کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی در ایران

تداوم بازداشت و بلاتکلیفی امید فتحی زندانی سیاسی در زندان وکیل‌آباد مشهد @kampainhr امید فتحی، زندانی سیاسی محبوس در زندان وکیل‌آباد مشهد، بیش از یک ماه پس از بازداشت همچنان در وضعیت بلاتکلیف به‌سر می‌برد . به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، امید فتحی در منزل خود توسط نیروهای امنیتی بدون ارائه حکم قضایی در تاریخ ۱۳ خرداد ۱۴۰۴، با توسل به زور بازداشت شده بود و از آن زمان تاکنون، دو تماس کوتاه تلفنی با خانواده خود داشته و از زمان آغاز جنگ میان جمهوری اسلامی و اسرائیل، هیچ تماس جدیدی از سوی او برقرار نشده است. یک منبع نزدیک به خانواده این زندانی سیاسی گفت:” این وضعیت نگرانی‌های جدی نسبت به سلامت جسمی و روانی و نقض حقوق اولیه او در خانواده را افزایش داده است.” بخوانید: https://www.kampain.info/archive/98193.htm #امید_فتحی #زندانی_سیاسی #بلاتکلیفی #بازداشت اینستاگرام فیسبوک تلگرام توئیتر کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی @kampainhr

Rezgar Beigzadeh Babamiri, Kurdish Political Prisoner, Sentenced to Death @kampainhr Rezgar Beigzadeh Babamiri, a Kurdish political prisoner, has been sentenced to death by the Revolutionary Court in Urmia. According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, Zino Beigzadeh Babamiri, daughter of Rezgar Beigzadeh Babamiri, a political prisoner from Bukan held in Urmia Prison, reported the issuance of her father’s death sentence. Rezgar Beigzadeh Babamiri, 47 years old and a native of Bukan, was arrested on April 17, 2023, near the village of Tekan-Tappeh, allegedly for providing and delivering medicine and aid to the wounded during the “Woman, Life, Freedom” movement. He was recently sentenced to death by the Revolutionary Court in Urmia. This sentence was issued despite repeated warnings from his daughter, Zino, in media interviews, where she emphasized that her father was at risk of receiving the death penalty based on fabricated charges, coerced confessions obtained under psychological torture, and prolonged solitary confinement, all without any credible evidence to support the accusations. Read: https://www.kampain.info/archive/98187.htm #Rezgar_Babamiri #Death_sentence #Issuance_of_a_verdict #Political_prisoner #Woman_of_freedom_life #Nationwide_protests #No_to_execution اینستاگرام فیسبوک تلگرام توئیتر کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی @kampainhr

محکومیت رزگار بیگ‌زاده بابامیری زندانی سیاسی کُرد به اعدام @kampainhr رزگار بیگ‌زاده بابامیری زندانی سیاسی توسط دادگاه انقلاب ارومیه به اعدام محکوم شد. به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، ژینو بیگ‌زاده بابامیری دختر رزگار بیگ‌زاده بابامیری زندانی سیاسی اهل بوکان محبوس در زندان ارومیه، از صدور حکم اعدام پدرش خبر داد. رزگار بیگ‌زاده بابامیری ۴۷ ساله اهل بوکان در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۴۰۲، در مسیر روستای تکان‌تپه، به بهانه تامین و فرستادن دارو و کمک به زخمی‌های جنبش زن زندگی آزادی بازداشت و اخیراً توسط دادگاه انقلاب ارومیه به اعدام محکوم شد. این حکم درحالی صادر شده است که ژینو بیگ‌زاده بابامیری بارها در گفتگو‌های رسانه‌ای هشدار داده بود که پدرش بر اساس پرونده سازی‌ها اعتراف اجباری تحت شکجنه‌های روحی و روانی و حبس در سلول انفرادی بدون هیچ مدرکی برای اثبات اتهامات در معرض خطر صدور حکم اعدام قرار دارد. بخوانید: https://www.kampain.info/archive/98182.htm #رزگار_بابامیری #حکم_اعدام #صدور_حکم #زندانی_سیاسی #زن_زندگی_آزادی #اعتراضات_سراسری #نه_به_اعدام اینستاگرام فیسبوک تلگرام توئیتر کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی @kampainhr

