Abyss of Ideas

ابعاد واقعی خورشید 🌎 @TelNews_Magazine

خودم از این شعر حافظ خیلی خوشم میاد یجورایی Lost Highway طور هست :)

بازنشر به مناسبت ۲۰ مهر، بزرگداشت حافظِ شیراز

🎸🎼🎯🎲🎼🎭

موسیقی این سکانس و کلا قسمت سوم سریال Penguin خیلی جالب بود 👌

ما در عصر هدف زندگی می کنیم ما در دوران جوانی زندگی می کنیم وقتی اخطار عاقل بی ارزش است من فقط یک پسر فقیر هستم که برای حقیقت التماس می کنم ما در عصر هدف زندگی می کنیم ما در دوران جوانی زندگی می کنیم وقتی اخطار عاقل بی ارزش است من فقط یک پسر فقیر هستم که برای حقیقت التماس می کنم پس عزیزم، تو می گویی که ما آزادیم، اوه، بیا تو آنچه را که می خواستی از من گرفتی، آه-آه تو برای مدت طولانی مرا به زانو درآوردی قربانی باور شکسته تو، آه آه اکنون یک شکاف در سطح وجود دارد چیزی تاریک در حال نفوذ است ما در سرزمین بسیاری زندگی می کنیم ما در چنگ تعداد معدودی زندگی می کنیم دختر بیچاره ای برای عدالت گریه می کند یه مرد پولدار داره احمق بازی میکنه همه خردمندان در آرزوی هدف هستند و همه آنها فقط به شما نگاه می کنند خب عزیزم تو میگی ما آزادیم اوه بیا تو آنچه را که می خواستی از من گرفتی، آه-آه تو برای مدت طولانی مرا به زانو درآوردی قربانی باور شکسته تو، آه آه بیا، بیا، بیا، متوجه شدی بیا، بیا، بیا، ما آن را می خواهیم بیا، بیا، بیا، متوجه شدی بیا، بیا، بیا، ما آن را می خواهیم ما در عصر هدف زندگی می کنیم ما در دوران جوانی زندگی می کنیم وقتی اخطار عاقل بی ارزش است من فقط یک پسر فقیر هستم که برای حقیقت التماس می کنم ما در عصر هدف زندگی می کنیم ما در دوران جوانی زندگی می کنیم وقتی اخطار عاقل بی ارزش است من فقط یک پسر فقیر هستم که برای حقیقت التماس می کنم پس عزیزم، تو می گویی که ما آزادیم، اوه، بیا تو آنچه را که می خواستی از من گرفتی، آه-آه تو برای مدت طولانی مرا به زانو درآوردی قربانی باور شکسته تو، آه آه پس عزیزم، تو می گویی که ما آزادیم، اوه، بیا تو آنچه را که می خواستی از من گرفتی، آه-آه تو برای مدت طولانی مرا به زانو درآوردی قربانی باور شکسته تو، آه آه بیا، بیا، بیا، متوجه شدی بیا، بیا، بیا، ما آن را می خواهیم بیا، بیا، بیا، متوجه شدی بیا، بیا، بیا، ما آن را می خواهیم ترجمه به زبان فارسی

استفانو لندی (۱۶۳۹-۱۵۸۷)، موسیقیدان ایتالیایی، یکی از موسیقیدانان تاثیر گذار عصر باروک و از اولین سازندگان اپرا بود. قطعه‌ی Passacaglia della vita با اجرای گروه L’Arpeggiata و آواز تنور مارکو بِاسلی #موسیقی_کلاسیک @Alborzname

