقت نتونستم بهت زخمی بزنم که وقتی چشمت بهش میوفته یاد من بیوفتی. احتمالا هم اونقدر معمولی هستم که لای باقی امور روزمره‌ات گم خواهم شد. اما تو؟ تو من رو کردی سرزمین خون‌ها و زخم‌ها. هرجای تنم رو که لمس می‌کنم جای چنگ و شلاق توعه.

احتمالا غم به چهره‌ی من بیشتر می‌اومد چون یک روز هم نذاشتی که بی‌غم سپری کنم.

هیچوقت از رفتن پشیمون نشدم. چون ته قلبم میدونستم چقدر بیشتر از ظرفیت آدم‌ها بهشون فرصت دادم.

حالا برو و بگرد کی مثل من سرشو کج میکنه و "قربونت بشم" هارو تو نگاهش میریزه و راه به راه بهت زل میزنه.

من تو زندگیم همیشه دوست داشتم وقتی حالم بده یکی بگه بیا پایین دم درم. ولی همیشه اونی که همچین حرفی میزد به بقیه خودم بودم:(

یا دیدی و گذشتی...؟