محکومیت رزگار بیگ‌زاده بابامیری زندانی سیاسی کُرد به اعدام رزگار بیگ‌زاده بابامیری زندانی سیاسی توسط دادگاه انقلاب ارومیه به اعدام محکوم شد. به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، ژینو بیگ‌زاده بابامیری دختر رزگار بیگ‌زاده بابامیری زندانی سیاسی اهل بوکان محبوس در زندان ارومیه، از صدور حکم اعدام پدرش خبر داد. رزگار بیگ‌زاده بابامیری ۴۷ ساله اهل بوکان در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۴۰۲، در مسیر روستای تکان‌تپه، به بهانه تامین و فرستادن دارو و کمک به زخمی‌های جنبش زن زندگی آزادی بازداشت و اخیراً توسط دادگاه انقلاب ارومیه به اعدام محکوم شد. این حکم درحالی صادر شده است که ژینو بیگ‌زاده بابامیری بارها در گفتگو‌های رسانه‌ای هشدار داده بود که پدرش بر اساس پرونده سازی‌ها اعتراف اجباری تحت شکجنه‌های روحی و روانی و حبس در سلول انفرادی بدون هیچ مدرکی برای اثبات اتهامات در معرض خطر صدور حکم اعدام قرار دارد. بخوانید: https://www.kampain.info/archive/98182.htm #رزگار_بابامیری #حکم_اعدام #صدور_حکم #زندانی_سیاسی #زن_زندگی_آزادی #اعتراضات_سراسری #نه_به_اعدام

محکومیت رزگار بیگ‌زاده بابامیری زندانی سیاسی کُرد به اعدام رزگار بیگ‌زاده بابامیری زندانی سیاسی توسط دادگاه انقلاب ارومیه به اعدام محکوم شد. به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، ژینو بیگ‌زاده بابامیری دختر رزگار بیگ‌زاده بابامیری زندانی سیاسی اهل بوکان محبوس در زندان ارومیه، از صدور حکم اعدام پدرش خبر داد. رزگار بیگ‌زاده بابامیری ۴۷ ساله اهل بوکان در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۴۰۲، در مسیر روستای تکان‌تپه، به بهانه تامین و فرستادن دارو و کمک به زخمی‌های جنبش زن زندگی آزادی بازداشت و اخیراً توسط دادگاه انقلاب ارومیه به اعدام محکوم شد. این حکم درحالی صادر شده است که ژینو بیگ‌زاده بابامیری بارها در گفتگو‌های رسانه‌ای هشدار داده بود که پدرش بر اساس پرونده سازی‌ها اعتراف اجباری تحت شکجنه‌های روحی و روانی و حبس در سلول انفرادی بدون هیچ مدرکی برای اثبات اتهامات در معرض خطر صدور حکم اعدام قرار دارد. بخوانید: https://www.kampain.info/archive/98182.htm #رزگار_بابامیری #حکم_اعدام #صدور_حکم #زندانی_سیاسی #زن_زندگی_آزادی

To those whose voices rise in support of us and our difficult situation, we say this even louder: what has been imposed on us today is not greater than the years of suffering these women have endured. So, strive for the improvement of our conditions, regardless of our charges. Strive for the improvement of our conditions, those of us now in Qarchak and Greater Tehran Prisons, regardless of our gender. Know that those lost under the rubble of the attack and those rejected by the merciless machinery of life are more deserving than us. May we be a link in the chain of Iran’s long struggle for equality and freedom, a struggle that has endured over a century of tyranny and exploitation and continues forward. “We do not consider our suffering today greater than what has been imposed on the people of Iran.” Golrokh Iraee, Reyhaneh Ansari, and Varisheh Moradi Read: https://www.kampain.info/archive/98179.htm #Golrokh_Iraee #Reyhaneh_Ansari #Varisheh_Moradi #Evin_Prison #Qarchak_Prison #Prison_letter اینستاگرام فیسبوک تلگرام توئیتر کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی @kampainhr

