شاید در جهانی دگر.

احساس میکنم یه بچه‌ی کوچیکم

خوشحالت نکنه

هیچ‌چیز

ترسناکه که عمیقا هیچ‌چیز

فقط از قضاوت‌های بعد مرگت میترسی

انگار که نفرینت میکنن

انگار که مایه‌ی ننگشون میشی

فقط زنده‌ای چون احساس میکنی اگر بمیری بعد از مرگت بیشتر ازت متنفر میشن

هیچ علاقه‌ی درونی‌ای نیست که بخوای زنده بمونی و ادامه بدی

هیچ بخشی از درونت نیست که عمیقا بقا رو بخواد

خیلی موضوع ترسناکیه که ببینی هیچ چیز تورو به جهان وصل نمیکنه

به همین لینک بیو ناشناسش کنید

دوستای خوشگلم یه بات ناشناس بهم معرفی کنید. این باتی که دارم نصفتونو زده بلاک کرده:(

یاد گرفتم به آدم‌ها طوری عشق بورزم که تا سال‌ها از یادشون نرم. و این هم یه لطفه و هم ظلم‌.

وقتی کسی نباشه که باهاش در مورد خودت و افکارت صحبت کنی اونارو تبدیل به نشخوار فکری میکنی.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ سلام عزیزم. وای قربونت برم. می‌دونی چقدر دلم تنگ شده بود؟ عزیزی دختر.

😂😂😂😂😂😂😂

اونجا که گفتی “نهایتا” منتظر بودم بعدش بگی بیای اینو بخوری:)))

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ نگ پیشنهاد میدی روان خوندنو؟🫠