مولاناخوانی Molanakhani

هرکه در او جوهرِ دانایی ست بر همه‌کاریش توانایی ست با این بیت از مخزن الاسرار نظامی می‌خواهم تولد بنفشه (Banafsheh Taherian) را تبریک بگویم. اما بیش از خودش به دیگران: اول: به مادر و پدرش که فرزندی چنین سخت‌کوش و اهل یادگیری تربیت کرده‌اند: جوهر دانایی همین است که بدانی نمی‌دانی و بروی بیاموزی و بعد از آموختن به زیباترین شکل با دیگران قسمتش کنی. به عنوان یک معلم ادبیات شهادت می‌دهم که چقدر وقت گذاشته و می‌گذارد و چقدر متن‌های سخت و پرنکته‌ای را نکته‌گشایی و ساده و شنیدنی می‌کند. نه خسرووشیرین متن ساده‌ای بود نه کل کلیله‌ودمنه که در آخر آن در دل داستان مطرح شد. اما هر دو پیش دشواری هفت‌پیکر شوخی‌اند. خوشحالم و به او می‌بالم که در این سه سال از دل سیاهی کرونا روشنی چای با بنفشه بیرون آمد و افتخار من است که به‌عنوان مشاور ادبی در گام‌های این مسیر همراهش بوده و آموخته و لذت برده‌ام. دوم: به دوستانش که از پشتیبانی و مهر و جرات‌ورزی او می‌آموزند و برخوردارند. گفتم جرات و منظور نترسیدن نیست که به استقبال کار بزرگ و ترسناک رفتن است. درست مثل وقتی که به او گفتم کلیله را از روی چاپ استاد مینوی بخواند و با هم رفع اشکال کنیم. دانشجویان ادبیات می‌دانند که مرور این کتاب ۴ تا ۶ واحد در لیسانس ادبیات است. کاری که بنفشه در دو ماه کرد. و سوم: به شنوندگان آثارش که می‌توانند نظامی را و خیام و بسیاری دیگر را بی‌دردسر و شیرین با صدای او بشنوند. امیدوارم هم ما دوستانش بتوانیم حق دوستی او را آنطور که شایسته ست به جا بیاوریم و هم مخاطبان با حمایت معنوی و مادی آنچه می‌گیرند را به مسیر دوطرفه‌ای از مهر و ستایش و ارج‌نهادن بدل کنند. مخاطب عزیز: یادتان باشد و بماند که بدترین دستمزد برای هر فعال و نویسنده و برنامه‌ساز و... کاری ست که شما در سکوت بشنوید. سکوتی که چون سنگ سنگین بر سینه و چون زنجیر بر پاهاست. پس بند را از کلمات نهفته در خاموشی و مال نهفته در جیب بردارید و به هر محتواآفرینی که از کارش لذت می‌برید شوری برای ادامه‌دادن ببخشید. ---- پی‌نوشت۱: بنفشه‌جان روز و زادروزت به شادی و سالت پر از تحسین و ارج‌دیدن و ارج‌نهادن باد. پی‌نوشت۲: وب‌سایت چای با بنفشه اگر هنوز سر نزده‌اید: https://chaibabanafsheh.com/