Letter from Varisheh Moradi, Reyhaneh Ansari, and Golrokh Iraee from Qarchak Prison: The Path of Struggle Continues @kampainhr When Israel targeted the grounds and buildings of Evin Prison, nearly three thousand people were locked behind closed doors in its wards. According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, prison authorities and security institutions have so far refrained from providing any information about the number of detainees who went missing or were killed during the Israeli attack on Evin Prison on Monday, June 23, 2025. The full text of the letter is as follows: We, the women of Evin, were transferred to Qarchak Varamin Prison on Tuesday morning under heavy security restrictions, and around three thousand men from Evin were also transferred to the Greater Tehran Prison. Although our current conditions are harsher than before the transfer, in solidarity with our comrades and brothers in Greater Tehran Prison, who have also been attacked and pressured simultaneously. We declare that the present situation will not deter us from our struggle. Because we know, “This is not a path where one reaches the destination without consequence.” Since the Constitutional Revolution, through numerous wars, anti-people coups, massacres of defenseless civilians and political dissidents at the hands of authoritarian regimes over the past century, and many other historical ups and downs, the path of struggle has continued. Today, we find ourselves in Qarchak Prison, in conditions that over a thousand women with various charges have endured and continue to live through. These are women from the depths of society, with silent sufferings carved into their eyes, sufferings that speak of injustices we have now stepped into resistance against. These are women cast to the margins of society, their eyes bearing the silent imprint of suffering, suffering that speaks to the deep injustices we now stand in resistance against. Castaways at the farthest corners of the world, invisible in the equations of life, absent from news reports and media waves, and ignored in human rights reports, no names, no voices, no traces of their pain are seen or heard. What has stunned us in these past days is the stark truth of these women’s lives: women bent with age on short beds the size of graves, yearning for even the most basic hygiene and life necessities. Among grimy, mold-covered walls bearing the filth of years, many of them without any funds, are forced to give themselves to cellmates simply for daily cigarette money: for sexual exploitation. They submit to every form of humiliation just to fill their stomachs or access the minimum of what their hearts long for. They work in the prison’s labor section, pushing food and garbage carts, cleaning rest areas and guards’ rooms, for hours on end, with no wages, in exchange for just a few extra minutes of phone time. In the prison workshop, they toil away at sewing and other tasks, hoping to earn a small pack of cigarettes by day’s end. These women are usually kept apart from us political prisoners, unless as a form of punishment or judicial exile. Now, although we have been housed separately from them in Qarchak, their suffering is not detached from ours. Alongside the tireless struggles of the people against dictatorship, and with clear goals and firm resolve, we will continue the path of resistance until tyranny in all its forms is overthrown. And we will stand with these forgotten women, cast out from the cycle of life, renewing our commitment to resist with greater determination than ever before.

To those whose voices rise in support of us and our difficult situation, we say this even louder: what has been imposed on us today is not greater than the years of suffering these women have endured. So, strive for the improvement of our conditions, regardless of our charges. Strive for the improvement of our conditions, those of us now in Qarchak and Greater Tehran Prisons, regardless of our gender. Know that those lost under the rubble of the attack and those rejected by the merciless machinery of life are more deserving than us. May we be a link in the chain of Iran’s long struggle for equality and freedom, a struggle that has endured over a century of tyranny and exploitation and continues forward. “We do not consider our suffering today greater than what has been imposed on the people of Iran.” Golrokh Iraee, Reyhaneh Ansari, and Varisheh Moradi Read: https://www.kampain.info/archive/98179.htm #Golrokh_Iraee #Reyhaneh_Ansari

Letter from Varisheh Moradi, Reyhaneh Ansari, and Golrokh Iraee from Qarchak Prison: The Path of Struggle Continues When Israel targeted the grounds and buildings of Evin Prison, nearly three thousand people were locked behind closed doors in its wards. According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, prison authorities and security institutions have so far refrained from providing any information about the number of detainees who went missing or were killed during the Israeli attack on Evin Prison on Monday, June 23, 2025. The full text of the letter is as follows: We, the women of Evin, were transferred to Qarchak Varamin Prison on Tuesday morning under heavy security restrictions, and around three thousand men from Evin were also transferred to the Greater Tehran Prison. Although our current conditions are harsher than before the transfer, in solidarity with our comrades and brothers in Greater Tehran Prison, who have also been attacked and pressured simultaneously. We declare that the present situation will not deter us from our struggle. Because we know, “This is not a path where one reaches the destination without consequence.” Since the Constitutional Revolution, through numerous wars, anti-people coups, massacres of defenseless civilians and political dissidents at the hands of authoritarian regimes over the past century, and many other historical ups and downs, the path of struggle has continued. Today, we find ourselves in Qarchak Prison, in conditions that over a thousand women with various charges have endured and continue to live through. These are women from the depths of society, with silent sufferings carved into their eyes, sufferings that speak of injustices we have now stepped into resistance against. These are women cast to the margins of society, their eyes bearing the silent imprint of suffering, suffering that speaks to the deep injustices we now stand in resistance against. Castaways at the farthest corners of the world, invisible in the equations of life, absent from news reports and media waves, and ignored in human rights reports, no names, no voices, no traces of their pain are seen or heard. What has stunned us in these past days is the stark truth of these women’s lives: women bent with age on short beds the size of graves, yearning for even the most basic hygiene and life necessities. Among grimy, mold-covered walls bearing the filth of years, many of them without any funds, are forced to give themselves to cellmates simply for daily cigarette money: for sexual exploitation. They submit to every form of humiliation just to fill their stomachs or access the minimum of what their hearts long for. They work in the prison’s labor section, pushing food and garbage carts, cleaning rest areas and guards’ rooms, for hours on end, with no wages, in exchange for just a few extra minutes of phone time. In the prison workshop, they toil away at sewing and other tasks, hoping to earn a small pack of cigarettes by day’s end. These women are usually kept apart from us political prisoners, unless as a form of punishment or judicial exile. Now, although we have been housed separately from them in Qarchak, their suffering is not detached from ours. Alongside the tireless struggles of the people against dictatorship, and with clear goals and firm resolve, we will continue the path of resistance until tyranny in all its forms is overthrown. And we will stand with these forgotten women, cast out from the cycle of life, renewing our commitment to resist with greater determination than ever before.

