شاید در جهانی دگر.

می‌خوام با یکی حرف بزنم ولی تخمشو ندارم.

نفس همتون از جای گرم بلند میشه. اصلا تو خیالتون نمی‌گنجه این فردی که الان داره باهاتون صحبت می‌کنه و حین احوال‌پرسی میگه: خوبم، تو چطوری؟ چقدر توی ذهنش میمیره. چقدر روزانه مرگ خودشو متصور می‌شه، چقدر از خودش ناامیده، چقدر وقتی صبحا چشماشو باز می‌کنه بغض میکنه که هنوز زنده‌ست، چقدر درمانده‌ست، چقدر از روابط متنفره، چقدر عصبانیه، چقدر داره بقیه رو تو ذهنش سرویس میکنه، چقدر حاااالش از خودش به هم می‌خوره. هیچ تصوری ندارید که چطوری داره به زوووور یک قدم بر میداره تا ادامه بده و شماهارو ناامیدتر نکنه، فقط دهنتونو باز می‌کنید و حرف می‌زنید. هی حرف می‌زنید.

پسر در زنده‌ترین حالت داشتم اینو متصور می‌شدم که وسط یک بحثی با خانواده هستم و بلند میشم می‌رم چاقو در میارم و می‌کنم تو شکم خودم.

از اون روزاست که همه منو گیر اوردن که برینن بهم.

بخش سخت ماجرا اینجاست که حتی نزدیک‌ترین افراد زندگیتم نمیدونن چقدر داری تلاش می‌کنی که خوب باشی

دلم وقتیو میخواد که سرمو میذاشتم رو پای فرشته و واسم لالایی می‌خوند.

چقدر بددهنم. میرم دهنمو ابکش کنم

اگر مثل من یک کسکش اهمال‌کارید اصلا نرید روانشناسی. اول فکر می‌کردم رشته‌ی کون‌گشادای متفکره و الان فهمیدم خیلی تنگ بازی می‌خواذ

هاپ اول رو می‌ذارم اینجا چون تا فردا هم نمی‌رسم تحویل بدم.

تا آخر شب اگر آزمون‌های روانشناختی رو تفسیر کردم که هیچی، اگر نکردم میام هاپ هاپ میکنم تا بفهمید چقدر ضعیف‌النفس و سگم.

بخونید ببینم

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ شبت بخیر، منم پنجشنبه امتحان فیزیک دینامیک دارم. دعا کنین نندازتم

نه بابا:))) راحت باش aboutneg

نگین جان تویینر فالوتون کنیم ناراحت میشید؟:))

من همیشه بودم انقدر کنترلش کردم تا یهویی باز انفجار واسم رخ داد

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ دقیقا پارسال همین حس یهو بهم دست داد و فهمیدم افسرده شدم واقعا.

هیچی واسم لذت بخش نیست

چیزی که قبلا برات لذت بخش بوده دیگه نیست.

مهمترین ملاک افسردگی

کلی فکر کردم و فاک