در مورد الیصابات مادر یحیی تعمید دهنده

وضعیت تاب آوری زیستن در توهم! یاور اولادزاد " برای اینکه مالک شهری بشوی ، آیا نیزه ای به سمت شهر پرتاب بشود کفایت می کند یا باید انگشت ات دروازه شهر را لمس کند؟ تا چه میزان می توانیم مالک دریاها باشیم ؟ چرا در یک سیستم حقوقی و قضایی بنیان ها [ زمینه ها ] مهمتر از سطوح [ ظواهر ] هستند...؟! " این سوالات هیوم در مورد ماهیت تفکر انسانی نتیجه اش می شود که او در " رساله ای درباره طبیعت آدمی " مفهوم " باور " را بجای دانش می نشاند ، تا آنجا که نتیجه می گیرد که تفکر انسانی بیشتر از اینکه حاصل نوعی عقلانیت باشد حاصل خطا و توهم است ، فیلسوفان بعد از هیوم مخصوصا کانت سعی می کنند با طرح مسایلی مثل ایدئالیسم استعلایی بر این توهم و خیال ذهن چیره بشوند اما واقعا توهم در تفکر از بین رفته است؟! ما هنوز هم اسیر نسبت هایی که هیوم بر آنها تاکید می کرد هستیم ، فردا خورشید طلوع می کند ، جوش آمدن همیشه آب در صد درجه ، بد بودن فلان آدم... کلماتی مثل " فردا "، " همیشه " ، " بد بودن " همه نسبت هایی هستند که جهان انسانی را می سازند ، ما در جهانی زندگی می کنیم که قدرت های نظامی با استناد به یکسری عکس دستکاری شده یا ایده های انتزاعی مثل دموکراسی و آزادی به کشور های دیگر حمله نظامی کرده اند و سیلابی از مهاجر و جنازه انسانی بخاطر اعتقاد به یکسری " نسبت ها " درست شده است یا حتی در اتمی ترین وضعیت ها مثل تصمیماتی که روزمره انسان ها می گیرند محصول همین نسبت سازی شبکه های اجتماعی و رسانه هاست ، پس چرا بعد از دوران عقلانیت روشنگری و علم گرایی فعلی باز هم انسان اسیر توهم است؟! یا از این همه ساده تر ، چرا بهبودی در سوژه های روانشناسی هر روز سخت تر می شود مگر نه اینکه بیمار با شناسایی تروما ها و راه حل گرفتن ها درمانی باید به آرامش برسد؟ تفکر مدرن در این سودا بود که با برساختن سوژه می تواند به نوعی بر شبکه توهم انسانی چیره بشود اما این عمل در واقع مانند این بود بروی سراغ رئیس دزد ها و از او بخواهی مسئول حفاظت بانک بشود! خود انسان ذاتا موجودی است که شبکه های متافیزیکی تولید می کند ، در واقع سوژه ای مسلط بر " خود " وجود ندارد انسان درون شبکه ای از روابط قرار دارد و با تاثیر پذیری از این مناسبات برای خودش پیش فرض ها و آینده ای از وضعیت می سازد ، بقول هگل در بخش عقل پدیدار شناسی : " خودآگاهی" توهم عقل است ! اشتباه تاریخی فلسفه این بود که بعد از هیوم خواست بر توهم پیروز بشود آن هم با متورم کردن سوژه انسانی ، از الاهیات بدون خدا تا فلسفه و روانشناسی فرد گرا ، تلاشی هست برای راه حل های سوژه محور ، در حالیکه مثلا در ایران ؛ شما بعد از اعتقاد به بودا و اینکه می توانید با شناختن یک گل رُز تمام جهان را بشناسید و بعد از چند ساعت مدیتیشن وقتی بروید از بقالی سرکوچه تان خرید کنید بخاطر گرانی اجناس دچار عصبانیتی می شوید که حاصل تصمیم فلان بانک در منهتن هست در حالیکه فلان دولت متاسفانه به یگانگی شما با طبیعت اصلا اهمیتی نمی دهد! یا تمام تلاشی که برای فراموشی معشوق در جلسات تراپی انجام می دهید او را بخاطر گوش دادن به فلان آهنگ خاطره ساز در کانالی تلگرامی دوباره به یاد می آورید. انگار موجود انسان پست مدرن نباید چیزی را فراموشی کند ، عکس های کشته شدگان جنبش های اجتماعی ، کشته شدگان جنگ ها ... همیشه در شبکه های اجتماعی هر روز باز توزیع می شوند تا بقول نیچه ؛ هاضمه مغز یعنی همان فراموشی امکان نداشته باشد. اما پاسخ هیوم به این مسائل چه بود؟ هیوم نخستین منطق عمده نسبت ها را بنا نهاد ، این ایده که انسان و جهان بیرون اش مجموعه ای از نسبت ها هستند این انتقال ها ، گذار ها و تمایلات... که همواره به سوی همدیگر می روند و امکان شناخت درون خود چیز ها و پدیده ها وجود ندارد نه تنها باعث انسداد تفکر نمی شوند بلکه مرزهای جدیدی را باز می کنند از مهمترین دلایلی که فیلسوفان درمانده اند از تفسیر حوادثی مانند هولوکاست ، عشق های عجیب و تمایلات جمعی به ظاهر بی معنی ... و در بهترین حالت نموداری از مسایل اقتصادی و سیاسی پیشنهاد می کنند این هست که وضعیت " نسبت ها " را بعنوان وضعیت غیر عقلانی و خارج از تفکر رها کرده اند تا سوژه استعلایی عقلانی را بتوانند نجات بدهند ، اما بالاخره " سوژه چه هست؟" سوژه ای وجود ندارد بجز عادات ، عادت به گفتن من self فلسفه آینده چگونه باید باشد؟ شکستن حصار فکر کردن فقط به من self @towardinside

در مورد صد سال تنهایی

یکبار باید حال داشته باشم خط به خط اش رو تفسیر کنم :)

اولین پوستر از سریال صد سال تنهایی _ احتمالا تصویر جناب سرهنگ آئوریلیو بوئندرائو هست😍