Asgar Najafi, Iranian Kurd, Arrested by Security Forces in Qasr-e Shirin @kampainhr Asgar Najafi, an Iranian Kurd, resident of Qasr-e Shirin, was arrested by security forces and taken to an undisclosed location. According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, Asgar Najafi, an Iranian Kurd from Qasr-e Shirin in Kermanshah Province, was arrested at his workplace in the city’s bazaar on Tuesday, June 24, 2025, by security forces without a judicial warrant and transferred to an unknown location. At the time of this report, no detailed information is available regarding the reasons for his arrest or the charges brought against him. Read: https://www.kampain.info/archive/98177.htm #Arrest #Kurdish_citizen #Transfer_to_an_unknown_place اینستاگرام فیسبوک تلگرام توئیتر کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی @kampainhr

نامه وریشه مرادی، ریحانه انصاری و گلرخ ایرایی از زندان قرچک: (مسیر مبارزه همچنان ادامه دارد) @kampainhr زمانی که اسرائیل محوطه زندان و ساختمان‌های اوین را مورد هدف قرار داد نزدیک به سه هزار نفر در بندهای زندان اوین پشت درهای بسته محبوس بودند. به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، تاکنون از تعداد بازداشتی‎ها‌ مفقود شده و کشته شدگان حمله روز دوشنبه ۲ تیر ۱۴۰۴، اسرائیل به زندان اوین، مسئولین زندان و نهادهای امنیتی از اطلاع رسانی خودداری می‌کنند. متن کامل نامه به شرح زیر… ما زنان اوین صبح سه‌شنبه با اعمال محدودیت‌های شدید امنیتی به زندان قرچک ورامین منتقل و حدود سه هزار نفر مردان اوین نیز به زندان تهران بزرگ منتقل شدند. اگرچه نسبت به پیش از انتقال در شرایط نامساعدتری قرار گرفته‌ایم، اما هم‌سو با رفقا و برادران‌مان در زندان تهران بزرگ که هم‌زمان با ما مورد حمله و اعمال فشار قرار گرفته‌اند، اعلام می‌کنیم شرایط فعلی خللی در مبارزات‌مان ایجاد نخواهد کرد. چرا که می‌دانیم «این مسیری نیست که در آن بی مکافات به مقصد رسید.» از زمان انقلاب مشروطه تاکنون، با بروز جنگ‌های متعدد، کودتای ضدمردمی، کشتار مردم بی‌دفاع و مخالفان سیاسی که به‌دست حکومت‌های استبدادی در یک قرن گذشته انجام شده و بسیاری فراز و فرودها که تاریخ بر آن گواه است، مسیر مبارزه همچنان ادامه دارد. ما امروز در زندان قرچک هستیم و در شرایطی قرار گرفته‌ایم که بیش از هزار زن با جرائم مختلف سال‌ها با آن مواجه و آن را زندگی کرده و می‌کنند. زنانی از اعماق با رنج‌هایی که در نهان‌خانه‌ی چشمان‌شان نقش بسته است و گویای پرسه‌های بیدادی است که برای درهم‌شکستن‌شان پا به مسیر امروز گذاشته‌ایم. پرت‌شدگانی