Flèche

الانم نمی‌دونم بیشتر سعی داشتم بگم افسرده‌ شدم، یا صرفا نشونتون بدم چه آدم متفاوتی هستم. هر دو احتمال ناراحت‌کننده‌ست!

وقتی گوشه‌گیر، افسرده و بی‌حوصله می‌شم می‌رم آگهی‌های وسایل second hand سایتای جاهای دیگه رو می‌بینم. بعد حساب می‌کنم که هر کدوم چقدر میشه و تو اتاقم تصورشون می‌کنم. معمولا روسا وسایل چوبی زیباتری دارن و به مراتب گرون‌ترم هستن. از طرفی هربار به این پی می‌برم که چقدر جمع کردن اشیای قدیمی برای من اعتیادآوره و بی‌رحمانه خوشحال می‌شم که دستم بهشون نمی‌رسه. وگرنه به جای خونه با یه موزه از خاطرات زنها و مردهای مرده طرف بودم.

Ode: Intimations of Immortality from Recollections of Early Childhood,1804. By William Wordsworth_

بلوط واسه‌م آواز می‌خونه و من زن خوشحال‌تریم.

- خب چرا این شعرها رو چاپ نمی‌کنی؟ - اوه نه! دوست ندارم برای اینکه فروش برن مجبور شم خودمو بکشم.

- موهام دارن بلندتر میشن و منم خرافاتی‌تر.

- سوفیا. زن بیچاره‌ی عزیزم! من فکر می‌کنم تو زیبایی و این تو رو ترسناک می‌کنه. امیدوارم نشئه نباشی. امیدوارم صدامو بشنوی. کاش می‌تونستم با سایه‌ی تو ازدواج کنم: زن خاورمیانه‌ای بیچاره! دوستت دارم.

- A yard of Lunatics.

- تمام وسایل اتاقمو جا‌به‌جا کردم. چند روز پیشم با ایلیا همه‌ی عکسای روی دیوارو کندیم. حالا احساس آدمیو دارم که قراره از این خونه بره و البته با وجود وابستگیم به چیزایی که تو این اتاق هست حس می‌کنم به اندازه‌ی کافی دست‌نخورده باقی مونده بود.‌ نمی‌دونم دقیقا باهاش چیکار کنم اما دارم به یه رنگ جدید فکر می‌کنم. هر چند مطمئن نیستم اینجا خیلی تغییر کنه.

تقریبا هرعکس این‌شکلی که می‌بینم یاد شیدا میوفتم.

پرده‌ی دوم: دانته - امیدوارم بعد از مرگم تو را در برزخ ملاقات کنم. - باید می‌فهمیدم که چرا هیچوقت عمیقا من را نبوسیدی! یک مرد مذهبی دیگر با خیالپردازی‌های پس از مردن.

February.

February.

The moon interrupted me, with hallow cry, And She hailes: You must die! Perhaps Redhead's found the crow's nest, And it darkens everywhere just like a curse. The child becomes a crone, a stick becomes a tree_ As a melancholic woman, What could she be? Her recurring nightmares: a witch who's alone_ And the gray graves that reach the throne. (Sama, February 13 - Untitled)

"There were times, indeed, when I thought his unceasingly agitated mind was laboring with some oppressive secret, to divulge which he struggled for the necessary courage. At times, again, I was tempted to believe that the wild and eerie visions which were so constantly flitting across his fancy, and mingling with his dreams, were but the unconscious reflections of an imagination haunted by some unknown reality."