شاید در جهانی دگر.

نیما اسدزاده

حالا درسته کسشر می‌نویسم ولی حداقلش احساس توش نهفته‌ست😔

اصلا این مدلی فایده نداره فعلا یه مدت غیب میشم تا ببینم چی فایده داره.

نمیدونم مثلا واسم اون آهنگ رو بفرست بگو میشه که این بشه آهنگ مشترک منو تو؟ اینجا بشه پاتوق منو تو؟ اصلا تن و بدنو ببوس و بگو این بشه مهر من روی تنت و تنتم برا من. عکس بفرست و بگو یاد تو افتادم. مسیرو که رانندگی میکنی بگو این مسیرو باید با تو بیام و بدون تو که اصلا قشنگ نیست. نمی‌دونم یه‌طوری منو نفس بکش که انگاری می‌خوای روحم رو ببلعی. یهویی عکس بفرست و بگو کِی از این عکسا بگیریم؟ نمیدونم مثلا گاهی وقتا دستمو بگیر و بگو بین انگشتام جای انگشتای توعه. نمی‌دونم دلتنگم شو. ساده‌ترینش اینه! دلتنگم شو. مثل منِ دیوونه که توی شهر دنبالت میگردم خب دلتنگم شو. گاهی وقتا مثلا من که یه‌طوری نگاهت می‌کنم انگار آخرین باریه که می‌بینمت نگاهم کن. مثل منی که یه‌طوری بهت گوش میدم انگار که از بین لبات اصوات موسیقی خارج میشه منو بشنو‌. مثل فیلمای‌ موردعلاقت به جزییات من دقت کن. مثلا بگو عه امروز این شکلی شدی و قلبت بره. نمی‌دونم واسم یه‌طوری باش که تا حالا نبودی، چون من واست یه‌طوری‌ام که تا حالا نبودم.

ای کاش میشد خودمو خستگیامو دلتنگیامو بذارم رو شونه‌ی یه نفر.

نمی‌خوام با تصوراتم زندگی کنم. باید از دنیای آرمانیم بیام بیرون. تصورات و تخیلات و کسشر رو باید شیافت کنم تو کیونم که واسم نون و آب نشده هیچوقت. زجر شده رو باقی زجرا.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ https://t.me/hellodeardarkness/42063 دلم میخواد بگم me and who? ولی خود خرم دقیقا میدونم who

از یه طرفی نمی‌خوام. از اون آسیبش می‌ترسم. حس میکنم نمی‌خوام هیچکس اونقدر بهم نزدیک بشه که بطن من رو ببینه. رهام کنه، خسته‌م. خیلی خسته. صرفا همه‌چیز واسم خستگی میاره. یکیو می‌خوام که نترسونم.

دلم یه فضای نیمه‌تاریک و بوی عود و آهنگ و این کسشرارو می‌خواد. بشینی تاااا صبح از زندگی بگی و بگی و بگی. دلم احساسات عمیق می‌خواد. کسی موهام رو نوازش کنه و احساس کنه آسمون دهن باز کرده و من پریدم تو زندگیش. بدونم مال منه، بدونم مال اونم. زیادی تو زندگیم عشق و احساسات رو تجربه نکردم، داره عقده میشه رو باقی عقده‌ها

خیلی موندم و تلاش کردم. خیلی تلاش کردم زنده باشم و زندگی کنم. خیلی جون می‌کنم که یکی بشم که با ارزش باشه. شب‌ بیداری کشیدم، از آرزوهام زدم، از رها بودن. اما حالا دیگه رها بودن از یادم رفته. دیوونگی از یادم رفته.

از همه‌ می‌ترسم و از خودم بیشتر.

نمی‌دونم بچه‌ها. این روزا خیلی خستمه و این خستگی هم هیچ‌جوره از تنم در نمی‌ره. داره به سرم میزنه باز یه مدت غیب شم. این مدلی که همه‌رو بریزم دور و دور و دور. خودم رو اول از همه.

برای من یکی که خیلی خیلی خیلی

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ بنظرت مشاور کنکور چقدر روی روند درس خوندن و نتیجه کنکور تاثیر داره؟

این اینجا بمونه که یادم باشه آمار بگیرم.

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ میتونم اهواز برم👀

برای بندر اما واقعا نمیدونم اما اگر میتونی بری اهواز میتونم واست آمار بگیرم

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ تراپیست برای استان خوزستان /بندر امام واقعا فکر نمیکنم اینجا تراپیست با سواد بالا باشه اگر انلاین هم باشه اوکیه:((

جدیدا که نه ولی واسه مرداد ماه نوبت دارم انشالله که یطوری نباشه همه‌چیزشو زیر سوال ببرم:((( ولی اون هیپنوتیزم اینارو اره قبلا میرفتم و بدترین تجربه من از تراپیه بعد از اون کلا یک‌راست پیش روانپزشک رفتم تا اینکه تراپی برم. اینطوری بود که هی میکفتم آقاجان من هیپنو نمیشم به والله که نمیشم و طرف همون نسخه‌ای رو واسه من پیچید که واسه صدنفر دیگه هم پیچیده بود :)))

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ خودت تراپی میری؟ از این چیزا رفتی که هیپنوتیزم میکنن و از ناخوداگاهت یعالمه چیز بیرون میارن؟ * از این بدتر نمیتونستم توضیح بدم🤣