در انتهای دنیا که در هیچ یک از معادلات زندگی و مناسبات خبری و موج‌های رسانه‌ای جایی ندارند و در گزارش‌های حقوق‌بشری، نامی و نشانی و ردی از رنج‌های‌شان دیده و شنیده نمی‌شود. آن‌چه در این چند روز ما را مبهوت کرده است حقیقت زندگی این زنان است. زنانی خمیده در تخت‌های کوتاه به ابعاد قبر، با حسرت برخوردار بودن از حداقل امکانات زیستی و بهداشتی. در میان دیوارهای چرکین و کبره‌بسته از کثافت سال‌ها زندگی مشقت‌بار، بسیاری‌شان بدون ریالی واریزی، برای پول سیگار روزانه خود را در اختیار هم‌بندیان قرار می‌دهند: برای #بهره‌کشی_جنسی. و تن به هر حقارتی می‌دهند. برای سیر کردن شکم‌شان. و برای برخورداری از حداقلِ آن‌چه بر دل‌هاشان حسرت شده است. در بخش کارگری زندان مشغول به کار می‌شوند و در ازای ساعت‌ها کار سخت روزانه (از هل دادن گاری حمل غذا و زباله تا نظافت اتاق استراحت و کار زندان‌بانان) بدون دریافت مزد فقط از دقایقی زمان بیشتر برای تماس تلفنی برخوردار می‌شوند. در کارگاه زندان به بیگاری مشغول و به دوخت و دوز می‌پردازند تا از پاکتی سیگار در انتهای روز برخوردار شوند. زنانی که عموماً مانع از هم‌زیستی ما زندانیان سیاسی با آنان می‌شوند؛ مگر به قصد تنبیه و تبعیدمان به حکم قضایی. و حالا اگرچه در زندان قرچک و جدا از آنان اسکان داده شده‌ایم، اما مصائب‌مان جدا از آنان نیست. ما در کنار مبارزات خستگی‌ناپذیر مردم علیه دیکتاتوری، با اهدافی روشن و خط‌مشی محکم، مسیر مبارزه را تا سرنگونی و برچیدن هر شکلی از خودکامگی ادامه خواهیم داد. و در کنار این فراموش‌شدگان که از چرخه زندگی بیرون گذاشته شدند، با عزمی راسخ‌تر از پیش مقاومت را دوره می‌کنیم. و به آنانی که صدای‌شان برای ما و شرایط نامساعدمان بلند است، با صدایی رساتر می‌گوییم آن‌چه امروز بر ما تحمیل شد، فراتر از رنج سالیان این زنان نیست. پس برای بهبود شرایط «ما» بدون در نظر گرفتن جرائم‌مان و برای بهبود شرایط «ما» که به زندان قرچک و تهران بزرگ منتقل شده‌ایم، بدون در نظر گرفتن جنسیت‌مان تلاش کنید و بدانید آنان که در زیر آوارِ ناشی از حمله مفقود و آنانی که در چرخه بی‌رحم زندگی مترود شده‌اند، بر ما ارجح‌اند. باشد که حلقه‌ای باشیم در زنجیر مبارزات برابری‌طلبانه و آزادی‌خواهانه مردم ایران که بیش از یک قرن استبداد و استثمار را تاب آورده‌اند و به پیش می‌روند. «رنج امروز خود را فراتر از آن‌چه بر مردم ایران تحمیل شد نمی‌دانیم.» «گلرخ ایرایی، ریحانه انصاری و وریشه مرادی» بخوانید: https://www.kampain.info/archive/98166.htm #وریشه_مرادی #گلرخ_ایرایی #ریحانه_انصاری #زندان_قرچک #زندن_اوین اینستاگرام فیسبوک تلگرام توئیتر کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی @kampainhr

