𝙇𝙖𝙨𝙩 𝙘𝙞𝙜𝙖𝙧𝙚𝙩𝙩𝙚

؛

♥️.

چقدر زیبا و دردناک💔

https://javidnamaan.com/ این سایت اسامی جاویدنام‌ها رو به شکل جالبی معرفی کرده.

او ماه بود. گاهی کامل و پر‌نور، گاهی زخمی و رنگ پریده و نصفه؛ اما این چیزی از ماه بودنش کم نمیکرد.

-سیلیا

راستش رو بخوای، حالا دیگه بیشتر از همیشه از آینده می‌ترسم؛ از این‌که نمی‌دونم چی پیش می‌آد، چه اتفاقی میفته و چطور باید بتونم ته مونده‌ی امیدم رو حفظ کنم.

تو شبیه شبی هستی، که ستمگران می‌میرند و انقلاب پیروز می‌شود.

به یاد تمام عزیزانی که دیگه در بین ما نیستند

من توی زندگیم هیچوقت به اندازه ی الان مفهوم "عزای عمومی" رو درک نکرده بودم.

حال این روز های من تماماً همین است. دلگیر و پر از غم، پر از خشم و نفرت، خسته و آزرده. اینجا وقتی که ارغوان گفت میخوام ازت عکس بگیرم و ژست بگیر، برایش با حالت همیشگی و عادی ژست گرفتم؛ اما یادم آمد که چقدر در آن لحظه که سرم را به دیوار تکیه دادم عجیب بود... با اینکه به‌ظاهر معمولی و مثل همیشه برای همه بودم اما چیزی فرق داشت. تکیه دادم، خسته و گیج بودم، سنگین بود سرم و پر از چون و چرا. چرا انقدر ناعادلانه؟ چرا انقدر ظالمانه؟ چرا ما؟ چرا ایران؟ چطور توانستند؟ چطور کشتند؟ مگر آنها انسان نبودند؟ و سوال هایی که در سرم می‌پیچید و می‌پچید... میدانم که مدت ها همین است، و شاید برای همیشه چنین بماند؛ که چرا، چطور و چگونه؟