نامه وریشه مرادی، ریحانه انصاری و گلرخ ایرایی از زندان قرچک: (مسیر مبارزه همچنان ادامه دارد) @kampainhr زمانی که اسرائیل محوطه زندان و ساختمان‌های اوین را مورد هدف قرار داد نزدیک به سه هزار نفر در بندهای زندان اوین پشت درهای بسته محبوس بودند. به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، تاکنون از تعداد بازداشتی‎ها‌ مفقود شده و کشته شدگان حمله روز دوشنبه ۲ تیر ۱۴۰۴، اسرائیل به زندان اوین، مسئولین زندان و نهادهای امنیتی از اطلاع رسانی خودداری می‌کنند. متن کامل نامه به شرح زیر… ما زنان اوین صبح سه‌شنبه با اعمال محدودیت‌های شدید امنیتی به زندان قرچک ورامین منتقل و حدود سه هزار نفر مردان اوین نیز به زندان تهران بزرگ منتقل شدند. اگرچه نسبت به پیش از انتقال در شرایط نامساعدتری قرار گرفته‌ایم، اما هم‌سو با رفقا و برادران‌مان در زندان تهران بزرگ که هم‌زمان با ما مورد حمله و اعمال فشار قرار گرفته‌اند، اعلام می‌کنیم شرایط فعلی خللی در مبارزات‌مان ایجاد نخواهد کرد. چرا که می‌دانیم «این مسیری نیست که در آن بی مکافات به مقصد رسید.» از زمان انقلاب مشروطه تاکنون، با بروز جنگ‌های متعدد، کودتای ضدمردمی، کشتار مردم بی‌دفاع و مخالفان سیاسی که به‌دست حکومت‌های استبدادی در یک قرن گذشته انجام شده و بسیاری فراز و فرودها که تاریخ بر آن گواه است، مسیر مبارزه همچنان ادامه دارد. ما امروز در زندان قرچک هستیم و در شرایطی قرار گرفته‌ایم که بیش از هزار زن با جرائم مختلف سال‌ها با آن مواجه و آن را زندگی کرده و می‌کنند. زنانی از اعماق با رنج‌هایی که در نهان‌خانه‌ی چشمان‌شان نقش بسته است و گویای پرسه‌های بیدادی است که برای درهم‌شکستن‌شان پا به مسیر امروز گذاشته‌ایم. پرت‌شدگانی در انتهای دنیا که در هیچ یک از معادلات زندگی و مناسبات خبری و موج‌های رسانه‌ای جایی ندارند و در گزارش‌های حقوق‌بشری، نامی و نشانی و ردی از رنج‌های‌شان دیده و شنیده نمی‌شود. آن‌چه در این چند روز ما را مبهوت کرده است حقیقت زندگی این زنان است. زنانی خمیده در تخت‌های کوتاه به ابعاد قبر، با حسرت برخوردار بودن از حداقل امکانات زیستی و بهداشتی. در میان دیوارهای چرکین و کبره‌بسته از کثافت سال‌ها زندگی مشقت‌بار، بسیاری‌شان بدون ریالی واریزی، برای پول سیگار روزانه خود را در اختیار هم‌بندیان قرار می‌دهند: برای #بهره‌کشی_جنسی. و تن به هر حقارتی می‌دهند. برای سیر کردن شکم‌شان. و برای برخورداری از حداقلِ آن‌چه بر دل‌هاشان حسرت شده است. در بخش کارگری زندان مشغول به کار می‌شوند و در ازای ساعت‌ها کار سخت روزانه (از هل دادن گاری حمل غذا و زباله تا نظافت اتاق استراحت و کار زندان‌بانان) بدون دریافت مزد فقط از دقایقی زمان بیشتر برای تماس تلفنی برخوردار می‌شوند. در کارگاه زندان به بیگاری مشغول و به دوخت و دوز می‌پردازند تا از پاکتی سیگار در انتهای روز برخوردار شوند. زنانی که عموماً مانع از هم‌زیستی ما زندانیان سیاسی با آنان می‌شوند؛ مگر به قصد تنبیه و تبعیدمان به حکم قضایی. و حالا اگرچه در زندان قرچک و جدا از آنان اسکان داده شده‌ایم، اما مصائب‌مان جدا از آنان نیست. ما در کنار مبارزات خستگی‌ناپذیر مردم علیه دیکتاتوری، با اهدافی روشن و خط‌مشی محکم، مسیر مبارزه را تا سرنگونی و برچیدن هر شکلی از خودکامگی ادامه خواهیم داد. و در کنار این فراموش‌شدگان که از چرخه زندگی بیرون گذاشته شدند، با عزمی راسخ‌تر از پیش مقاومت را دوره می‌کنیم. و به آنانی که صدای‌شان برای ما و شرایط نامساعدمان بلند است، با صدایی رساتر می‌گوییم آن‌چه امروز بر ما تحمیل شد، فراتر از رنج سالیان این زنان نیست. پس برای بهبود شرایط «ما» بدون در نظر گرفتن جرائم‌مان و برای بهبود شرایط «ما» که به زندان قرچک و تهران بزرگ منتقل شده‌ایم، بدون در نظر گرفتن جنسیت‌مان تلاش کنید و بدانید آنان که در زیر آوارِ ناشی از حمله مفقود و آنانی که در چرخه بی‌رحم زندگی مترود شده‌اند، بر ما ارجح‌اند. باشد که حلقه‌ای باشیم در زنجیر مبارزات برابری‌طلبانه و آزادی‌خواهانه مردم ایران که بیش از یک قرن استبداد و استثمار را تاب آورده‌اند و به پیش می‌روند. «رنج امروز خود را فراتر از آن‌چه بر مردم ایران تحمیل شد نمی‌دانیم.» «گلرخ ایرایی، ریحانه انصاری و وریشه مرادی» بخوانید: https://www.kampain.info/archive/98166.htm #وریشه_مرادی #گلرخ_ایرایی #ریحانه_انصاری اینستاگرام فیسبوک تلگرام توئیتر کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی @kampainhr

Execution of Babak Mostafavi Carried Out in Neishabour Prison @kampainhr The death sentence of Babak Mostafavi, charged with “drug-related offenses,” was carried out in Neishabour Prison. According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, the execution of 27-year-old Babak Mostafavi, who had been sentenced to death by the judiciary on charges related to drugs, was carried out on Saturday, June 28, 2025, in Neishabour Prison. Babak Mostafavi was a resident of Neishabour and had worked as a forklift driver prior to his arrest. At the time of this report, the execution has not been announced by state media or the judiciary. Read: https://www.kampain.info/archive/98163.htm #Execution_of_the_sentence #Death_sentence #Drugs #No_to_execution اینستاگرام فیسبوک تلگرام توئیتر کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی @kampainhr

بازداشت و بی‌خبری عسگر نجفی توسط نیروهای امنیتی در قصرشیرین @kampainhr عسگر نجفی شهروند کُرد اهل قصرشیرین توسط نیروهای امنیتی این بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد. به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، عسگر نجفی شهروند کُرد اهل قصرشیرین از توابع استان کرمانشاه، در محل کارش در بازارچه این شهر روز توسط نیروهای امنیتی بدون هرگونه حکم قضایی روز سه‌شنبه ۳ تیر ۱۴۰۴، بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شده است. تا زمان تنظیم این گزارش، از دلایل بازداشت و اتهام‌های مطروحه علیه این شهروند کُرد اطلاع دقیقی در دست نیست. بخوانید: https://www.kampain.info/archive/98160.htm #بازداشت #شهروند_کرد اینستاگرام فیسبوک تلگرام توئیتر کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی @kampainhr

انتقال سامان کریمی و همسرش فرزانه رشیدی به زندان‌های بانه و سقز @kampainhr سامان کریمی، زندانی سیاسی سابق کُرد به زندان بانه و همسرش فرزانه رشیدی به زندان مرکزی سقز منتقل شد. به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، سامان کریمی زندانی سیاسی سابق محکوم به اعدام و همسرش فرزانه رشیدی پس‌از ۳۵ روز بازداشت در بازداشتگاه‌های وزارت اطلاعات به زندان‌های بانه و سقز منتقل شدند. سامان کریمی ۳۳ ساله روز یکشنبه ۴ خرداد ۱۴۰۴، توسط نیروهای امنیتی در یکی از خیابان‌های شهر بانه و همسرش فرزانه رشیدی ۲۶ ساله در همان روز با یورش به منزل بازداشت و به یکی از بازداشتگاه‌های این نهاد امنیتی منتقل شدند. پیش‌تر سامان کریمی در سال ۱۳۹۷ توسط نیروهای اطلاعات سپاه بازداشت و به بازداشتگاه شهرامفر در سنندج منتقل شد که پس یک سال بازداشت توسط شعبه یکم دادگاه انقلاب سنندج به ریاست قاضی سعیدی با اتهام “بغی” از طریق عضویت در حزب دموکرات کُردستان ایران به اعدام و ۱۱ سال حبس محکوم شده بود و این حکم در شهریور ماه ۱۳۹۹، توسط دیوان عالی کشور نقض و به شعبه ١ دادگاه انقلاب سنندج ارجاع داده شد. بخوانید: https://www.kampain.info/archive/98156.htm #سامان_کریمی #فرزانه_رشیدی #زندانی_سیاسی #انتقال_زندانی اینستاگرام فیسبوک تلگرام توئیتر کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی @kampainhr

اجرای حکم اعدام بابک مصطفوی در زندان نیشابور @kampainhr حکم اعدام بابک مصطفوی با اتهام «مواد مخدر» در زندان نیشابور اجرا شد. به گزارش کمپین ددفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، حکم اعدام بابک مصطفوی ۲۷ ساله که با اتهام «مواد مخدر» توسط دستگاه قضایی به اعدام محکوم شده بود، روز شنبه ۷ تیر ۱۴۰۴، در زندان نیشابور به اجرا درآمد. بابک مصطفوی اهل و ساکن نیشابور بود و پیش از بازداشت به رانندگی لیفتراک مشغول بود. از زمان تنظیم این گزارش، اعدام این زندانی، از سوی رسانه‌های داخلی و قوه‌قضاییه اعلام نشده است. بخوانید: https://www.kampain.info/archive/98152.htm #اجرای_حکم #اعدام #مواد_مخدر #نه_به_اعدام اینستاگرام فیسبوک تلگرام توئیتر کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی @kampainhr

محکومیت کوروش جلیل فعال مدنی به بیش‌از یک سال حبس @kampainhr کوروش جلیل، شهروند و فعال مدنی اهل یاسوج به دو سال و یک ماه و یک روز حبس محکوم شد. به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، کوروش جلیل، شهروند و فعال مدنی اهل و ساکن یاسوج، در پرونده‌ای که با شکایت اطلاعات سپاه تشکیل شده بود، توسط شعبه اول انقلاب این شهر با اتهام‌های “تبلیغ علیه نظام، توهین به رهبر و بنیانگذار جمهوری اسلامی” به دو سال یک و ماه و یک روز حبس محکوم شد. کوروش جلیل، فعال مدنی اهل یاسوج، چهارم خرداد ۱۴۰۳، بازداشت شده بود، پس از یک ماه بازداشت روز دوشنبه چهارم تیر ۱۴۰۳، با تودیع وثیقه از زندان یاسوج آزاد شد. این فعال مدنی، در پرونده‌ای دیگر با اتهام‌های “توهین به بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، تجمع غیرقانونی، تبلیغ علیه نظام، توهین به مقدسات و رهبری و به تحمل سه سال حبس محکوم شده است. کوروش جلیل متولد سال ۱۳۶۰ فرزند اردشیر، پیش از این نیز به دلیل فعالیت‌های مدنی، سابقه بازداشت و برخوردهای قضایی را داشته است. بخوانید: https://www.kampain.info/archive/98149.htm #کوروش_جلیل #فعال_مدنی #صدور_حکم_زندان اینستاگرام فیسبوک تلگرام توئیتر کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی @kampainhr

محکومیت کوروش جلیل فعال مدنی به بیش‌از یک سال حبس کوروش جلیل، شهروند و فعال مدنی اهل یاسوج به دو سال و یک ماه و یک روز حبس محکوم شد. به گزارش کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی، کوروش جلیل، شهروند و فعال مدنی اهل و ساکن یاسوج، در پرونده‌ای که با شکایت اطلاعات سپاه تشکیل شده بود، توسط شعبه اول انقلاب این شهر با اتهام‌های “تبلیغ علیه نظام، توهین به رهبر و بنیانگذار جمهوری اسلامی” به دو سال یک و ماه و یک روز حبس محکوم شد. کوروش جلیل، فعال مدنی اهل یاسوج، چهارم خرداد ۱۴۰۳، بازداشت شده بود، پس از یک ماه بازداشت روز دوشنبه چهارم تیر ۱۴۰۳، با تودیع وثیقه از زندان یاسوج آزاد شد. این فعال مدنی، در پرونده‌ای دیگر با اتهام‌های “توهین به بنیان‌گذار جمهوری اسلامی، تجمع غیرقانونی، تبلیغ علیه نظام، توهین به مقدسات و رهبری و به تحمل سه سال حبس محکوم شده است. کوروش جلیل متولد سال ۱۳۶۰ فرزند اردشیر، پیش از این نیز به دلیل فعالیت‌های مدنی، سابقه بازداشت و برخوردهای قضایی را داشته است. بخوانید: https://www.kampain.info/archive/98149.htm #کوروش_جلیل #فعال_مدنی #صدور_حکم_زندان

Jalal Khodamoradi, Kurdish Environmental Activist, Violently Arrested in Sanandaj @kampainhr Jalal Khodamoradi, a Kurdish environmental activist, was arrested overnight by security forces in Sanandaj and taken to an undisclosed location. According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, Jalal Khodamoradi, a mountaineer and environmental activist from Hassanabad township in Sanandaj, was violently arrested at 2:00 a.m. on Friday, June 27, 2025, in a nighttime raid by security forces without any judicial warrant. He was beaten during the arrest and transferred to an unknown location. Reports indicate that during the arrest, security forces insulted and abused him, searched his home, and confiscated his mobile phone and the hard drive of his home’s security camera system. At the time of this report, no clear information is available regarding the reasons for his arrest or the charges brought against him. Read: https://www.kampain.info/archive/98145.htm #Arrest #Environmental_activist #Beating اینستاگرام فیسبوک تلگرام توئیتر کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی @kampainhr

Anwar Bayzidi, Civil Activist and Prisoners’ Rights Advocate, Violently Arrested in Bukan @kampainhr Anwar Bayzidi, a civil activist and member of the Prisoners Support Association, was arrested by security forces in Bukan and taken to an undisclosed location. According to the Campaign for the Defense of Political and Civil Prisoners, Anwar Bayzidi, 48, a civil activist from Miraveh, a district of Bukan, was violently arrested by security forces without any judicial warrant on Thursday, June 19, 2025, and transferred to an unknown location. Bayzidi is known as a reputable businessman who, in recent years, has been involved in humanitarian efforts supporting families of prisoners. At the time of this report, no clear information is available regarding the reasons for his arrest or the charges brought against him. Read: https://www.kampain.info/archive/98143.htm #Civic_activist #Violent_arrest #Humanitarian_activity اینستاگرام فیسبوک تلگرام توئیتر کمپین دفاع از زندانیان سیاسی و مدنی @kampainhr